Radiotelefoniczne Stacjonarne Łącze Abonenckie RSŁA-36011 [TOWARY MODNE 152]
HTML-код
- Опубликовано: 28 авг 2024
- Jak łączono telefony przewodowe, gdy nie było warunków do przeprowadzenia linii? O radioliniach telefonicznych. O urządzeniu zawierającym nadajnik i odbiornik pracujący w paśmie 300 MHz w dupleksie.
Zapraszam do wsparcia mojego kanału:
patronite.pl/s...
PayPal.Me/smialekadam
www.paypal.com...
oraz do subskrybowania:
www.youtube.co...
#RSŁA #Radmor #telefon
Heh, łezka w oku. W latach 90-tych instalowałem to cudeńko i serwisowałem je na Podlasiu. Nawet na szkoleniu w Radmorze byłem. Ajaj, jak byłem wówczas młody i pinkny :D To, co jest przedstawione to część abonencka dla jednego abonenta. Z drugiej strony anteny, na centrali, była szafka rozmiarów powiedzmy lodówki, w której każdy abonent z 40-stu miał taką swoją jakby "kartę" wetkniętą w półkę. System stawiało się tam, gdzie nie było szans na położenie kabli. Czasem były to telefony dla wsi, czasem dla sołtysa, czasem dla jednego domku w środku lasu na jakieś kolonii, gdzie wiosną nawet końmi dojechać się nie dało. Na centrali, na maszcie stała antena dookólna, taki patyk. U abonentów były kierunkowe - za maszt przeważnie służyła sosenka dzień wcześniej wycięta w lesie przez chłopa. Całość była zastępstwem kabla telefonicznego - dla aparatu abonenta i dla centrali przezroczysta. Oczywiście transmisja analogowa, bez jakichkolwiek zabezpieczeń, więc jeśli ktoś miał czym, mógł posłuchać co tam sołtysowa na obiad robi mężowi. Co do (nie)zawodności - różnie z tym bywało. Bywało tak, że raz zainstalowany abonent działał i nigdy więcej się o nim nie przypominało, a bywało tak, że trzeba było co chwila jeździć i naprawiać/wymieniać. Chyba najwięcej zależało od propagacji, no ale taki system. Ogólnie dla nas w PPTiT/TPSA RSŁA było to dość dużym upgradem technologicznym i jakościowym w porównaniu do wcześniejszych rozwiązań. Choćby widoczna w filmie budowa modułowa (w części centralowej również) ułatwiająca naprawy. Jasne - zawodne, toporne - ale patrzmy przez pryzmat czasów, kiedy to weszło i technologii, która była dostępna. Ilu ludziom na wsiach czy w zabitej deskami głuszy dało możliwość kontaktu ze światem.
O, i wyjaśniło się wiele rzeczy. Nigdy bym nie przypuszczał, że tyle kilogramów i setka scalaków puszczała jedno wąskie pasmo akustyczne, byłem przekonany, że te czterdzieści numerów mogło lecieć po nośnej (którą przygotowywało inne urządzenie). A tu taka lipa i rozrzutność...
Rzeczone 8048 i 8051 to w naszym kraju rarytas. Predom juz kiedys chcial uzyc 8035 i jak wiemy dzis nie robi pralek. Diora uzywala 8049 - dzis nie robi tunerow. A Radmor ? Radmor nadal robi radia...
Pół roku temu w Będzinie padał deszcz, a wczoraj był tłusty czwartek. Mniej więcej taki jest związek między ochotą na używanie jednoukładowców, a upadek kilku peerelowskich zakładów :) Można założyć, że gdyby te układy były dostępne dla Polaków, zakłady te produkowałyby sprzęt konkurencyjny wobec zachodniego.
@ Tak. Tym bardziej ze linie mcs 48 i 51 na Zachodzie i Dalekim Wschodzie robiło w miarę tanio wielu producentów. Podobnie jak serię TMS 1000 i pochodne czy COP 400 i 800. Było do wyboru do koloru.
A ja pod koniec lat 90 tych w okolicach Białej Podlaskiej robiłem systemy bezprzewodowego dostępu ale już na DECT, RSŁA stała jeszcze w TPSA i działała. Ale po odpaleniu naszych poszła chyba na zasłużony złom.
jako praktykant pomagałem montować takie urządzenia gdzieś pod granicą z Ukrainą, a że ludzie tam gościnni to bardzo miło te czasy wspominam
Adamie gratuluję rozwiązałeś zagadkę mojego dzieciństwa czemu nasz rosyjski TV odbierał poniżej kanału 21 rozmowy telefoniczne. Oj była frajda podsłuchu rozmów na tym TV :D
nieżle 🤣🤣
Ten podsłuch był mało skuteczny, bo wąski FM wychodzi bardzo cicho. A jak się wyłączył nadajnik to trzeba było natychmiast ściszyć. Tak samo kanały milicji.
@@jestemfajnyjeden4525 Tak było:-) ale tylko ten jeden tv tak potrafił - ELEKTRON C382, inny fakt z używania takiego tv był taki że miał antenę z obręczy od roweru :D
Ot i masz... Polski TV nie wchodził na zakazany zakres. A sowiecki tak, bo co im tam było !
normalnie będąc z dala od elektroniki oglądam to z otwartą gębą, gratuluję pomysłu na treść i formę cyklu, a odnośnie fotek które przelatują w tle to już kiedyś pisałem - mistrzostwo świata!... niektóre vlogi fotograficzne mogą się uczyć...
Montowałem i serwisowalem te urządzenia. Te i nie tylko te.
Na tamte czasy był to rarytas i jedyne urządzenie na polskim rynku gwarantujące łączność telefoniczna w miejscach niedostępnych.
Maksymalną łączność jaką uzyskaliśmy przez przypadek to blisko 150km. Byliśmy w szoku 😁😁😁
Panie Adamie. Czy mogę? Myślę że po 10 latach dźwigania i napraw kochanych eReSełek maści różnej, mogę zabrać głos.
Po pierwsze dziękuję, serce mi szybciej zabiło na widok tego pudełka...😍♥
A teraz do rzeczy. Pudełko było abonenckie, obsługiwało tylko jednego człowieka. Szafa centralowa RSŁA-W bo tak się to nazywało, mogła obsłużyć "do" 40 (takich skrzynek), stała na centrali w Tepsie. Bardzo rzadko tyle było bo urządzeni mogło tylko 4 na raz a i to wychodziło jak wychodziło.. Bazówka pracowała z anteną dookólną Radmora. Abonenckie miały anteny Yagi. Ciężkie jak jasny gwint, pracujące w pionie. Gniazdko służy tylko do podłączenia aparatu tlf. Zasięg - 20km? Tylko w marzeniach. Przy RSŁA-W na 300MHz max 15 i to w dobrym terenie. 50km? Owszem ale przy RSŁA-160 ale tylko punkt-punkt - np. wspomniane schronisko - centrala tlf, lub też jako okno na świat we wsi gdzie na centrali wisiało RSŁA-160 jako wyjście na świat, jeden numer z miasta gdzie były łącza międzymiastowe. Odbiornik - te "filtry" z kwarcami to niestety generator 4 kanałów na które urządzenie było wykonane - u Pana gr.8 oznacza grupę kanałową 8, stąd takie RSŁA trzeba było stroić tak często jak kwarcowe 3001 lub nawet 3031 :-) Nowsze i ostatnie wypusty miały już syntezy (też dziadowskie prawdę mówiąc.) i EPROM-y zestawem danej grupy kanałów. RSŁA-W umarły wraz z wejściem (przejściowego) systemu TADIRAN i kablowaniem wszystkiego.
A potem już poszło... 😵💫
Czułość odbiornika? Po wizycie u mnie na stole nawet do 0,15uV dla bardzo skomplikowanych ( dalekich ) abonentów, moc nadajnika standard 1-1,5W, dla tych słabszych ~3W. Nadajnik - zwykły FM, 4 kanały a ten dodatkowy radiator to atrapa w abonenckim, ale używany w bazówce dla drugiego tranzystora KT i mocy 5W - poza tym moduły były identyczne.
OP-AMP w nadajniku filtrowały/modulowały audio i różne rzeczy, typu SKZ - sygnału kontroli zajętości kanału radiowego, 16kHz dla teletaxy itp. Dlatego jedna z płyt obsługiwała "cyfrówkę" a druga analog.
Mogę tak godzinami.. Pozdrawiam serdecznie. Grzesiek.
P.S RSŁA-160 pracowała na FM-315, moc max 0,7W (2N3866), tez full duplex, z obu stron anteny Yagi.
I o taki głos mi chodziło :) W planach jeszcze sporo takich urządzeń się ukaże, do których nie ma w sieci dokumentacji i będę liczył na uzupełnienie wiadomości w komentarzach. A tak przy okazji, jeśli ktoś ma schematy i opisy takich wymarłych już technologii, niech wrzuca, czy na elektrodę, czy na archive.org, dla potomności.
Niestety to nie ja, tylko telefon. Czasem nie sposób sprawdzić wszystkiego po autosprawdzaczu, zwłaszcza że obsługa YT ze smartfona jest koszmarna.
@ Wiem, i nawet Mistrzowie Słowa czasami przegrywają z "małpopatem". Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za filmy!
Dla takich komentarzy tutaj jestem. Piszę o komentarzach pod filmami,bo same filmy będę oglądać...tu nie mogę napisać,że "zawsze" :) Póki będzie taka możliwość. Wracając do tematu: mnóstwo wiedzy się marnuje,takie info jak w tym kom. czyta się "jednym tchem". Zero bzdur,dużo info. Prosiłbym o więcej :)
@Adam Śmiałek wiem że Pan się ze mną nie zgodzi,ale takie kwestie jak Pan porusza,historyczne są znacznie ciekawsze dla nas odbiorców,niż...arduino. Proszę mnie źle nie zrozumieć,nie jestem wrogiem arduino,technologii cyfrowej,rozwoju czy dzisiejszej technologii. Pan o tym zresztą wie. Różnica polega na tym,że arduino nie jest historią-to jest tu i teraz. Natomiast sam Pan stworzył kanał o historii polskiej technologii; pokazuje i opisuje rzeczy,o których istnieniu nie zawsze nawet wiedziałem,chociaż myślałem że wiem sporo nt. To jeszcze sentyment-no bo wtedy młodość,wiara w rozwój i dobrą przyszłość,a teraz nostalgia. Nie jest tak,że bym chciał tam "wrócić",o nie... Z perspektywy czasu chciałbym się o tym jak najwięcej dowiedzieć,co mnie ominęło... I żeby zostały pamiątki,świadectwa tego czasu. Są dobre kanały o elektronice,ale takiego drugiego jak Pański nie ma. Pan znalazł niszę i Pan to stworzył. Dlatego oczekujemy kontynuacji. Pan jest w jednej części artystą,ale mimo to cechą dominującą jest racjonalizm. Mam podobnie,mimo że na niższym poziomie,moim problemem jest to,że nigdy w żadnej sytuacji nie byłem w stanie "wyłączyć" logicznego myślenia... (ma to też swoje dobre strony,bo np. w nielicznych sytuacjach krytycznych byłem jednym z niewielu,którzy zachowują rozsądek i decyzyjność). Chociaż widzę i "czuję" rzeczy piękne i sztukę. To swoista sprzeczność i trzeba było nauczyć się z tym żyć. Posiadam też emocje -uważam,że w tamtych historycznych czasach komuny było wielu ludzi,którym na czymś zależało,a że faktycznie niewiele mogli,to było jak było. Często nieciekawie. Takie czasy,wszyscy to wiemy. Proszę czasami odpuścić jednoznaczną krytykę(uzasadnioną) lub częściej ją "osłodzić". Nie w imię kłamstwa,tylko kompromisu. Może i nie było to za dobre,ale było nasze własne... Nie "od a do z" zaprojektowane,ale tu zrobione a więc "swojskie". Oczywiście to tylko moje zdanie,przepraszam za odrobinę"filozofowania" :)
Jacekk
Stroiłem nadajniki do RSŁA pracując w RADMOR S.A.. Tak , że z sentymentem oglądałem ten filmik.
może jakieś ciekawe wspomnienia??
Adamie nasz wieszczu technologii nie mały,
oto jestem. :)
W Elblągu takie urządzenie było w zajeździe Wiatrak. Pewnie połączone z centralą na pułkownika Dąbka. A między nimi mieszkałem ją. Zrobiłem odbiornik na pasma 160 do 174MHZ. Oj słuchało się, mo, wsw, sb, no i wiatrak. Pamiętam jak Wodecki przyjechał do Elbląga halturzyc, przez telefon liczył kasę, w sumie jak prawdziwy krakus.
Pamiętam takie urządzenie. Albo podobne... ;) Montowałem je, włącznie z antenami, do radiolinii Gdynia - Puck. Z tego co pamiętam, to działały na nim dwa numery telefoniczne. Urządzenie działało naprawdę dobrze, bo bezproblemowo. :)
Panie Śmiałek, może Pan nie uwierzy ale w niektórych miejscach komuna trwała dłużej. W moim rodzinnym domu takie urządzenie (a raczej późniejszy jego klon) funkcjonował do około 2010 roku. Podobnie jak u reszty mieszkańców mojej wioski na końcu świata, a dokładniej 40 km od wsi Warszawa :)
Do 2010? Nieźle. Ja w 2002 r. widziałem zastosowanie w tym celu starej technologii - centertela :D i to było troszkę dalej niż 40 km od stolycy ;)
U mnie take klony funkcjonowały do 2012 r.
Po roku 2000, to nie były już urządzenia oparte na NMT450, czyli analogowej telefonii komórkowej (potocznie u nas zwanej CENTERTEL)?
@@piotrfi6613 Pewnie okolice Puszczy Kampinowskiej?
@@bartekkimono2 nie, nie to województwo :) Widziałem w Tarnowie miejsce, gdzie nadzorowali parametry.
O Panie, ale żeś mi zaimponił teraz! Kolejny świetny odcinek 😃
RSŁA, skrót ten pamiętam z pracy w łączności PKP. Wtedy działało, szacunek dla konstruktorów w tamtych czasach.
PKP coś takiego zainstalowała koledze z pracy, ponieważ najlepiej ogarniał sterowanie górką rozrządową na procesorze 8080. Potrafili po niego wysłać lokomotywę w nocy, żeby usunął awarię. A tak cieszył się , że ma telefon i natychmiast go znienawidził, jak i to że mieszkał w bloku 200m od stacji kolejowej, z której go zabierano na drugi koniec miasta. Póżniej ogarnął system i wyciągał antenę z doniczki na balkonie i kładł ją obok, żeby nie mieć zasięgu
@@marektlntaki niepisany dyżur domowy to przekleństwo ...
@@marios.3093 na telefon wtedy czekało się latami, mimo, że to już była końcówka tego szaleństwa
@@marektln wiem - mam swoje lata ;) pamiętam... a dyżury domowe którę są przekleństwem właśnie znam z roboty obecnej...
U mojej BAbci dalej coś podobnego działa, jako ze mieszka dużo wyżej tak u niej dopiero w okolicy 2010 podłączyli telefon przez podobna skrzynkę z tym ze maszt do tego to zwykły bat około 2m długości. Przez takie coś nie może mieć neostrady a jak wiadomo dzisiaj można miec LTE ale pare lat temu Neostrada to była jedyna
Możliwość na internet bez limitu
Słuchałem kiedyś tego. A rozmawiający ludzie, myśleli , że rozmawiają , tylko poprzez drut i nikt ich nie słyszy. Oczywiście nie było to kodowane.
W kiepskich odbiornikach lub najczęściej w telefonach można było podsłuchiwać takie rozmowy chyba przez harmoniczne. Gdy nie było co robić, a internet dla mnie był czymś nieznanym, mogłem godzinami siedzieć z poczciwym Samsungiem J700 i słuchać o czym to sobie ludzie rozmawiają. :D To w sumie straszne, że wszystko szło sobie czystym audio. Gdyby ktoś bardzo chciał, mógłby szpiegować pewnie konkretnego znajomego wiedząc, że posiada on takie łącze. Szkoda, że już to nie funkcjonuje, posłuchał bym z sentymentu wracając do początków lat 2000.
12:15. To są rezonator kwarcowe z szeregowym cewkami do delikatnego podstrajania. Każdy na inny kanał (częstotliwość). Te niespotykane filtry to tzw. filtry helikalne, o dużej dobroci (Q), dość charakterystyczne dla urządzeń UHF.
Dobry filmik, pozdrawiam.
Widziałem za młodziaka tą szarą puszkę filtrów ale używaną z "radiotelefonem przewoźnym", jeździła w bagazniku, żywe kolory oznaczeń zakresów były czymś nieziemskim w tamtych czasach.
Z wczesnej dorosłości pamiętam radiolinie i/lub "zwielokrotniacze" które montowała TPSA, pamiętam je stad ze modemy komputerowe nie chciały iść wyżej niż 9600 albo 14400 na nich
Osobiście widziałem te telefony w schroniskach tatrzańskich. Anteny kierunkowe yagi. Filtr duplexowy tzw duplexer używany w każdym przemienniku Radmora. Bardzo dobrze stroił. Świetne wykonanie.
Dziękuję i pozdrawiam.
Piękny przykład profesjonalnej manufaktury, gdy 10 pracowników lutujących przez 10 dni kosztowało taniej niż jeden "scalak" za dolary... Gdyby dzisiaj chciało się wykonać coś z podobnym wkładem ręcznej pracy - od szlifowania po strojenie - to cena musiałaby być chyba równowartością wagi w złocie!
A teraz moje wspomnienie - wprawdzie księgowe a nie techniczne, jednak w temacie: w połowie lat 90-tych byłem jednym z audytorów TPSA, kiedy to po słynnej powodzi na południu mnóstwo infrastruktury były odpisywane w straty (opowieści o kierowniku jednego z zakładów, który na pontonie wpłynął do częsciowo zatopionej piwniczki z akumulatorami aby "zobaczyć co tam się dzieje", używając dłoni jako wioseł...nie zapomnę nigdy; musiał chłop leczyć oparzenia). W rejestrach środków trwałych w dyrekcji Okręgu Katowice zainteresowały mnie pozycje bodajże wtedy zwane "radiolinie" - mały ich procent był "na stratach". Wtedy mi wytłumaczono, że tak podłączane są różne instytucje, schroniska wyżej w górach, gdzie nie opłaca się ciągnąć kabli (choć akurat nie wojsko/WOP, oni mieli swoje). Ich wysokie usytuowanie i 'wirtualne' medium spowodowały, że tuż po powodzi były to nieraz jedyne działające elementy infrastruktury. Panowie z magazynu pokazali mi też przykładowe pudełko (a raczej wypełniony nimi pokój); wyglądały podobnie, jak ten na niniejszym filmie, choć głowy nie dam, czy to były właśnie takie.
@LoftBits wprawdzie nie przepadam za Twoją profesją,ale wniosłeś do komentarzy kawałek konkretnej informacji. Więc "wybaczam" ;) Przyznam,że mieszkam w takim miejscu,w którym prawdziwej powodzi nigdy nie widziałem,a wyobraźnia to wiem że za mało. Piszesz,że byli tacy którzy chcieli to ratować kosztem ryzyka osobistego i chwała im za to. Natomiast wiem,że pod wpływem stresu bywa,że podejmuje się niefortunne decyzje. To nie była powódź,ale bywałem w sytuacjach krytycznych. Na szczęście nie były one częste. I odpowiem,że wtedy tzw. zimna krew jest na wagę...no nie złota,ale być może zdrowia lub życia. Szybkie,trafne decyzje. To jest niewymierne materialnie i finansowo (w konsekwencji właściwie jest,jak by się skupić na liczbach). Natomiast nie zgodzę się,że tworzenie pojedynczych (czy małych serii) urządzeń o stopniu skomplikowania jak na filmie jest "na wagę złota"-jeden autentyczny elektronik z dobrymi umiejętnościami i sprzętem stworzy taką małą serię w pojedynkę w 2 tygodnie :) Od zera,z dobrym schematem. Największym problemem (czasowym) byłyby płytki "drukowane", zakładam że obudowy i podzespoły miałbym do dyspozycji (czyli np. nie musiałbym wpierw pracować w hucie aluminium,etc.). Szerokopasmowy wobulator to drogi sprzęt,ale jednorazowo i "na zawsze" nie ma problemu ze strojeniem prawie dowolnej częstotliwości... W granicach możliwości i zdrowego rozsądku. Wszystko jest względne -zależy,kogo zatrudniasz i jak się to kalkuluje. Czy (z całym szacunkiem dla nich) człowieka ze Wschodu nie znającego języka,czy kogoś z dużą wiedzą i sprawnością. Twój wybór,to Twój zawód :) "Lutowanie w 10 przez tyleż dni" to jest 100 dni. Daj mi 3,może przekroczę to o jeden w imię spokojnej pracy. To trzeba umieć robić. Po co to piszę? Bo w komentarzach na tym kanale roi się od nieporozumień ;) Braku zrozumienia. Każdy ma prawo komentować. Twój komentarz jest rzeczowy. Więcej takich zamiast "drętwych" o niczym...
@@marius1677 Było późno (jeśli to europejska strefa czasowa), więc ja również wybaczam krytykowanie mojego zawodu - to małe faux pas przy pierwszym kontakcie, przynajmniej wg moich norm ;-). Założyłem, że czytający zrozumieją symboliczne przyrównanie do złota, mające zobrazować trend w wartości pracy manualnej (i rożnice w czasach rubla transwerowego). Nie wchodzę w bieżące niuanse geograficzne - sam mieszkam w kraju, gdzie godzina pracy szewca kosztowałaby więcej, niż porządne buty, więc szewcòw już praktycznie... nie ma. Natomiast np. na Kubie zrobiliby mi 3 pary ślicznych "oxfordòw" za cene klapek pod prysznic. Życie.
@LoftBits oczywiście moja uwaga odnośnie zawodu to tylko żart-dygresja do pospolicie spotykanego poglądu nt. wpływu "księgowych" na finalny produkt. Osobiście rozumiem mniej więcej prawa rządzące rynkiem i to,że ów produkt powinien być atrakcyjny finansowo dla przeciętnego nabywcy oraz "opłacać się" producentowi,o ile nie jest to produkt z założenia luksusowy i b. drogi,skierowany do nielicznych. Jak również mam świadomość,że w obecnych czasach produkcja ręczna jest nieopłacalna (i znów chyba,że jak wyżej). Różnicę możliwości pomiędzy przeciętnym pracownikiem najemnym a dobrym elektronikiem zaznaczyłem teoretycznie i dlatego,że np. dla mnie wykonanie takich urządzeń byłoby czystą przyjemnością i dobrą zabawą. O ile by miało jakiś sens. A konkretnie tego rodzaju zabawy planuję sobie prywatnie na wolny czas,np. emeryturę-o ile do niej dotrwam,ale to jeszcze trochę lat :) Odkąd sięgam pamięcią,elektronika jako taka była moim zainteresowaniem,hobby,potem nauką i pracą,w zasadzie do dzisiaj tak jest,no ale to trzeba lubić. I szanować siebie,swoją "manufakturę" ;) Wiem,ze tak to należy nazwać. Pozdrawiam.
@@marius1677 Och, hobby nie ma nic wspólnego z ekonomią - sam właśnie "nawijam" ok. 20 godzinę przywracając do życia Schneidera Euro PC, tylko po to, żeby się cieszyć, że działa (i wypróbować unikalne tryby jego chipa CGA Paradise PVC4 w 16-kolorowym (!) trybie COLORPLUS Plantronics!) 🙂
@@LoftBits to był sprzęt profesionalny robiony przez Radmor, mający doswiadczenie w takim sprzęcie robionym tak jak za komuny. Wtedy radiostacje dla mo były robione przez Radmor. Wystarczy popatrzeć co teraz robi Radmor, radiostacje wojskowe oparte na SDR. Zreszta już na początku lat 90-tych kombinowali z syntezą częstotliwości
W czasach starożytnego internetu dodzwanianego przez 0202122, smutno było tym których TPSA pokarała taką linią, bo nie mieli szans na stabilne połączenie, a nawet jak się udało to przy prędkościach nawet wtedy uważanych za niewystarczające.
To był 1996 rok. Mam jeszcze modem. To były czasy. 😁
Akurat dobrze zestawione RSŁA nie masakrowało dialupa jakoś mocno - parametry pracy były lepsze, niż na standardowej linii telefonicznej (dopóki się wszystkie nastawy nie rozjechały) - pamiętajmy, że linie telefoniczne były i tak "obcinane" przy ok 4,5kHz (czasami więcej, czasami mniej) i modemy były do tego przystosowane. Gorzej to było w czasach Neostrady - na RSŁA nijak się ADSL zestawić nie dało. Co ciekawe, problemy można było mieć też mieszkając w większym skupisku ludzkim - TPSA dla oszczędności kabli stosowało multipleksery pozwalające zestawić kilka analogowych linii telefonicznych na jednej parze. Nie pamiętam już jak się to rozwiązanie nazywało, ale miało taką specyficzną nazwę. W każdym razie - odbywało się to tak, że po multipleksowanym torze sygnał linii analogowej modulował jedną z kilku nośnych i czym wyższą nośną trafiłeś, tym gorszy sygnał wylatywał z gniazdka - tłumienność dla wyższych częstotliwości jest wyższa, ot fizyka. Na tych najwyższych ponoć w ogóle modemy nie działały, słyszalne były także przesłuchy z innych kanałów. Oczywiście ADSL też na tym zrobić się nie dało. Później TPSA to naprawiała ściągając multipleksery na ostatnim fragmencie linii i stawiając DSLAMy nie tylko przy centralach, ale coraz bliżej abonentów.
@@piker-pl to rozwiązanie to PCM 🙂
@@SQ3LLX Tak, oczywiście, o to mi chodziło! :)
20:45 "Stoi i waży". Przez Pana przeturlałem się 8 razy wzdłuż pokoju i 5 razy w poprzek! :o)
"Stoi i waży" skojarzyłem z określeniem pewnego typu kobiety, których kwintesencja istnienia polega na tym, że "leżą i pachną".
Pozdrawiam serdecznie!
🤔🤔🤔🤔 Towarzyszu Śmiałek, oj towarzyszu! Z jednej strony partia i naród, naród i partia jest z Was dumna, bo podjęliście ciekawy temat i świadczący jednak o tym, że ciekawe rzeczy produkowano w naszym pięknym socjalistycznym kraju nad Wisłą! Z drugiej jednak chyba będziemy musieli z Wami poważnie porozmawiać... bo jednak trochę temat potraktowaliście po łebkach, że tak powiemy młodzieżowo... Towarzysz Pierwszy Sekretarz zastanowi się, co z Wami zrobić... zastanowi... Pierwsze urządzenia z tej serii Radmor zaczął produkować w... 1979 roku pod nazwą RSŁA 3602. Część centralkowa była przeznaczona do podłączania bezpośrednio do używanych wówczas central telefonicznych. Ta część centrali radiowej obsługiwała wówczas od 1 do 5 urządzeń abonenckich radiowych. Używano częstotliwości 146-174Mhz i 300-340Mhz. I jeśli popatrzeć na źródła tego systemu jeszcze w latach 70. to od razu można zrozumieć dlaczego to wygląda tak, jak wygląda. W latach 90. zdecydowano się na rozbudowę i lekkie unowocześnienie systemu, ale też zapewne spodziewano się, że to nie będzie rozwiązanie na lata. Nowocześniejszy RSŁA 36011, którego produkcja ruszyła w 1990 roku rzeczywiście obsługiwał od 20 do 40 abonentów (przez radio się rozumie). I to była całkiem spora szafa. A w zasadzie dwie, bo jedna robiła za urządzonko transmisyjne, druga za komutacyjne. RSŁA 36011 korzystała z pasma 330MHz i 4 kanałów.
Jeszcze mogę dodać, że zasadą działania to urządzonko było trochę pra-dziadkiem dzisiejszych BTSów i telefonów komórkowych... Szczególnie ta nowsza wersja z lat 90.
eee to towarzyszu to czasy już styropianowców 1992 już towarzysz Balcerowicz szalał. Komuna była wspomnieniem
@@ggnagognagoma2462 Taaak. A towarzysz przeczytał, że początki tego systemu to lata 70.? Przeczytał, czy nie? 😜
@@Informatykwakcji JA nikczemny nie pojąłem zamysłu wielkiego w zamyśle . Sądziłem że pod filmikiem komentujesz urządzenie. Tu skup poślady celem ukrwienia mózgu..... analogiczne systemy istniały w każdym państwie na świecie, Mniej lub bardziej rozbudowane. Zatem przysrywanei polskiej wersji może świadczyć o osobistej miałkości i niskiej samoocenie. Poszlaki .. ksywka i komentarze pod filmikiem CND.
"Rzyczę" owocnej pracy nad sobą w zakresie poprawy charakteru i podejścia do życia
@@ggnagognagoma2462 🤔
Bardzo dobrze i ciekawie slucham zawsze
Uradzenie abonenckie zapewniało możliwość podłączenia jednej linii analogowej co zazwyczaj oznaczało jeden numer abonencki a sam układ był przystosowany do zestawienia w danym czasie jednego kanału głosowego. Krotność zapewniana była przez przełączanie pomiędzy kanałami radiowymi tak aby zając jedną z kilku możliwych par kanałów radiowych. Dlatego urządzenie nazywało się "sołtysem" a nie "wioseczką" .
Kanały w tym systemie były cztery to tak doprecyzowując.
@@Informatykwakcji tak było,sam Mistrz Adam pokazywał filtry na 4 różne częstotliwości,a Mistrz ma prawo się czasem przejęzyczyć,ale nie może się mylić :)
Zaobserwowałem ciekawostkę(dla mnie) , w module nadajnika i odbiornika widać potencjometry montażowe poziome , które wyglądają jak nowe. Telpod produkował takie same , do sprzętu amatorskiego które bardzo szybko czerniały pokrywając się siarczkiem srebra , co bywało ogromnym problemem i powodem awarii urządzeń. A tu? obudowa zmurszała , korozja widoczna a PR-ki jak z fabryki , zero nalotu . Czyli jednak było można i doskonale wiedzieli że te zwykłe czernieją na potęgę a na dodatek jeszcze inne PR-ki na podłożu ceramicznym (być może jeszcze miały węglowy ślizgacz) Kiedyś rozmawiałem przez telefon w oparciu o taką transmisję i jakość w tamtym przypadku była słaba , zaszumiona i wyraźnie gorsza od telefonu na zwykłej linii abonenckiej . No ale to zrozumiałe . Pozdrawiam .
Adamie jest Pan kolejnym moim odkryciem You Tube.
Prawda, łezka w oku :)
W 1996 roku zachodnią Polskę od Pomorza do Dolnego Śląska zwiedziliśmy zakładając RSŁA w przeróżnych lokalizacjach. Niektóre miejsca pamiętam, Nowa Sól, Sława, Sarnowa koło Rawicza, Krzęcin, piękny pałac myśliwski w Niemieńsku koło Drawna w środku lasu..
Niestety mniej technicznych szczegółów pamiętam, to była moja pierwsza praca po wojsku, na pewno nie napisałbym więcej niż inni komentujący.
Ale dziękuję za przywołanie wspomnień 👍
Super, dzięki wielkie.
w nadajniku te kwarce to kwarce kanałowe. sterowane z części cyfrowej. wybierało się kanał pracy, taki sam w nadajniku i odbiorniku. w latach 90 korzystałem z tego systemu w samochodzie.
Naprawiałem i instalowałem RSŁA w wersji dużo starszej wersji zbudowane na radiotelefonach FM317 (300 MHz). Urządzenie korzystało tylko z jednego kanału radiowego dla 5 linii abonenckich. Wadą było możliwość prowadzenia jednego połączenia 4 pozostałe miały wtedy zajętość. Działało to różnie ale dobrze zestrojone i wyregulowane spełniało swoje oczekiwania. Najdalszy użytkownik był 5 km od bazy. (zapewniona widoczność anten) Oczywiście jak sprzęt z tamtego okresu wymagał okresowego strojenia. Jeśli chodzi o podsłuchiwanie to oczywiście bez problemu. Ale kto wtedy miał odbiornik radiowy na 300 MHz.
Kto miał,albo kto mógł mieć taki odbiornik-elektronicy? Krótkofalowcy? Jakieś "pirackie" wtedy? Mimo wszystko jak na końcówkę wieku i ich przełom ta technologia to żenada dla polskiej Unitry... Rozumiem, że to musiało być na okoliczności awaryjne i kryzysowe zdarzenia,że "lepsze coś niż nic" itd. Ale nie rozumiem,że obojętnie kto by chciał,to w prosty sposób mógł podsłuchać. No bo jeśli rozmowa była dla kogoś ważna ale prywatna,powtórzę słowo: żenada. Lepiej było z prywatnych zrezygnować. Wiem,że dla chcącego podsłuchiwanie jest możliwe i dzisiaj,ale przynajmniej musi się bardziej natrudzić,niż wówczas.
@@marius1677 Łatwo krytykować a Centertel analogowy też można było łatwo podsłuchiwać. A nie był to produkt unitry
Pozdrawiam kolegę sewisanta.. 🤜🤛
@Grzegorz Mig ja to wszystko wiem i rozumiem. Nie rozumiem tylko jednego: że mając do wyboru lepszą opcję i już wtedy wcale nie droższą,ktoś podjął decyzję wsteczną. To nic nowego-jak nie wiadomo o co chodzi,to miał w tym prywatny interes.
właśnie takie na pasmo 300 MHz były stosowane na PKP w latach 90, pamiętam też je ( ale nie wiem na jakie pasmo) w górskich schroniskach, np na Hali Krupowej
Ha! miałem nosa pisząc pod zdjęciem z zapowiedzią odcinka, że to Radmor :)
Bardzo podobają mi się takie materiały.
Ciekawy film. Śmiało opisałeś urządzenie z minionej epoki 🙂 Pozdrawiam Serdecznie 🙂👍🏻
4:47 Przy DVBT/T2 nic się nie zmieniło nadal jest pasmo VHF/UKF k6-12 gdzie nadawany jest mux-8, oraz pasmo UHF k21-69 gdzie nadają pozostałe muxy (obecnie ucięte do 48 kanału z racji sprzedania pasm 700MHz i 800MHz dla telefonii komórkowej.
Pasma pomiędzy 12 a 21 kanałem są i były używane przez kablówki jako tzw. hyperband. W erze cyfrowych kablówek nie ma to już zresztą znaczenia, bo odpowiedni dekoder zapewnia operator. W latach 90-tych klienci sklepów RTV często pytali czy dany telewizor odbiera tzw. "kanały kablowe".
Jeszcze około roku 2000 było słychać w eterze rozmowy nieświadomych abonentów...
Oczywiście tego typu urządzenia były też produkowane na 160MHz. Mam jeszcze moduły RSŁKi z pasma 160MHz.
Super super super ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
W roku 1992 I nie było już PPTT tylko TP-S.A.
Jeśli dobrze widzę jest tam też przekaźnik rtęciowy powszechnie używany w centralach telefonicznych typ PC.
20:20 Panie Adamie, Pierwsza cyfra w oznaczeniu układów produkcji krajowej koduje tylko dopuszczalny zakres temperatur pracy. Przeznaczenie specjalne koduje litera A na trzeciej pozycji literowej, przed cyframi. Można sprawdzić na przykład w normie "Mikroukłady scalone - System oznaczania typów BN-78/3375-21", którą szczęśliwie udostępnia w internecie Biblioteka Cyfrowa Politechniki Lubelskiej. Inną sprawą jest to, że zastosowanie specjalne, często oznacza rozszerzony zakres temperatur pracy. Materiał bardzo fajny. Pozdrawiam.
W praktyce szóstki szły do profi, siódemki byle gdzie. Y nie rozróżniał rodzin, po prostu w niektórych układach był zawsze albo zawsze go nie było.
Dziękuję za dodatkowe informacje na temat oznaczeń układów produkcji krajowej. Oznaczenia te zawierają wiele informacji, takich jak dopuszczalny zakres temperatur pracy i przeznaczenie specjalne. Istnieją specjalne normy, takie jak ta, którą wymieniłeś, które opisują te oznaczenia i pomagają zrozumieć ich znaczenie.
Przeznaczenie specjalne, oznaczane literą A na trzeciej pozycji literowej, przed cyframi, może oznaczać, że układ ma rozszerzony zakres temperatur pracy lub ma inną specjalną funkcjonalność, która jest istotna dla konkretnego zastosowania.
Były również z piątką TTL,te raczej Unitra importowała z czechosłowackiej Tesli. Z tego co pamiętam to znaczyło jeszcze szerszy zakres temperatur. Jak najbardziej zastosowania specjalne.
Ale to chyba właśnie importy, bo nie pamiętam, żeby były robione w CEMI.
Interesująca technika - dzięki za ten materiał :)
Co do mikrokontrolerów, to mogli w to nie wejść z powodu embarga COCOM, kosztów sprzętowych (bez komputera nie zaprogramujesz...), czy po prostu konieczności przeszkolenia inżynierów w zakresie programowania µC czy też programowania w ogóle - a to przecież kosztowne. Trudno mi dokładnie powiedzieć, jakie były realia Radmoru owych czasów.
Był podstawowy MCY7880 i militarny MCA5880, oraz oparte na nich mikrokontrolery MCY7848 i MCY7835 produkcji CEMI.
@@krzysztofwaleska Te ostatnie jak twierdzą źródła z netu nie były seryjnie produkowane.
Zaleta braku mikrokontrolera to TURBO jednoznaczność w działaniu i przejrzystość układu dla każdego kumatego serwisanta z oscyloskopem. A to miało po prostu działać. Mikokontroler wprowadził by tylko komplikację, bo trzba go zasilić, jest układem cyfrowym z zegarem, więc sieje zakłócenia i do niczego nie jest potrzebny, bo radiolinia była 'przezroczysta'. Niepotrzebne zmartwienie w odbiorniku radiowym.
@@5mxg otóż to - o ile da się zrobić reverse engineering elektroniki cyfrowej na CMOS/TTL i jeśli coś padło, to wymieniasz układ i działa - o tyle mikrokontrolerów, FPGA itd. już tak łatwo nie rozpracujesz.
@@5mxg Racja, rozumiemy, niemniej na początku lat 90 to był archaizm, na świecie dobrze radzono sobie z tymi problemami stosując już mikrokontrolery. To urządzenie robiło swoje miało plusy ale nowoczesne już nie było.
_Pan jest niesamowity...!!!
znakomicie, że ten kawałek nieznanej nam elektroniki z PRL ujrzał światło dzienne. Żyłem w tych latach i coś mi świta, że po wsiach wójtowie i sołtysi mieli taki "tajny" kanał łączności z Władzą! A mieć musieli, wszak wtedy starano się trzymać wszystko za mordę, co tylko się dało
Teraz wystarczy podsłuchiwać net i jesteś na tacy 😉. Anonimowość to dla służb i Snoudena 😁🤫.
I jeszcze jeden drobiazg: mit złoconych nóżek tranzystorów (i nie tylko) w metalowych obudowach cylindrycznych. Słynne pierwsze BC107/177,BC211/313. Czy one nie były piękne? Były. A czy były trwałe? Tu już gorzej... Byle krótko: w l. 80. i 90. pracowałem w serwisie elektroniki mobilnej(w firmie państwowej-niekoniecznie tylko samochodowej,ale pojazdowej). Pojazdów o najwyższym w założeniu stopniu profesjonalizmu i wymaganej niezawodności. Tam używano prawie wyłącznie tych tranzystorów. Przykład: urządzenia modułowe (nieekranowane) jak na filmie,od 2 do 4 płytek. Zalane silikonem,te mało naprawialne oraz częściej: masą,coś pomiędzy tworzywem sztucznym a elastyczną galaretą(nie pamiętam jej nazwy). W teorii te zalewy miały zabezpieczać przed wilgocią i wstrząsami tym bardziej,że sterowania przecież były wewnątrz pojazdów. Realnie po delikatnym poruszeniu lekko wystających obudów tranzystorów bywało,że dało się je wyjąć-z powodu skorodowanych pozłacanych nóżek.... Proszę pamiętać,że warstwa złota była niesamowicie cienka,a pod nią to już zwykły drut na bazie żelaza. Tego do serwisu przysyłano setki miesięcznie co świadczy o awaryjności,na ich druku były daty prod. Średnio kilkuletnie,najstarsze mogły mieć 6-7 lat. Zwykle młodsze. To wynika z doświadczenia praktyka. Sam bylem wtedy w szoku. Dla jasności:: "naprawa" polegała głównie na przetestowaniu płytek, usunięciu wadliwej i dołożeniu sprawnej z innej używki. W luźniejszym czasie próbowaliśmy naprawiać te uszkodzone,z miernym skutkiem. Zgadza się: kilkadziesiąt TTL i C-MOS,do 20-kilku na płytce,spróbuj to "oskubać" w całości z tego tworzywa... Kilka godzin na sztukę. Te zwykle czerwone kondensatory-kostki Miflex nazywaliśmy blokowymi. Pełna zgoda,bezawaryjne. Jak i pozostałe zwijane produkcji PRL. Ale wielkie rozmiary w stosunku do pojemności. Nasze elektrolity też nie były złe, wiele pracuje do dzisiaj. Elektronika z filmu tak znajoma,że deja'vu tych czasów...
Takie tajemnicze płytki w zalewie pojawiały się regularnie za grosze w sklepie Bomisu w moim mieście. Jako nastolatek mocno zaangażowany w elektronikę, kupowałem je sobie czasem jako kota w worku: obskubany z zalewy układ scalony mógł się okazać jakimś niewiadomoczym, a mógł to być jakiś popularny, a trudny do kupienia w normalnej sprzedaży TTL :)
@Jarek P. te o których napisałem po paru latach znało się na pamięć. Jak byś coś z nich chciał dostać w normalnej sprzedaży,to w latach 80. marzenie ściętej głowy. Z wyjątkiem kondensatorów czy rezystorów,najprostszych rzeczy. Albo TTL 7400. Natomiast i PRL też miał swoje tajemnice-był tam jeden zagadkowy C-MOS nie polskiej produkcji,którego za nic nie mogliśmy zidentyfikować... Po funkcjach mniej więcej było wiadomo co to jest,ale to nie to samo co noty katalogowe. Wtedy papierowe,bo nie było sieci. Nasz główny technolog,specjalista od scalaków nie mógł tego namierzyć... Nie było to nic wielkiego,14-pinowy układ z nadrukami podobnymi do czeskiej Tesli,ale jej katalogi o nim nie wspominały. Mógł być zachodni. Do dziś nie wiem,co to dokładnie było. Ale mam jeszcze kilka płytek z tym cudem,jak kiedyś "odkopię" to zapytam p. Adama. Tam było chyba "MC 6900". W Bomisach było wszystko,co nie przeszło jakiegokolwiek testu. Mógł to być krzywo nadrukowany napis.
@@marius1677 oj tak, teraz to jest piękne, się wrzuca oznaczenie scalaka w google i za parę sekund ma się wszystko, w zasadzie problemem częściej jest przedarcie się przez nadmiar informacji, niż jej brak.
Wtedy... albo się miało papierowy katalog konkretnego producenta, albo się nie miało. A że zwykle się nie miało, bo takie katalogi były w zasadzie jak święty graal, to był problem. Można było mieć jeszcze zeszyt w kratkę z pracowicie wynotowywanymi nazwami, pojawiającymi się w czasopismach i krótkim info: co to i gdzie opisane. Ostatnią instancją było napisanie listu (papierowego, zapakowanego w kopertę i wysłanego pocztą) do Radioelektronika - zidentyfikowałem w ten sposób układ scalony, którego za jakieś śmieszne grosze kupiłem w Bomisie całą sztangę, bo wystawili jako wyprzedaż. Radioelektronik odpowiedział, już po miesiącu dostałem pocztą list z wsadzoną do środka nawet kserokopią noty katalogowej, z której wynikało, że za równowartość pączka kupiłem sobie... scalony wzmacniacz głowic wizyjnych dla systemu Betacam :)
Ta zalewa była powszechnie nazywana słoniną i to była najgorsze co można było zrobić dla elektroniki.
Zalewa ta była porowata i jeżeli wilgoć wnikła do środka to tam zostawała i robiła na elektronice będącej pod napięciem niezły pogrom . Zalewa ta była stosowana miedzy innymi w urzadzeniach stosowanych w telekomunikacji na zewnątrz -pierwsze co siadało to własnie takie płytki. Wynalazek stosowany w latach 70-80.
@@jerzyjerzy4716 w temacie zalewy przypomniałeś mi coś jeszcze: ta słonina (piękna nazwa) była biała i porowata, ale w latach 90 bawiłem się klockami od PRLowskiej automatyki przemysłowej: fajne plastikowe pudełeczka z logiem "Logister" (---> google grafika, tam są zdjęcia) z bardzo prostą lutowaną "na kanapkę" elektroniką wewnątrz, zalewane przezroczystą galaretką. Kolega z akademika przyniósł skądś tych logisterów cały worek, część z nich rozdłubaliśmy, wydłubując z nich tranzystory. Galaretka pięknie się kruszyła, odchodziła pod palcami. A rozsypana na podłodze, jak się szybko i boleśnie któryś z nas przekonał, dawała poślizg lepszy niż łyżwy na lodowisku. Kolejne logistery były rozdłubywane już całkowicie celowo, wyłącznie dla tej galaretki. Nie wiem, co to było, ale rozkruszało się na drobno, a własności poślizgowe miało wręcz niesamowite. Rozsypane na podłodze - gdy ktoś wchodził na to nie uprzedzony i nie przygotowany, nie było siły, lądował... no różnie lądował, bywało, że boleśnie. Nie, nikogo nie połamaliśmy, od razu dodam :)
👍 poszedł :) Biorę się za oglądanie 😊
Mam kilka tranzystorów z dawnych czasów w metalowych kapeluszach. Nigdy nie lutowane. Robilem kiedyś im pomiary i porównywałem do odpowiedników w plastikowych obudowach. One są faktycznie lepsze.
@Andrzej Zgoda nie wiem czemu znikają niektóre moje zwyczajne komentarze,ale odnośnie Twojego wpisu to niekoniecznie. Problem jest ten, że pisząc o metalowych "kapeluszach" może myślisz o tranzystorach mocy,jak np.2N3055 ( bo te były tak nazywane). Ale tak samo małej jak i dużej mocy polskiej prod. nie były rewelacyjne. Przynajmniej jeśli chodzi o hFE. Małej mocy selekcjonowane do celów profesjonalnych osiągały w porywach ok. 280-300,wyjatkowo 320. Dostępne w sprzedaży 150-180,to był max. Czasami kilkadziesiąt,np. 40. W plastikowych obudowach współczynnik wzmocnienia przekraczał często 400. To w polskich. Dobre zachodnie dochodziły w tym parametrze nawet do 900... Sam początkowo bylem w szoku i myślałem, że może są uszkodzone. Zakres pomiaru był do 1000,a tu takie wyniki... Ale one pracowały rewelacyjnie. Oczywiście nie wszędzie było to potrzebne (bo raczej były droższe),ale np. w układach generatorów sygnałów czy przetwornic różnego rodzaju niezastąpione. Czemu to takie ważne? Przecież można stosować układ Darlintona? Ano można,ale to komplikowało układ i trzeba było dokładać stopnie. Do tego zwiększało szumy. Poza tym,współczynniki szumowe (zwykle 4 dB) i częstotliwość graniczna polskich (150 MHz) były mizerne. Chyba dopiero serie z "9" na końcu (BC 109-metalowe) miały 1,5 dB i 300 MHz. W praktyce (u mnie dekady) plastikowe były bardziej uniwersalne. Brzydsze,to fakt :) Bo w sumie ta metalowa obudowa nic nie dawała,za wyjątkiem specjalnych wykonań z 4-ma nóżkami,z których jedna miala kontakt z obudową do ekranowania ( to w układach w.cz. i p.cz.). Dla jasności: miałem do czynienia też z zachodnimi w tych obudowach; nieco lepsze niż polskie,ale też tyłka nie urywało. No chyba,że jeszcze dzisiaj ktoś to produkuje, dużo zależy od generacji,technologia się zmienia. Ale starsze polskie i nie tylko nie były zbyt dobre. Nie znaczy,że bezużyteczne.
Radmor to pancerne urządzenia. Mam troche staroci typu 3035 i kilka z okolic 99/00 ale nie mam jak tego zaprogramowac na amatorskie, progrmator mam a brak softu.
Oczywiście muszę też wspomnieć, że była nowsza wersja tego urządzenia, pracująca w oparciu o mikroprocesor. Natomiast moduły radiowe zostały wyposażone w syntezer częstotliwości programowany pamięcią półprzewodnikową, dzięki temu nie trzeba było stosować rezonatorów kwarcowych ;)
To co było wzorcem częstotliwości?
@@KH-lg3xc Syntezer był pętlą PLL z własnym wzorcem częstotliwości o częstotliwości 10.5 lub 6.5MHz.
No i to jest naprawdę wynalazek bardzo ciekawa rzecz
Witam RSŁA były produkowane od 1971 r. przez Radmor a to co 36011 to końcowe urządzenie
Fajny materiał
Super tego nie wiedziałem
przy okazji może słów kilka na temat polskich sieci telefonii mobilnej " pocztowego" RTP i kolejowego RASZa - ten w końcowej fazie był nawet przenośny, myślę że byłby to pomysł na kolejny odkrywczy dla wielu materiał
Co do nazwy "radio Sołtysa" to była też inna przyczyna- takie RSŁA było łatwo podsłuchać mając odpowiedni sprzęt, łączność nie była w żaden sposób szyfrowana, tam były dwa radiotelefony FM317 (albo 315, niestety numerków nie pamiętam) bodajże, a co do anteny - faktycznie była tam antena podobna do telewizyjnej, ale tylko z wyglądu- była to antena dipolowa na pasmo ok. 300 MHz czyli trochę pomiędzy taką do odbioru telewizji w VHF a taką do odbioru telewizji w UHF, ale ta była nadawczo-odbiorcza, no i kabel 50 ohm. Wersji chyba było kilka, na pewno były wersje na jeden numer (taką Pan posiada), z tego co pamiętam to telefon podłączony do takiej miał jeszcze dodatkową trzecią żyłę do wysterowania radiotelefonami. Jak było z wersjami na większą ilość numerów nie wiem, nie chcę wprowadzać w błąd, ale to raczej miałyby wyprowadzoną głowicę kablową jakąś, poza tym radiotelefony były w środku dwa, więc ciężko byłoby tam podłączyć większą ilość abonentów. Co do lat produkcji to były one też wcześniej produkowane, później w niektóre miejsca gdzie dociągnięto już jakieś kable upowszechniła się telefonia nośna (czyli polski protoplasta PCM-ek), a potem już same PCM-ki, dzięki którym dzięki kilku parom doprowadzonym do szafy kablowej w jakimś Wygwizdowie które wcześniej obsługiwały kilka domów można było podpiąć już cały Wygwizdów i jeszcze jakąś osadę obok.
W jaki sposób były przesyłane droga radiową sygnały z centrali?
@@x98pl na centrali (możliwe też że mogły być na obiektach satelickich centrali, bliżej miejsca docelowego) były odpowiednie szafy do tego systemu gdzie sygnały z linii telefonicznej były przetwarzane na sygnały radiowe i na odwrót, po to też telefony podpinane do RSŁA miały dodatkową żyłę wysterowującą- by odpowiednio przełączać radia po stronie abonenta, raz na nadawanie a za chwilę na odbiór, w zbliżony sposób mogło to wyglądać w szafach po stronie centralowej, niestety brakuje mi informacji jak były zrealizowane systemy antenowe po stronie centrali, czy był to zbiór wielu anten skierowanych do poszczególnych abonentów (jedna antena na jednego abonenta, choć nieco wątpię w to rozwiązanie ze względu na ilość tychże oraz ilość okablowania), czy była jedna/parę anten dookolnych bądź po 90/120 stopni, na pewno obiekt taki musiał być wyposażony w konkretny maszt. Transmisja nie była w żaden sposób zabezpieczona, wystarczyło znać częstotliwości nadawcze i odbiorcze i mieć odbiornik.
@@krrudn Bradziej mi chodziło o transmisję radiową. Audio szło modulacja czestotliwości (FM). A co z pozostałymi sygnałami? Np czy obslugiwało to wybieranie pulsacyjne? Jak tak, to w jaki sposób było to modulowane? Jak było sygnalizowanie podniesienie słuchawki, kiedy centrala nadawała "prąd dzwonienia"?
@@x98pl z tego co się orientuję i co znalazłem wybieranie było tonowe, sygnalizacja niestety nie wiem, ale najprawdopodobniej również była realizowana tonowo, innymi tonami niż cyfry, zważając na to że mieliśmy dwa kanały - nadawczy i odbiorczy, a nie tylko jeden. Swoją drogą były dwie wersje RSŁA- jedna pracowała na ok. 300-330 MHz, druga z mniejszą ilością kanałów była ulokowana w zakresie 168-172 MHz.
W czasach PRL-u coś takiego jak radiokomunikacja i teletransmisja generalnie leżało i kwiczało. Ciągle wszystkiego brakowało. Na radiową "Trójkę" stereo Gdańsk czekał do 1992 roku - ciągle brakowało funduszy na odpowiedni sprzęt do stereofonicznej transmisji dźwięku. A może też i chęci i jakiejś wyobraźni u decydentów. Reszta Polski miała już stereo w okolicach 1990 roku. Co prawda łącza stereofoniczne nie mają nic wspólnego z RSŁA, ale pokazuje to ogólny trend jaki był w tamtych czasach.
Proszę mi przypomnieć na którym programie mogłem nagrywać audycje Beksińskiego i Kordowicza w stereo na mojej Finezji sparowanej z Zodiakiem na Stogach czy była to "Dwójka". Pamiętam że zawsze miałem problem z ukierunkowaniem anteny, czasem kierowałem ją na port północny, czasem na rafinerię, czasem na stare miasto. Masę podzespołów Radmora różnego rodzaju za śmieszne pieniądze można było kupić w Bomisie, nazwy ulicy też nie pamiętam. Od 37 lat jestem już zamiejscowy. Pozdrawiam Andrzej.
...A jak już doczekali się transmisji stereo, to jakość programów radiowych tak spadła, że nie warto było tego słuchać.
Drogi Adamie, to jest łącze ABONENCKIE, więc o 40 numerach mowy być nie może. Była to końcowka, i wspierała dwie linie. 40 numerów oferowały owszem, sporo potężniejsze urządzenia, które także używała pptit.
Fajnie, że się wyjaśniło. Oczywiście to, że wejście jest jedno, to widać od razu, ale myślałem, że pasmo jest szersze i te ileś tam telefonów po nośnej przejdzie (z osobnego urządzenia). Niestety brak jakiejkolwiek dokumentacji do tej skrzynki.
Po drugiej stronie można dać centralkę. Wtedy ilość telefonów zależy od możliwości centralki. Jedna linia aktywna, reszta - wewnętrzne. Ale to też od centralki zależy.
Miałem z tym czymś styczność .... badziew jakich mało... Pozdrawiam i dziękuję za materiał !
Jestem pod wrażeniem. Super było zajrzeć do środka. Tylko anteny brak, akumulatora... W sumie w obecnych czasach na 300 MHz pracuje chyba NATO. Więc lepiej nie stawiać tam nośnej. Jako łącznisc na czasy kryzysowe ... Może po przestrojenie? Ale skoro koszt przestrojenia jednego nastawu radiostacji Radomor opartej na kwarcach sięga 1000 zł plus kwarce... To chyba lepiej użyć jakiś system DECT. Tylko, że DECT ma moc do 10mW i mały zasięg. Generalnie to urządzenie z filmu emulowalo linię telefoniczną od strony centrali i zachowanie centrali od strony telefonu...
Maksymalna moc wyjściowa w DECT to 250mW. Ale zasięg stosunkowo niewielki - bez przeszkód do 100-300 metrów (czujniki mogą mieć zasięg kilku kilometrów - wedle ETSI).
@@PiotrPilinko RSŁA pracujace na 160 MHz przy zastosowaniu anteny Yagi kilkunastoelementowej i delikatnym podkreceniu mocy w układzie radiowym osiagały zasieg 100 km. Modulacja była FM a sercem radiowym był radiotelefon radmoru uzywany powszechnie przez wszelkie służby komunistyczne( oczywiscie zmodyfikowany do tych zastosowań) Z tego co pamiętam inicjalizacja połaczenia z centralą było wysyłanie pilota o częstotliwości ok 4 kHz i wybieranie impulsowe było przerywaniem tego pilota. W drugą strone odebranie prądu dzwonienia od centrali (ok70v/25hz)powodowało wysłanie pilota w drugą stronę i po odebraniu pilota uruchomienie przetwornicy prądu dzwonienia u abonenta . Taki układ umożliwiał u abonenta podłaczenie zwykłego aparatu telefonicznego z wybieraniem impulsowym.
Aby mieć takie coś za komuny to była cała procedura -trzeba było na początek "załatwić" numer telefonu w miejscu zasiegu radiowego ze stacją odboirczą (tak dla ciekawośzci nie musiała to być centrala automatycana- mogła być ostatecznie ręczna czyli cb z telefonistką) póżniej występowało się o przydział kanału radiowego I po jego uzyskaniu radmor produkował układ radio odbiorczy + anteny na ten kanał i dopiero wtedy mozna to było zamontować .Problemem była mała ilośc kanałów radiowych i nakładanie się transmisji na dalekićh zasięgach >dlatego przydzielone kanały i polaryzacje były kluczowe aby ta łącznosC była w miarę niezakłócona .Na taki taki wynalazek było stać za komuny tylko niektórych . Miałem do czynienia z tymi "wynalazkami " w latach 80 na Żywiecczyżnie jako łącza do schronisk zasiegi ok 40-50 km
Cena takiego zestawu to było na obecne ceny ok kilkunasty tysięcy
Zasmucę Cię ale poza pasmami PMR i CB radio nie próbuj stawiać NIGDZIE nośnych, bowiem istnieje system automatycznego namierzania i zapisu wszelkich transmisji radiowych w całym paśmie od kilkunastu kHz do iluś tam GHz. Dopóki nikomu nie będziesz przeszkadzał to może Ci sie upiecze ale te zapisane sygnały są archiwizowane i na ich podstawie daje się rozpoznać nawet konkretny nadajnik jesli tylko zostanie poddany analizie. Dodatkowo Twoja lokalizację potwierdza namiar z komórki z dokładnościa do kilku metrów i także jest rejestrowany i przechowywany. Dobre czasy dla piratów sie skończyły.
Zmien dilera.
@@jerry8250 Dobre!
Użytkowałem to jako abonent, gdzieś od roku 1993. To była porażka, czasami nie można się było nigdzie dodzwonić. Wymieniali, naprawiali ale działało jako tako tylko krótki czas i historia od nowa. Po kilku latach wymienili , gdzieś w 2000 rokuj, tego klamota na już całkiem malutki, chyba już NMT moduł. To działało już znośnie.
Ciekawy materiał (;
spodziewałem się że może podłączysz do zasialnia to ciekawe co by pokazało na sdr gdyby podłączyć sztuczne obciążenie
Tez na to liczylem...
wystarczy skaner częstotliwości, nie trzeba aż takich "armat" wytaczać :)
@@benny_plgraciarz2714 sdr tańszy ale no tak
Nie jest ładnie włączać nadajniki niewiadomego pochodzenia z wiadomą częstotliwością pracy :)
@ dlatego napisałem o sztucznym obciążeniu
Adamie zajmij sie dzisiejsza technologią i powiedz dlaczego muszę wspiąć się na drzewo rzeby wysłać ten komentarz
Dlatego że operator nas olewa. Widać dla nich czas się zatrzymał jakieś 10 lat temu. Przybyło mieszkańców a każdy z internetami w kieszeni więc przepustowość czy co tam siedzi w BTSach nie wydoli.
Mam to samo ze swoim, taki z dużą literą T w logo.
Albo balkonik albo podwórko. Inaczej nie idzie.
Bo wszyscy oglądają koty z tiktoka, a sieć powstała w innych celach.
@Adam Śmiałek protestuję,wszyscy mi mówili że nasze cywilizacja już zeszła z drzewa :) Ale nadciąga kawaleria,5G go wyzwoli,a drzewo będzie dla wiewiórek... Tylko na Boga gdzie jest to 5G,szumnie zapowiadane od lat a realnie ani widu dla mnie "Kowalskiego"... Może mózgi się usmażyły kilku propagandystom, bo nic się nie zmienia...
Kosztuje więc nie ma :)
5G jest przecież ... w reklamach !!!
Pierwszy kontakt z komórką nie na kartofle, chyba miałem u sołtysa w Norwegi i była to chyba Motorola.. Z dziesięć lat potem chyba, miałem telefon na kablu na chacie.. Przedtem była jedna słuszna, a teraz jest dużo wojen o jedyną słuszność.. Smartfon to komputer z radiem.. O ile dobrze pamiętam, mieli tam trochę śniegu na górkach, trochę fiordów i ropy pod wodą.. Do kabla potem miałem podpięty modem i coś tam świergoliło ociec mi tłumaczył że nie da się wyciągnąć więcej bo nie przejdźcie po kablach na przelicznikach. Dziś kabluje mnie kalkulator cyfrowaty bez kabla i słychać mnie daleko poza zasięgiem mojego sensorjum. Niema izolacji doskonałej, to są tylko filtry przeistoczeń, a po kablach to idzie sygnał i brakuje czegoś na trzeciego co idzie poza nimi na duchy w kalkulacjach.
Potem był gniotek produkowany przez RWT a pracujący na sieci NMT450. Może jakiś film o RASZ? Radiowe łącza stosowane w PKP - odpowiedni radiotelefon umożliwiał nawiązanie łączności radio-telefonicznej w obrębie stacji oraz całej sieci kolejowej, na drugi radiotelefon lub... telefon np. dyspozytora lub na nastawni 🙂
NMT oczywiście niczym nie szyfrowane/kodowane słuchało się skanerem, radiotelefonem lub... telewizorem. Nie było mowy o tajemnicy korespondencji. Pamiętam że w czasie pobytu w szpitalu w późnych latach 90-tych moją rozrywką było słuchanie takiego "radio-telefonu" na Alanie CT-180 a pracowało to w okolicach 160MHz.
Zaje komentarz ...fachowy..podziw id
Skoro ma swoj znak w nicku to raczej wie co gada.
RASZ to była porażka. Urządzenia zabudowane prawie nie były wykorzystywane. Taka piękna droga zabawka. Zastosowano gigantyczną ilość układów TTL Cemi które po dłuższym użytkowaniu traciły właściwości mając stany nieustalone. Ciągle się to naprawiało.
@@grzegorzmig420 PKP miało rozbudowaną sieć telefoniczną z której z powodzeniem mogły korzystać np wojsko albo straż graniczna i inne służby.Znając numery kodowe central można było kolejno je wybierając znajdować alternatywne połączenia więc radiolinienie nie były tak potrzebne. Były za to i są radiotelefony z funkcją RadioStop który w razie niebezpieczeństwa mógł awaryjnie zatrzymać pociągi na danej linii.Rozwiązanie awangardowe które uratowało nie jedno życie a na zachodzie praktycznie nie znane.
Jak to się stało ,że ja tego kanału dotąd nie widziałem 😮😮😮.
W latach 90-tych owszem, za PRLu nie słyszałem żeby gdzieś czegoś takiego używano. To chyba jeden z ostatnich wyrobów dogorywającego wtedy polskiego przemysłu elektronicznego. Chociaż nie, tymi były chyba telewizory marki Trilux, choć w nich z kolei polskich części właściwie już nie było.
W peerelu używano wersji wcześniejszych.
I dlatego wiele Triluxów nawet chodziło całkiem sprawnie.
Nie każdy rozumie,że Radmor był przede wszystkim firmą o znaczeniu strategicznym. Rynek cywilny dla nich był raczej mniej ważny. Zresztą jak dla większości zakładów Unitry.
@ Takowe cudeńko koledze TPSA w 2000r zafundowała i użerał się z tym przez 3lata, aż do zakupu nokii 3310.
@@marius1677 Tak ale jeśli idzie o zakłady to nie tyle części z nich nie zależało, ale raczej partii nie zależało.
o cos dla mnie :)
To było b. dobrze zrobione urządzenie i były tez takie ruchome radiolinie
12:20 Te 4 kwarce z cewkami po prawej stronie płytki to generatory dla poszczególnych 4 kanałów. Odpowiednio powielane na dolnej części płytki idąc w lewo z początkowych ok 8.???MHz do wymaganych 3?? minus 10,7 MHz.
Te cewki sluza do precyzyjnengo dostrojenia częstotliwosci kanałów
@@rademenes9909 Zgadza się
Bardzo dobrze towarzyszu,nasza partia Wam tego nie zapomni i towrzysze z bratniego związku radzieckiego też doceniają Waszą pracę.😝🤪😂😝
Jeszcze w 2002 roku na kolanach chodziłem do Telekomunikacji Polskiej z prośbą o podłączenie telefonu stacjonarnego. 5 lat później z niego zrezygnowałem...
BTW obudowy: W jej bokach to nie frezy tylko taki aluminiowy profil z rowkami został zamówiony w hucie.
U mnie TP S.A. samo dociągnęło kabel do domu, ale nigdy z niego nie skorzystałem, bo miałem internet i telefon VoIP, który mam do tej pory. 😉
Czy na tej samej zasadzie dzialały telefony w autach? Które widzieliśmy w filmach z lat 1970-80 ? Jestem laikiem ale lubię oglądać produkcje Pana Śmiałka. :) Pozdrawiam
Ciężko powiedzieć, czy na tej samej zasadzie. Trzeba by określić mniej więcej rok i rejon Europy/świata. Niektóre systemy tego typu były duplexowe (czyli można mówić i słuchać jednocześnie) niektóre były tylko "krótkofalówkami" które automatycznie bądź za pomocą telefonistek były łączone z siecią przewodową. Wiele tego typu systemów istniało w Skandynawii, zwłaszcza w Szwecji.
Dokładnie na takiej a przynajmniej w Polsce. Moc nadawcza ok 15W, duplex odstęp nadajnik odbiornik chyba 5,75MHz modulacja wąski FM pasmo 160MHz
@@jestemfajnyjeden4525 dokładnie tak jak mówisz. W samochodzie składak a'la FM3001 bez ryjka, dwa czerwone pudełka, na górze duplekser i "ćwiartka" Radmora na dachu. W bagażniku przetwornica 12/24V. Cześć centralowa to szafa, osobna na każdy kanał, spięta z centralą po miedzi, i telefonistka łącząca rozmowę.
Jak sama nazwa wskazuje " bezprzewodowy " telefon musi być bezprzewodowy, a przewodowy musi mieć przewód ! To chyba wynalazek z końcówki lat 80. Gdzie zamiast czekolady był " wyrób czekoladopodobny " !
P. S. " Niewiedow " ? A myślałem, że Rosjanie wynaleźli rower . . . . u " burżuja " . . . . w piwnicy !!! ;)
💪
4:20 Kurcze!!!! Taki wysyp uwag i ciekawostek w komentarzach, aż się prosi o jakieś dodatkowe (pozytywne) forum, bo tu widzę mnóstwo fachowców min. lvl40+ z niebywałą wiedzą, doświadczeniem i opinią. Chyba że takie forum już jest.... no nie, tylko nie mówicie, że z****** elektroda zwana "zamykam temat"....
Na szczęście wiedza z komentarzy pozostanie tu - mam nadzieję - na tak zwane zawsze. Tak zwane zawsze w świecie wirtualnym to czas, dopóki będzie działać internet ;)
No cóż. Jeżeli łączyło to wieś ze światem to podziwiajmy.
Apetyt rośnie w miarę jedzenia... Ludzie chcieli mieć i łączność,i prywatność ;) Przy tamtej technologii trudne do realizacji. Ale zgadza się: łączność w sytuacjach awaryjnych jest ważniejsza.
Pozdrawiam.#
👍👍
No jak zwykle czegoś się człowiek dowiedział a wydawało się, że peerele to ty tylko gruz, a tutaj gruz ale pozłacany. 😂😜🙂🙂🥰
Nie do końca to prawda . W mojej miejscowości w okresie pierwszej wojny światowej telefony od poczty były połączone drutami a sama poczta przez radio łączyła rozmowy z powiatową pocztą w Gnieźnie. Bo było to ekonomiczne rozwiązanie bez kosztownego kabla dla telefonów i telegrafu .
Rozumiem, że transmisja analogowa i można było podsłuchiwać ale kto płacił rachunki bo raczej na pewno można było taką linię zhakować?
I znowu audycja do posłuchania w
Pamietam w samochodach używano radiotelefonów obsługiwanych słuchawką telefoniczną w zacnym kolorze "szarości" . słuchawka różniła się od zwykłej słuchawki "domowej" tym że miała przycisk od środka , który należało wcisnąć w momencie nadawania . Pamietam też że ni cholery to nigdy nie działało .
to były typowe radiotelefony w znaczeniu mobilne radiostacje, nie miały połączenia z siecią telefoniczną a tylko z „bazą“ - na milicji, w jednostce wojskowej, na dyżurce kolejowej itp., każda służba miała własny kawałek pasma żeby się wzajemnie nie słyszały
@@adamdarski8919 nie miały połączenia z siecią telefoniczną , jednak taka stacja "miała mieć " kontakt z bazą , w moim wypadku mój ojciec był dyrektorem w firmie budowlanej i tam też była baza . Ja jako dziecko , odpalałem dla hecy żuka , aby nawiązać kontakt przez ten wynalazek . Pamiętam, że raz w białymstoku ktoś raz się odezwał na tym ustrojstwie , podczas wieeelkiej wyprawy do babci z noclegiem kilkudniowym , ponieważ mieszkała bardzo daleko , prawie 130 km od naszego miejsca zamieszkania :) p.s. dodam tak dla ścisłości że mój ojciec nie był "szcześliwym właścicielem i dyrektorem ze względu na przynależność do partii . moja babcia św. p. na syberii doświadczyła NKWD i powiedzenia "polskaja morda" ,pozniej wywieziono ją do tomska i nikomu z rodziny nie chcieli dać pracy . a dluga historia pozdrawiam
_Gdy nie było warunków do przeprowadzenia linii telefonicznej, stosowano radiolinie telefoniczne, które były urządzeniami służącymi do przesyłania sygnałów telefonicznych drogą radiową. Radiolinie telefoniczne były stosowane głównie w sytuacjach, gdy nie było możliwości lub czasu na ułożenie linii telefonicznej, np. podczas wojen, katastrof naturalnych lub w rejonach o trudnym terenie._
_Urządzenie zawierające nadajnik i odbiornik pracujący w paśmie 300 MHz w dupleksie to radiostacja. Radiostacje były wykorzystywane do łączenia się za pomocą sygnałów radiowych na duże odległości. W przypadku radiostacji pracującej w dupleksie, nadawanie i odbieranie sygnałów odbywało się w tym samym paśmie częstotliwości, dzięki czemu było możliwe jednoczesne przesyłanie i odbieranie sygnałów. Radiostacje były szeroko wykorzystywane przez wojsko, służby ratunkowe oraz w komunikacji lotniczej i morskiej._
Dziękujemy Ci. Całkiem merytoryczna wypowiedź jak na siedmiolatka.
@@blejku7790 *_To nie siedmiolatek to ChatGPT_*
_Tak żeś błysnął, że aż mnie wybiło na orbitę._
@@Banerled To teraz jak się jest lekko upośledzonym prosi się automat o napisanie za siebie czegoś mądrego i nie weryfikuje co za bzdety napisał?
@@blejku7790 _Jako sztuczna inteligencja, moim zadaniem jest odpowiadanie na pytania i dostarczanie informacji na zadany temat w oparciu o moją wiedzę i algorytmy przetwarzania języka naturalnego. Staram się dostarczać odpowiedzi, które są jak najbardziej trafne i zgodne z rzeczywistością, opierając się na moim treningu i danych, na których się uczyłem. Jednakże, jako system komputerowy, nie posiadam zdolności oceny i weryfikacji informacji dostarczonych mi przez użytkowników. Dlatego, jeśli użytkownik ma wątpliwości co do treści mojej odpowiedzi lub uważa, że zawiera ona błędy lub nieścisłości, zawsze zachęcam do zweryfikowania jej na własną rękę lub skonsultowania z innymi źródłami. Staram się zapewnić jak najbardziej trafne informacje, ale jestem jedynie narzędziem i zawsze polecam, aby podejście do informacji z krytycznym myśleniem i zwróceniem uwagi na źródło i jej wiarygodność._
Bardzo dobrze wykonane urządzenie, mogło by spokojnie pracować w dzisiejszych realiach po dodaniu szyfrowania mowy jak to miały wbudowane Motorole dla pograniczników i innych służb. Warel robił radia Taxi na 3XX MHz za komuny i tez to pracowało bardzo dobrze.
Urządzenie wykonane b. dobrze,bo wykonawstwo(sic!) opanowaliśmy świetnie i mieliśmy je na wysokim poziomie. Tylko po zastosowaniu deko nowszej technologii to urządzenie mogło być 5 razy mniejsze i lżejsze oraz 3× bardziej funkcjonalne. Czaisz różnicę? Znając życie jednak wtedy by było 5-krotnie droższe w tym kraju.
Wiemy, że można było podłączyć 40 telefonów, ale nie wiemy, ile rozmów jednocześnie mogło się odbywać?
Wyjaśniło się, że można było podłączać tylko jeden telefon do tej paczki, a już samych paczek - teoretycznie - 40 do radia w centrali.
Ładnych 20 - parę lat temu miałem okazję słuchać tych telefonów na rosyjskiej radiostacji. Łączenie odbywało się po wywołaniu tonowym ale nie DTMF. Każdy abonent miał swój 6-cio cyfrowy numer zakodowany w pojedynczych tonach. Tylko że ten system pracował nie na 300 a na 160-164MHz - tak około. Dokładnie nie pamiętam ale na bank nie było to pasmo 300MHz. Jeszcze 15 lat temu sąsiad na wsi (ani kumuch ani sołtys) miał takie cudo też na niższe pasmo, co było widać po rozmiarach anteny typu 5 -cio elementowej Yagi. Rozmowy były łączone przez telefonistkę. Wydaje mi się że ten system który opisuję był w oparciu o radia 3011
15 lat temu chodził jeszcze system NMT450 produkowany przez RWT. Swojego czasu wykorzystywałem zasilacz buforowy od tego gniotka do zasilania kamery 🙂
było kilka systemów RSŁA na różnych częstotliwościach, a potem już były małe "skrzyneczki" w których było kawałek Nokii NMT i wszystko pracowało na Centertelu, moja wtedy "jeszcze_nie_żona" miała na wsi telefon na radiolinii NMT
wszystkie te radiotelefony normalnie można było słuchać na skanerach częstotliwości, a jak się miało 2 skanery to już w obie strony było słychać rozmowy, no ale kiedyś nikt nie miał dwóch skanerów ;)
👍
Na niektórych kiepskich odbiornikach radiowych UKF na krańcach pasma, dało się czasami słyszeć takie charakterystyczne plumkanie, czasami przerywane rozmową (było słychać tylko jednego rozmówcę). Sygnał tego był słaby, a transmisja bardzo cichutka. Czy to to? Już od kilkunastu lat tego nie słyszę.
@kaem3 To mógł telefon "ogrodowy" czyli stacjonarny ze słuchawką z antenką na baterie. Też mogłem czasami słuchać na końcu pasma UKF OIRT (w okolicach 74 MHz). Mieszkam w dużym bloku to czasami coś odbierałem na FM.
Chyba tylko w pobliżu takiej centrali albo abonenta ale kraniec pasma to dużo za daleko od pasma własciwego.
@@DariuszKania-jl8ic Te telefony stacjonarne też odbierałem, ale to o czym piszę, to jednak coś innego. W przypadku telefonów stacjonarnych winne były harmoniczne kiepskiego nadajnika tych aparatów, natomiast w przypadku RSŁA przyczyna była odwrotna: kiepskie obwody wejściowe odbiornika UKF.
Prwdziwe okno na świat
To jest RSŁA 2 generacji na pasmo 300 ale jeszcze ciekawszy jest sprzęt od systemu RSŁA 160 gdzie żywot zakończyły w roku 2010 nie przedłużeniem koncesji na kanały przez UKE Oba systemy były przestarzałe i dziurawe dało się je bez problemu podsłuchiwać włączyć się w rozmowę jak i dzwonić na koszt abonenta po nasileniu się tego zjawiska zastosowano pewne zabezpieczenia których nie umieli złamać zwykli laicy ale ktoś co coś wiedział robił to bez problemów
Nie dodałeś najważniejszego o tym systemie A więc to że były to radiotelefony montowane w samochodach UBECJI i komunistycznych kacyków i szpicli maści wszelakiej xD
Przede wszystkim tam używano radiotelefonów i to jest oczywiste.
Jakie to były zabezpieczenia? Skoro tego systemu już nie ma to chyba już nie tajemnica.
@ Radiotelefony to jedno a linia abonęcka to drugie
@@MultiKomentator Z tego co u mnie było to były 2 sposoby Pierwszy to podawanie co minutę na skraju pasma pisków które musiały być odebrane po stronie centrali a w razie ich braku rozłączało rozmowę Sposób 2 bardziej zaawansowany to kombinacja 2 tonów wg wzorca przypisanego tylko do danego abonenta To były dopłodzone przystawki wykonywane przez jakiś zakład ale i wykonywane chałupniczo Jako że to było mało skuteczne a sam system był do likwidacji to nic mądrzejszego nie bylo dorabiane a sam system wygaszano tak szybko jak to było możliwe
@@amixo1 Ciekawe... o tym nie słyszałem, ale człowiek uczy się całe życie...
Witam serdecznie
fajne
1. 18:00 Ciekawe jest to że na tej samej PCB są 4011 od CEMI i 1 sztuka Philipsa. 2. Gdzie te czasy gdy tranzystory miały obudowy z kowaru i złocone nóżki....😘
Zapewne polski odpowiednik tego Philipsa nie doszedł :)
Tranzystory w obudowach metalowych i ze złoconymi nóżkami wciąż bywają produkowane, ale są to elementy specjalnego przeznaczenia, które zamawia się u producenta, a nie u hurtownika. W tym stylu spotyka się też mocno specjalizowane wzmacniacze operacyjne i ręcznie dobierane pary różnicowe JFET...
@@urgon6321 JFET'y to dzisiaj istny biały kruk
@@tysioran, e, tam - przyzwoity egzemplarz jest w każdym mikrofonie elektretowym za złotówkę. Tylko wyprowadzenia nikczemnie krótkie. Za to dobrane pary różnicowe potrafią kosztować u producenta 50-100USD...
@Urgon wyprowadzenia krótkie w imię zmniejszenia pojemności,ale drogocenne sprawne łapki elektroników od zawsze potrafily je przedłużać ;)
Byly tez radiotelefiny na pasmie 2 m gdzie wooalo sie centrale pidawano sliwnie numer a tam wybierala telefonistka ten numer i szla rozmowa telefoniczna z telefonu mobilnego
Nie wydaje mi się, żeby do takiego gniazdka można było podłączyć centralkę która obsłużyła by 40 numerów zewnętrznych.
Tego typu filtry przestrajali nam na Politechnice Warszawskiej
🤔🤔🤔🤔 Tak tu Adam zaszalał, albo mało precyzyjnie powiedział. Do gniazdka podłączało się jeden telefon (i jeden numer). Klasyczny Tulipan czy Bratek był jak znalazł. 20 albo 40 numerów w tym systemie obsługiwała centralka radiowa znajdująca się po drugiej stronie "kabla radiowego".
Niestety, znalazłem tylko nieprecyzyjne dane (zresztą oficjalne Radmora z jakiegoś biuletynu). Nie znałem pasma przenoszenia tego urządzenia, do telefonii nośnej dla 20 telefonów wystarczy w zasadzie mniej niż jeden kanał komercyjnego radia FM
@ Ale tu nie chodzi o pasmo radiowe, tylko jak podłączyć do jednego gniazdka 20 czy 40 linii analogowych. Tak jak ktoś wcześniej napisał, prawdopodobnie jednostka od strony centrali TP obsługiwała te 40 numerów, które były podłączone przez takie stacje abonenckie w układzie punkt - wielopunkt.
Za pomocą osobnego urządzenia, tego oczywiście skrzynka nie robi, bo ma tylko jedno wejście. Telefonia nośna była dość popularna w tamtym czasie, sam miałem taki aparat.
"Wiem, że nic nie wiem" przecież skazał akademik Nieznajew !
Lata 30.,plac czerwony w Moskwie: -Akademiku Uljanow, zgubiliście jednego buta... -Ależ nie towarzyszu Potiomkin,znalazłem!
Ja tylko napiszę bo nie każdy może złapać żart z "Niewiedowem" i nie daj bóg jeszcze potem będzie to powtarzać... Sentencja "wiem, że nic nie wiem" jest przypisywana Sokratesowi. Nie wiem co Niewiedow miał do powiedzenia, może i dorównywał Sokratesowi :)
Jeśli trzeba to wyjaśniać, to znaczy, że świat cofnął się do czasów grubo przed Sokratesem.
@ Internet i media częściowo przejęły funkcje mózgu w ogromnym procencie populacji.
@ Kolega widzę optymista, skoro jeszcze ma wątpliwości :)
@Jerzy Jerzewski no co,dzisiejsza sztuczna inteligencja ;)
Zresztą podobno wszystko wynależli Rosjanie. Niestety zamiast opatentować postanowili to utajnić.
to nie żadne filtry tylko 4 rezonatory kwarcowe (kanałowe) tego urządzenia, dalej powielacze itd i dot to RX jak i TX Vy 73!
A Adam elektronik z wykształcenie różnicy nie zauważył ?
@@heniuszczesliwy9711 👍👍👍😁😁
... bo neliczni tylko wiedzą co to są powielacze .... częstotliwości ;) ... a jak je stroić to już nawet ja zapomniałem (30 lat z górką minęło, moi nauczyciele pewnie już .... ) ech to były czasy