Jak nie bać się ŚMIERCI - Sokrates i Epikur - Eseje Absurdalne
HTML-код
- Опубликовано: 29 авг 2024
- 👉 Psychoterapia online z pleso: pleso.com.pl/ab...
👉 Na kod "ABSURDALNY" 40% zniżki na pierwszą sesję.
👉 Zapraszam też na Instagram pleso: / pleso.terapia
Jak nie bać się śmierci? Sposoby Sokratesa i Epikura. Człowiek Absurdalny odcinek 17.
Jak zwykle w czwartki czekam na sygnał na komórce o wrzuceniu Twojego nowego filmu i jak zwykle nie zawiodłem się. Ja zauważam, że część znajomych jest wręcz zdenerwowana na mnie gdy delikatnie podrzucam cięższe tematy tego typu. Pamiętam jak kiedyś wysiadło zasilanie wieczorem więc siedziałem z lokatorami (bo co tu robić) i podrzuciłem temat co by zrobili gdyby dłużej nie było zasilania (i ogólna gdybologia o potencjalnych cięższych czasach) to się na mnie obrazili, że każę im myśleć o niekomfortowej sytuacji. Ludzie obecnie są tak wygodni, że samo myślenie o możliwości straty czegokolwiek z ich strefy komfortu wywołuje zakłopotanie i często złość.
Robert Kamiński Kiedys w nocy w lato przy piwku mowilem o duchach,nwo i takich innych strasznych rzeczach i tez nie byli zadowoleni :D.
Rzadko spotykany, mądry i inteligentny człowiek. Myślałem że tacy już wyginęli :D
Bardzo mi zawsze poprawia humor, to że wszystko czym się przejmuję i nadmiernie ekscytuje będzie nieważne po mojej śmierci, oraz że wszyscy kiedyś umrzemy. Nie masz większego uczucia ulgi jak świadomość że jesteśmy tylko pyłkiem we wszechświecie, istniejącym tylko mgnienie oka.
Wedlug mnie wielu ludzi bardziej boi sie umierania niz samej smierci. Mnie zawsze przytlaczalo przemijanie mimo, ze jest naturalna koleja losu. Coz, czlowiek wiele moze ogarnac na poziomie rozumu, ale emocje chodza czasami odmiennymi torami.
Ciekawy temat, jak zawsze:).
Ja z kolei mam swój ulubiony cytat o śmierci i ulubiony w ogóle Richarda Dawkinsa z „ Zrozplątania Tęczy”, który mojemu bliskiemu przyjacielowi pomógł w depresji i w strachu przed śmiercią. „Umrzemy i to czyni z nas szczęściarz, większość ludzi nigdy nie umrze ponieważ nigdy się nie narodzi. (...)” Cała wypowiedź jest o wiele dłuższa i znam ją na pamięć. Moim zdaniem nie tylko pomaga ona z lękiem przed śmiercią, ale odkrywa przed nami cudowność życia na zupełnie nowej płaszczyźnie. Jakkolwiek przytłacza nas wizja śmierci trzeba przyznać, że istniejiemy w wyjątkowych czasach. Wiedzy i możliwości, która mieści się w ogóle kultury i dokonań cywilizacyjnych z pewnością pozazdrościli by nam wielcy ludzie żyjący niegdyś, gdyby oczywiście mogli zazdrościć. Ja np. Patrzę w niebo myśląc o teorii względności, fizyce kwantowej, moim Lovecrafcie i Russelu i nie muszę rozumieć, bo mogę sobie nad tym powiedzieć „o jejku” i już się nie boję. Na koniec przypomniał mi się cytat o śmierci zespołu Alice in Chains o śmierci. „Nie starczy życia na ucieczkę” Co o tym myślisz Człowieku Absurdalny. Bardzo lubię pana kanał
Podoba mi się ten cytat, ja z kolei już jakiś czas temu zauważyłem że wiele osób w moim otoczeniu jeszcze się nie narodziło, ale bardzo mi się to podoba bo jakby wszyscy mieli tak dużą świadomość swojego jestestwa to świat nie byłby taki kolorowy a bardziej smętny i mechaniczny.
Świetnie przedstawiony motyw śmiertelności, korzystania z życia, trwaniu a także dyscypliny, przedstawiony jest w VI części sagi ,,Legenda Drizzta''. W ogóle to polecam wszystkie części, (może z wyjątkiem III ale i tak warto przeczytać wszystkie po kolei), Przytoczę pewien fragment z fragmentów pamiętnika Drizzta którymi zaczyna się co jakiś czas ,,seria'' rozdziałów:
,,W połowie drogi dokądkolwiek''
Umieram. codziennie z każdym oddechem zbliżam się do końca mojego życia. Ponieważ rodzimy się ze skończoną ilością oddechów i z każdym kolejnym słońce mojego życia zbliża się ku nieuchronnemu zmierzchowi. Trudno o tym pamiętać, zwłaszcza kiedy cieszymy sie siłą i zdrowiem młodości, a jednak nauczyłem się że nie należy o tym zapominać-nie żeby narzekać czy popadać w melancholię, ale po prostu dlatego że tylko dzięki rzetelnej świadomości że pewnego dnia umrę, mogę naprawdę zacząć doceniać życie. -::-- Tylko wtedy gdy całkowicie szczerze zaakceptujemy nieodwołalność śmierci, uwalniamy się od strachu przed nią.-::-- Zgadzając się na własną śmiertelność, odkryłem sekret czerpania radości z tych wieków, lat, miesięcy, dni, czy nawet godzin które mi zostały. Oto życie które mogę kontrolować a odrzucenie tych cennych godzin z powodu strachu przed tym co nieuniknione jest głupotą.
Szczególnie polecam fanom fantastyki a jeszcze bardziej miłośnikom ,,Forgotten Realms''. Mam nadzieje że kogoś zachęciłem ;)
Dziękuję! Bardzo interesujący filmik.
Kiedyś nie myślałem a teraz coraz częściej . Ale ten filmik trochę uspokoił moja psychikę
Ja się boję strasznie
Nie jest Pan dziwolągiem. Sama też często myślę o przyszłej śmierci własnej i bliskich.
Ja mam nadzieję, że będzie jak w "mr Nobody" tzn. że od momentu śmierci nie będziemy odczuwali czasu (bo i jak) i dotrwamy(?) tak do końca czasu w naszym wszechświecie, bo skoro wszechświat się rozszerza, to może akurat stanie się coś takiego, że zacznie się zapadać i wtedy czas zacznie się cofać, czyli czas się cofnie do mojego momentu mojej śmierci, "przeżyję życie od tyłu" aż do moich narodzin, po czym znowu nie będę odczuwał czasu przed moimi narodzinami i czas pogalopuje do swego początku(Wielki wybuch) by znowu zacząć się od nowa i dojdzie do momentu moich narodzin i wtedy ja (bez wspomnień z "przeszłego życia") zacznę moje życie na nowo :). Wiem, trochę dziwnie to wytłumaczyłem, ale w filmie całkiem ciekawie jest to przedstawione :)
Radzę sobie podobnie jak wymienieni filozofowie. Nigdy nie żałowałem snu, dlaczego mam więc bać się, że kiedyś w ogóle nie będę świadomy? Myślę, że nas homo sapiens spotkał ten wyjątkowy, chwilowy zaszczyt, że jako część wszechświata, możemy obserwować sami siebie (wszechświat) choćby przez chwilkę. Nie mam przesłanek twierdzić, że było to zaplanowane, to po prostu się wydarzyło. Szkoda ten czas marnować na wojny, konflikty, choroby, albo wierzenia fałszywe.
Nie potrafię sobie poradzić z myślą, że gdy umrę to nic nigdy nie odczuję ani nie pomyślę i będzie to trwać w i e c z n o ś ć.
XD chyba nie zrozumiałeś filmu
Też tak miałem jakiś czas ale już mi przeszło, niegdy nie byłem tak świadomy i zadowolony z życia jak obecnie.
Smierc to jest proces, wszystko obumiera, nasze komorki w ciele, planety oraz gwiazdy, innymi slowy wszystko ma swoj kres.
To czemu martwic sie smiercia jak to jest tylko proces?
Polecam zatem uwierzyć w reinkarnację. Moim zdaniem nie może być "nicości'. Nasze "ja" zawsze musi mieć miejsce. Teraz możesz być człowiekiem, po śmierci twoje "ja" (niepamiętające oczywiście poprzedniego wcielenia) może trafić do ciała muchy, psa, konia, innego człowieka... Takie myślenie pozwala mi się pogodzić z tym co mnie czeka, jak i również z widokiem np. psa, który całe życie spędza na łańcuchu przy budzie (mam nadzieję, że jego następnym wcieleniem będzie np. jakiś bogacz)
Nigdy nie zaprzatam sobie umyslu sprawami, na ktore nie mam wplywu.
Ja nie mogę sobie wyobrazić, że kiedyś mnie nie będzie. Bardzo boję się śmierci. Nie mogę sobie wyobrazić tego, że nie ma życia po śmierci, że zniknę i nie będę niczego świadomy. Może dlatego że od małego mi mówiono, że po śmierci idzie się do nieba do Boga. Serio nie potrafię wyobrazić sobie tego, że po śmierci nie będę mógł np. obserwować jak dalej rozwija się świat czy obserwować moich bliskich.
Przyzwyczajenia ale skoro teraz jesteś świadomy tak jak ja to dlaczego mamy przestać istnieć to jest dziwne dlaczego teraz cokolwiek pamiętamy ? Dlaczego XDDD tak sobie myśle że może jednak coś być mnie natomiast śmierć ciekawi i czy jest coś po 2 stronie
Moze powiem tak: po smierci wejdziemy w stan, w jakim bylismy, gdy nas jeszcze nie bylo.
Nie znikniesz. Wiedz,ze masz nieśmiertelna duszę która nie umiera nigdy. Prawdziwe zycie zaczyna się dopiero po śmierci ziemskiej.
@@Luxtenebris2467 Wiem że rok minął ale też tak mam.
Poznam miłą , sympatyczną dziewczynę na rozmowy o śmierci.
Aktualne?xd
@@jessikaboniecka9251 tak
Jeśli jeszcze żyjesz to może być ciekawa rozmowa
Jesteś super. Serio, lubię Cię. Twoja miłość do wiedzy pokazuje że szukasz ale Twoje wstawki sugerują że wydaje Ci że coś wiesz, np. że życia po śmierci nie ma, że tylko intelekt, tu i teraz. I tu rada - jeśli naprawdę szukasz - strzel ayahuasce albo change. Poważnie. BARDZO chętnie chciałbym usłyszeć co wówczas masz do powiedzenia... Będę czekał
Skoro tyle ludzi przede mną przeżyło śmierć, to czegoż się obawiać, przeżyję ją także...
Skoro umarli to chyba nie przeżyli xD
Haha dobre ;
Dziekuje ci bardzo tak mnie uspokoiłeś subik i like sie nalezy 😊
Ateiści nie boją się tego co będzie po śmierci, tylko tego co stracą umierając.
Argument że nie miałem tych rzeczy przed narodzinami nie trafia do mnie.
W obliczu śmierci nie ma żadnego znaczenia co było przed moimi narodzinami i co będzie gdy umrę. Znaczenie ma tylko to co TRACĘ umierając.
Przez całe życie rozwijamy się, nawiązujemy znajomości, przyjaźnie, miłości, również nabywamy rzeczy materialne do których się przywiązujemy.
Każdy człowiek jest w żałobie tracąc kogoś bliskiego, więc jak ma zachować stoicki spokój tracąc dosłownie wszystko ?
W spokoju umierają tylko Ci, którzy są całkowicie spełnieni życiowo, lub osoby których śmierć nie jest nagła i zdążyli się z nią pogodzić.
No oni (spełnieni życiowo) tarcą najwięcej;) Przyznam że ja też nie jestem w 100% usatysfakcjonowany tym argumentem, że przede mną tez mnie omijało i chyba to mi się w perspektywie śmierci nie podoba najbardziej - utracone szanse na jeszcze coś miłego, fajnego, albo chociaż ciekawego
I TLEN I zgadzam sie
Tu nie chodzi raczej o to co nas ominęło, chociaż w pewnym stopniu też, ale bardziej o to co Tracimy. Różnica jest zasadnicza.
Przecież nawet w tej chwili pisząc z Tobą omija mnie wiele rzeczy i nie płacze z tego powodu.
Dlaczego? Gdyż mówiąc, że coś nas omija postrzegamy to coś, co możemy mieć tylko w perspektywie. Możemy to mieć albo nie. Więc nie jesteśmy tak bardzo przywiązani do tego emocjonalnie, jak do rzeczy, ludzi, umiejętności, które już mamy.
Tracimy coś co posiadamy, nie szanse na coś co możemy mieć.
Mam nadzieję że wyraziłem się stosunkowo jasno ;)
W pelni zgadzam sie z tlenem - najbardziej zalujemy tego, co przez smierc mozemy utracic, bo wiemy, ze to jest dla nas cenne. To co nas ominie nie ma jeszcze dla nas jako takiej wartosci, bo nie wiemy czy nam sie to spodoba.
Będąc trupem nie będę doświadczał uczucia żalu za czymś utraconym/nieosiągniętym, więc who cares, a umieranie to tylko okamgnienie i już nas nie ma.
Super pomocny film ❤️
Moj ulubiony z filmików jaki kiedykolwiek nagrałeś xD choć wszystkie są genialne
ja jak pomysle to placze a mam 15 lat i mysle ze moze sie narodze znów z inną świadomością ale fakt ze kiedys wszechświat zniknie na zawsze to mnie.... wiesz co i nikt nie moze nikogo pocieszyć...... przed śmiercią
Mateusz, jak masz 15 lat to, ja nie jestem żadnym autorytetem, ale korzystaj bo masz zgodnie ze statystką jeszcze około 60 lat! Przeżyj je tak, żeby nie szkoda było odchodzić:)
Człowiek Absurdalny dzięki
Człowiek Absurdalny tylko niestety co 4 osoba może miec raka tez smutne
Dość pesymistyczna wizja;]
Ja myślę o śmierci z przerażeniem mniej więcej od 5 roku życia.
Do mnie niestety nie przemówiła żadna religia ani żadne powiedzenie mądrego człowieka. Miewam takie napady paniki, zazwyczaj kiedy leżę już w łóżku i próbuje zasnąć. Myśli o śmierci pojawiaja mi się z nikąd a wtedy zaczynam płakać, trzasc się, i tak potrafię przez godzinę. Najstarszniejsze uczucie jakiego doznałam i nie mam pojęcia jak sovie z tym poradzić
Witaj w klubie 🙁
mam w sumie podobnie :/
Miewam podobnie, może nie aż tak drastycznie.
Wspolczesny swiat powoduje takie mysli u ciebie. Nie znasz prawdy dlatego się boisz.🤔
Gdybys spotkal prawdziwą miłość Chrystusa to byś się nie bal.
Ale zobacz przed życiem też nie istniałaśeś i co było git ja tam jak Sokrates se z chęcią odpocznę bo życie nie jest łatwe
Ja raz byłem bliski śmierci. Cudem mnie odratowali. 6 dni pod respiratorem, 6 dni OIOM, miesiąc ponad pod obserwacja na oddziale. Od tamtego czasu sie wiele zmienilo. Bardziej robie to co chce, mniej się przejmuje krytyka
Co z pamiętasz z momentu umierania?
Nie nie jesteś dziwolągiem. Też często myślę o tym że kiedyś w końcu umrę. Prędzej czy później. Myślę i zastanawiam się nad sensem istnienia. Sensem i bólem istnienia jak ten schopenhauer.
Bardzo dobre
The Dream of Life - Alan Watts
Najbardziej cieszyłbym się z takiego rozwiązania. Czyli po śmierci okazuje się, że moje życie było jedynie symulacją, bo w "realnym świecie" byłem już znudzony nieskończonymi możliwościami :D
Brałbym!
Michał Sikora jak nieszczesliwy i znudzony musialbys byc by zdecydowac sie na cos takiego
szczerze nie interesuje mnie co jest po śmierci no o tak nie jestem w stanie tego sprawdzić najbardziej boje się że zginę bez satysfakcji z mojego życia
Zginiesz bez czegokolwiek.
Mądre to
Jak dla mnie temat ledwo muśnięty, będę wdzięczny za następny trochę dłuższy materiał w tym temacie.
W odpowiedzi na twoje pytanie pod koniec filmu, mam 20 lat i jestem takim samym „dziwolongiem” który pamięta o naszym niechybnym losie :D
już 25 lat.. jak ten czas szybko mija
Sokrates miał być uwięziony i stracony, chociaż mógł zostać uwolniony to jednak wybrał karę śmierci gdyż jak powiedział : "niesprawiedliwe wyroki trzeba respektować " Taki Sokrates to był
Smutne i prawdziwe też mam ten problem szczególnie wieczorami jak na złość przed spaniem i ciężko mi się żyje z takim problemem bo czuję że się to w głowie nasila z biegiem czasu eh a jestem osobą wierzącą pozdrawiam 😥🤗
Jestem takim samym dziwolągiem jak Ty jeśli chodzi o memento mori :P
ja się boje śmierci choć całe życie przede mną , co to za życie w strachu przed czymś co i tak nie powstrzymamy ? serio bardzo mi się trudno pogodzić ze śmiercią więc myślę że ja nie umrę ..... kłamstwa dobrze kryją prawdę i dają poczucie lepsze niż prawda polecam
Ja bardzo żałuję tego, czego nie przeżyłem przed moim urodzeniem. Tak bardzo chciałbym przechadzać się ulicami starożytnego Rzymu lub Konstantynopola, a nigdy nie będzie mi to dane. Tak samo bardzo żałuje tego, co mnie ominie po śmierci zwłaszcza podróży kosmicznych i właśnie nieśmiertelności.
Ciekawy temat, muszę przyznać, że ja nigdy nie bałam się śmierci i co więcej, nie umiem zrozumieć tego zjawiska. Mam bardzo podobne spojrzenie jak Sokrates, tzn nie wierzę w żaden sąd, a jedynie dopuszczam możliwość istnienia duchowego po śmierci w otoczeniu podobnych nam "dusz". Z punktu widzenia osoby niewierzącej, że cokolwiek czeka nas po śmierci, nie rozumiem tego tym bardziej. Film się urwie i tyle, nikt nie będzie się już wtedy tym przejmował :) Zawsze jednak mnie to zastanawia, bo zauważyłam, że wiele osób, które uważam za niezwykle inteligentne, przejawia bardzo głęboki strach przed śmiercią.
W mojej opinii nie jestes dziwny albo sie oszukuje bo mam podobnie I zdarza mi się myślęć o końcu ,jak już wykupią nas ze sceny 😉Ale nie o jakowej śmierci a o tym niebycie...
Lubię analizować , robię to ciągle chyba nawet przez ta ''smierc'' Jako dziecko miałam z tym wielki problem i jak pojawiały się myśli o końcu Naszego jestestwa doprowadzaly mnie one do gorączki ok. 40° ....Sama sobie z tym prowadziłam choć czasem myślę że tak sie nigdy nie stało bo widzę moje zaburzenia ze tak powiem...panicznie boję się zmian i ze stracę kogoś ...A jeśli nawet tracę z kimś kontakt to ze tak powiem musze mentalnie to przepracować jako pogrzeb mentalny...Mam nadzieję że zrozumiesz o co mi chodzi ;)
A na marginesie uwielbiam Cię słuchać :) I dzięki Twojemu kanałowi znowu rozwijam swoją pasję :) od małego obserwuje ,analizuje ludzi ,zachowania itp itd Pozdrawiam
ja umarłem już nie raz, ale zawsze później wczytywałem i od nowa to samo
Jak w wizji Nietzschego. Chyba mimo wszytsko trochę współczuję skoro w kółko to samo;]
ale w końcu przechodziłem grę i odpalałem nową
Jakkolwiek nie wydawało by się to śmieszne i dziwne, osobiście uważam śmierć za uwolnienie od grzesznej natury, wierzę w zmartwychstanie i możliwość poznawania Absolutu, jakim śmiem twierdzić jest Stwórca otaczającej mnie rzeczywistosci
Od jakiegoś czasu cierpię na koszmary związane ze śmiercią... Ciężko jest mi pogodzić się z tym tematem.
Ciepła herbatka z melisy, zmęczenie organizmu np. bieganiem, gorący prysznic i codzienne zasypianie przyzwyczaja do wiecznego zaśnięcia.
Aby przestać myśleć, trzeba albo zaangażować się w pracę a najlepiej w wychowywanie innego małego człowieka najlepiej mieć kilkoro własnych dzieci.
sporo o tym myslalem i mnie uspokoiła mysl, ze 27 lat temu też nie żyłem, wiec to nie bedzie nic nowego, czyli tak jak wspomniales w filmie :)
Chętnie obejrzałbym odcinek o iluzji "ja" oraz wolnej woli.
Ja nie boje się już bo dla mnie sen to coś bardzo fajnego lubię spać więc dla mnie to spoko
Boicie się śmierci bo nie wiecie co was czeka po niej. 🌼
Stąd obsesja na poprawianiu zdrowia, wyglądu, obsesja by zdrowo się odżywiać, jak najdłużej żyć.
Ale w środku i tak jest strach.
Tylko Chrystus da wam prawdziwa miłość i przestaniecie się bać.
ja mam problem, bo panicznie boje sie smierci i choc brobuje nie myslec to od jakis 4 lat mam ataki paniki. A szukam poprostu czegosc co mi to wymarze z pamieci. Ehhhh
Ja myślę o śmierci 24h/7dni w tygodniu
a ja bym chcial aby ktos kto umarł pojawil sie i powiedzial jak jest po smierci. choc wedlug mnie jest tak jak przed narodzinami
Kto by nie chciał? ;) Ale może nie być tak różowo....
Człowiek Absurdalny myślę że nawet jakby się pojawiły miliony duchów albo sam Bóg i ogłosił ,że istnieją zaświatów to i tak nie byłby to żaden dowód, wielu by to uznało za spisek, vide projekt blue beam :) a właściwie mógłbyś coś stworzyć o teoriach spiskowych? Wyjaśnić ich mechanizm itp nie chodzi mi o omawianie najsłynniejszych
mateusz błażejowski wedlug mnie tez
Wciąż czekam na ten wysniony wynalazek dzięki któremu można zadzwonić do zmarłych. Rzekomo.
Ktoś tam nad nim pracował kiedyś, ale słuch po nim zaginął. To samo nie ma i nie wiadomo czy kiedykolwiek będą jakieś namacalne dowody na istnienie życia po śmierci.
Interwsoałem i wciąż interesuje się tą tematyką. Bo raz na chwilę umarlem i mało z tego incydentu pamiętam. Utopilem się kiedyś i mnie reanimowali. Od tamtej pory mam jakąś obsesję na temat śmierci.
Mój problem dalej nierozwiązany XD Ja to się boję, że umrę młodo i zostawię ludzi dla których jestem ważna. To, co będzie (lub nie będzie) po śmierci średnio mnie przeraża, ale fakt, że ktoś może za mną tęsknić i żałować tak jak ja bym zapewne to robiła, gdyby nagle ktoś z moich bliskich odszedł - to jest coś, co spędza mi sen z powiek.
witam. fajny masz kanal i madre spotrzezenia. dla kogos kto slepo ma skrajnosc od fanatyka religijnego do ignoranta nie zrozumie. moim zdaniem jesli sie nie boisz o swoj stan ,,przyszly,, to bedziesz zyc :). a ten co planuje swoje zycie przyszle sie rozczaruje.
szacunek kolego.
pogadaj_ze_mna
Zaraz zaraz, przyjmujesz że
-Boga nie ma
-wierzący zachowując przykazania nie żyją pełnią życia
-wierzący umiera
-wierzący się rozczarowuje? WHAT?
Jak niby ma się rozczarować skoro ustaliłeś, że nie ma nic po śmierci? Ta osoba jest nicością, nie myśli, nie czuje. Więc jak do jasnej anielki ma się rozczarować?
PRZYJMIJMY INNĄ WERSJE.
Rozczarują się raczej niewierzący, którzy przekonają się że Bóg jednak istnieje.
nie neguje istnienia Boga , jestes dowodem tego ,ze kazdy widzi wszystko inaczej i na wlasne potrzeby. a smierc jest tym co masz, a najwyzszym jest wyrazenie JESTEM. Myslisz wylacznie cialem wiec mysl z niego nie wychodzac nie wiesz czy ma racje byty,vegzysyencji. wszystko jest z mysli czyli impuls a impuls potrzebuje przyczyny. przyczyna nie jest chec tylko samowystarczalnosc.
Ja bym chciała nie myśleć o śmierci, ale czasami gdy nie mogę zasnąć wpada mi do głowy myśl "umrzesz i będzie tak jakbyś nigdy nie istniała", dosłownie boli mnie w klatce piersiowej i nie mogę wziąć głębokiego oddechu. Potem pojawia się myśl że jak zedrę sobie z niej skórę to będę mogła normalnie odetchnąć, jednocześnie mam świadomość że to BEZ SENSU. Działa myślenie o czymś innym póki nie zasnę.
Mam tak samo. Napisz na priv
Nie przestaniesz istnieć. Masz nieśmiertelna duszę. Dopiero po smierci ciała zaczyna się prawdziwe życie - wieczność.🙂
Boicie się śmierci bo brak wam wiedzy na te tematy.
@@malgorzataj6356 Ale ja wierzę w Boga i życie po śmierci. Ale taka myśl i tak przychodzi, a razem z nią zwątpienie.
U mnie jest to dziwne że ja nie biję się swojej śmierci tylko boje sie o zycie moich bliskich
Śmierci się nie boję wcale a wcale boję się tylko potwornego bólu i cierpienia fizycznego oraz psychicznego związanego z powolnym umieraniem np w chorobie ( bo taki koniec ma statystycznie większość ludzi niestety). Dlatego powinna być legalna eutanazja.😉
Chętnie zobaczyłbym odcinek o ksiażkach/filmach które wywarły na Tobie wpływ i które móglbyś polecić.
Bardzo fajny pomysł! Dzięki;)
Nie obawiałabym się śmierci, gdyby nie to iż wychowuję się w rodzinie katolickiej, sama byłam wierząca, teraz już raczej nie, trudna kwestia. Chodzi o to, że w tej cudownej religii jest piekło oraz czyściec, a moja mama słucha wykładów na tematy religijne. Tyle się rzeczy nasłuchałam, że nawet jeśli podrzucę wiarę to pozostanie jedno ALE i ten dziwny lęk przed jakąś karą.
Idea piekła jest niedorzeczna. Człowiek podczas skończonego życia, nie może zasłużyć na nieskończoną karę. Podobnie bez sensu jest idea czyśćca, każda nawet najdłuższa, ale skończona kara nie jest niczym w porównaniu z wieczną szczęśliwością.
Oby coś tam było:D
bo jak nie to po co nam ta świadomość i dlaczego teraz coś pamiętamy skoro później tego pamiętać nie będziemy ? dlaczego odczuwamy czas czyżby życie to takie zwolnie w czasie ? że Terazniejszość jest teraz dokładnie teraz kurde nie moge nigdy być w czasie terazniejszym bo każde słowo jest w czasie przeszłym bo już to powiedziałem tagże mnie interesuje czym jest czas
Max święta racja!
Ja utożsamiam się z wizją przedstawioną przez niderlandzkiego malarza Hieronima Boscha na jednym panelu ołtarza zatytuowanym "Wzniesienie błogosławionych do raju",Na tym panelu przedstawione są dusze ludzi podtrzymywane przez anioły, ktòre prowadzą je do boskiego światła przez świetlisty tunel.
Szczerze życzycze chociaż 100 tysi :)
A co do śmierci to też jakoś zbyt często o tym nie myślę ale to być może dlatego że jestem jeszcze młody ( co oczywiście nie zmienia faktu że mogę umrzeć nawet dziś)
Argumenty są dość trafne lecz nie zawsze uspokają, ponieważ śmierć dla ludzskiego umysłu jest nie sprawefliwa w swojej esencji.
Ja sie czasami obawiam co do śmierci
fajnie sie mowi gdy sie czuje ze sie jeszcze pozyje, a co ma zrobic osoba smiertelnie chora na lozu smierci? jak sobie ma poradzic? panicznie walczy o kazdy dzień bo sie tak boi...
Jak mozna zniknac calkowicie? To jest niemożliwe. Jestes energia ktora nigy nie znika. Zmienia tylko formę.
Johnny M dzięki pocieszyles mnie trochę, bo byłem w panice (to nie ironia)
Skąd wiesz że nie znika nie każdy chce w coś wierzyć żeby łatwiej się żyło
Nie znikniesz. Masz duszę która trwa wiecznie. W chwili śmierci się zobaczysz cała prawdę.
Mam tak, że boję się w nocy zasnąć. Nie potrafię. Kiedy już zasypiam, moje ciało przeszywa dreszcz i się budzę. Bardzo boję się śmierci, a sen mi ją przypomina. W dzień śpi mi się lepiej, bo jest więcej dźwięków, bodźców i nie czuję się tak źle. Nie godzę się na umieranie, nie chcę umierać, chcę, by życie trwało wiecznie. Codziennie myślę o śmierci, nieustannie. Z tego też względu nigdy nie będę miał dziecka. Nie potrafiłbym skazać kogoś na życie podobnego do mojego.
Też się nie godzę na umieranie.
Będziesz trwac wiecznie, masz nieśmiertelna duszę.
Nie bój się umierania, bóle ciała są niczym w porównaniu z agonią duszy potepionej.🌼
Świetny kanał, co Pan na to, aby zrobić odcinek o tym, decyzji Boga, jeśli istnieje, o odebraniu sobie wszechwiedzy, tymczasowo lub na stałe, gdyż stan wszechwiedzy mógł mu się znudzić?
W sumie pasuje jako kontynuacja poprzedniego odcinka o niedoskonałym Bogu. Fajna rozkmina, pokontępluję nad nią:)
Nikt nie martwi się byciem martwym. W śmierci martwi umieranie czyli bolesne skurcze, utrata oddechu, niewyobrażalne czasem uściski.... To wszystko co ty mówisz paradoksalnie nie ma znaczenia jeśli chodzi o śmierć...
Kiedyś bardzo podobnie rozmyślałem , i dziś wiem że liczy się tylko (tu i teraz) nie ma co rozkminiać bo i tak wpływu nie mamy na to czy umrzemy ,a tak poza tym to kto chciałby żyć wiecznie ?🤔
Ja chciałbym żyć wiecznie.
Ja jestem mega ciekawa tego co się dzieje po śmierci więc można powiedzieć że wręcz wyczekuje końca swojego żywota. Hah, taki dziwak trochę ze mnie, ale po prostu jakoś mnie to tak ekscytuje 😅🤭
skoro przed narodzinami nas nie było, a mimo tego zjawiliśmy się tutaj, to dlaczego po ponownym zniknięciu, znowu nie moglibyśmy się tutaj pojawić ?
Dokładnie!!!
Ja tam jestem ciekaw jak to jest. Nowa rzeczywistość do zbadania ale najpierw muszę zbadać obecną.
Mi tam śmierć wisi i powiewa
Zazwyczaj jak zagajam w jakimś towarzystwie temat śmierci to mówią mi, że jestem pojebany;]
A tak z innej beczki to nawet wierząc w życie pozagrobowe, duchy i medium - to nie znam żadnego przypadku, żeby nawet taki duch po śmierci twierdził, ze żałuje, że nie przeżył jakiegoś historycznego wydarzenia zawartego w kalendarzu już po tym jak w niego kopnął.
Like za żart o pierwszym Epikurejczyku.
Znasz Shellego Kagana ?
Zawsze jak prubuje zasnąć płacze bo boje się że umrw a mam 12 lat 😭😭😭
Łatwo powiedzieć ale ciężko się żyje z świadomością że całe twoje życie nie ma sensu bo i tak umrzesz i nawet nie zdasz sobie z tego sprawy
Jestem ciezko chorym czlowiekiem niewydolnosc nerek I chore serce ,wierze jednak ze odejde z tego swiata w spokoju bez strachu,no to najwazniejsze
prosze was ja ciagle mysle o tym ze kieyds umre to uczcucie kiedy sobie ro uswiadmoisz ahh straszne
Kolega kiedyś powiedział mi "po co martwić się tym co będzie kiedy umrzemy skoro nie będziemy wtedy niczego świadomi"
Nie zapominaj ze należysz do wieczności i masz duszę nieśmiertelna.
@@vitekzi2615 W piekle się czuje stukrotnie mocniej niż na ziemi. osoby potępione co odrzucily Boga w piekle wszystko widzą i to ich dręczy. Pierwszy i podstawowy ich ból to świadomość że ich stan nigdy się nie zmieni. Odrzucili Boga w chwili śmierci i plują na Niego. Ciągle przeklinają siebie i innych.
Tak jak podczas snu
Dla mnie najgorsze będzie brak wschodu słońca.Ciemność.
Ja życie na ziemi traktuje jak „przedpokój” pomiędzy tym co nas czeka,a ty co już było. Lubię cytat „Wszystko może nas spotkać w życiu, przede wszystkim zaś nic”. Wiec jestem świadom ze wiele rzeczy co chciałbym zrobić mnie minie przez moje wybory, ale jakoś mnie to nie demotywuje żeby spełniać i robić inne rzeczy, życie chyba już z natury jest mało idealne.
Postawy zyciowe Sokratesa: 1. Pedofilia. 2. Pederastia. 3. Deprawowanie mlodziezy. 4. Homoseksualizm. Co niby mialabym nasladowac u Sokratesa?
Myślę ,że większość poprostu nie chce przestać istnieć i to jest ich strach przed śmiercią (w tym mój :( )
będę streamować do tych 10k
Co to znaczy?:)
@@CzowiekAbsurdalny nabiję 10 tys. wyświetleń! hahah
zasieg!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Pov: boisz się spać.
Alen byl ebenofilem.
bka z wwas
Ja wśród znajomych coraz nawiązuje do tematu śmierci i mi wszyscy sugerują, że jestem zjebany.
Ja sie bardziej boje STAROSCI
Srebrny*
Najgorszy jest fakt kiedy jesteś świadomy braku sensu egzystencji
za dużo cięć taśmy
Ale to wszystko już cyfrowo nagrywane:) A tak poważnie, rzeczywiście czasem tnę trochę mocniej niż zywkle, staram się za to zachować pewien rytm - gęstsze cięcie na początku, żeby nadać wprowdzeniu energii, a kiedy przechodzę do głównej mysli zwalniam i tak kilka razy naprzemiennie. Da się to zauważyć, czy ten rytm istnieje tylko w mojej głowie?:)
Ja tam jestem katolikiem, więc nie mam za dużego problemu - chociaż zawsze jest jakiś lęk.
Wieczny Powrót Nietzschego jest bardzo inspirujący, ale to bardziej dla życia, niż w kontekście myślenia o śmierci.
Nie boje się śmierci bo uważam, że śmierć to coś jak wyzwolenie z pod rąk nieustannie torturującego nas życia, po śmierci moim zdaniem jesteśmy prawdziwie wolni i mamy wolną dusze, bez ograniczeń, ale samobujstwo jest złym pomysłem, bo życie jest szczegulnym doznaniem i po śmierci możemy żałować tak szypkiego końca
Ludzie boja sie smierci bo maja zbity mozg przez wiare katolicka i wmawia im sie ze napewno trafia do piekla a jak tam jest kazdy wie
Do piekła trafiają tylko ci którzy odrzucili za życia wszystkie laski od Boga. A Bóg walczy o ludzi, przemawia poprzez sumienie, trudności, innych ludzi, kościół.
W chwili smierci jest tez dany moment na ostatnią decyzję. Co wybierze,to dostanie na wieczność. Pamiętaj ze dopoki zyjesz masz ciągle szansę na zmianę zycia.🙂
Mówisz jak byś nie wierzył w istnienie Duszy - w środku musisz sie czuć naprawdę biedny mentalnie... Jeśli życie by było tylko od naszego urodzenia i di śmierci, to po co żyć? Wyobrażasz sobie jakim tym stwierdzeniem wprowadzasz chaos miedzy ludzi? To jak by ktoś powiedział że życie jest tylko jedno i nie ma NIC poza nim - czyli miej gdzieś zasady i niczego sobie nie żałuj... Jeśli nie czujesz że masz duszę to nie ma żadnych praw - róbta co chceta. To jest ta filozofia? A czy bardziej jej brak? Dobre robisz porównania przynajmniej w tym kierunku ale filozofia o istnieniu duszy to ryzykowne twierdzenie - jak by człowiek sam zabijał swoją dusze
Prawdopodobnie niema żadnej duszy, jest tylko rozkładające się białko.
Człowieku absurdalny,dzięki że jesteś ,czy to jest absurdalne ?chyba tak ,absurd .
Bzdury, niewierzących.