80 lerde , her sene düzenli olarak evimizin kiremitliğine yuva yapan leyleklerden birisi sakatlanmıştı ... Annem ve dayım bakıp , iyileştirmişlerdi onu , program vesilesiyle kendi kendime andım hepsini ... Yıllardır tepeleme apartman varoşlarının arasında bırak leyleği , olması gereken kent müdavimlerinden kargaları bile görmüyorum ... Neyse ki kedi , köpek , serçe ve kumrular halen burdalar ... Saygılar...
Harika bir program daha. Alper bey'i canı yürekten kutlarım.
Emeğinize sağlık. Buluşmaları yüz yüze de yapabilsek keşke.
80 lerde , her sene düzenli olarak evimizin kiremitliğine yuva yapan leyleklerden birisi sakatlanmıştı ... Annem ve dayım bakıp , iyileştirmişlerdi onu , program vesilesiyle kendi kendime andım hepsini ... Yıllardır tepeleme apartman varoşlarının arasında bırak leyleği , olması gereken kent müdavimlerinden kargaları bile görmüyorum ... Neyse ki kedi , köpek , serçe ve kumrular halen burdalar ... Saygılar...