Dziś felieton o granicach tzw. bodyshamingu. Czy każda krytyka wyglądu ciała drugiej osoby jest z automatu hejtem i bullyingiem? Czy może powinna być przestrzeń do rozmowy o ciele nawet wtedy, gdy druga strona wcale nie chciałaby usłyszeć tego co mamy do powiedzenia? Czekam na Wasze komentarze, bo to będzie interesująca dyskusja. 🔥 Zostaw nudne przeglądarki i pobierz ZA DARMO Operę GX tutaj ► operagx.gg/GXBezSchematu2
* @pewneosoby2108 Sygnalizowanie cnoty. Nowa pobożność. Hitchens się w grobie przewraca - weź zdejmij jego obrazek, ok? Fenomen modyfikacji ciała aktorek i innych celebrytek ma kilka dekad. Jest szkodliwy, bo przez niego cierpią inne osoby z naturalną urodą. Erin się w to wpisała z własne woli, "nie pykło" i dobrze. Dzięki temu kobiety (i nie tylko) będą pewniejsze swojej naturalnej urody. I tutaj wchodzi Wasza pseudoempatia "o nie! Jak on śmie nie mieć współczucia do Erin!". Mam współczucie do milionów kobiet, których nie stać na majstrowanie przy urodzie. Sytuacja jest analogiczna do historycznych ekwiwalentów tego, co w widzimy w Rodzie Smoka: Jedna patologiczna odnoga za%#$a dziecko drugiej patologicznej odnogi tej samej patologicznej rodziny i z tego tytułu będzie miała miejsce wo#$na która zabije setki tysięcy KOMPLETNIE NIEPOWIĄZANYCH z tą rodziną ludzi. Czy jakby za%#o dziecko rodziny Bźdzochosławskich ze Slumsów Kings Landing też by miała miejsce Woj$@a? Dlaczego mamy się przejmować, że uprzywilejowanej panience nie pykła operacja plastyczna? Bo...Co? Wielu ludzi z niższych klas społecznych jest piękniejszych bez majstrowania. Wielu? W sumie wszyscyx.*
Świetny temat. Pełna zgoda. Po pierwsze żałosna jest krytyka cech, których nie można zmienić, jak wzrost czy przyrodzenie (patrz definicja "przyrodzone" - tak cię STWORZONO - rodzice czy inna istota, w którą wierzysz). Po drugie WYBORY można oceniać, a czasem nawet krytykować i to nie jest shaming, czy za zgodą, czy nie. Zwłaszcza gdy jesteś osobą publiczną, tatuujesz ciało, białko oka, powiększasz biust czy szczękę, to dajesz wzór innym. Często fatalny, który np. kończy się ślepotą, żółtaczką, czy śmiercią. Czasami wywołujesz kompleksy, bo widz poczuje się biedniejszy i gorszy, bo nie jest w stanie wydać pieniędzy na poprawki i stać się ak "doskonały" jak ty (a dziecko i tak odziedziczy w genach prawdziwe "ty").
Mnie takie zmodyfikowane twarze nieco przerażają, wyglądają czasem aż nieludzko. Ale to nie moja sprawa, niech robią co chcą. Natomiast, jak celebryci uparcie twierdzą, że to makeup/ magiczna dieta/ super kremy to mnie to bardzo wkurza
Chirurdzy plastyczni robią cuda, ale mimo wszystko ciężko jest przebić/dorównać układowi anatomicznemu. Dzisiaj takie gwiazdy może wyglądają super, ale prawdziwe efekty ukażą się lat 15-20. Operacją plastycznym powinny się poddawać tylko osoby, które tego niezwłocznie potrzebują.
@@alicjadrazkiewicz3383 nie oczekuje od Ciebie, ze wyznasz coś czego nie chcesz. Jednak jeśli ktoś chce być influ to powinien jednak brać pod uwagę, ze ma wpływ na dużą części ludzi i kłamanie co do drogi jaką musiał obrać by otrzymać dany efekt, jest po prostu niewłaściwe nie tylko z moralnego punktu widzenia ale też marketingowego, Oni często swoimi zmianami w wyglądzie promują jakieś kosmetyki lub diety. Budują biznes i markę na kłamstwie i nie możemy przymykać na to oko.
Podejrzewam że takich jak my jest więcej. Ale zdjęcie soczewki rozbiło bank temat idealny do tego. Coś co potencjalnie może być wadą zostało perfekcyjnie wykorzystane. A film super.
Ej, od samego początku jak oglądam Twój kanał, byłam pewna, że to heterochromia! Przykro, że miałeś tak okropny wypadek 😔. Ale ogrom szacunku nie tylko za zdjęcie soczewki, ale też o tym, że potrafisz głośno mówić o depresji i terapii!
Szczerze fajnie by było jeśli zacząłbyś robić więcej tego typu odcinków Filip bo świetnie się tego słucha. Ten film, a także o reprezentacji osób z niepełnosprawnościami w popkulturze to naprawdę merytoryczna i świetna robota w twoim wykonaniu
Żyjemy w turbo toksycznej kulturze, która robi wszystko, abyśmy przestali się akceptować . Dlatego w ramach codziennych poszukiwania piękna i prawdy, doceniam cechy szczególne moich bliskich, takie jak, krzywe zęby, siwe włosy czy piegi, wszystko, to, co dodaje im charakteru i wyjątkowości.
Ludzie narzekają na toksyczność w kulturze, którą tworzą sami ludzie. Dobrze gdyby każdy komu to przeszkadza stosował się do tego i nie produkował tego samego.
Żyjemy w turbo toksycznej kulturze, która stara się wymusić na społeczeństwie bezmyślne akceptowanie wszystkiego jednocześnie używając szantażu, że jeżeli nie akceptujesz to jesteś hejterem. Jeżeli ktoś się urodził z krzywymi zębami, nosem czy piegami to ja nie słyszałem o hejcie wobec takich osob natomiast nieudane operacje lub ich zbyt duża ilość - to zdecydowanie należy piętnować. Ja myślę, że w małych ilościach operacje plastyczne są dla ludzi. Tak samo jak jedzenie w McDonaldzie ale jeżeli ktoś przesadza to należy to piętnować.
Dodałbym jeszcze nawet, że masz fajne predyspozycje do cosplay'u Kano z Mortal Kombat i strzelania laserem z oka (ale to pewnie musielibyśmy Cię wkurzyć, żeby ten skill Ci się odpalił)
Jako kosmetolog i osoba interesującą się branżą beauty, branżą medycyny estetycznej stwierdzam - róbcie co chcecie, ale nie ukrywajcie, że te poprawki zawdzięczacie masażom, kremom za 1000 zł i dobrej diecie. Wszystko jest dla ludzi, jednakże jak zwracamy uwagę na osobe, która spożywa znaczne ilości alkoholu i zaczynamy się martwić, tak samo będziemy się zastanawiać co się stało z z danymi aktorami. Tak samo niektóre zabiegi mogą nie być odpowiednie, mogą być niebezpieczne. Należy uświadamiać, uczyć, pokazywać, ale nie oczerniać. Zgadzam się w kwestii bodyshamingu, nie lubimy krytyki, nawet tej konstrukcyjnej, gdy zauważamy, że ktoś popada w pewne choroby.
Tylko to wszystko powinno leżeć w gestii najbliższych osób i lekarzy, a nie obcych osób z internetu. Kejs Biegaczki swobody i wszystkich "troskliwych" internautów martwiących się, jak ona będzie wyglądała z tatuażami na starość, komentujących to, co "zrobiła ze swoim ciałem, tak się oszpeciła". No nie. To mówić jej mogą najbliżsi a i to nie zawsze.
@@michamichu697Każdy może mówić co mu się podoba w granicach prawa. Żyjemy w kraju wolności a to do czegoś zobowiązuje. Czy ci się to podoba czy nie nie jesteśmy w Rosji, więc proszę nie wprowadzać ich zwyczajów. Wołyń 43 pamiętamy.
@@pawmal1988 Co to ma wspólnego z Wołyniem, to ja nie wiem. Serio. Wytłumaczysz? Nie przekraczajmy granic absurdu. A co do tego, co można w sieci mówić - to tak. Można być chamem bez kultury. To nie jest zabronione. Ale to tylko świadczy o wypowiadającym się.
Z długością przyrodzenia chyba każdy facet się zgodzi, że sprawa jest skomplikowana i rozmiar "na flaku" a w "gotowości bojowej" to są dwie skrajne rzeczy do porównywania dlatego nie czaję jak można wyciągać jakiekolwiek wnioski widząc "flaka". Chyba kazdy wie jakiego mikrusa można mieć wracając chociażby do domu z mrozu xD musiałem z siebie to wyrzucić
jest nawet badanie naukowe na ten temat. niektórzy faceci bez wzwodu mają większe przyrodzenie, które aż tak się nie powiększa, a niektórzy mają bardzo małe, które potrafi się bardzo znacząco zwiększyć.
@@jaculaa01Tzw. grower. Z resztą, ma ro sens biorąc pod uwagę mechanizm wzwodu. W skrócie: Prącie wypełnia się krwią, która powiększa i usztywnia prącie
Jakie to ma znaczenie, czy się powiększa, czy też zmniejsza. Kurwa mać, ja się pytam, czy to ma jakiekolwiek znaczenie? To znaczy ja wiem jakie znaczenie ma dla większości ludzi, lecz tak naprawdę to jest nieistotna sprawa.
Przeraża mnie widok coraz młodszych kobiet, a nawet dziewczyn, które zaczynają w coraz młodszym wieku, ingerować w swoją twarz. W przytłaczającej większości nie dlatego że muszą. Tak jak powiedziałeś. Presja otoczenia, mediów a co gorsze moda. Drogie Panie nie dajcie się zwariować i ogłupić. Nie potrzebujecie tego. Nie warto bo to będzie miało swoje konsekwencje w przyszłości.
Wiesz... Wydaje mi się, że zawsze tak było. Dzieci lubią naśladować dorosłych. Kiedy byłam w podstawówce dość dużo dziewczyn się malowało, ale teraz - w liceum, znam mało lasek, które się malują, golą itp.
@@matela6298 To jest podążanie za trendem i modą i to jest normalne i ogólnie ok. Makijaż zmyjesz, włosy odrosną. Chirurgiczne zmiany i botoks zostaną na resztę życia. Większość młodych kobiet nawet sobie nie zdaje sprawy że botoks nie znika w magiczny sposób. Dochodzi do deformacji, przemieszczeń, zbliznowaceń, wiotczenia mięśni twarzy i zaniku mimiki. Poza tym skóra która z wiekiem produkuje coraz mniej kolagenu traci swoją elastyczność. Dlaczego sławne i bogate kobiety typu Donatella Versace zaczynają wyglądać jak karykatury? Bo im się to podoba? Nie. To jest one way ticket. Jak balon który traci powietrze ale wciąż próbujemy nadmuchać go na nowo i za każdym razem musimy troszkę więcej powietrza dołożyć. Różnica polega na tym że zaczynało się to robić po 30ce, 40ce. Jeżeli ktoś zaczyna w wieku 20lat?! Biznes się kręci, moda przeminie a piękne panie będą wspominać swoją piękną młodość.
@@dds5524 No ok, mówiłeś, że coraz więcej kobiet w coraz młodszym wieku ingeruje w swoją twarz, więc myślałam, iż chodzi ci bardziej o coś przyziemnego. Co do operacji plastycznych, to nie mówmy o kobietach tylko ogólnie o ludziach, bo przez powszechność zaczynają być popularne wśród większej grupy. Kiedy rozszerzymy temat nie uwzględniając tylko operacji plastycznych, to pamiętajmy o tym, iż mężczyźni też są bardzo poszkodowani przez niemożliwe do osiągnięcia wizje idealnego ciała. Mówię teraz o wstrzykiwaniu różnych gówien imitujących mięśnie. Może i brzmi to zabawnie, ale u wielu widać początki infekcji/inne powikłania. Co najważniejsze - nie wygląda to naturalnie i zaczyna być plagą
@@matela6298 Zgadzam się. Jest to bardzo obszerny temat. Chirurgia estetyczna również zyskuje popularność wśród mężczyzn jednak wciąż jest to margines. Natomiast odżywki, peptydy, wstrzykiwanie „teścia”, etc. potrafi być równie, o ile nie bardziej szkodliwe. Mam znajomych którzy w pogoni za super sylwetką, totalnie niszczą sobie układ trawienny, hormonalny i kto wie co jeszcze w dłuższej perspektywie. Nie ma dróg na skróty i cudownych pigułek. Zarówno dla mężczyzn jak i kobiet są lepsze rozwiązania niż „wstrzyki”.
Co do Ewana mitchella to naprawdę nie rozumiem tego "hejtu". Ja wiem, że wielu mężczyzn może nie mieć styczności z innymi penisami ale jako kobieta z własnego doświadczenia wiem, że penis w stanie spoczynku a w erekcji to dwie różne rzeczy XD. I to potrafi być naprawdę spora różnica. Więc albo ktoś nie ma podstawowej wiedzy o męskiej biologii albo leczy własne kompleksy.
Właśnie też, o tym pomyślałem, nie widziałem samej sceny, ale też pomyślałem, że ludzie mogą zarzucać mu wygląd jego przyrodzenia w stanie spoczynku XD
Myślę, że słowa Mai Staśko odnoszą się nie do osób publicznych czy osób zawodowo zarabiających na swoim wyglądzie - lecz do przeciętnego człowieka, który czy chce, czy nie chce, dostaje dziennie n+1 komentarzy w miejscu pracy, nauki czy jakiejkolwiek przestrzeni publicznej. Więc powinno to było zostać zdecydowanie doprecyzowane. Ja np. nie, nie chce ani komplementów, ani komentarzy zatroskanych indywiduów w miejscu pracy, moja reakcja jest niezmienna: spierdalać. Jak będę chciał pomocy, to po nią sięgnę i będzie to pomoc wyspecjalizowana. Znam parę osób, które zmagają się z Hashimoto i dziennie słyszą KILKADZIESIĄT uwag dietetycznych - i mają już dość. Bo człowiek otyły codziennie w lustrze widzi otyłość i nie trzeba go w tym uświadamiać. O takie przypadki w tamtym wywiadzie chodziło, myślę.
I do tego też się odnoszę. I nie jestem w stanie się z tym zgodzić. Nadmierna grzeczność czy lęk przed szczerością nie powinna stać na przeszkodzie do pomocy i wsparcia. Wolisz się narazić bo okazałeś zainteresowanie? Czy wolisz żeby kolejna osoba została z czymś sama, bo ludzie wolą nabierać wody w usta i udawać, że nie ma sprawy? Komentarz =/= hejt. Jeśli komuś, kto jest zatroskany mówisz „spierdalaj” to właśnie dokładasz się do tego symbolicznego emocjonalnego terroru, który sprawia, że ludzie wolą milczeć.
Tutaj niestety zgodzę się z @KrzysztofMMaj. Od dziecka zmagam się z insulinooporością i otyłością. Przez większość życia słuchałem w nowych środowiskach albo obelg, albo publicznych świetnych rad żywieniowych, które w skrócie można ująć tak: jesteś gruby, bo za dużo wpierdalasz i to nie zdrowe. I serio edukowanie ludzi i tłumaczenie, dlaczego trudno mi utrzymać odpowiedni bilans kaloryczny jest męczące. Paradoksalnie w dorosłym życiu jest jeszcze gorzej z bo muszę słuchać godzinami o dietach keto, przerywanych postach, żarciu buraków i innych fantastycznych dietach. Niedawno zdiagnozowano u mnie dnę moczanową i przeszedłem na wegetarianizm i mam wrażenie, że wszystkim wokół odwaliło. Dosłownie 90% znajomych ma problem z tym, że nie jem mięsa na skutek problemów zdrowotnych. Każdy martwi się o mój niedobór witaminy B12, gdzie wystarczy, że mogę ją suplementować, albo raz na tydzień dziabnąć monsterka zero.
Ale to się łączy. Jeśli ktoś nie widzi problemu z komentowaniem wyglądu obcych ludzi, to tym bardziej nie będzie mieć problemu obrazić kogoś kogo zna osobiście. Ci ludzie nie mają granic, nie rozumieją że to prostu jest skrajnie prymitywne zachowanie.
Wydaje mi się, że jakimś wyjściem jest nie komentowanie wyglądu od tak, a jedynie drastycznej zmiany jeśli w nim zaszła. Przez to też o wiele bardziej zmniejsza się już na wstępnie grupa ludzi, która może zadać takie pytanie, w większości są to osoby dla nas bliskie, co też sprawia, że ona wie kiedy jesteśmy zmartwieni/złośliwi/szczerzy. Po drugie, wydaje mi się, że lepiej zapytać się o samopoczucie albo czy wszystko u niej w porządku. Niektórzy bez pytania o wygląd mogą powiedzieć co u nich, inni mogą się zapytać skąd takie pytanie i dla mnie to nie jest nie na miejscu jeśli wyjaśni się, że dana osoba np. bardzo schudła (nie można w kontekście tego tematu zapominać o zaburzeniach odżywiania) i po prostu zastanawia nas dlaczego tak się stało. Bo problem nie tyle co jest poruszanie tego tematu tylko to, że ludzie nie potrafią ze sobą delikatnie rozmawiać albo chcą uszczęśliwić wszystkich na siłę (szkoła reference...?). Nawet w rodzinie zdarza się, że ktoś ledwo przekroczy próg i albo usłyszy jakiś komentarz co do swojego wyglądu, albo sama skomentuje wygląd kogoś. Chociaż jakiś pozytywny i w dobrym guście komentarz odnośnie nowych włosów czy ubioru w towarzystwie bliskich nie wydaje się być szkodliwy, no chyba, że ta osoba nie życzy sobie ich w ogóle i od nikogo, i nie jest to dla nikogo tajemnicą.
Również zgadzam się z Krzystofem Majem. Jeżeli mamy tłumaczyć zwracanie uwagi na wygląd osób nam obcych, których dokładnej sytuacji nie znamy, troską o ich zdrowie, to czemu ta troska ma nie uwzględniać zdrowia psychicznego? A właśnie taki ciągły natłok uwag do nas, nawet jeśli z perspektywy danej osoby jest on w dobrej wierze, również negatywnie się może odbić na zdrowiu psychicznym co potwierdzają wymienione w powyższych przykładach komentarze. Osoba nieznajoma komentująca wygląd drugiej osoby, wyjaśniając to martwieniem się o jej zdrowie, już na starcie ustawia się w pozycji bardziej obeznanej, umniejszającej wiedzę i decyzyjność osoby będącej celem tego komentarza
Znaczy umówmy się, każdy z nas ma inny gust, każdy z nas może powiedzieć, że ktoś mu się fizycznie podoba czy nie. Nie oszukujmy się, jeżeli ktoś mówi, że "wszyscy są piękni fizycznie" to kłamie, bo nigdy nie jest tak by każdy był atrakcyjny dla wszystkich. Oczywiście hejt a wyrażenie swojego zdania to co innego, ale jeżeli powiem, że po operacji plastycznej aktorka wygląda dla mnie po prostu brzydko to nie widzę w tym problemu (zaznaczam, nie mówię, że jest brzydka, ale dla mnie jest brzydka).
Naprawdę nie lubię tej choroby naszych czasów. Jeśli wyrażasz opinie to zawsze ona jest subiektywna. Nie ma różnicy czy powiesz "Ona jest brzydka" "ona jest dla mnie brzydka" a dla kogo miałaby być brzydka? Skoro to ty wyrażasz opinie. Tak samo to jak mantra wszędzie powtarzanie W MOJEJ OPINII( a już ostateczną ewolucją jest W MOJEJ SUBIEKTYWNEJ OPINII... Jakby opnia z natury jest subiektywna" Gdy odrzucimy fałszywy pogląd że po mojej opinii można powiedzieć wszystko i przecież to już nie jest obrażanie. OTÓŻ JEST. Nie ma znaczenia czy użyjemy w mojej opinii moim skromnym zdaniem to takie zmiękczacze. Pytanie jest inne. Czy można obrazić prawdą? No i tu są dwie szkoły otwocka i falenicka. Otwocka twierdzi że TYLKO prawdą można obrazić, a falenicka że nie można obrażać się za prawdę.
Oczywiście że mówisz że jest brzydka. Sorry mniej troszkę cywilnej odwagi, jak już jesteś prymitywem czepiającym się cudzego wyglądu to chociaż nie wycofuj się raczkiem...
Odpowiem krótko : nie. Przykre jest to, że osoby tak przepiękne jak Erin czy tak przystojne jak Zac Efron chcąc upiększyć siebie to siebie obrzydzają. Niestety mamy takie czasy, że latwiej jest zrobić sobie nowe usta niż pokochać swoje własne. Co z pracą nad akceptacją samego siebie, jak oswojenie się, że swoimi róznokolorowymi oczami i wyglądanie zajebiście.
@@vdrzem9690Zac mówił,że miał wypadek. Mówił też, że jest naturalny. Nie krytykuję brania sterydów, ale mógłby tego nie ukrywać, bo każdy wie jak działa świat i ludzie mają w dupie czy ktoś wali towar, czy nie bo i tak trzeba masę wyrzeczeń i wysiłku by wyglądać tak jak on. A niektóre środki (anavar) powodują zwiększony rozrost tych mniejszych mięśni jak mięśnie rzuchwy.
Bodyshamping może nie. Ale twoja prymitywność - na pewno tak. Co mnie obchodzi to jak wygląda obcy człowiek i co ten obcy człowiek robi ze swoim ciałem lub twarzą? Who cares.
Komentowanie czyjegoś wyglądu nieproszonym nie zawsze jest ciałozawstydzaniem, tak samo jak polubienie na twitterze edgy mema nie sprawia, że stajemy się osobą x-fobiczną. Granica jest i krzyczenie "wilk!" za każdym razem ją rozmywa. Pisząc to, jednocześnie w 100% uważam, że nieproszone komentarze nt wyglądu, atrakcyjności, zdrowia fizycznego/psychicznego są oznaką braku świadomosci. A już podpieranie się "troską" komentując (najczęściej w internecie) wygląd obcej osoby, której prawdopodobnie nigdy nie spotkamy, to absurdalne wytłumaczenie. Nie uważam, że ciało/wygląd to jest coś co powinno być komentowane (chyba, że osoba sobie tego życzy). A prawienie komplemetów skupiających się dookoła wyglądą jest dla mnie czymś w rodzaju lenistwa intelektualnego i kojarzy mi się z pierwszymi nieporadnymi próbami randkowania w młodości. Wystarczy się bardziej postarać i skomplementować coś innego niż wygląd. Argument z troski przyjmuje, ale ograniczyłbym go do grona bliskich, zaufanych osób, o których wiemy, że ich troska jest szczera, a nie jest tylko podkładką do wyrażenia nieproszonej opinii. Wg mnie, komentarz w stosunku do aktorki na Instagramie "hej martwię się, źle wyglądasz" jest tym samym co komentarz pod filmem RUclipsra (np. z Tokio) w stylu "martwię się o ciebie, może idź do psychiatry". Jedno i drugie nie ma nic wspólnego z troską.
Filip muszę przyznać, że bez soczewki wyglądasz według mnie kozacko. Domyślam się że miałeś/masz z powodu tego wypadku różne problemy od społecznych po medyczne, ale moim zdaniem twoje oko jeszcze bardziej podkreślają twój charakter. A co do fryzury to faktycznie coś poszło nie tak xD ale miesiąc lub dwa i włosy odrosną, a charakter Filipa pozostanie 💪
Każdy może pokochać różę, ale trzeba wiele, żeby pokochać liść Kochanie piękna jest rzeczą zwyczajną, ale pięknem jest kochać zwyczajność To jak ludzie starają się wyglądać "idealnie" trochę przypomina mi generowanie obrazów AI - każdy jest piękny, każda postać jest ładna, jak jest jakaś rysa, to jest tam nie bez powodu. Brakuje naturalności i spontaniczności (mimo, że to AI z mnóstwem danych). Przez to, za każdym razem, gdy widzę jakiś obraz AI, z automatu mnie odrzuca. Czemu? bo właśnie nie jest autentyczny. Fajnie jest raz czy dwa zobaczyć coś na pozór pięknego, ale piękno przestaje być piękne, gdy się ciągle powtarza.
Z większością mogę sie zgodzić, ale muszę się przyczepić. Wielkość piersi i wzrost są podobne. Z tym się rodzimy, na oba da sie zrobic operacje, oba można oszukać wypełnieniem w bucie/staniku. To jest ta sama sprawa. Juz media tak wyprały nam mozg, że podchodzimy do powiekszania piersi jak do kupowania bułek, a to poważna operacja.
@@elfkazwadcypierscieni9843 W taki, że cycki możesz sobie zrobić w każdym wieku. Na leczenie hormonalne zgodę muszą wyrazić rodzice, jeśli tego nie zrobią to w dorosłym życiu już nic nie możesz zrobić. Poza tym hormon wzrostu sieje spustoszenie w organizmie i skutki jego brania mogą być nieprzewidywalne. To serio przykre, że nie potrafisz tego zrozumieć.
Zatrzymałem na 3 sekundzie. TAK, rzuciło mi się w oczy i nie chce się odrzucić. Oglądając serial non stop mnie ta jej przerobiona twarz uwiera gdzieś z tyłu głowy, mimo, że to już na prawdę sporo odcinków.. Ogólnie walą mnie takie zabiegi i przeważnie nawet tego nie dostrzegam, ALE TUTAJ DZIEWCZYNA PO PROSTU ODWALIŁA TAKĄ KARYKATURĘ, ŻE TO COŚ NIEBYWAŁEGO. Nie zasłużyła na hejt, choć niestety bydło tam jedzie po niej równo, natomiast refleksja, dyskusja czy krytycyzm takich wybryków jest jak najbardziej zdrową reakcją i nie ma nic wspólnego z bodyshamingiem. Próby odgórnego zagłuszania naszego naturalnego, zdrowego rozsądku w imię jakiejś ideologi tolerancji wszech-wszystkiego sprawi, że świat zamieni się w jeden wielki cyrk. 😮
Konstruktywna krytyka ok, hejt i nabijanie się z kogoś nie jest ok. Problem jest taki, że gwiazdy wszystko podciągnął pod wygodne stwierdzenie hejtu, żeby zamknąć się w swojej bańce. Moim zdaniem dyskusja w tym konkretnym przypadku jest jak najbardziej w porządku. Glonojady spod skalpela i trend toksycznej perfekcyjności jest bardzo toksyczny. Jak widać dotknął Erin.
Zacznę od tego, że często będę Ciebie cytował a później będę przedstawiał analogiczną, bądź bardzo podobną sytuację, pod którą będzie można podciągnąć Twoją wypowiedź. Jeśli w miejsce przykładów, które podajesz, podłożysz moje słowa/argumenty - myślę/wydaje mi się, że inaczej spojrzysz na problem. 1. Moje oczy. "Nie udawajmy, że tego nie widać". No i? To, co powiedziałeś. "Mam w dupie, co pomyślą sobie inni". To prawda. Dlatego wszelkie komentarze co do wyglądu są nie na miejscu. 2. Intencja. Wywiad z Mają Staśko. "Nasze ciało jest oceniane bez naszej zgody w sytuacji, kiedy wymaga to interwencji. A my nie zwracamy na to uwagi, nie jesteśmy tego świadomi, wypieramy i ktoś musi zareagować...". Internauci? Obce osoby? Zostawmy to najbliższym (choć ich opinie też nie zawsze są na miejscu) tych osób, a także lekarzom. Obce osoby mają decydować o tym, że coś wymaga interwencji? No ja przepraszam bardzo, ale nie jesteśmy w skórze tych osób, ani nie przebywamy w ich otoczeniu, by mieć jakiekolwiek umocowanie do tego, czy możemy w ogóle się wypowiadać. 3. "Ktoś musi powiedzieć, dla naszego dobra". Kto ma decydować o tym, że coś jest dla naszego dobra? Obce osoby, ktore kierują się swoimi upodobaniami? Dlaczego obce osoby mają wchodzić w czyjąś prywatną strefę, jaką jest wygląd? "Chciałbym usłyszeć, że zostałem ostrzyżony idiotycznie". Od tego są bliscy i fryzjer. Obce osoby - NIE. 4. "To komplementy też mają stać się polem minowym?" Jaka jest różnica pomiędzy: "Bardzo ładnie wygląda, ma śliczne oczy", a "Hej, lala, fajne masz cycki" Żadna. I, nie, nie przesadzam - każdy ma swoją własną granicę od której zaczyna się jego osobista przestrzeń. Nie powinniśmy jej naruszać. I nie nam oceniać, gdzie ta strefa osobista się zaczyna. Bo to, co my uważamy za nieprzekraczanie czyjejś strefy, dla kogoś innego może być dużym jej naruszeniem. "Tylko złapałem ją za pośladek. To komplement był. Przecież to nic wielkiego." To czyjaś OSOBISTA STREFA. Nie ważne, czy krytyczne komentarze, czy komplementy, nie powinny mieć miejsca wobec nieznajomych osób. Bo wygląd to strefa osobista. Nie wiemy, gdzie u nieznajomej osoby się zaczyna, w którym momencie naruszamy ją. Wchodzić w czyjąś sferę osobistą możemy jedynie wtedy, gdy jest to osoba na tyle znajoma, że wiemy, jak daleko możemy się posunąć. Wobec obcej osoby - absolutnie nie. 5. "Gdybym był przyjacielem Zacka Efrona"... Właśnie - niech to zrobią przyjaciele. 6. "Jest wiele kobiet, które robią coś ze swoimi ustami i to wygląda PO PROSTU ŹLE" I to bardzo ważne, co teraz napiszę. Ewa Swoboda - nasza biegaczka. Parafrazując Twoją wypowiedź: "Ktoś powinien jej powiedzieć, że te tatuaże wyglądają po prostu źle". "I powinien być ktoś, kto powie: chwila, stop. Wyglądasz jak brudnopis. Co Ty robisz ze swoim ciałem. Wyglądasz paskudnie." - Tak, trochę wyolbrzymiam, ale rozumiesz o co mi chodzi? Takie komentarze pojawiały się pod jej zdjęciami na FB. Uważasz, że to ok? Kto powinien powiedzieć, czy napompowane usta/tatuaże na całym ciele/fryzura wyglądają paskudnie? Obce osoby? Internauci? Nie. To okropne, obrzydliwe komentarze i ewentualne uwagi co do wyglądu mogą jedynie bliscy znajomi wygłaszać. Bo to, czy te napompowane usta/tatuaże/fryzura wyglądają źle, czy dobrze, jest TYLKO subiektywnym odczuciem. I tylko bezpośrednio zainteresowany, czyli osoba która sobie to robi, wie, czy jej się to podoba, czy nie. Chciałbyś, żeby ktoś Ci powiedział, że Twoja fryzura jest fatalna. A jeśli uważałbyś, że jest świetna, to byłoby okej, gdyby w sieci zawrzało i pojawiły się krytyczne komentarze na ten temat? Jak byś się czuł, gdyby fryzura, którą uważał byś za świetną była przedmiotem nieustającej krytyki pod każdym Twoim filmem? Na pewno wpłynęłoby to negatywnie na Twoje samopoczucie. A gdyby zaczęto pod każdym Twoim filmem krytykować to, że nosisz okulary? Bo przecież możesz nosić soczewki. 7. "Presja kulturowa, presja społeczna" Przed chwilą mówiłeś, że ktoś powinien im "powiedzieć". Ktoś powinien wywrzeć na nich presję. Internauci. Powinni wywrzeć presję żeby te osoby publiczne wyglądały tak, jak Ci komentujący sobie życzą. To symetria. Jaka jest różnica pomiędzy tym, co mówił producent do Melanie - o przydzieleniu trenera personalnego (i wywieraniu presji) a tym, co mówią internauci i starają się wywrzeć presję, żeby ich ulubiona aktorka dopasowała się do ich gustów? 8. "Ci aktorzy mogą nie czuć się dobrze z tą zmianą". Tylko oni to wiedzą. Od zwracania im uwagi są najbliżsi i lekarze. Nie, obce osoby, które oceniają wedle swoich upodobań, wedle swoich gustów. W taki sam sposób, który starasz się tutaj zracjonalizować/zalegalizować, oceniano tatuaże Ewy Swobody. To było dokładnie to samo: czyjaś szczera troska o jej wygląd, o to, że się oszpeca tatuażami. 9. "O ciele warto rozmawiać" "Wtedy już nie mamy w ogóle dialogu na temat ciała" Warto rozmawiać o ciele, o zdrowiu, ale w taki sposób, by nie naruszać NICZYJEJ osobistej przestrzeni. Podawanie czyjegoś przykładu i mówienie, że to wygląda paskudnie, jest chamskie. Może temu komuś właśnie się podoba, a może uległ presji otoczenia. Ale tego nie wiemy. I nie nam oceniać, czy to rzeczywiście jest paskudne. A szczerze rozmawiać o konkretnych osobach możemy TYLKO Z NIMI SAMYMI, TYLKO WTEDY, gdy te osoby udzieliły nam bezpośrednio pozwolenia na komentowanie, gdy same proszą nas o opinie. TYLKO WTEDY, gdy sami wystąpią z inicjatywą - prośbą o ocenę. W innym przypadku - nie mamy prawa.
W punkt. Tak długo zbierałem się do napisania podobnego komentarza, że zrobiłeś to za mnie. Dodam tylko, że cały czas zastanawiam się, czy ten film jest tylko zły i nieprzemyślany, czy już szkodliwy.
@@pogorzelisko4371 Nie mogłem zasnąć, dopóki nie umieściłem tego komentarza. Dziękuję. Nie wiedziałem, czy zostanie właściwie odebrany. Zastanawiałem się, czy nie jest za ostry. Poprzedni, dość ostry usunąłem. W odpowiedzi na inny komentarz autora, gdzie mówił, że któryś z aktorów zobrzydza się poprzez ciągłe operacje plastyczne odpisałem, że taki komentarz jest chamski i obrzydliwy. Zastanawiałem się, czy nie wyłapię za to shadowbana. Ale taka jest prawda - takie komentowanie czyjegoś wyglądu jest poniżej krytyki. I, myślę, że ten film jest po prostu nieprzemyślany. Autor cechuje się dużą wrażliwością (przynajmniej takie odniosłem wrażenie) i raczej jego opinie zawierają dużą dozę empatii. Niestety, tutaj... nie przemyślał tego gruntownie. W wielu innych komentarzach ludzie opisali bardzo składnie i zwięźle to, co mi w głowie wczoraj buzowało. Dobrze, że to widzą.
Ja się czuje źle z presją rodziny. Mam spore zakola w wieku 20 lat wiec gole się na 0 bo wtedy się naprawde dobrze czuję w końcu pewniej niż z widocznymi zakolami. Jednak ciągle słyszę od rodziny że lepiej mi było w dłuższych włosach albo że z lekko krótkich było mi lepiej naprawdę irytują mnie te komentarze. Nie dziwię się czasem że ludzie naprawdę mocno odczuwają presje na jakieś przeszczepy włosów w turcji albo noszenie perułek ://
Witaj Królu, fellow zakolak here. Trochę starszy, ale też już na zero. Na wyjazd do Turcji mnie nie stać, a gdyby nawet było, to wolałbym wydać na coś fajniejszego. Noś gołą czaszkę z dumą, tylko pamiętaj o kremie z filtrem .
Jak prawie nigdy nie zostawiam komentarzy, tak chciałabym się tym razem wypowiedzieć. W przypadku osób publicznych mówienie o "trosce" zupełnie mnie nie przekonuje. Tak jak już ktoś w komentarzach napisał: to osoba, której wygląd jest komentowany powinna tę troskę odczuwać z naszej strony. W przypadku osób publicznych jest to niestety niemożliwe, ponieważ jesteśmy dla osób publicznych tylko nickami w sieci. Nie znają nas, nie są w stanie ocenić naszych intencji, a co za tym idzie stwierdzić, czy dany komentarz wynika z troski, z chęci dowartościowania się, czy też z chęci wypowiedzenia się, bo to w danym momencie "gorący temat" i wszyscy o tym dyskutują. Niestety, bardzo często potrafimy sami siebie oszukiwać, że robimy coś " w dobrej wierze", ponieważ większość z nas nie chce o sobie myśleć, że jest w stanie postępować inaczej. Lubimy o sobie myśleć, że jesteśmy dobrzy, albo że mamy rację, ale boimy się tak naprawdę, sami przed sobą, przeanalizować swoje odczucia, bez szukania dla nich usprawiedliwienia, oraz przyznać się (dalej w myśli: sami przed sobą) jakie intencje nami kierowały przy komentowaniu czyjegoś wyglądu, bądź podjętych związanych z nim decyzji. Bo szczerze troszczyć się o daną osobę będzie jej najbliższe otoczenie. W jego przypadku dana osoba jest w stanie ocenić, czy dany komentarz wynika wyłącznie z troski, i od niego też zależy, czy dana osoba otrzyma odpowiednie wsparcie i pomoc, zanim zdecyduje się na jakaś diametralną w skutkach decyzje. Osobną kwestią jest tutaj także, w jaki sposób bliskie otoczenie zdecyduje się zakomunikować swoją troskę, bo tak jak wiele jest ludzi, tak wiele może być metod, które się zarówno sprawdzą jak i nie sprawdzą. Na jedną osobę zadziałają ostrzejsze słowa, do innej trzeba będzie podejść delikatniej. Dlatego w moim odczuciu "troska" ma rację bytu tylko i wyłącznie w kontekście najbliższych osób, do których dana osoba ma zaufanie i wie, że interesuje ich jej dobro. Fakt, że czasami osoby nam bliskie, nie są nam najbardziej przychylne to osobna kwestia, nad którą nie będę się tutaj rozwodzić - choć powracamy tutaj również do kwestii bycia szczerym samym ze sobą w sprawie naszych intencji przy wygłaszaniu komentarzy - ponieważ na nasze nieszczęście świat nie jest czarno-biały. Tak w mojej opinii, w przypadku osób, których nie znamy, w tym właśnie osób publicznych, nie wiemy zupełnie, jak nasze "troskliwe" komentarze wpłyną na tę osobę i do czego dalej doprowadzą. Mogą wyjść na dobre, ale mogą tylko pogorszyć sytuację, więc czy naprawdę powinniśmy tak ryzykować czyimś zdrowiem fizycznym i psychicznym? Bo, czy to będzie przykładowo, koleżanka z pracy, z którą zamieniacie codziennie tylko kilka słów, ale postanowiliście wyrazić troskę czy odżywia się prawidłowo, bo wygląda na zmęczoną i chyba mocno schudła, czy omawiana w filmie Erin Moriarty, nie będziecie bezpośrednio uczestniczyć w konsekwencjach swojej "troski". A diametralne i trwałe zmiany w wyglądzie, zwłaszcza te "na gorzej" w opinii ogółu, nie wynikają z chwilowych fanaberii i próżności, tylko są wynikiem jakiegoś długotrwałego i ciężkiego do przezwyciężenia problemu. Kiedy sprawy się pogorszą, nie będziecie przy tych osobach. Nie będziecie bezpośrednim wsparciem, nie będziecie w stanie zareagować na czas. Będziecie jedynie w stanie skomentować efekt, z którego też bierze się przecież ta cała dyskusja. Kto z nawet najwierniejszych i największych fanów Erin Moriarty był w stanie powiedzieć, że podejmie taką decyzję o zmianach w swoim wyglądzie? Przypuszczam, że nikt. Dlatego też, uważam, że pytanie "dlaczego?" nie powinno mieć miejsca, ponieważ nawet jeśli uzyskamy odpowiedź, nie będziemy nic realnie, blisko, dla tej osoby zrobić. I pewnie, możemy rozmawiać o całym zjawisku, zastanawiać się nad przyczynami, i co możemy zrobić dla siebie i swoich najbliższych - i jest to dyskusja warta podjęcia. Tak nie uważam, że potrzebne jest przywoływanie konkretnych przykładów, gdyż te osoby nie są się w stanie wypowiedzieć i nie prosiły o to by w takiej dyskusji czemuś dowodzić, bądź przeczyć. Dodatkowo, jak uważam, że uprzejme i z szacunkiem komentarze, który można podsumować jako "zmieniłaś się/zmieniłeś się/wyglądasz inaczej" niekoniecznie podpadają pod bodyshameing, tak czy naprawdę po paru takich komentarzach potrzebnych jest kilka tysięcy więcej? To tyle co chciałam dodać od siebie. Mam nadzieję, że w miarę klarowanie udało mi się przelać myśli i nikt się nie pogubił xD
Najgorsze jest to, że takie osoby często nie słuchają albo wręcz ci nie wierzą. Moja bliska koleżanka z pracy była ładną, naturalną dziewczyną o szczupłej sylwetce i wyglądzie młodej dziewczyny. Mając na karku 31 lat wciąż była proszona o ukazanie dowodu. Strasznie jej to przeszkadzało a ja tłumaczyłem jej, że to akurat jest na plus i że każdy jej tego zazdrości. Po miesiącu powiększyła biust wbrew wszystkim i nie licząc się ze zdaniem swojego chłopaka, z którym na dziecko. Ten zabieg "upiększający" spowodował, że wyglądała nie proporcjonalnie i już kilka miesięcy później wypchała sobie pośladki. To jednak nie podniosło jej samooceny i znów wbrew jej chłopakowi obcięła i przefarbowała swoje blond długie do niemal pośladków włosy, które teraz stały się ciemno brązowe oraz krótkie do ramion. To oczywiście ją postarzyło wizualnie o jakieś dwadzieścia lat (wcześniej wyglądała na jakieś dwadzieścia). Aby naprawić wcisnęła wypełniacz w usta oraz policzki a brwi ogoliła i zrobiła kreski jak starsze panie. Teraz wygląda dokładnie jak jej piecdziesięcioletnia mama... dosłownie. Ze mną prawie nie gada, bo wie co o tym myślę a ona sama wie, że niekorzystnie teraz wygląda. Do tego jej chłopak chce się z nią rozstać, bo nie taką dziewczynę pokochał a ta wersja jego dziewczyny mu się nie podoba. Twierdzi, że jak na nią patrzy w łóżku to jakby jej mamę widział leżącą obok niego i nie ma ochoty na seks. Nie rozumiem tej mody wciskania sobie przez młode kobiety wypełniaczy, które zostały wymyślone dla starszych kobiet aby wyglądały młodziej. Usta po takim zabiegu wyglądają zawsze źle i nie ważne jak kobiety sobie to tłumaczą. 😢
Mysle ze nie trzeba miec pozwolenia partnera, zeby robic sobie wlosy, czy nawet operacje plastyczna. Ale kawalek „obciela wlosy wbrew chlopakowi” jest juz mega dziwny.
@@nanyaverey ale jak się je partnera z którym dzieli się życie i ma się dziecko, może przynajmniej wypadałoby się liczyć z jego zdaniem. Z opisu wynika że to niestety z tą opisywaną panią jest coś nie tak.
@@ukaszc3038Kilka razy w życiu pytałem żony, czy chciałaby bym zapuścił włosy, ona zawsze, że lubi jak jestem ścięty na krótko... Tak moja żona ma wpływ na tą pierdołę. Komu innemu mam się podobać :D ?
Według mnie w operacjach plastycznych czy 20 latków czy 50 latków nie ma nic złego. Zanim kogoś ocenimy powinniśmy pomyśleć o 2 rzeczach: 1. Nie wiemy czy ktoś przez całe życie nie zmagał się z jakimś kompleksem np. krzywym nosem 2. Czyjąś operacja mogła się nie udać Ktoś mógł bardzo nie lubić fragmentu swojego ciała, a jego operacja mogła się nie udać. Wyobraźcie sobie jakie to mogło być dla kogoś bolesne. Nie dość że Twoje ciało nadal Ci się nie podoba to jeszcze czujesz że wyglądasz gorzej... Myślę że powinniśmy oddzielić od siebie upewnienie się czy dany pacjent na pewno chce przejść operacje plastyczną- uważam że powinien być zrobiony porządny wywiad z lekarzem, najlepiej psychologiem., od mowiniu komuś że jest piękny i nie potrzebuje operacji. Niestety piękno jest subiektywne i każdy może sam decydować o takich zmianach...
To że ktoś zmagał się z problemami apropo swojego wyglądu to nie znaczy że niw możemy powiedzieć "hej to nie wygląda dobrze,patrzcie ludzie na to że operacja nie jest dobrym wyjściem z sytuacji i nie rozwiąże twojego problemu"
Mnie też bodyshamingują za to, że jestem spalony: "Za długo przetrzymany na patelni przez co gorzki", "Nie nadający się na polanie masełkiem", "Szkoda karmelu na taki paździerz" czy "wyrzuciłbym od razu do kosza z litości"... A tak serio to ciekawy felieton, ale dodałbym jeszcze wzmiankę o łysych. Na to też nie mamy wpływu a bardzo często ktoś kogo to dotyczy nie jest nazywany po imieniu, nicku tylko per łysy. Owszem, łyse osoby często na to nie reagują albo wręcz same podtrzymują taka narrację, ale czy niektórzy nie robią po prostu dobrej miny do złej gry? Bo gdy mocniej zwracasz uwagę na krytyczne komentarze wobec swojego wyglądu to niektórzy ludzie tym mocniej docisną i wtedy zrodzi się większy hejt z czystej złośliwości, która jest powszechna w Internecie. Najgorzej to i tak mają chyba rudzi i blondynki, którym do koloru włosów często przypisuje się stereotypowe zachowania czy cechy. O ile jest to forma żartu to spoko, w końcu nie bądźmy płatkami śniegu, ale jak wszystko ma swoje granice.
Nie zgodzę się z Tobą. Bodyshaming jest tam, gdzie zaczyna się nieproszona ocena: koniec. To żaden radykalizm. Chcesz komplementu albo szczerej oceny? Poproś. Nie, komplementów też nie powinno się dawać jeśli nie wiemy czy ktoś go chce dostać. Możemy to wiedzieć bo znamy te osobę, albo musi nas poprosić o to. Właśnie o to chodzi, trzeba radykalnie zmienić podejście do tych spraw. Też lubię dostawać nie proszone komplementy, ale dlatego że mnie tak wychowano. Nie uważam tego za zdrowe, często uruchamia się schemat jakiś, syndrom oszusta i umniejszanie sobie. Lepiej się bawię, gdy sam spytam "fajne, co?". W przypadku celebrytów - to nie media i fani są od martwienia się i Erin ma rację, nie prosiła nikogo o to. To jest tkwienie w nieuświadomionym związku parasocjalnym. Nie mamy więzi z celebrytami, to co się u nich dzieje to nie jest nasza sprawa. Media mogą skomentować zmianę, ale rzetelność wymaga poprosić o ocenę ekspertów i Erin, cieszę się że takie rzeczy zostały zrobione, ale wątpię że stało się od razu. Reszta powinna sobie odpuścić PUBLICZNE KOMENTOWANIE. Prywatnie można ocenić w rozmowie z bliskim taka zmianę, nic nie stoi na przeszkodzie. Jeśli się martwisz i jesteś Grace Kelly, to na pewno możesz do niej dotrzeć i porozmawiać o tym prywatnie. Wyciąganie tego na wierzch to monetyzacja tematy kogoś wyglądu i tani popis w gruncie rzeczy dewocji. Ludzie wyewuowali do plotkowania, nie ma w tym nic złego do PEWNEGO stopnia, ale od zawsze sprawiało problemy i prowadziło niekiedy do niszczenia komuś życia. A media społecznościowe podniosły to do potęgi, zrobiły to tematem absolutnie publicznym, dały każdemu możliwość oceniania i wtrącania się w nie swoje życie. Ze wszystkiego robimy życie publiczne. I tak wiem, że aktorzy to osoby publiczne, że inaczej się je definiuje w prawie, ale - uwaga, wiem że to szalony pomysł ale może, może może powinniśmy kurwa przestać ich inaczej traktować? Zbanować wszystkich papparazzi i zmienić podejście do wyrażania swoich opinii, powściągnąć się. Ale przez cały ten mój wysryw towarzyszyła mi jedna myśl - tak komplementy mogą, a w przypadku kobiet prawie zawsze są niechcane. Moja dziewczyna wolałaby żeby nikt nigdy jej nie komentował, ciągle mi to mówi, bo ciągle naprawdę ciągle ktoś to robi w związku z kilkoma czynnikami. Jest wystawiona na to cały czas, nie jest celebrytką w żadnym tego słowa znaczeniu, a ciągle i tak to musi znosić. Słyszy komplementy, zdziwienie ludzi i nie dotyczy to tylko wyglądu ale taż innych podobnie wrażliwych rzeczy. Facetowi to trudniej zrozumieć, my dostajemy tak mało komplementów, że gdy je słyszymy dostajemy tyle uwagi i dopaminy, że potem trudno nam chyba uwierzyć, że ktoś może nie chcieć się tak czuć. Ale kobiety są ciągle ale to ciągle wystawione na ocenę
I zapomniałem o technicznej uwadze, która sprawia że w dużej mierze twoje przemyślenia tracą na znaczeniu. Argumentum ad naturam, to błąd logiczny polegający na odwołaniu się do tego, że to co naturalne jest dobre. Mówisz, że kierujesz się troska i nie wątpię w żadnym wypadku w twoje intencje, na pewno tak jest. Ale pomyśl o tym jak o związku para socjalnym oraz o tym, że mówiąc o tym co "zdrowe" i "naturalne" również ustawiasz dyskusję na jakieś normy do których się odwołujesz, bliżej nieokreślone normy. Wciąż oceniasz, ale twierdzisz że masz w tym wyższy cel. Do tego potem stosujesz równie pochyłą. Tak, można uzależnić się od operacji plastycznych, jak od wszystkiego. Tak, należy taka decyzję, jak każdą, przemyśleć. Tak, presja społeczna pcha nas w rzeczy, których nie chcemy. Ale czasem nie umiesz pozbyć się myśli, że coś twojego ci się nie podoba i jeśli wiesz, że nie musisz się z tym godzić całe życie i możesz to zmienić to czemu nie? Pewnych mentalnych blizn nie zignorujesz, będziesz się widział zawsze w jakiś sposób. Nie ma w tym nic złego, niech każdy robi co chce, a my powinniśmy się skupić by na nikogo innego nigdy nie nakładać takiej presji, jak ktoś nałożył na nas posuwając nas do operacji plastycznych. Nie nakładajmy presji bycia pięknym, męskim, ani nawet naturalnym, mówmy każdemu i sobie ze jesteśmy piękni tacy jacy jesteśmy, na tym powinno sie kończyć. Nie, że jesteś piękny gdy jesteś naturalny, albo męski, jesteś piękny bo jesteś sobą, kropka
Uważam, że można zwracać uwagę na zmianę wyglądu aktorów, zwłaszcza jeśli chodzi o zabiegi estetyczne. Aktor pracuje twarzą, a takie zmiany jak wspomniane w video powodują, że mimika jest mniej plastyczna, a sam odbiór danej postaci i roli jest inny. Jednak nadal należy pamiętać, że nie można nikogo obrażać i upokarzać z lwowski wyglądu. I tak w przypadku Moriarty i Efrona- uważam, że ingerencję estetyczne spowodowały, że jako aktorzy o wiele gorzej “pracują” swoją twarzą przez słabszą i mniej plastyczną mimikę, ALE nigdy w życiu nie będę ich z tego powodu obrażał czy wyśmiewał. To ich wybór i go szanuję.
w kontekście tego materiału przypomina mi się pewien dokument z Netflixa 'Dylemat Społeczny' (ang. 'The Social Dilemma') i fragment poświęcony temu jak Instagram wpływa głównie na młode dziewczyny - w trakcie filmu, jeden z chirurgów plastycznych opowiada że ma coraz częściej do czynienia z nastoletnimi klientkami przychodzącymi ze zdjęciami jakiś osób i mówiące że chcą tak wyglądać. Potem okazuje się, że to ta sama dziewczyna na zdjęciu, ale po nałożeniu tony różnych filtrów i obróbce. Moim zdaniem problem nie dotyczy tylko tego konkretnego serwisu i tej konkretnej grupy społecznej, ale jest dobrym wyjściem do pokazania szerszego spektrum - czyli tego co wymagają od nas rówieśnicy bądź grupy społeczne z którymi się uosabiamy oraz nakręcane dźwignią reklamy przez duży biznes - trendy, od modowych po tzw. 'pro-zdrowotne', a to moim zdaniem tylko jedna z części problemu zwanego presją społeczną.
Wow! Powiem Ci Filipie, że bez soczewki wyglądasz świetnie. Pierwsze co przyszło mi do głowy to skojarzenie z Cyberpunkiem. Jakbyś przybył z przyszłości tworzyć fajny kontent na YT. Mega! Pewnie nie raz to słyszałeś od najbliższych osób ale nie daj sobie wmówić, że musisz używać soczewki. Wyglądasz świetnie i myślę, że powinieneś zostawić naturalny look. Pozdrawiam!
Zasadniczo się zgadzam że stopniowaniem i że jest różnica, czy ktoś ciało po prostu jakieś ma, a świadomie je zmodyfikował. Z drugiej strony kilka kwestii: 1. Według mnie komentarze przypadkowych osób w przypadku tych zmienionych świadomie i na życzenie nic dobrego nie dadzą. Jeśli osobie, o której ciele i twarzy mowa, efekt się podoba, to co ma dać, że inni maja odmienne zdanie? Jeśli jej też się nie podoba, bo miało wyjść inaczej albo próbowała sobie kompensować coś innego - to ta osoba wie i bez komentarzy, że ma za duże usta albo dziwne brwi czy nienaturalną szczękę, nie trzeba jej na każdym kroku o tym przypominać. 2. Jeśli w grę wchodzi uzależnienie od operacji plastycznych, czy wszelkie wspominane „czemu” - to sprawa dla bliskich osób, lekarzy i psychoterapeutów, nie dla randomów z internetu i koleżanek z pracy. 3. Może też jest jakaś różnica genderowa w odbieraniu, co jest bodyshamingiem, bo zdaje się, że jednak wciąż kobiety dostają takich komentarzy więcej, dotyczących większej liczby elementów, więcej jest tego, że cokolwiek zrobią czy nie zrobią, i tak według komentujących będzie źle. Może więc Tobie ciut łatwiej przychodzi stopniowanie i rozróżnianie i mówienie o tym, że można do pewnego stopnia o ciałach obcych osób rozmawiać. Ja bym powiedziała, że owszem, jeśli ktoś sobie coś zmodyfikował, to mogę mieć zdanie na ten temat (choć nie w każdym przypadku będę mieć), mogę nawet mieć zdanie w kwestii naturalnych cech wyglądu, bo każdy swoje preferencje estetyczne ma - ale niekoniecznie należy swoje zdanie wyrażać publicznie albo tak, by osoba, których to zdanie dotyczy, je poznała (prosto w twarz lub w jakiejś formie odgadywania). Czy mowa o aktorce, czy celebrytce, czy przypadkowej osobie z autobusu, czy koledze z pracy, czy recepcjoniście albo kasjerce - to, że ta osoba będzie wiedzieć, że mnie się jej nie podobają rzęsy, usta, tatuaż, intensywność opalenizny albo sylwetka, nie przyniesie jej niczego dobrego.
W takich chwilach cieszę się że jestem na spektrum, i mam kompletnie wywalone jak ktoś wyglądał, jak ktoś wygląda itp. A komentowanie wyglądu kogoś kogo nie znam, to ostatnia rzecz którą chciałbym w życiu robić xD
Odpowiada mi kierunek w którym rozwijasz swój kanał. Albo coraz mądrzej mówisz, albo ja coraz lepiej Cię rozumiem. Propsy za ten i kilka ostatnich filmów. 💪
Co do Erin to pierwsze co mi przyszło do głowy to czy nie jest na coś chora i czy zmiana wyglądu to nie efekt choroby/leków na jakąś chorobę. Na przykład zmiany wyglądu Kayah są spowodowane chorobą. Jakoś trudno mi uwierzyć, że taka młoda i śliczna dziewczyna robiła sobie jakieś operacje fabryczne. Co do Zac'a to mógł być efekt brania sterydów, jeżeli miał rehabilitacje złamanej szczęki jednocześnie biorąc sterydy czy inne środki dopingujące, a widać po Zacku, że raczej bierze takie rzeczy mogło to spowodować hipertrofię mięśni szczęki i przerost tkanki łącznej w tym miejscu, czy nawet przerost tkanki kostnej w tym miejscu. Możliwe że doszło do sytuacji, że aby skorygować symetrię szczęki zdecydował się na operację która "wyrównywała" wygląd szczęki. Coś takiego najprawdopodobniej robił Michael Jackson, który prawdopodobnie chorował na bielactwo i kiedy tuszowanie ciemnym tuszem i noszenie rękawiczek już nie wystarczyło, zdecydował się na wybielanie skóry, aby chociaż mieć jednolity kolor skóry. skoro już nie mógł mieć swój naturalny kolor. Pozrawiam.
Dodatkowym "smaczkiem" jest to, że aktorka Erin Moriarty jest znana z odgrywania postaci, która w życiu nie zrobiłaby tego, co pani Moriarty. Owszem - postać jedno, aktorka drugie i tak należy na to patrzeć, ale też nie można zignorować dysonansu, który może to budzić. Ale jak mówię - to szczegół, wynikający z życia osobistego aktorki, więc postaram się przymknąć na to oko. Btw, bardzo dobry felieton.
Mam mieszane uczucia co do tego filmu. Jestem ogólnie za ograniczeniem komentowania czyjegoś wyglądu. Najważniejszą osobą, której mamy się podobać, jesteśmy my sami. Jasne, że z medycyną estetyczną można przesadzić i jeśli od początku ma się tzw. body dysmorphia, to sztuczne poprawianie swojego wyglądu zamiast to najpierw zdiagnozować może to tylko pogłębić i wrzucić nas w wir nieskończonych zabiegów. Ale głównym według mnie problemem medycyny estetycznej u gwiazd jest brak szczerości na ten temat i udawanie, że nic nie było robione. Głupota. Ale właściwie co masz na myśli mówiąc, że coś wygląda "gorzej"? To nie jest obiektywna kwestia. Może Erin lubi swój wygląd teraz o wiele bardziej, nie wiesz tego. Uważam, że w kwestii komplementów powinno też rozróżniać się rzeczy naturalne i wybory - w tym wypadku o wiele lepiej komplementować to drugie, czyli to, na co osoba miała wpływ (np. super dobrałaś ubrania). Nie ma nic specjalnie złego w komplementach na temat wyglądu ogólnie, ale czasami nawet z dobrą wolą możemy uderzyć w czyjś czuły punkt i osoba z ogromnym kompleksem na temat tej cechy (a to potrafi zaskakiwać) usłyszy jedynie, że widzisz tę cechę, której tak nie znosi, nawet jeśli komentarz jest pozytywny. Jako również osoba poniekąd publiczna często spotykam się z porównywaniem mojego wyglądu do innych ludzi, co wzbudza we mnie zawsze lekki dyskomfort (tym bardziej jak totalnie nie widzę podobieństwa xD), mimo że to z pozoru neutralna rzecz. Ale ja widzę po tym, jakiego rodzaju karykaturę robią ze mnie oczy innej osoby - które cechy u mnie uwydatniają, a których nie widzą. I to jest chyba perspektywa, której wolałabym nie znać xD Zaniepokojenie jest jak najbardziej zrozumiałe i często warto zapytać, czy wszystko na pewno ok u drugiej osoby w kontekście rzeczy związanych z wyglądem. Ale obsesja na punkcie wyglądu w obecnych czasach jest zdecydowanie przesadzona (też jestem jej częścią). Widziałam kiedyś takie zdanie, że czlowiek nigdy nie miał aż tak bardzo się sobie przyglądać, ale niestety powstały lustra 🫠 Pozdrawiam :D
Nie rozumiem po co podobać się samemu sobie. Przecież my sami siebie nie widzimy. Gdybym żył odizolowany od społeczeństwa, mój wygląd nie miałby dla mnie absolutnie żadnego znaczenia. Po co wkładać ogrom pracy i czasu w swój wygląd? Dla siebie? To przecież całkowicie bez sensu. Człowiek potrzebuje akceptacji innych ludzi, a ci których ogół uzna za ładnych tą akceptację dostaną już na samym starcie. I myślę, że to jest prawdziwą siłą napędową obsesji na punkcie wyglądu. Self love to dla mnie tylko chwyt marketingowy.
@@maciejgrabowski2228 nawet jeśli kontekst innych ludzi jest w tym istotny i potrzebujemy akceptacji, to jednak kreujemy swój wygląd nadal według własnego uznania i gustu. W przeciwnym razie musiałabym mieć wszystkie kolory włosów i wszystkie możliwe ubrania na sobie naraz, bo każdemu będzie się podobać co innego.
A po co wgl komentować cudzy wygląd? Co nam to da? Co chcemy osiągnąć? Pamiętam, gdy przez wiele lat zmagałam się trądzikiem. Odwiedzałam różnych dermatologów, przyjmowałam kolejne leki a od osób, które trądziku nie miały słyszałam „Po prostu myj lepiej twarz, nie jedz słodyczy, itp, itd”. Każda osoba, która zmagała się z trądzikiem wie, że takie komentarze wyłącznie irytują a nie pokazują „troskę”. Osoby, które leczą się dermatologicznie bardziej dbają o swoją pielęgnację i są bardziej uważne niż osoby które tego trądziku nie mają. I słuchanie kolejnych niechcianych rad, słuchanie komentarzy na temat Twojego wyglądu, gdy zbierzesz się na odwagę żeby przyjść bez makijażu to naprawdę nie jest to czego taka osoba potrzebuje. I tak wiem, w filmie skupiono się bardziej na osobach, które ingerują w swoje ciało poprzez zabiegi medycyny estetycznej i operacje plastyczne, ale co to zmienia? Ktoś chciał zmienić coś w kształcie swojej twarzy czy innej części ciała? Jeśli go stać i czuje się po zmianie lepiej to super. Co takiej osobie po naszych komentarzach czy podoba nam się po metamorfozie czy nie? NAS powinien obchodzić NASZ wygląd, nie celebryty, koleżanki itp. Nie komentujemy, zajmijmy się sobą.
Prawdę mówiąc, nie zgodzę się z dość dużą częścią tego materiału. Pominę truizmy (które, jak widać, dla niektórych wcale nie są oczywiste) o tym, że wyśmiewanie czyjegoś przyrodzenia, to jest dno i humoru, i przyzwoitości, bo tu nie ma zupełnie pola do dyskusji, skupię się na tym bardziej spornym fragmencie. Osobiście zgadzam się z przytoczonym fragmentem Mai Staśko - mimo że mam do niej raczej negatywny stosunek. Pozytywne komentarze dotyczące czyjegoś ciała potrafią przynosić efekt odwrotny od zamierzonego i zanim zostaną bezmyślnie rzucone, powinno się neutralnie wybadać grunt, zobaczyć, jak dana osoba sama ustosunkowuje się do swojej zmiany, zwłaszcza jeśli to drastyczna zmiana. Na moim własnym przykładzie: straciłam bardzo dużo na wadze. I to był efekt zapoczątkowany trudną sytuacją, który zdecydowałam się już świadomie podtrzymać, gdy życie wróciło do względnej normy, więc to jeszcze nie tak źle. Kiedy słyszę od jakiejś randomowej osoby, że nigdy nie wyglądałam lepiej, odmłodniałam, promienieję, czy inny podobny shit, to mnie chce cholera strzelić. Najgorsze jest chyba sformułowanie "no w końcu się wzięła za siebie". W tym momencie mam poumawianych 4 różnych specjalistów, mój stan psychofizyczny jest kiepski. To tyle w kwestii brania się za siebie i zdrowia. Nie znoszę ani nie życzę sobie tego, ale moje prośby są konsekwentnie ignorowane. Utwierdzanie w drugiej osoby przekonania, że wcześniej wyglądała jak gówno - a dokładnie takie wnioski się z tych komentarzy wyciąga - to prosta droga do zaburzeń odżywiania, o które i tak nietrudno w takich warunkach. Warto? Nie wydaje mi się. Poza tym zdarza się, że waga wraca, a ty nadal masz w pamięci te "wspaniałe" komentarze, które nagle się kończą. Zjawisko wielkiego przygnębienia po uświadomieniu sobie, że jest się traktowanym po prostu lepiej jako osoba szczupła (nagle więcej osób chce z tobą rozmawiać, przestaje się być pomijanym w codziennych sytuacjach) także występuje dość powszechnie. Czym to jest, jeśli nie wartościowaniem człowieka na podstawie jego wyglądu? Fat-fobia, zwłaszcza w tej zinternalizowanej formie, może nie jest dokładnie tym samym, co body shaming, ale te 2 zjawiska są ze sobą nierozerwalnie połączone. To też zupełnie inna sytuacja, kiedy spostrzeżenie na temat twojego ciała robi osoba bardzo bliska, której ufasz i która obserwowała twoją drogę, a kiedy jakaś ciotka albo kuzynka V stopnia, którą widzisz raz na ruski rok. Niektóre osoby nie potrafią też - chyba po prostu sprawiłoby im to jakiś psychiczny ból - powiedzieć komplementu bez porównania z kimś innym albo bez jakiegoś złośliwego dodatku. W kwestii innych drastycznych zmian dotyczących wyglądu ciężko mi się wypowiedzieć - zresztą nie sądzę, żeby to było na miejscu, skoro nie mam tego typu przeżyć.
Doskonale Cie rozumiem. Dwa razy przechodziłam przez to samo, jak waga spadła mocno i mocno wróciła. Odbiór społeczny potrafi człowieka załamać. I absolutna prawda jest to osoby z otyłością są często pomijane i niezauważane, i mam tu na myśli kontekst np zawodowy albo spoleczny, koleżeński, nie sytuacje romantyczne. A zmienia się to jak chudniesz. Ludzie naprawdę nie mają pojęcia...naprawdę nie mają pojęcia z czym się mierzy taka osoba, jakie ma problemy, dlaczego pewne rzeczy przychodzą jej z takim trudnem. Powierzchowność i brak empatii to standard. A w dzieciństwie okrucieństwo równiesznicze. Jeśli odstajesz od reszty, masz przechlapane. Dla dorosłej osoby która się zmaga całe życie z tym i się stara na różne sposoby poprawić swoje zdrowie (i czesto to niewychodzi NIE PRZEZ LENISTWO CZY OBZARSTWO jak niektorzy lubia sobie wyobrazac)i ma cały ten bagaż doswiadczen, a potem słyszy jakiś komentarz, "pełen troski"... albo "szczery", ooo tak miałam taki przypadek osoby która mowila bardzo krzywdzące rzeczy które absolutnie nic nie wniosły do mojego życia uzasadniając to "byciem szczera". Szczerze spie*dalaj. Tak bym powiedziała wtedy tej osobie gdybym mogła cofnąć czas. Podsumowując...pozdrawiam i dzięki za ten komentarz.
No ok, ale zastanawiam jak Erin powinna zachować się w takiej sytuacji. Zrobiła sobie zabieg, którego efekty okazały się nie być idealne (chociaż może jej się akurat podobają, kto wie) i teraz zalewa ją fala opinii obcych ludzi z całego świata, którzy krytykują jej wygląd. Taka sytuacja na pewno nie jest dobra dla jej stanu psychicznego, tym bardziej, że prawdopodobne już wcześniej miała kompleksy na punkcie swojego wygląda skoro poddała się zabiegom. Trudno się dziwić, że reaguje na tą sytuację emocjonalnie i odbiera jako hejt.
To prawda. Szkoda mi jej, ale równocześnie trudno się według mnie dziwić ludziom że komentują taką dużą zmianę. Natomiast komentarz Megan Kelly uważam za obrzydliwy... Może i miała dobre intencje, ale publicznie upokorzyła Erin i oskarżyła ją o robienie młodym dziewczynom wody z mózgu co jest o tyle bzdurne że właśnie jej przypadek jest świetnym przykładem tego że nie należy się rzucać na takie zabiegi jak świnia na trufle, bo efekt może być różny... Uważam ponadto że Erin zasługuje na krytykę pod tym względem że ewidentnie zrobiła sobie operacje, ale to ukrywa twierdząc że a to tylko utrata wagi / makijaż / oświetlenie.... Rozumiem że robi to z lęku przed kolejną falą krytyki, ale uważam że właśnie pod kątem wpływu na zdrowie psychiczne młodych kobiet lepiej by było gdyby ludzie byli świadomi że w Hollywood to swoje niesamowite piękno gwiazdy osiągają z pomocą chirurga - nawet jak urodzili bo się całkiem ładni to traktuje się to jako świetny punkt wyjścia do operacji, nikt tam nie ceni sobie naturalnego piękna, tylko jest ogromna presja na to by wyglądać idealnie
Będąc osobą publiczną, trzeba mieć na uwadze że tego typu zmiany mogą się wiązać z odrzuceniem przez fanów. Teraz tylko ponosi konsekwencje swojego wyboru który podjęła, mogąc się ich spodziewać.
@@SwieczkaNiweaniewierzeDarek Żadne z powyższych nie zwalnia z racjonalnego myślenia. Jestem fizjoterapeutą więc nie utnę sobie rąk bo wiem że czekają mnie konsekwencje mojej decyzji. Ona jest aktorką i również w ten sposób powinna rozumować. Zasłaniając się empatią nie powinniśmy się godzić ze wszystkim irracjonalnymi decyzjami innych.
Fajnie że tak zniuansowałeś ten temat, i doceniam to pomimo tego że w ogole się nie zgadzam. Różnica w twoim przykładzie z fryzjerem jest to że ty chcesz usłyszeć opinię o włosach. Kiedy każdy na ulicy by ci mówił że masz słabą fryzurę, to by cię to miło dotykać. Nie wiem po co komentować wygląd innych ludzi, szczególnie tych których w ogóle nie znamy.
Myślę, że nie można postawić znaku równości między pokazywaniem się nago, a podchodzeniem poważnie do swojej pracy. To dużo subtelniejsza kwestia. Nie uważam, żeby aktorzy korzystający z innych metod występowania w tego typu scenach byli mniej profesjonalni.
W przypadku aktorki grającej Starlight, słyszałem opinie że tu już nawet nie chodzi o to czy wygląda lepiej czy gorzej, ale o to że przez te modyfikacje znacznie ograniczyła mimikę własnej twarzy. Jako aktorka utrudniła sobie pracę
Dosłownie dopiero po tym filmie dowiedziałem się, że to nie jest charakteryzacja, a operacja u Erin. Myślałem, że chodzi o to iż Annie w serialu ma wyglądać na bardziej wykończoną tym wszystkim. No i że wiek trochę do przodu poszedł. Najgorsze dla mnie w tym wszystkim jest to, że już nic absolutnie z tym zrobić nie można, tego nie cofniesz. I w momencie kiedy może być bombardowana niepochlebnymi komentarzami i nawet jak żałuje, jak nigdy, tej decyzji, jedyne co może zrobić to to co powinna zrobić przed operacją: Pogodzić się z sytuacją i zaakceptować to jak wygląda. Chociaż naprawdę zastanawia mnie co ją pociągnęło do takiej decyzji, bo to się nie bierze znikąd i też to właśnie mi pokazuje, że choćby ludzie nie mieli depresji i traumy, to jak najbardziej powinni być w regularnym kontakcie z psychologiem. Najgorsze jest to, że niełatwo dobrego znaleźć, a tak bardzo potrafi pomóc.
@@ukaszc3038 Oby to byla faktycznie tylko jej dycyzja, a nie jakies glupie komentarze na planie. Dla mnie, wygladala wlasnie super, jak ta dziewczyna z prowincji. Pewnie, ze sie starzeje, jak my wszyscy ale nie w 2, czy 3 lata.
@@ukaszc3038 najgorsze jest to, że ubywanie tłuszczu z policzków to objaw starzenia, a nie jemu zapobieganie. Tu raczej chodzi o to, że rysy jej twarzy nie były smukłe i nadawały jej baby face’a. Już nie mówmy o tym, że było to adekwatne do wieku i wyglądało dobrze, bo już wiadomo. W każdym razie przykra sprawa.
Myśle że problem bodyshamingu jest tak złożony że nie ma jednoznacznej prostej odpowiedzi, bo zawsze to będzie kilka czynników które nałożyły się na siebie, czy same kompleksy osoby braku poczucia wartości i uznania piękna własnego ciala, poprzez sugestie najbliższych, menadźera, producentów, a kończąc na lękach o niepewność swojej pracy bo wygląd jest równie ważny co umiejętności aktorskie. Chociaż mam nieodparte wrażenie że gdy dowiedziemy swoich nieprzeciętnych zdolności aktorskich i mamy ugruntowaną pozycje to wtedy kwiestia wyglądu naszego ciała schodzi na absoulutnie dalszy plan i nikt nie będzie zarzucal że powinniśmy coś zmienić. Wątpie aby ktoś dziś zarzucił Kathy Bates czyli jednej z nalpeszych kobiecych aktorek aby zrzuciła nieco kilogramów. Ciekawe jakby dzisiaj wyszedł taki film jak "Mechanik"z 2004 z Christianem Balem, do której schudł do niedorzecznycg rozmiarów czy pojawiłt by się głosy o bodyshaming, bo jednak te dwadzieścia lat temu byly trochę inne realia. Trochę to ironiczne że te zjawisko tak mocno występuje w USA w kraju gdzie odsetek ludzi otyłych albo chorobliwie otylych jest tak wysoki, gdzie już dochodzi do takich patologi jak influencerzy z chorobliwą nadwagą którzy wręcz namawiają do prowadzenia trybu zycia takiego jaki oni prowadzą. Boli mnie jak widzę tak naturalną i ladna aktorkę jak Erin która to coś ze sobą zrobiła, zawsze w takich przypadkach też się zastanawiam a gdzie etyka lekarska czy już całkiem w chirurgi plastycznej nie istnieje czy żaden chirurg nie powiedział jej "dziewczyno ale ty nie masz tutaj co poprawiać" Wiem trochę naiwne i bardzo idealistyczne myślenie, ale sądze że chirurdzy plastyczni chyba nie narzekają na brak klientów, no i zawsze też jest kwestia lekarz lekarzowi nierówny, jeden odmówi bo stwierdzi że nie ma nic do roboty a drugi w pogoni za kasą oczywiście powie ze trzeba poprawić.
Co do Mitchella, to przyznam, że ja się nawet za bardzo nie przyglądałam jego przyrodzeniu. Mam wrażenie, że cała scena została nakręcona z ogromnym wyczuciem. Światło, czas ekspozycji, kadr. To wszystko raczej miało nam pokazać, jak ten bohater wychodzi z opresji. Brat próbował go upokorzyć, ale ten moment, kiedy on wstaje, jest pokazem siły. Amond nie czmycha, nie kuli się, nie okazuje wstydu z powodu nagości, która w tym kontekście jest podwójna. Już nie tylko dosłowna, bo koledzy Agona dowiadują się przecież, że jego brat przychodzi zawsze do tej samej kobiety (chcieli zasugerować, że bał się sprawdzić z innymi? Że podświadomie poszukuje bliskości z matką, której nie miał?). Amond wstaje powoli i przez chwilę, zanim się odzywa, góruje nad bratem i jego kompanami. Moim zdaniem to była świetna scena, a to, że ktoś zredukował ją do oceny konkretnej części ciała, świadczy przede wszystkim o nim. Jeśli wymowę tej sceny przyćmił jeden detal, to być może oglądający ma na jego punkcie obsesję, tym bardziej że naprawdę ciało Ewana Mitchella jest w kanonie, więc raczej nie odwracało uwagi od tego, co chcieli wyrazić twórcy. Co ciekawe, jeśli chodzi o Efrona i tę aktorkę z The Boys, to tu też mamy chyba przypadek obsesji, ale akurat nie ze strony osób z zewnątrz, tylko samych tych aktorów względem siebie. Oni też są jak najbardziej w kanonie urody, oboje za młodzi, żeby walczyć za pomocą medycyny estetycznej z wyraźnymi oznakami starzenia się. Wygląda na to, że oboje nie akceptowali po prostu swoich ciał i problem leży pewnie w głowach. Pewnie nie mogą dostrzec, że wiele osób, które patrząc w lustro, czują, że nie wygrały na loterii genowej, chciałyby tak wyglądać. A co Mai Staśko, nie zgadzam się z jej wypowiedzią. Ocenianie jest formą ekspresji, na którą nie mamy wpływu. Mamy wpływ na to, jak na ocenianie zareagujemy, ale tu sprawa ma się podobnie jak z obrażaniem, wyśmiewaniem, karceniem, ale też nagradzaniem, chwaleniem, okazywaniem szacunku. Pamiętam, jak moja kuzynka obcięła włosy jako nastolatka. Nie spodobało się to jej ojcu, który ostro to skrytykował. Kuzynka w ramach odpowiedzi sięgnęła po maszynkę i postanowiła ogolić sobie głowę, żeby jeszcze bardziej dopiec ojcu. W łazience powstrzymała ją mama. Nie była to chyba najlepsza odpowiedź na krytykę, ale taką odpowiedź wybrała i tylko na to miała wpływ. Bo jak miałaby wpłynąć na ojca, żeby bez jej zgody nie oceniał jej fryzury? Generalnie, ciekawy temat z tym bodyshamingiem. Można by długo rozmawiać, ale pewnie jest to bardziej kwestia tego, co się dzieje w głowie niż tego, jak wygląda ciało.
Kiedy zobaczyłam Ewana w tej scenie w burdelu to byłam w lekkim szoku, że aktor odważył się wystąpić nago (no i nie byłam wtedy pewna czy to jego ciało czy dublera). Fakt, jego przyrodzenie nie wydawało mi na jakieś ogromne, ale moim zdaniem tak całościowo aktor prezentował się super. Ta pewność siebie, ta sylwetka lekko umięśniona, przy czym nadal bardzo szczupła - to najbardziej przykuło moją uwagę w tej scenie, bo widać, że aktor dba o siebie. No i ogólnie gdyby taki mężczyzna zechciał zaprosić mnie na kawę to byłabym wniebowzięta 🥰 (no ale tutaj to już kwestia gustu, bo po prostu uwielbiam urodę tego aktora 😋).
1- ,,Jeśli ktoś nam zwraca uwagę na wygląd to tak jest dlatego że sami (...) nie widzimy nie wiemy nie jesteśmy W PEŁNI WŁADZ UMYSŁOWYCH...'' i jeszcze więcej takich cudownych pomysłów dalej dajesz Czy ty coś brałeś przed nakręceniem tego filmu? Bo nie wierzę ze naprawdę sądzisz że każdy kto czepia się jakiejś cechy wyglądu itp osoby X, robi to z troski a ta osoba sama nie wie i nie jest w pełni władz umysłowych dlatego musi słuchać i się podporządkować. Sam podawałeś przykład tego że byłeś różnie nazywany z powodu oczu- stosując twoją własną logikę z tego filmiku to te wszystkie wyzwiska były ok a ty po prostu nie ogarniałeś że powinieneś wymienić oczy na normalnie.... Teraz widzisz jak to bez sensu? Dalej dajesz przykład z włosami- różne fryzury się będą podobać i nie podobać innym ludziom. To że ktoś do ciebie podejdzie i powie że wyglądasz jak debil z tymi włosami, nie równa się temu że masz zmienić natychmiast fryzjera. Już nie mówiąc o takich rzeczach jak tradycyjny wygląd czy zasady w danym regionie- gdzie jeśli jakaś osoba się wyróżni wyglądem to będzie miała więcej negatywnych komentarzy. 2- Dajesz przykład tego aktora po wypadku (jak sam mówisz wierzysz mu choć średnio to widać w dalszej argumentacji). Może to będzie dla ciebie szokiem, ale w przypadku naprawiania takich rzeczy po urazach ważniejsze jest FUNKCIONOWANIE NORMALNE niż to czy naprawiony element jest super ładny. Według twojego podziału na naturalność i nie- to co on powinien sobie nie robić naprawczej operacji (albo nawet to nie jego inicjatywa tylko lekarzy) tylko np czuć bół przy kazdym większym ruchu tej części bo ty wolisz żeby wyglądał naturalniej choć dalej szpetnie. Nawiasem uważałbym z taką kategorycznością- twoja opinia o czyimś wyglądzie nie jest jedyną absolutną prawdą. Dla mnie przykładowo tamten aktor dalej wygląda lepiej od wielu Jak tak lubisz naturalność przed ekranem za wszelką cenę to okulary zdejmuj przed nagrywaniem. Inaczej to trochę hipokryzja. No chyba że cała ta argumentacja to tylko dość słaba zasłona żeby sobie ponarzekać że ludzie operacje plastyczne robią 3- Babka której narracje popierasz sama miała wiele operacji plastycznych o jakich już nie wspominasz i ci nie przeszkadzają. Po tym zresztą widać że w jej wypadku to nie była troska a pretekst do podpięcia się pod temat. 4- Nawet w przypadku tej części osób którymi faktycznie kieruje jakaś pokrętnie rozumiana troska o ich idola czy inną lubianą osobę publiczną- dla tej osoby oni są zwyczajnie obcymi ludźmi i może mieć totalnie gdzieś ich zdanie, tak jak ty mi możesz teraz napisać żebym nie nosił nie wiem niebieskich ubrań bo zle w nich wyglądam (zakładając że byś wiedział jak) ale po pierwsze- niezbyt mnie obchodziłoby co myślisz na ten temat, a po drugie nie tobie musi się podobać. Najdurniejszy film u ciebie jaki widziałem. Z całego filmu przebija dużo narzekania na kobiety i tylko ten Zac jest zasłoną której przykład nawet nie całkiem pasuje do tego o czym mówisz- w koncu zrobił tę operacje z powodu wypadku- idąc tą logiką jak ktoś straci ręce to sobie protezy zrobić nie może bo to nienaturalne i ty musisz mu uświadomić jaką sobie krzywdę robi będąc nienaturalnym....- żadnego sensu w tym nie ma przecież. Brakuje ci pewności siebie i to też można wyczuć w tym filmie, nie powód to jednak by mówić wszystkim którzy ci się nie podobają ze ,,nie są w pełni władz umysłowych'' xd. 5- Jest nawet dziwniej bo niektóre twoje dalsze argumenty kłócą się z tym o domniemanej trosce. Imo po prostu w przypadku w którym zmiany ci się nie podobają zbudowałeś jedną narracje na usprawiedliwienie powiedzenia ,,brzydcy jesteście no'' a w przypadkach aktorów z którymi jesteś ok to nagle jest ,,bo ludzie się czepiają nie znając sytuacji i presja zawodu''- Jak to jest że możesz widzieć to w przypadku póżniej wymienionych aktorów, a komentowanie pierwszej trójki nazywasz po prostu troską? Imo tylko powód wyżej wymieniony to tłumaczy i zwyczajnie owijasz w pokrętną narracje by nie powiedzieć prosto co myślisz.
Myślę że to sytuacja w której odpowiedź nie jest czarno-biała. Tak, mamy prawo rozmawiać o standardach piękna, nazywać rzeczy po imieniu i nie każda taka rozmowa to już body shaming. Powiedziałabym że intencja jest istotnym elementem - czy rozmawiam z koleżanką o kimś i dzielę się swoim zdaniem, czy celowo poniżam aby poczuć się lepiej/sprawić przykrość. Z drugiej strony ktoś o innej wrażliwości i innych doświadczeniach wyznaczy tą granicę poniżania gdzieś zupełnie indziej. Poznając nowe osoby zwracam uwagę czy ktoś jest (jak ja to mówię) „spięty na wiele tematów” albo jak można inaczej powiedzieć „przewrażliwiony” - bo nie lubię takich osób, często trzeba przy nich chodzić jak na paluszkach co uniemożliwia ciekawe rozmawianie. Ale nie kłócę się z nimi że ich punkt widzenia to nie ten jedyny obiektywnie dobry.
Aktorzy mają ogromny wpływ na młode osoby, im większą mają popularność tym większą reklamę stanowią sami w sobie. Sam byłem zapatrzony kiedyś przykładowo na Scotta Adkinsa, marzyłem o jego sylwetce zaprezentowanej w filmach z Boyką. Takie postace jak Van dam czy Shwarzeneger miały wpływ na moją wizję tego jak świetnie może wyglądać mężczyzna. I na moje szczęście, dobrze zbudowany facet jest społecznie odbierany pozytywnie. Natomiast co gdyby wzory za którymi podąrzyłem, były by krytykowane społecznie? Wyobraź sobie że młoda kobieta robi sobie zmiany, które widzi w filmach, bo tak prezentują się najbardziej popularne aktorki i wszystkim się to przecież podoba(Bo krytyka jest zakazana/cenzurowana), a nagle w rzeczywistości zderza się ze ścianą - wiele osób unika wchodzenia w interakcje z nią, a może facet lub kobieta który/a jej się podoba nie jest zainteresowana bo takie zmiany ją/jego rażą? Pal szejść jeśli zrobiła to bo jest świadoma tego co robi, bo to jej się osobiście podoba, bo to zgodne z jej charakterem, ale co w sytuacji gdy zrobiła to dla efektu, bo uznała że tak się teraz żyje, bo to popularne, bo chciała się podobać, a uzyska efekt odwrotny? Socjologia jest bardzo skomlikowana, nie jest też stała - socjologia się dzieje - krytyka tego co społeczeństwu się w danym momencie nie podoba jest naturalna, tym bardziej wobec osób publicznych, dla których wizerunek jest takim samym narzędziem pracy jak umiejętności. Aktor który nie jest gotowy na krytykę, jest jak chirurg któremu trzesą się ręce - powinien zmienić zawód. Do tego wiesz jak sobie radzą z krytyką osoby które są świadome swoich decyzji? Mają ją w dupie, bo każdy może mieć swoje zdanie. Aktorów boli krytyka, bo to przychylność publiczności daje im lepsze role i więcej kasy. Stawiam tezę że liczyli na pozytywny odbiór wprowadzonych zmian, że zrobili to by zwiększyć swoją atrakcyjność i popularność i boli ich że efekt jest odwroty - bo gdyby zrobili to dla siebie - to dlaczego miałaby ich interesować opinia randomów z internetu?
Mnie zastanawia dlaczego oni ukrywają fakt że sobie zrobili operacje. Przecież w Stanach jest to jeszcze bardziej normalne i popularne niż w Polsce. Pamiętam jak swego czasu Rene Zelweger pojawiła się na jakimś czerwonym dywanie po operacji plastycznej. Szczęka mi opadła i pomyślałam - coś ty sobie kobieto zrobiła i dlaczego. Wyglądała jak zupełnie inna osoba, nie przypominała siebie. Raczej się o nią martwiłam niż hejtowalam. Problem polega na tym że takich zmian nie da się już cofnąć.
@@IwonaKlich prywatne sprawy, owszem, ale weź pod uwagę, że gdyby Efron powiedział "tak zrobiłem sobie operację plastyczną bo upadłem i złamałem szczękę co się źle zrosło" zamknęłoby usta wszystkim hejterom i zakończyło roztrząsanie "problemu". Nie mówię że mają opowiadać ze szczegółami co sobie zrobili bo mam to w tylnej części ciała natomiast zwykle stwierdzenie - tak zrobiłem/łam sobie operację i co z tego? Dałoby lepszy efekt niż udawanie że nie, bo to tylko napędza spekulacje. Chyba że to jest sposób na podgrzanie atmosfery wokół aktora. Chodzi też o swego rodzaju uczciwość w stosunku do fanów którzy może rzeczywiście martwią się o swojego idola.
Nie zgadzam się z tym, że mamy prawo do krytykowania czyjegoś wyglądu tylko dlatego, że jest to osoba publiczna, że jest to aktorka czy aktor. Nie uważam żeby to było dla nich dobre, żeby oceniać innych życie, ciało i decyzje, dopóki nikomu nie robią tym krzywdy, na podstawie filmów, zdjęć, materiałów. Naprawdę uważasz, że krytykując szczękę Zaca pomagasz mu w jakiś sposób? Czy pomagasz sobie? Nie znamy prawdziwej sytuacji tych ludzi, a dajemy sobie przyzwolenie na ocenianie ich, jak mówisz, świadomych zmian w ich własnych ciałach, które nie mają żadnego wpływu na nasze życie. Tylko dlatego że są aktorami, osobami publicznymi? Bo tak naprawdę co nas obchodzi co robią ze swoim ciałem? Przypomina mi ten materiał niedawną sytuację i dyskusje związaną z Księżną Kate, gdzie wszystko urosło do jakiejś niewyobrażalnej rangi dramatu i teorii spiskowych, wymagań i roszczeń, dopóki nie zmuszono jej żeby publicznie przyznała, że jest chora. Na nowotwór. Nie dano jej szansy na to żeby przejść przez to w swoim tempie tylko dlatego, że media i opinia publiczna rościły sobie prawa do jej życia i jej prywatności, bo przecież jako księżna jest własnością ludu. Ja jestem zdania, że każdy dorosły człowiek ma prawo robić z własnym ciałem to, co mu się podoba. Wierzę, że taki Zac ma wokół siebie bliskich, którzy w razie konieczności reagują, gdy coś jest nie tak. I wierzę, że ocenianie ich wyglądu przez dziennikarzy, youtuberow i fanów w myśl niby troski, jest zwyczajnie szkodliwe. Zajmijmy się sobą i swoim życiem a oceniajmy grę aktorską czy postawy społeczne, a nie czujesz tatuaże, operacje plastyczne, związki, czy decyzje życiowe.
Dzięki za wyjaśnienie tej soczewki. Zawsze się zastanawiałem, czy masz dwa różne kolory, czy to soczewka (sam noszę, więc zwróciłem uwagę a ten kontur, ale nigdy nie byłem pewien) :D Przykre jest to, co niektórzy sobie robią, żeby wyglądać "lepiej", a kończy się na wyglądaniu jak potworek. Myślę, że jak jakaś kobieta to sobie robi i to nie wygląda dobrze, to trzeba o tym mówić, żeby młode osoby nie szły jej kierunkiem...
Ja widzę to tak: każdy może mieć opinię o wyglądzie, ale wyrażanie jej powinno odbywać się za zgodą osoby, do której tą opinię kierujemy. Aktorzy mają niestety prze*ebane, bo każdy wymaga od nich idealności, a wygląd to przedmiot ich pracy. Przestańmy nakręcać siebie i innych na ocenianie wyglądu. Gdy wizerunek stanie się sprawą neutralną nie będzie presji na określony wygląd i szkodliwe ćwiczenia, diety i operacje. Zdrowie powinno być wyznacznikiem tego, czy interweniujemy czy nie. A wyników badań po wyglądzie zazwyczaj nie widać. Przyjaciele, rodzina, osoby bliskie - tak, troszczą się o nas. Obcy ludzie niech nie pierdzielą, że się troszczą, po prostu dbają o swoje uczucia, a nie nasze. "Obraza uczuć estetycznych" - tak bym to nazwała. Erin wygląda spoko, Zach wygląda spoko, gadanie że się oszpecili to przesada. Można się jedynie martwić dlaczego zdecydowali się na taką zmianę i co zrobić, żeby branża nie wytwarzała takiej presji. Na prywatnym poziomie: ja bardzo dużo w życiu nasłuchałam się o tym, że jestem brzydka; minęło parę lat i teraz bardzo rzadko słyszę opinie pod swoim adresem, czuję się lepiej ze sobą, a nieliczni komentujący wyrażają się bardzo pozytywnie o moim wyglądzie. Co się zmieniło? Kompletnie nic. Poza tym, że jestem starsza i to widać, nic w swoim wyglądzie nie zmieniałam. Niestety, psychicznie musiałam długo wychodzić z tego co mnie kiedyś spotkało. A skoro prosisz o opinię: Ty Filipie wyglądasz ślicznie, fryzura nie, a Ty tak.
Z powodu mojego wyglądu ( wagowo byłam większa z powodu zaburzeń hormonalnych między innymi) w podstawówce mnie wyśmiewano. Ostatnio na USG wyszło, że moja tarczyca jest mała objętościowo (mniejsza od prawidłowo rozwiniętej tarczycy) przez to niektóre funkcje w moim ciele nie są prawidłowe. Boję się, że mogę mieć Hashimoto, bo niedoczynność mam i do końca życia muszę brać leki by normalnie funkcjonować. Jednak wracając do wyśmiewania... to przez to wyśmiewanie mogłam się nabawić depresji, a początkowo zaburzeń nerwowo lękowych, które potem ewoluowały i dopiero od paru dobrych lat leczę się na nią i farmakologicznie oraz terapeutycznie ( nie nie trwa to dwa lata, bo cholernych traum sprzed kilkunastu lat nie da się wyleczyć w podręcznikowym czasie.) Co chcę powiedzieć to pomyślcie dwa razy zanim kogoś wyśmiejecie dzieci i dorośli, bo potem ta osoba może się źle czuć i nabawić się innej choroby oprócz posiadanej ( jeśli jakąś ma). Warto zapytać czy wszystko okej i być wrażliwym jeśli coś się dzieje, bo wyśmiewanie nie jest kluczem do niczego dobrego, a może doprowadzić do zrobienia prochu z kruchej i tak ludzkiej psychiki.
Wspomniałeś że w niektórych przypadkach ktoś musi nam powiedzieć że wyrządzamy sobie krzywdę, gdy oszpecamy się lub igramy ze swoim zdrowiem. Jednak zwróć uwagę że oceniająca narracja i tak raczej nie zmieni za dużo. Nie słyszałem jeszcze o przypadku że ktoś komuś powiedział "jesteś gruby", a druga osoba stwierdziła "masz racje od dziś zadbam o swoje zdrowie". Oczywiście przykład nieco przesadzony aby podkreślić to co chcę powiedzieć. Jestem za tym aby rozmawiać na każdy temat ale jeśli ktoś pyta "Dlaczego wyglądasz tak źle?" to część osób może to odebrać jako hejt i tyle. To są ich uczucia do których mają prawo. I aby zmniejszyć ryzyko złego odbioru można spróbować bez ocen i szczerze powiedzieć dlaczego piszemy taki komentarz nie zostawiając pola do nad interpretacji. np "Widzę że wyglądasz inaczej, czuje się źle bo się o Ciebie martwię. Czy potrzebujesz pomocy? " I tyle nie musimy klasyfikować tego jako złe/dobre. Wracając do "dobrych" ocen to tu również nie możemy być pewnymi co jest dla kogoś pozytywne, a co nie. Bezsensowne rzucanie "jesteś piękna" również ma małe znaczenie ponieważ jeśli ktoś w siebie nie wierzy zwyczajnie pomyśli że kłamiemy. Lepiej komplementy mówić z swojej perspektywy "podoba mi się w tobie X". Bo jak najbardziej będzie to prawda która dodatkowo będzie trudna do podważenia. Oceny typu "jesteś piękna" zakładają że jest jakaś uniwersalna prawda lecz nasz świat jest pogmatwany i każdy z nas jest inny co wyklucza prawdę absolutną. A jeśli założymy że nie ma prawd uniwersalnych to każda ocena staje się kłamstwem.
Jasne, że chciałabym usłyszeć, że coś jest nie tak z moim wyglądem, kiedy w jakiś sposób robi się to niepokojące. Jednak wolałabym, żeby powiedziały mi to osoby bliskie, a nie gromada zasmozwańczych znawców z Internetu. Z drugiej strony nieprzyznawanie się do operacji plastycznych jest dla mnie wątpliwe moralnie i szkodliwe, ale to już inna rzeka tematyczna.
W dzisiejszych czasach nic już nie można powiedzieć. Trzeba "ochać i achać", ludzie zamykają się w bańkach pokroju Instagrama, gdzie nie wolno napisać niczego "złego". Owszem, chamstwo nie powinno być akceptowalne, jednak jeśli ktoś np. zrobił sobie operację plastyczną lub jest otyły, to - uwaga - po prostu zrobił sobie operację czy jest otyły. To są suche fakty. Tak, jakby powiedzieć że ktoś ma dwie nogi. Co innego, jeśli zaczynamy nazywać kogoś "Frankensteinem" bądź "wieprzem" - wtedy to przesada. Ale zwykłe stwierdzenia na temat czyjegoś wyglądu pozbawione negatywnych emocji są naprawdę normalne.
Nie są. Po pierwsze ludzie mają lustra i pisanie oczywistości bo wydaje ci się, że obcych ludzi obchodzi, że masz oczy i widzisz (a to co widzisz musisz opisać) jest śmieszne i żałosne. Twoje zdanie nie ma znaczenia dla obcych osób. Nie odkrywasz wiedzy tajemnej, z której osoba komentowana nie zdaje sobie sprawy. Czy piszesz ludziom np. "masz łuszczycę" albo "jesteś sparaliżowany" czy wybrałeś tylko osoby po operacjach plastycznych i otyłe? Pytam z ciekawości 🙃
Jak by ten odcinek był kawałkiem z guitar hero, to zrobił byś go na Perfect! Idealny stosunek empatii do drugiego człowieka z logicznym podejściem do tematu. Za takie treści lubię twój kanał. 🫶
Jako kobieta powiem, że obecne standardy piękna kompletnie mi się nie podobają. Czasem na fejsie widzę obrazek w stylu, gdyby "Przyjaciele" powstali w obecnych czasach i obrazek aktorów przerobionych w stylu obecnych instagramowych celebrytów, i wygląda to koszmarnie. Obecne zabiegi estetyczne i trendy w makijażu zamiast tuszować niedoskonałości i podkreślać ciekawe cechy, przerabiają wszystkich na jedno kopyto. Makijaż przestaje być makijażem i staje się charakteryzacją, maską, która kompletnie zmienia człowieka. A największym problemem zabiegów estetycznych jest to, że najczęściej na jednym się nie kończy (podobnie z tatuażami) i po jakimś czasie człowiek nie przypomina już siebie. A mi się podobają takie drobne niedoskonałości, "idealny" wygląd jest nudny. A oko świetne, zarówno prawdziwe, jak i z soczewką, jakbym musiała to też bym wybierała kolor inny od naturalnego
Twoje założenie, że ocena czyjegoś ciała bez zgody ma prawo funkcjonować, bo może pomóc komuś zauważyć, że ma problem powinno ograniczać się do osób, które znają jednak sytuację (bliscy) lub są specjalistami (dietetyk, dermatolog, lekarz), albo ewentualnie potrafią powiedzieć to z wyczuciem . Skomentowanie nastolatce "o kurwa masz monobrew jak mario" nie nakieruje jej na pójście by przebadać się czy wszystko jest okey z jej hormonami. Nie - będzie obsesyjnie wyrywać włoski, albo nawet jak ją stać to pójdzie na jakiś zabieg depilacji laserowej i tak się często zaczynają pewne obsesje na punkcie zabiegów, które robi coraz więcej kobiet i mężczyzn. Większość operacji plastycznych właśnie bierze się z tego, że ludzie oczekują idealności. Komentarze nawet powiedziane z wyczuciem od kogoś prawie obcego mogą być niemile widziane, bo widzisz ktoś może od lat próbować zwalczać problem i nie potrzebuje zbawiciela, który go uświadomi.
Nie zgadzam się z Mają Staśko, bo nie nazwałabym każdego komentarza o czyimś ciele shamingem. ALE rozumiem też o co jej chodziło i nie zgodzę się tu z komentarzem Filipa do tego, bo wydaje mi się, że po prostu nie zrozumiał. Jestem osobą która przez większość życia miała wagę w normie, a nawet okresowo niedowagę. Mimo to, w okresie nastoletnim dopadły mnie zaburzenia odżywiania, idące w stronę anoreksji. „Komplementy” odnośnie mojej bardzo niskiej wagi, były dla mnie najlepszymi komplementami - z perspektywy czasu, niestety destrukcyjnymi. Komplementy napędzały moją chęć krzywdzenia siebie. Z drugiej strony, miałam koleżankę w klasie. Koleżanka wyglądała jak mokry sen anorektyczki, kolana miała szersze niż uda. Była tak chuda, że do dziś zastanawiam się jak znajdywała na siebie spodnie które nie wyglądały głupio. Do tego wszystkiego dziewczyna jadła za trzech. Pojawiały się zatroskane komentarze, podejrzewające zaburzenia odżywiania, bulimię, niewiadomo co. Dopiero z bloga którego prowadziła dowiedziałam się, że chorowała na coś zupełnie nie związanego z odżywianiem i jej marzeniem było przytyć. Jej psychika była w rozsypce przez komentarze typu „ale ja bym chciała tak jeść i nic nie tyć”. Na koniec, komentarz z drugiego spektrum. Zawsze miałam problemy z tarczycą, które dwa lata temu przerodziły się w niedoczynność. W dwa lata przytyłam 20 kg, jedząc tyle samo a ruszając się więcej. W końcu po dobranych lekach waga wraca do normy (normalne leki hormonalne, nie ozempic). Jestem wdzięczna za moje otoczenie, które nawet raz tego nie skomentowało. Wszyscy widzieli, nie schowa się dodatkowych 20 kg mając 163 cm wzrostu. Ale nikt tego nie komentował. To był czas w którym strasznie ze sobą walczyłam, bo pilnowałam deficytu i ćwiczyłam i nic. Jestem też byłym profesjonalnym sportowcem, wiedziałam wszystko na temat diet, treningów i metabolizmu. Byłam wtedy załamana, i gdybym w tamtym momencie usłyszała jakąś złotą radę to wyszłabym z siebie. I o takie przypadki chodziło Staśko. To co nam wydaje się komplementem lub dobrą radą, może absolutnie destrukcyjnie wpłynąć na tą osobę. Czy jest to shameing? Nie. Ale uważajmy na to co mówimy. Moje zdanie jest takie: jeżeli osoba którą komentujemy nie jest w stanie zmienić czegoś w 15 minut (np podkleić rzęsy) - zostawmy to dla siebie, zastanówmy się czy warto. W przypadku osób publicznych, komentarze będą zawsze, zastanówmy się tylko czy i jak chcemy się do nich dokładać, szczególnie na publicznych forach.
Bardzo ciekawy wątek:) Aczkolwiek, nie zgodzę się z tym, że co do zasady komentowanie ,,elementów” ciała, które zostały zmodyfikowane jest OK, bo ktoś się z tym nie urodził. Natomiast komentowanie, rozważanie, czy ktoś miał operacje, zwłaszcze jeśli uparcie zaprzecza (np. zamiast braku komentarza), nie wydaje mi się problematyczne, jeśli nie jest okrutne. Inną zupełnie sytuacją jest oczywiście ingerowanie w wygląd, zaprzeczanie, a potem promowanie produktów, dzięki którym to niby się uzyskało taką zmianę ;)
Bawi mnie jak ludzie przejmują się wyglądem innych. Dla mnie dopóki jest wykonywane w ramach szeroko pojętych norm społecznych i nikomu nie szkodzi (typu obnażanie się publiczne albo przyjście w klapkach i krótkich spodenkach na pogrzeb), to mnie tak bardzo nie obchodzi, że aż sobie ciężko wyobrazić. Mogę lubić określone cechy urody albo nie lubić modyfikacji ciała typu tatuaży, czy kolczyków, ale to nie jest moja sprawa co ktoś obcy robi ze swoim ciałem.
chyba najmądrzejsze słowa o miłości do powierzchowności. o miłości i nienawiści do opakowania. świetna robota. mam nadzieję, że dotrze szeroko i wielu nierozumiejących w końcu olśni.
Bez Schematu pięknie pokazuje, że jest bardzo wartościowym i mądrym kanałem ❤ Filip - Ty jesteś wspaniały. Świetne materiały, bogactwo tematów, a jako osoba płci przeciwnej uważam Cię za naprawdę przystojnego i uwielbiam słuchać Twojego glosu 😘 i wiem, że sporo osób podziela moje zdanie. Kto twierdzi inaczej i czepia się bzdur, temu kij w oko 😏
Odnośnie Zaca Efrona proponuję obejrzeć materiał z kanału Stalowy szok. Zac chyba trochę nienaturalnie zmieniał swoją sylwetkę w Swojej aktorskiej karierze.
A jest jakiś aktor który robił to naturalnie? Zac to i tak pikuś, bo on zawsze trenował. Weź jak ktoś kto nigdy nie trenował nagle morfuje w młodego boga...
Rzecz w tym, że nasze komentarze nie mają żadnego znaczenia, choć jak zwykle wydaje się nam, że jest dokładnie odwrotnie. Nikt z nas nie potrafi zrozumieć, czemu Erin, która była (i podkreślam to z całą mocą: była) bezdyskusyjnie piękną kobietą zdecydowała się majstrować przy swoim wyglądzie. Tyle, że my wcale nie musimy tego rozumieć, bo to naprawdę nie jest nasza sprawa. Chciała tych operacji, to się im poddała. Podstawowym prawem każdego człowieka jest (bądź powinna być - "pozdrowienia" dla prawicy) możliwość decydowania o samym sobie, bez względu na konsekwencje.
regularnie dostaje negatywne komentarze w stosunku do mojego wyglądu ale głowny z uwagi na mój alternatywny styl. Do dziś pamiętam gdy idąc po mieście pewna starsza pani napluła mi w twarz bo nie podobał jej się mój wygląd, ostatnio idąc po Katowicach pewien facet zaczał mnie wyzywac od pedalska. W takich chwilach żałuje że jeszcze nie kupiłem sobie gazu pieprzowego. Ogólnie mi to przechodzi zazwyczaj koło nosa, cześciej nawet uznaje to za "śmieszne" anegdotki bo mam silną psychę ale pewnie gdyby trafiło to na kogokowliek innego to mogłoby się to źle skończyć. Przykre jest że żyjemy w świecie gdzie nie można czuć się dobrze ze sobą bo zawsze znajdzie się ktoś komu się nie będzie to podobało i będzie to w bardzo agresywny sposób komentował. Jednym jest komentowanie czyjegoś wygladu i zwykłe mówienie że jakaś część cudzego wyglady lub stylu nie wpasowywuje się w nasze gusta, inną rzeczą jest jawne szydzenie i wyśmiewanie drugiej osoby za rzeczy które albo jej osobiscie się podobają albo nie ma się na nie wpływu.
Odniosę się tylko do części filmu, bo zresztą przeważnie się zgadzam. Tym razem jestem team Maja Staśko. Dla mnie granica jest jasna i jest uwarunkowana moimi doświadczeniami. Nie chcę słuchać komentarzy na temat mojego wyglądu - ani pozytywnych, ani negatywnych, niezależnie od tego, jaka jest intencja osoby komentującej. Z prostego powodu: ja mam lustro. Co więcej, mam pewne kompleksy, którymi nie dzielę się otwarcie i które bardzo skutecznie wpływają na mój nastrój i samopoczucie. Bardzo łatwo nietrafionym komentarzem striggerować mnie do nadmiernego myślenia o moich defektach. W tej sytuacji, nie odbieram grzeczności i kurtuazji jako ograniczeń w dyskusji na temat zdrowia i przepisywania nadmiernej wartości wizerunkowi, czy powierzchowności. Traktuję je jako narzędzie obronne, które chroni przed zranieniem mnie, ale też które chroni innych, przed moim zachowaniem, które może zostać odebrane jako raniące. Wygląd traktuję kak każdy inny element sfery osobistej, jak poglądy polityczne, wiara, przekonania i tym podobne. Nie komentuję ich, nie oceniam ich, choć nie zawsze muszę mieć o nich pochlebne zdanie. Co mój komentarz lub moja opinia może wnieść, szczególnie w sytuacji, kiedy jest to opinia nieproszona i często niechciana? Zdaję sobie też sprawę z tego, że dla wielu osób kwestia wyglądu może być nieprzepracowana psychicznie, więc nawet opinia podyktowana dobrą wolą i troskliwą intencją może zostać odebrana wrogo, jako atak albo coś nieprzyjemnego i krzywdzącego. Dlatego nie zgadzam się z argumentacją intencji i uważam, że jest to swojego rodzaju wytrych, którym bardzo łatwo usprawiedliwić swoją uszczypliwość albo szyderczość. Myślę tutaj szczególnie o tych wszystkich babciach, ciociach, koleżankach z pracy i komentariacie z internetu, którzy tłumaczą swoje ofensywne pytania: "Co ci się stało, dlaczego się tak zapuściłaś, przybyło cię, sama skóra i kości", troską o zdrowie drugiej osoby. Nie, to nie jest troska. Mam wrażenie, że empatia jako umiejętność cenna w komunikacji zanika i wiele osób nie potrafi wyjść poza sferę wyznaczoną przez czubek własnego nosa, by sposób wrażliwy i wyrozumiały wyrazić troskę i chęć pomocy. Bardzo często jest ona wyrażana z pozycji uprzywilejowanej, wyższościowej, podyktowanej chęcią podbudowania własnego ego. Dlatego takie swobodne komentowanie wyglądu innych jest dla mnie bardzo specyficznym tematem, który zależy od kontekstu i od wrażliwości odbiorcy takiej opinii. Myślę też, że pomoc musi być chciana. Nie mam takiej siły jak Ty, by tak otwarcie i swobodnie opowiadać o tym, że jakiś fryzjer zepsuł moją fryzurę i teraz wyglądam śmiesznie i dziwnie. Mnie wystarczy, że widzę w to w lustrze i bardzo źle się z tym czuję w środku. Może jestem przewrażliwiona, ale myślę, że to tylko zwraca uwagę na to, jak różne mamy doświadczenia, i jak otwartym trzeba na nie być i delikatnym. Jako dziecko byłam prześladowana z powodu wyglądu, wagi i zainteresowań. Pracuję nad tym by zapanować nad tymi traumami, ale to nie jest proste i nawraca w różnych formach. Don't be c*nts for each other.
Moim zdaniem, to media w dużej mierze są odpowiedzialne za to co się dzisiaj dzieje w mediach społecznościowych. Jednakże drażni mnie celebryta/aktorka/aktor, którzy ewidentnie poprawiali sobie wygląd, ale nie potrafią się do tego przyznać. Nie mam problemu z tym, że ktoś miał operację plastyczną, w końcu to nie moje ciało, ale nie znoszę gdy ktoś kłamie.
@@IwonaKlich absolutnie nie interesuje się cudzym wyglądem. Jednakże tak jak napisałam powyżej drażni mi sytuacja, kiedy ktoś ewidentnie poprawiał sobie urodę, ale całemu światu próbuje wmówić, ze to zasługa genów/make upu czy dobrej bielizny. Bo to oznacza, że zwyczajnie kłamie. Jeżeli ktoś ma potrzebę zrobienia operacji lub botoksu ok, ale miej odwagę się do tego przyznać.
@@alicjadrazkiewicz3383 jest subtelna różnica pomiędzy mną czyli osobą prywatną a modelką/aktorką na wyglądzie której wzoruje się spora część fanów. Nastolatki/ młode kobiety nie akaceptują swojego wyglądu lub w skrajnych przypadkach popadają w depresję, bo nie mogą osiągnąć takiego wyglądu. Wygląd, który najczęściej jest zasługą operacji plastycznych/botoksu/wypełniaczy.
Wielki szacunek za ten materiał. Ciało człowieka to nie tylko geny, ale też jego historia. To nas czyni wyjątkowymi. Nie ma ludzi perfekcyjnych, choć media nadal wciskają nam obrazki, które mają nam sugerować, co jest atrakcyjne, a co nie. Od tego się nie ucieknie i chyba większość ludzi będzie mieć zawsze z tyłu głowy, że jest coś w ich wyglądzie, co od tego wzorca odbiega, a to często ich blokuje w życiu. Ludzie mają różne kompleksy i nie ma co czepiać się, że ktoś używa makijażu, nosi luźne stroje, soczewki itd. Jeśli dzięki temu ktoś się czuje bardziej komfortowo, to nie powinno nikomu przeszkadzać. Inna sprawa, jeśli te "poprawki" są tak inwazyjne, że przestajemy być sobą, a kreujemy jakiś wyidealizowany obraz, aby przypodobać się innym i dowartościować.
Też mam jedno oko i też to drugie bardzo mocno rzuca się w oczy. Rówieśnicy mocno się z tego naśmiewali. Też byłem cyklopem, cyborgiem, a nawet terminatorem :) Na szczęście moja żona akceptuje mnie takiego jakim jestem i nic innego nie ma dla mnie znaczenia. Fajny rozsądny materiał, dzięki
zwróćmy uwagę na to, że nikt, dosłownie nikt, nie komentuje zębów Karla Urbana, mimo że odbiega od wykreowanego obrazu w branży. Bardzo go szanuje za to, że akceptuje to jak wygląda ,zamiast dostosowywać się do hollywoodzkich standardów stosując sztucznie poprawiny uśmiech
Ważny temat, poprowadzony w inteligentny i pełen szacunku sposób. Nie cierpię wyszydzania wyglądu innych. Wyszydzania, a nie kulturalnego skomentowania rzeczywistości. Nie potrzebuję od obcych mi osób komentarzy na temat mojego wyglądu, ale też nie reaguję histerycznie jak je usłyszę. Zależy mi na szczerości moich bliskich. A jak słyszę to słynne: prawdziwy mężczyzna zaczyna się od 180 cm wzrostu, prawdziwa kobieta kończy się na 60 kg wagi, to przewracam oczami i mówię: wyjdź z tej twojej pornorzeczywistości i dorośnij. I mówię to ludziom niezależnie od ich płci, wieku, wykształcenia…
Co do wielkości przyrodzenia , to pomijając juz fakt bezsensowego czepiania sie o rozmiar. To jego wielkość w spoxzynku czasem ma sie nijaki do wielkości we wzwodzie, u jednych powieksza sie mało głównie trwardnieje a u drugich powieksza sie dwukrotnie. Do do tego kwestia temperatury jezeli byłoby zimno to siurek kurczy sie dosc mocno. Wystarczy wyjsc z zimnej wody i zobsczyc jak bardzo malusi sie robi
Szacunek za zdjęcie soczewki. Myślałem, ze masz heterochromię i wygląda to świetnie, aż można zazdrościć. Bardzo przyciąga to uwagę i pomaga też zapamiętać, że jest wyjątkowy. Świetny film.
To ja wspomnę o Mickey Rourke. Z jednej strony zrobił z ciałem to co zrobił. Z drugiej później mimo to zagrał kilka wspaniałych ról jak w Sin City czy Zapaśniku.
Miałem go wrzucić w ten materiał, ale pomyślałem o tym za późno. Polecam popatrzeć na jego niedawne zdjęcia. To jest straszne - tak wygląda uzależnienie od operacji plastycznych. Poraża mnie, że nie ma kogoś, kto by go powstrzymał przed krzywdzeniem i zobrzydzaniem sie.
@@BezSchematuFilipie, wiesz co napisałeś? Nie ma nikogo, kto by powstrzymał nałogowca przed krzywdzeniem się? Przecież to podstawa nałogu, nie da się pomóc zerwać z nałogiem komuś kto tego nie chce. To tragedia nałogów. W przypadku operacji plastycznych jest jeszcze jeden dylemat. Jeśli by się ich zakazało, to i wtedy przeszłyby do podziemia, byłyby bardziej niebezpieczne i nawet nie byłoby kogo pozwać za błąd w sztuce, czy choćby brak odpowiedniej higieny, który przy operacji może skończyć się tragicznie.
@@BezSchematu Ale nie nam oceniać, czy jego wygląd jest straszny, czy nie! Niech to oceniają jego najbliżsi, którym daje przyzwolenie na wchodzenie z butami w swoją przestrzeń. "nie ma kogoś, kto by go powstrzymał przed krzywdzeniem i zobrzydzaniem sie" Tak, jak bardzo cenię sobie Twoją wrażliwość, to to, co napisałeś, jest obrzydliwe. Jest chamskie. Bo to jest Twoja subiektywna opinia. I nie Tobie oceniać jego wygląd. Już wcześniej wspomniałem: w podobny sposób pisano o tatuażach Ewy Swobody. W taki sam sposób pisano o tatuażach jednej z naszych wspaniałych naukowczyń. KTO nam daje prawo oceniania wyglądu i decyzji dotyczących wyglądu zupełnie obcych nam osób? Nie wiemy dlaczego sobie zrobił tyle operacji plastycznych i nie wiemy tego, jak się z tym czuje. Uważasz, że jeśli czuje się dobrze z tym jak teraz wygląda, to komentarz "ktoś powinien powstrzymać go przed zobrzydzaniem się" jest na miejscu? Uważasz, że jeśli on czuje się dzięki temu lepiej, to właściwe jest mówienie, że wygląda obrzydliwie?
Nigdy nie pomyślałbym że spotkało cię coś takiego, ale twoje oko teraz wygląda naprawdę pięknie. Jakbyś miał w nim gwiazdę, cudowną błyszczącą gwiazdę! Szacun dla ciebie za zdjęcie soczewki i dziękuję że to dla nas zrobiłeś
Mam dylemat do artykułu z Panią Staśko. Doskonale rozumiem dlaczego jej słowa mogą być postrzegane jako ekstremum do którego nie należy dążyć, jednocześnie ma w pewnym aspekcie rację. Przykład który podam jest anegdotyczny, natomiast mam podstawy twierdzić że nie wyjątkowy. Niedawno jedna z bliskich mi osób miała nawrót zaburzeń odżywiania. Jednym z triggerow, który to spowodował był komentarz dot. jej wyglądu. Usłyszała, że zaczęła wyglądać ślicznie bo schudła. I teraz może się wydawać że to super komentarz, zwłaszcza z perspektywy faceta, gdzie presja społeczna aż tak nie skupia się na naszej fizyczności. Funkcujunajc w kulturze gdzie wszelkie komunikaty pokazują jakie Twoje ciało powinno być, bardzo łatwo uzależnić jego ocenę od liczby kilogramów. To znowu może bardzo zepsuć relacje z jedzeniem. Chcesz kontrolować każdy kilogram, więc kontrolujesz każdą zjedzoną kalorie. Wyjście z tego stanu wymaga oderwania oceny ciała od kilogramów. Zatem wszelkie komentarze wiążące nasz odbiór z liczbą kilogramów nawet podświadomie tworzą świat gdzie nie istotne jest ile się ruszasz i jak się czujesz, a istotne staje się ile masz kg. Stąd teoretyczny komplement może mieć naprawdę toksyczna formę i myślę że to też sprawia że powstało takie pojęcia jak body shaming. Żeby podsumować, nieproszone komentarze dotyczące wyglądu nie uważam za coś złego. Natomiast niewobrazam sobie nie dyskutować o zagrożeniach które niosą ze sobą komentarze od obcych ludzi wartościujących kogoś na podstawie wzrostu lub liczby kilogramów. "Jesteś niepoważny z tym wzrostem." Lub "chyba się zaniedbałaś bo przytyło Ci kg" uważam że jako społeczeństwo taką formę krytyki musimy tępić. Możesz się martwić o czyjeś zdrowie lub dyskutować o zjawiskach społecznych plastycznej modyfikacji własnego wyglądu jako objawie nieprzeriobionych na terapii rzeczy związanych z ciałem. Ale nie rozumiem po co zwracać uwagę na wygląda łącząc to z aspektem bardzo subiektywnej oceny. Martwienie się o czyjeś zdrowie spowodu otyłości nie jest tym samym co powiedzenie "Jezu jaka ona gruba" jeśli ktoś jest w górnej granicy normy BMI. Trochę chaotycznie mam nadzieję że wnosze coś do dyskusji
Filip, zdecydowanie lepiej wyglądasz z włosami do góry, jak masz takie klapnięte, to jest mniej spoko. Nie noś tej soczewki, bez niej jest fajniej. Te jaśniejsze okulary są cool, nie noś tych ciemnych. Itd, itd... Czy mam prawo wygłosić taką opinię? Czy ktoś mnie pytał? Czy Ty potrzebujesz takiego komentarza, nawet, jeśli faktycznie tak uważam? I przede wszystkim - czy jest różnica między tym, że napisałam to tu, w publicznym komentarzu, a nie do Ciebie priv? Absolutnie zgadzam się, że wyśmiewanie się z kogoś jest w ogóle poza dyskusją, wyrażanie opinii jest już mniej oczywiste. Mimo wszystko jednak, bardzo subiektywnie, wywołuje we mnie odruch wymiotny publiczna dyskusja na temat czyjegoś wyglądu. Podkreślam, publiczna - i sam o tym mówisz, "gdybym był jego przyjacielem" - no, ale nie jesteś, więc mam wątpliwości, czy mamy prawo w taki sposób i w takiej przestrzeni rozmawiać o ludziach, których nie znamy, nie mamy pojęcia kim są prywatnie, jak wygląda ich historia i przyczyny pewnych decyzji. Oni nie mają się obowiązku nikomu tłumaczyć, a już na pewno nie randomowym ludziom w internecie. Oczywiście, że to wszystko jest zapędzanie się w kozi róg, bo właśnie przez te niejasne granice, "poprawność polityczną" i przesadną wręcz indywidualizację społeczeństwa faktycznie lepiej nie mówić nic, bo ta sama wypowiedź dla osoby A będzie hejtem, dla osoby B komplementem 😊 Mimo wszystko jednak, wydaje mi się, że zdecydowana większość tych wyglądowych tematów jest po prostu zbędna, just like that. PS Nic nie mam do Twoich włosów, oczu czy okularów xdddd ✌️
I to jest właśnie to za co kocham ten kanał ! Więcej takich tematów , Zauważyłem że masz coś z oczami , heterochromia pomyślałem i jedyne co mnie teraz zastanawia , to to czy na to oko widzisz tak samo dobrze , i czy Ci to nie przeszkadza ?! Wygląd ?! Mam to w d…., robisz za DOBRE rzeczy 🙏👍
To jednak hipokryzja, bo niby jeśli komuś urwało ucho to nie należy tego komentować, a jeśli ktoś zmodyfikował swoje uszy, by nie były odstające to już mamy pełne prawo to skomentować? W poprzednich wiekach kodeks zachowania nazywany z francuska savoir vivre, jednoznacznie zakazywał komentarzy na temat wyglądu, a tego typu uwagi mogły się skończyć wyzwaniem na ubitą ziemię, ale chamiejemy panie, jako gatunek i zaczynamy się zastanawiać, czy już wolno nam się śmiać z innych i szydzić, czy jeszcze nie zawsze? Pozdrawiam
Wg. mnie zarówno Erin jak i Zac się oszpecili. Mogę to napisać tutaj, gdzie tego nie przeczytają, mogę sobie o tym pomyśleć, bo kto mi zabroni. Natomiast kompletnie nie na miejscu jest pójście na ich sociale i wytykanie im tego. Intencja jest ważna, oczywiście. Jedna osoba napisze komentarz z troski, inna żeby się naśmiewać, jeszcze inna poczuje się "urażona" odejściem aktora/aktorki od swojego naturalnego wyglądu. Natomiast w zalewie komentarzy na temat wyglądu, taka osoba może nie dostrzec różnicy. Powiem więcej, wg. mnie nawet komentarze przypadkowych osób z internetu które piszą bo są zaniepokojone, mogą zaszkodzić. No bo dlaczego ktoś korzysta z operacji plastycznych? I mam tu na myśli osoby już dobrze wyglądające, nie ofiary wypadków które np. właśnie wskutek nieszczęśliwego wydarzenia zostały zdeformowane i chirurg był potrzebny. Prawdopodobnie chodzi o kompleks, czy próbę dostosowania się do obecnie panujących kanonów piękna. Taka osoba postrzega się gorzej niż jest w rzeczywistości i nawet jeśli ktoś zwróci jej uwagę na wygląd z troski, wg. mnie taka osoba może się jeszcze bardziej pogrążyć w modyfikacjach, może to odebrać jako właśnie ciągle niedostatecznie dobry wygląd, jeśli ktoś odbiera go negatywnie. Wg. mnie ktoś z na prawdę bliskich powinien w takich sytuacjach zainterweniować, chociaż na koniec dnia dorosła osoba ma prawo robić co chce i wyglądać jak chce. Gdybym miał możliwości finansowe to sam też bym znalazł jedną rzecz która mnie boli w mojej twarzy i chciał ją zmienić, więc czy mogę winić te osoby? A w sprawie wzrostu czy przyrodzenia, to już w ogóle jakakolwiek krytyka jest poniżej jakiegokolwiek poziomu. Zwracanie uwagi na rzeczy na które nie mamy wpływu nie ma najmniejszego sensu i tylko pokazuje głupotę, bądź okrucieństwo komentujących.
Gdy pofarbowalam wlosy na brąz to usłyszałam, ze w blondzie wygladam lepiej, młodziej. Za to komentowanie mojej jasnej cery, ktora bie lubi opalania jest dla mnie przykre.Sugerowanie , ze jak nie slonce/solarium to moge uzywac samoopalaczy jest ponizej krytyki.
O Starlight pomyślałem, że zrobiła sobie operację. O Effronie pomyślałem, że wali teścia pod sam korek, I to tyle. Niech sobie robią co chcą. Lepiej jest po prostu zaakceptować samego siebie, swój wygląd, ale jeśli ktoś tego nie potrafi, i czuje że bez pomocy, bez transformacji tego nie osiągnie, i ma być nieszczęsliwy, to niech sobie robią co chcą.
Ostatnio inna pracownica w firmie się spytała mnie czy jestem w ciąży(bo przytyłam kilka kilo i zamiast 45/46 mam teraz około 50 kg na moje 1.56m wzrostu), po tym pytaniu się zastanawiałam czy nie schudnąć kilka kilo,ale zbytnio nie mam jak,ze wzgledu na warunki pracy
Też jak inni myślałam, że masz heterochromię! Masz bardzo ładne oba oczy, i bardzo fajne jest Twoje podejście "embracing differences". Myślę, że tu embrace pasuje jak ulał, i byłoby cudownie gdyby każdy z nas umiał tak docenić swoje "wyjątkowości"
Dziś felieton o granicach tzw. bodyshamingu. Czy każda krytyka wyglądu ciała drugiej osoby jest z automatu hejtem i bullyingiem? Czy może powinna być przestrzeń do rozmowy o ciele nawet wtedy, gdy druga strona wcale nie chciałaby usłyszeć tego co mamy do powiedzenia? Czekam na Wasze komentarze, bo to będzie interesująca dyskusja.
🔥 Zostaw nudne przeglądarki i pobierz ZA DARMO Operę GX tutaj ► operagx.gg/GXBezSchematu2
*
@pewneosoby2108
Sygnalizowanie cnoty. Nowa pobożność. Hitchens się w grobie przewraca - weź zdejmij jego obrazek, ok?
Fenomen modyfikacji ciała aktorek i innych celebrytek ma kilka dekad. Jest szkodliwy, bo przez niego cierpią inne osoby z naturalną urodą.
Erin się w to wpisała z własne woli, "nie pykło" i dobrze. Dzięki temu kobiety (i nie tylko) będą pewniejsze swojej naturalnej urody.
I tutaj wchodzi Wasza pseudoempatia "o nie! Jak on śmie nie mieć współczucia do Erin!". Mam współczucie do milionów kobiet, których nie stać na majstrowanie przy urodzie.
Sytuacja jest analogiczna do historycznych ekwiwalentów tego, co w widzimy w Rodzie Smoka:
Jedna patologiczna odnoga za%#$a dziecko drugiej patologicznej odnogi tej samej patologicznej rodziny i z tego tytułu będzie miała miejsce wo#$na która zabije setki tysięcy KOMPLETNIE NIEPOWIĄZANYCH z tą rodziną ludzi. Czy jakby za%#o dziecko rodziny Bźdzochosławskich ze Slumsów Kings Landing też by miała miejsce Woj$@a?
Dlaczego mamy się przejmować, że uprzywilejowanej panience nie pykła operacja plastyczna? Bo...Co?
Wielu ludzi z niższych klas społecznych jest piękniejszych bez majstrowania. Wielu? W sumie wszyscyx.*
A po hu. Ci soczewka ja zauważyłem tylko grube szkło wadę wzroku?
Świetny temat. Pełna zgoda. Po pierwsze żałosna jest krytyka cech, których nie można zmienić, jak wzrost czy przyrodzenie (patrz definicja "przyrodzone" - tak cię STWORZONO - rodzice czy inna istota, w którą wierzysz).
Po drugie WYBORY można oceniać, a czasem nawet krytykować i to nie jest shaming, czy za zgodą, czy nie. Zwłaszcza gdy jesteś osobą publiczną, tatuujesz ciało, białko oka, powiększasz biust czy szczękę, to dajesz wzór innym. Często fatalny, który np. kończy się ślepotą, żółtaczką, czy śmiercią. Czasami wywołujesz kompleksy, bo widz poczuje się biedniejszy i gorszy, bo nie jest w stanie wydać pieniędzy na poprawki i stać się ak "doskonały" jak ty (a dziecko i tak odziedziczy w genach prawdziwe "ty").
Mnie takie zmodyfikowane twarze nieco przerażają, wyglądają czasem aż nieludzko. Ale to nie moja sprawa, niech robią co chcą. Natomiast, jak celebryci uparcie twierdzą, że to makeup/ magiczna dieta/ super kremy to mnie to bardzo wkurza
Dobrze prawisz. Ten wygląd uderza w dolinę niesamowitości. Widzimy człowieka ale jednocześnie widzimy coś co wydaje się nie pasować.
Chirurdzy plastyczni robią cuda, ale mimo wszystko ciężko jest przebić/dorównać układowi anatomicznemu. Dzisiaj takie gwiazdy może wyglądają super, ale prawdziwe efekty ukażą się lat 15-20. Operacją plastycznym powinny się poddawać tylko osoby, które tego niezwłocznie potrzebują.
Z drugiej strony, dlaczego oczekujemy od kogoś że przyzna się do czegoś, jeżeli nie chce tego robić?
@@alicjadrazkiewicz3383 nie oczekuje od Ciebie, ze wyznasz coś czego nie chcesz. Jednak jeśli ktoś chce być influ to powinien jednak brać pod uwagę, ze ma wpływ na dużą części ludzi i kłamanie co do drogi jaką musiał obrać by otrzymać dany efekt, jest po prostu niewłaściwe nie tylko z moralnego punktu widzenia ale też marketingowego, Oni często swoimi zmianami w wyglądzie promują jakieś kosmetyki lub diety. Budują biznes i markę na kłamstwie i nie możemy przymykać na to oko.
@@conradw7162 Ale wspomniane w filmie osoby nie są influencerami którzy próbują Ci sprzedać krem, tylko aktorami. Myślę że mają prawo do prywatności.
Zupełnie szczerze - cały czas myślałem, że masz heterochromię. Szacun za zdjęcie soczewki.
Miałem to samo napisać, tzn. też mysłałem, że ma heterochromię :)
@@MKsCHANNEL993 To samo.
Podejrzewam że takich jak my jest więcej. Ale zdjęcie soczewki rozbiło bank temat idealny do tego. Coś co potencjalnie może być wadą zostało perfekcyjnie wykorzystane. A film super.
Jak w X-Men
Ej, od samego początku jak oglądam Twój kanał, byłam pewna, że to heterochromia! Przykro, że miałeś tak okropny wypadek 😔. Ale ogrom szacunku nie tylko za zdjęcie soczewki, ale też o tym, że potrafisz głośno mówić o depresji i terapii!
Szczerze fajnie by było jeśli zacząłbyś robić więcej tego typu odcinków Filip bo świetnie się tego słucha. Ten film, a także o reprezentacji osób z niepełnosprawnościami w popkulturze to naprawdę merytoryczna i świetna robota w twoim wykonaniu
Film o osobach z niepełnosprawnościami jest w moim osobistym top 10 esejów na yt
popieram, ja też chcę więcej.
Żyjemy w turbo toksycznej kulturze, która robi wszystko, abyśmy przestali się akceptować . Dlatego w ramach codziennych poszukiwania piękna i prawdy, doceniam cechy szczególne moich bliskich, takie jak, krzywe zęby, siwe włosy czy piegi, wszystko, to, co dodaje im charakteru i wyjątkowości.
Ludzie narzekają na toksyczność w kulturze, którą tworzą sami ludzie. Dobrze gdyby każdy komu to przeszkadza stosował się do tego i nie produkował tego samego.
Żyjemy w turbo toksycznej kulturze, która stara się wymusić na społeczeństwie bezmyślne akceptowanie wszystkiego jednocześnie używając szantażu, że jeżeli nie akceptujesz to jesteś hejterem.
Jeżeli ktoś się urodził z krzywymi zębami, nosem czy piegami to ja nie słyszałem o hejcie wobec takich osob natomiast nieudane operacje lub ich zbyt duża ilość - to zdecydowanie należy piętnować.
Ja myślę, że w małych ilościach operacje plastyczne są dla ludzi. Tak samo jak jedzenie w McDonaldzie ale jeżeli ktoś przesadza to należy to piętnować.
Twoje oko bez soczewki wygląda absolutnie BADASS, trochę jak sztuczne oko Aemonda, tylko jest prawdziwe.
Dodałbym jeszcze nawet, że masz fajne predyspozycje do cosplay'u Kano z Mortal Kombat i strzelania laserem z oka (ale to pewnie musielibyśmy Cię wkurzyć, żeby ten skill Ci się odpalił)
zajebiste jest fr
Trochę też jak oko Nicka Fury-ego pod opaską. :)
Jako kosmetolog i osoba interesującą się branżą beauty, branżą medycyny estetycznej stwierdzam - róbcie co chcecie, ale nie ukrywajcie, że te poprawki zawdzięczacie masażom, kremom za 1000 zł i dobrej diecie. Wszystko jest dla ludzi, jednakże jak zwracamy uwagę na osobe, która spożywa znaczne ilości alkoholu i zaczynamy się martwić, tak samo będziemy się zastanawiać co się stało z z danymi aktorami. Tak samo niektóre zabiegi mogą nie być odpowiednie, mogą być niebezpieczne. Należy uświadamiać, uczyć, pokazywać, ale nie oczerniać.
Zgadzam się w kwestii bodyshamingu, nie lubimy krytyki, nawet tej konstrukcyjnej, gdy zauważamy, że ktoś popada w pewne choroby.
Tylko to wszystko powinno leżeć w gestii najbliższych osób i lekarzy, a nie obcych osób z internetu. Kejs Biegaczki swobody i wszystkich "troskliwych" internautów martwiących się, jak ona będzie wyglądała z tatuażami na starość, komentujących to, co "zrobiła ze swoim ciałem, tak się oszpeciła". No nie. To mówić jej mogą najbliżsi a i to nie zawsze.
W jaką chorobę popada wg Ciebie ktoś kto zrobił sobie operacje plastyczną?
Powatpiewam nazywanie tej branzy nadal "beauty"
@@michamichu697Każdy może mówić co mu się podoba w granicach prawa. Żyjemy w kraju wolności a to do czegoś zobowiązuje. Czy ci się to podoba czy nie nie jesteśmy w Rosji, więc proszę nie wprowadzać ich zwyczajów. Wołyń 43 pamiętamy.
@@pawmal1988 Co to ma wspólnego z Wołyniem, to ja nie wiem. Serio. Wytłumaczysz? Nie przekraczajmy granic absurdu.
A co do tego, co można w sieci mówić - to tak. Można być chamem bez kultury. To nie jest zabronione. Ale to tylko świadczy o wypowiadającym się.
Z długością przyrodzenia chyba każdy facet się zgodzi, że sprawa jest skomplikowana i rozmiar "na flaku" a w "gotowości bojowej" to są dwie skrajne rzeczy do porównywania dlatego nie czaję jak można wyciągać jakiekolwiek wnioski widząc "flaka". Chyba kazdy wie jakiego mikrusa można mieć wracając chociażby do domu z mrozu xD musiałem z siebie to wyrzucić
ale wyśmiewają to zakompleksieni panowie których to uraziło hahaah
+1 byczku. Wiadomo kto śmieje się najglosniej
jest nawet badanie naukowe na ten temat. niektórzy faceci bez wzwodu mają większe przyrodzenie, które aż tak się nie powiększa, a niektórzy mają bardzo małe, które potrafi się bardzo znacząco zwiększyć.
@@jaculaa01Tzw. grower. Z resztą, ma ro sens biorąc pod uwagę mechanizm wzwodu. W skrócie: Prącie wypełnia się krwią, która powiększa i usztywnia prącie
Jakie to ma znaczenie, czy się powiększa, czy też zmniejsza. Kurwa mać, ja się pytam, czy to ma jakiekolwiek znaczenie?
To znaczy ja wiem jakie znaczenie ma dla większości ludzi, lecz tak naprawdę to jest nieistotna sprawa.
Przeraża mnie widok coraz młodszych kobiet, a nawet dziewczyn, które zaczynają w coraz młodszym wieku, ingerować w swoją twarz. W przytłaczającej większości nie dlatego że muszą. Tak jak powiedziałeś. Presja otoczenia, mediów a co gorsze moda. Drogie Panie nie dajcie się zwariować i ogłupić. Nie potrzebujecie tego. Nie warto bo to będzie miało swoje konsekwencje w przyszłości.
Wiesz... Wydaje mi się, że zawsze tak było. Dzieci lubią naśladować dorosłych. Kiedy byłam w podstawówce dość dużo dziewczyn się malowało, ale teraz - w liceum, znam mało lasek, które się malują, golą itp.
@@matela6298 To jest podążanie za trendem i modą i to jest normalne i ogólnie ok. Makijaż zmyjesz, włosy odrosną. Chirurgiczne zmiany i botoks zostaną na resztę życia. Większość młodych kobiet nawet sobie nie zdaje sprawy że botoks nie znika w magiczny sposób. Dochodzi do deformacji, przemieszczeń, zbliznowaceń, wiotczenia mięśni twarzy i zaniku mimiki. Poza tym skóra która z wiekiem produkuje coraz mniej kolagenu traci swoją elastyczność. Dlaczego sławne i bogate kobiety typu Donatella Versace zaczynają wyglądać jak karykatury? Bo im się to podoba? Nie. To jest one way ticket. Jak balon który traci powietrze ale wciąż próbujemy nadmuchać go na nowo i za każdym razem musimy troszkę więcej powietrza dołożyć. Różnica polega na tym że zaczynało się to robić po 30ce, 40ce. Jeżeli ktoś zaczyna w wieku 20lat?! Biznes się kręci, moda przeminie a piękne panie będą wspominać swoją piękną młodość.
@@dds5524 No ok, mówiłeś, że coraz więcej kobiet w coraz młodszym wieku ingeruje w swoją twarz, więc myślałam, iż chodzi ci bardziej o coś przyziemnego. Co do operacji plastycznych, to nie mówmy o kobietach tylko ogólnie o ludziach, bo przez powszechność zaczynają być popularne wśród większej grupy. Kiedy rozszerzymy temat nie uwzględniając tylko operacji plastycznych, to pamiętajmy o tym, iż mężczyźni też są bardzo poszkodowani przez niemożliwe do osiągnięcia wizje idealnego ciała. Mówię teraz o wstrzykiwaniu różnych gówien imitujących mięśnie. Może i brzmi to zabawnie, ale u wielu widać początki infekcji/inne powikłania. Co najważniejsze - nie wygląda to naturalnie i zaczyna być plagą
@@matela6298 Zgadzam się. Jest to bardzo obszerny temat. Chirurgia estetyczna również zyskuje popularność wśród mężczyzn jednak wciąż jest to margines. Natomiast odżywki, peptydy, wstrzykiwanie „teścia”, etc. potrafi być równie, o ile nie bardziej szkodliwe. Mam znajomych którzy w pogoni za super sylwetką, totalnie niszczą sobie układ trawienny, hormonalny i kto wie co jeszcze w dłuższej perspektywie.
Nie ma dróg na skróty i cudownych pigułek. Zarówno dla mężczyzn jak i kobiet są lepsze rozwiązania niż „wstrzyki”.
Stary, z tym okiem, nawet jezeli kryje sie za jego wyglądem tragiczna historia, wygladasz totalnie jak badass!
Co do Ewana mitchella to naprawdę nie rozumiem tego "hejtu". Ja wiem, że wielu mężczyzn może nie mieć styczności z innymi penisami ale jako kobieta z własnego doświadczenia wiem, że penis w stanie spoczynku a w erekcji to dwie różne rzeczy XD. I to potrafi być naprawdę spora różnica. Więc albo ktoś nie ma podstawowej wiedzy o męskiej biologii albo leczy własne kompleksy.
Brak wiedzy o anatomii. Pięknym przykładem tego była afera z włosami na twarzy Alloy z Horizon Forbidden West.
Właśnie też, o tym pomyślałem, nie widziałem samej sceny, ale też pomyślałem, że ludzie mogą zarzucać mu wygląd jego przyrodzenia w stanie spoczynku XD
niektórzy mają mózg przeżarty po*no i jak widzą zupełnie normalne męskie przyrodzenie to wydaje im się że jest małe
To trochę paradoksalne że kobiety w życiu widziały więcej penisów niż mężczyźni którzy je posiadają i na odwrót
Ja dodam, że penis w stanie spoczynku, a penis w stanie spoczynku to również mogą być dwie różne rzeczy, bo to zależy m. in. Od temperatury dookoła.
Myślę, że słowa Mai Staśko odnoszą się nie do osób publicznych czy osób zawodowo zarabiających na swoim wyglądzie - lecz do przeciętnego człowieka, który czy chce, czy nie chce, dostaje dziennie n+1 komentarzy w miejscu pracy, nauki czy jakiejkolwiek przestrzeni publicznej. Więc powinno to było zostać zdecydowanie doprecyzowane. Ja np. nie, nie chce ani komplementów, ani komentarzy zatroskanych indywiduów w miejscu pracy, moja reakcja jest niezmienna: spierdalać. Jak będę chciał pomocy, to po nią sięgnę i będzie to pomoc wyspecjalizowana. Znam parę osób, które zmagają się z Hashimoto i dziennie słyszą KILKADZIESIĄT uwag dietetycznych - i mają już dość. Bo człowiek otyły codziennie w lustrze widzi otyłość i nie trzeba go w tym uświadamiać. O takie przypadki w tamtym wywiadzie chodziło, myślę.
I do tego też się odnoszę. I nie jestem w stanie się z tym zgodzić. Nadmierna grzeczność czy lęk przed szczerością nie powinna stać na przeszkodzie do pomocy i wsparcia. Wolisz się narazić bo okazałeś zainteresowanie? Czy wolisz żeby kolejna osoba została z czymś sama, bo ludzie wolą nabierać wody w usta i udawać, że nie ma sprawy?
Komentarz =/= hejt.
Jeśli komuś, kto jest zatroskany mówisz „spierdalaj” to właśnie dokładasz się do tego symbolicznego emocjonalnego terroru, który sprawia, że ludzie wolą milczeć.
Tutaj niestety zgodzę się z @KrzysztofMMaj. Od dziecka zmagam się z insulinooporością i otyłością. Przez większość życia słuchałem w nowych środowiskach albo obelg, albo publicznych świetnych rad żywieniowych, które w skrócie można ująć tak: jesteś gruby, bo za dużo wpierdalasz i to nie zdrowe. I serio edukowanie ludzi i tłumaczenie, dlaczego trudno mi utrzymać odpowiedni bilans kaloryczny jest męczące. Paradoksalnie w dorosłym życiu jest jeszcze gorzej z bo muszę słuchać godzinami o dietach keto, przerywanych postach, żarciu buraków i innych fantastycznych dietach. Niedawno zdiagnozowano u mnie dnę moczanową i przeszedłem na wegetarianizm i mam wrażenie, że wszystkim wokół odwaliło. Dosłownie 90% znajomych ma problem z tym, że nie jem mięsa na skutek problemów zdrowotnych. Każdy martwi się o mój niedobór witaminy B12, gdzie wystarczy, że mogę ją suplementować, albo raz na tydzień dziabnąć monsterka zero.
Ale to się łączy. Jeśli ktoś nie widzi problemu z komentowaniem wyglądu obcych ludzi, to tym bardziej nie będzie mieć problemu obrazić kogoś kogo zna osobiście. Ci ludzie nie mają granic, nie rozumieją że to prostu jest skrajnie prymitywne zachowanie.
Wydaje mi się, że jakimś wyjściem jest nie komentowanie wyglądu od tak, a jedynie drastycznej zmiany jeśli w nim zaszła. Przez to też o wiele bardziej zmniejsza się już na wstępnie grupa ludzi, która może zadać takie pytanie, w większości są to osoby dla nas bliskie, co też sprawia, że ona wie kiedy jesteśmy zmartwieni/złośliwi/szczerzy. Po drugie, wydaje mi się, że lepiej zapytać się o samopoczucie albo czy wszystko u niej w porządku. Niektórzy bez pytania o wygląd mogą powiedzieć co u nich, inni mogą się zapytać skąd takie pytanie i dla mnie to nie jest nie na miejscu jeśli wyjaśni się, że dana osoba np. bardzo schudła (nie można w kontekście tego tematu zapominać o zaburzeniach odżywiania) i po prostu zastanawia nas dlaczego tak się stało. Bo problem nie tyle co jest poruszanie tego tematu tylko to, że ludzie nie potrafią ze sobą delikatnie rozmawiać albo chcą uszczęśliwić wszystkich na siłę (szkoła reference...?). Nawet w rodzinie zdarza się, że ktoś ledwo przekroczy próg i albo usłyszy jakiś komentarz co do swojego wyglądu, albo sama skomentuje wygląd kogoś. Chociaż jakiś pozytywny i w dobrym guście komentarz odnośnie nowych włosów czy ubioru w towarzystwie bliskich nie wydaje się być szkodliwy, no chyba, że ta osoba nie życzy sobie ich w ogóle i od nikogo, i nie jest to dla nikogo tajemnicą.
Również zgadzam się z Krzystofem Majem. Jeżeli mamy tłumaczyć zwracanie uwagi na wygląd osób nam obcych, których dokładnej sytuacji nie znamy, troską o ich zdrowie, to czemu ta troska ma nie uwzględniać zdrowia psychicznego? A właśnie taki ciągły natłok uwag do nas, nawet jeśli z perspektywy danej osoby jest on w dobrej wierze, również negatywnie się może odbić na zdrowiu psychicznym co potwierdzają wymienione w powyższych przykładach komentarze. Osoba nieznajoma komentująca wygląd drugiej osoby, wyjaśniając to martwieniem się o jej zdrowie, już na starcie ustawia się w pozycji bardziej obeznanej, umniejszającej wiedzę i decyzyjność osoby będącej celem tego komentarza
Znaczy umówmy się, każdy z nas ma inny gust, każdy z nas może powiedzieć, że ktoś mu się fizycznie podoba czy nie. Nie oszukujmy się, jeżeli ktoś mówi, że "wszyscy są piękni fizycznie" to kłamie, bo nigdy nie jest tak by każdy był atrakcyjny dla wszystkich.
Oczywiście hejt a wyrażenie swojego zdania to co innego, ale jeżeli powiem, że po operacji plastycznej aktorka wygląda dla mnie po prostu brzydko to nie widzę w tym problemu (zaznaczam, nie mówię, że jest brzydka, ale dla mnie jest brzydka).
Dokładnie każdy ma inny gust. Mi ktoś podoba się fizycznie , albo nie jest moim typie.
Naprawdę nie lubię tej choroby naszych czasów. Jeśli wyrażasz opinie to zawsze ona jest subiektywna. Nie ma różnicy czy powiesz "Ona jest brzydka" "ona jest dla mnie brzydka" a dla kogo miałaby być brzydka? Skoro to ty wyrażasz opinie. Tak samo to jak mantra wszędzie powtarzanie W MOJEJ OPINII( a już ostateczną ewolucją jest W MOJEJ SUBIEKTYWNEJ OPINII... Jakby opnia z natury jest subiektywna" Gdy odrzucimy fałszywy pogląd że po mojej opinii można powiedzieć wszystko i przecież to już nie jest obrażanie. OTÓŻ JEST. Nie ma znaczenia czy użyjemy w mojej opinii moim skromnym zdaniem to takie zmiękczacze. Pytanie jest inne. Czy można obrazić prawdą? No i tu są dwie szkoły otwocka i falenicka. Otwocka twierdzi że TYLKO prawdą można obrazić, a falenicka że nie można obrażać się za prawdę.
@@LUKAS-zs2he no tak, dlatego każda moja wypowiedź na temat czyjejś urody w domyśle ma "moim zdaniem", którego już nie wypowiadam
@@LUKAS-zs2he Tak! Wreszcie ktoś to powiedział.
Oczywiście że mówisz że jest brzydka. Sorry mniej troszkę cywilnej odwagi, jak już jesteś prymitywem czepiającym się cudzego wyglądu to chociaż nie wycofuj się raczkiem...
Odpowiem krótko : nie. Przykre jest to, że osoby tak przepiękne jak Erin czy tak przystojne jak Zac Efron chcąc upiększyć siebie to siebie obrzydzają. Niestety mamy takie czasy, że latwiej jest zrobić sobie nowe usta niż pokochać swoje własne. Co z pracą nad akceptacją samego siebie, jak oswojenie się, że swoimi róznokolorowymi oczami i wyglądanie zajebiście.
Zac efron miał chyba wypadek
@@vdrzem9690Zac mówił,że miał wypadek. Mówił też, że jest naturalny. Nie krytykuję brania sterydów, ale mógłby tego nie ukrywać, bo każdy wie jak działa świat i ludzie mają w dupie czy ktoś wali towar, czy nie bo i tak trzeba masę wyrzeczeń i wysiłku by wyglądać tak jak on. A niektóre środki (anavar) powodują zwiększony rozrost tych mniejszych mięśni jak mięśnie rzuchwy.
Bodyshamping może nie. Ale twoja prymitywność - na pewno tak. Co mnie obchodzi to jak wygląda obcy człowiek i co ten obcy człowiek robi ze swoim ciałem lub twarzą? Who cares.
@@IwonaKlich xD
@@IwonaKlich obejrzyj ten filmik jeszcze raz i jeszcze raz i może jeszcze raz w razie czego
Komentowanie czyjegoś wyglądu nieproszonym nie zawsze jest ciałozawstydzaniem, tak samo jak polubienie na twitterze edgy mema nie sprawia, że stajemy się osobą x-fobiczną. Granica jest i krzyczenie "wilk!" za każdym razem ją rozmywa. Pisząc to, jednocześnie w 100% uważam, że nieproszone komentarze nt wyglądu, atrakcyjności, zdrowia fizycznego/psychicznego są oznaką braku świadomosci. A już podpieranie się "troską" komentując (najczęściej w internecie) wygląd obcej osoby, której prawdopodobnie nigdy nie spotkamy, to absurdalne wytłumaczenie. Nie uważam, że ciało/wygląd to jest coś co powinno być komentowane (chyba, że osoba sobie tego życzy). A prawienie komplemetów skupiających się dookoła wyglądą jest dla mnie czymś w rodzaju lenistwa intelektualnego i kojarzy mi się z pierwszymi nieporadnymi próbami randkowania w młodości. Wystarczy się bardziej postarać i skomplementować coś innego niż wygląd.
Argument z troski przyjmuje, ale ograniczyłbym go do grona bliskich, zaufanych osób, o których wiemy, że ich troska jest szczera, a nie jest tylko podkładką do wyrażenia nieproszonej opinii. Wg mnie, komentarz w stosunku do aktorki na Instagramie "hej martwię się, źle wyglądasz" jest tym samym co komentarz pod filmem RUclipsra (np. z Tokio) w stylu "martwię się o ciebie, może idź do psychiatry". Jedno i drugie nie ma nic wspólnego z troską.
Dzięki za ten komentarz.
Filip muszę przyznać, że bez soczewki wyglądasz według mnie kozacko. Domyślam się że miałeś/masz z powodu tego wypadku różne problemy od społecznych po medyczne, ale moim zdaniem twoje oko jeszcze bardziej podkreślają twój charakter.
A co do fryzury to faktycznie coś poszło nie tak xD ale miesiąc lub dwa i włosy odrosną, a charakter Filipa pozostanie 💪
Miało być na samuraja, krótko z tyłu, z przodu z boku. Wyszło na srakę.
@@BezSchematuja myślałem, że jest ci za gorąco i się spociłeś albo nagrywasz tuż po wyjściu spod prysznica xd.
@@adrianluczak6263 Tak samo pomyślałem. W końcu, taki skwar jest, że się bym się nie zdziwił XD
@@BezSchematu Te słynne "boki krutko gura-duł"
@@BezSchematuTaką fryzurę trzeba układać żeby wyglądała dobrze, możesz to zrobić nawet grzebieniem i lakierem do włosów. Zaczesujesz i pryskasz.
Każdy może pokochać różę, ale trzeba wiele, żeby pokochać liść
Kochanie piękna jest rzeczą zwyczajną, ale pięknem jest kochać zwyczajność
To jak ludzie starają się wyglądać "idealnie" trochę przypomina mi generowanie obrazów AI - każdy jest piękny, każda postać jest ładna, jak jest jakaś rysa, to jest tam nie bez powodu. Brakuje naturalności i spontaniczności (mimo, że to AI z mnóstwem danych). Przez to, za każdym razem, gdy widzę jakiś obraz AI, z automatu mnie odrzuca. Czemu? bo właśnie nie jest autentyczny. Fajnie jest raz czy dwa zobaczyć coś na pozór pięknego, ale piękno przestaje być piękne, gdy się ciągle powtarza.
Paulo Coelho😂
Z większością mogę sie zgodzić, ale muszę się przyczepić. Wielkość piersi i wzrost są podobne. Z tym się rodzimy, na oba da sie zrobic operacje, oba można oszukać wypełnieniem w bucie/staniku. To jest ta sama sprawa. Juz media tak wyprały nam mozg, że podchodzimy do powiekszania piersi jak do kupowania bułek, a to poważna operacja.
Łatwiej jest zmienić wielkość biustu niż wydłużyć nogi, a przede wszystkim bezpieczniej
@@Mar2137ci w Korei sobie radzą. Hormony wzrostu i tyle. Nawet bezpieczniej niż zrobienie biustu
@@elfkazwadcypierscieni9843 Hormony wzrostu działają tylko w wieku dziecięcym i nastoletnim. Jako dorosły człowiek nie masz już na to wpływu.
@@Mar2137ci tak ale w jaki sposób to przeczy tezie że to kolejny sposób i to mniej inwazyjny?
@@elfkazwadcypierscieni9843 W taki, że cycki możesz sobie zrobić w każdym wieku. Na leczenie hormonalne zgodę muszą wyrazić rodzice, jeśli tego nie zrobią to w dorosłym życiu już nic nie możesz zrobić. Poza tym hormon wzrostu sieje spustoszenie w organizmie i skutki jego brania mogą być nieprzewidywalne. To serio przykre, że nie potrafisz tego zrozumieć.
Zatrzymałem na 3 sekundzie. TAK, rzuciło mi się w oczy i nie chce się odrzucić. Oglądając serial non stop mnie ta jej przerobiona twarz uwiera gdzieś z tyłu głowy, mimo, że to już na prawdę sporo odcinków.. Ogólnie walą mnie takie zabiegi i przeważnie nawet tego nie dostrzegam, ALE TUTAJ DZIEWCZYNA PO PROSTU ODWALIŁA TAKĄ KARYKATURĘ, ŻE TO COŚ NIEBYWAŁEGO. Nie zasłużyła na hejt, choć niestety bydło tam jedzie po niej równo, natomiast refleksja, dyskusja czy krytycyzm takich wybryków jest jak najbardziej zdrową reakcją i nie ma nic wspólnego z bodyshamingiem. Próby odgórnego zagłuszania naszego naturalnego, zdrowego rozsądku w imię jakiejś ideologi tolerancji wszech-wszystkiego sprawi, że świat zamieni się w jeden wielki cyrk. 😮
Konstruktywna krytyka ok, hejt i nabijanie się z kogoś nie jest ok. Problem jest taki, że gwiazdy wszystko podciągnął pod wygodne stwierdzenie hejtu, żeby zamknąć się w swojej bańce. Moim zdaniem dyskusja w tym konkretnym przypadku jest jak najbardziej w porządku. Glonojady spod skalpela i trend toksycznej perfekcyjności jest bardzo toksyczny. Jak widać dotknął Erin.
Zacznę od tego, że często będę Ciebie cytował a później będę przedstawiał analogiczną, bądź bardzo podobną sytuację, pod którą będzie można podciągnąć Twoją wypowiedź.
Jeśli w miejsce przykładów, które podajesz, podłożysz moje słowa/argumenty - myślę/wydaje mi się, że inaczej spojrzysz na problem.
1. Moje oczy.
"Nie udawajmy, że tego nie widać".
No i? To, co powiedziałeś. "Mam w dupie, co pomyślą sobie inni". To prawda. Dlatego wszelkie komentarze co do wyglądu są nie na miejscu.
2. Intencja. Wywiad z Mają Staśko.
"Nasze ciało jest oceniane bez naszej zgody w sytuacji, kiedy wymaga to interwencji. A my nie zwracamy na to uwagi, nie jesteśmy tego świadomi, wypieramy i ktoś musi zareagować...".
Internauci? Obce osoby? Zostawmy to najbliższym (choć ich opinie też nie zawsze są na miejscu) tych osób, a także lekarzom.
Obce osoby mają decydować o tym, że coś wymaga interwencji?
No ja przepraszam bardzo, ale nie jesteśmy w skórze tych osób, ani nie przebywamy w ich otoczeniu, by mieć jakiekolwiek umocowanie do tego, czy możemy w ogóle się wypowiadać.
3. "Ktoś musi powiedzieć, dla naszego dobra".
Kto ma decydować o tym, że coś jest dla naszego dobra? Obce osoby, ktore kierują się swoimi upodobaniami? Dlaczego obce osoby mają wchodzić w czyjąś prywatną strefę, jaką jest wygląd?
"Chciałbym usłyszeć, że zostałem ostrzyżony idiotycznie".
Od tego są bliscy i fryzjer. Obce osoby - NIE.
4. "To komplementy też mają stać się polem minowym?"
Jaka jest różnica pomiędzy:
"Bardzo ładnie wygląda, ma śliczne oczy", a "Hej, lala, fajne masz cycki"
Żadna.
I, nie, nie przesadzam - każdy ma swoją własną granicę od której zaczyna się jego osobista przestrzeń. Nie powinniśmy jej naruszać. I nie nam oceniać, gdzie ta strefa osobista się zaczyna. Bo to, co my uważamy za nieprzekraczanie czyjejś strefy, dla kogoś innego może być dużym jej naruszeniem.
"Tylko złapałem ją za pośladek. To komplement był. Przecież to nic wielkiego."
To czyjaś OSOBISTA STREFA. Nie ważne, czy krytyczne komentarze, czy komplementy, nie powinny mieć miejsca wobec nieznajomych osób. Bo wygląd to strefa osobista. Nie wiemy, gdzie u nieznajomej osoby się zaczyna, w którym momencie naruszamy ją. Wchodzić w czyjąś sferę osobistą możemy jedynie wtedy, gdy jest to osoba na tyle znajoma, że wiemy, jak daleko możemy się posunąć. Wobec obcej osoby - absolutnie nie.
5. "Gdybym był przyjacielem Zacka Efrona"...
Właśnie - niech to zrobią przyjaciele.
6. "Jest wiele kobiet, które robią coś ze swoimi ustami i to wygląda PO PROSTU ŹLE"
I to bardzo ważne, co teraz napiszę.
Ewa Swoboda - nasza biegaczka.
Parafrazując Twoją wypowiedź: "Ktoś powinien jej powiedzieć, że te tatuaże wyglądają po prostu źle". "I powinien być ktoś, kto powie: chwila, stop. Wyglądasz jak brudnopis. Co Ty robisz ze swoim ciałem. Wyglądasz paskudnie."
- Tak, trochę wyolbrzymiam, ale rozumiesz o co mi chodzi? Takie komentarze pojawiały się pod jej zdjęciami na FB. Uważasz, że to ok? Kto powinien powiedzieć, czy napompowane usta/tatuaże na całym ciele/fryzura wyglądają paskudnie? Obce osoby? Internauci?
Nie. To okropne, obrzydliwe komentarze i ewentualne uwagi co do wyglądu mogą jedynie bliscy znajomi wygłaszać. Bo to, czy te napompowane usta/tatuaże/fryzura wyglądają źle, czy dobrze, jest TYLKO subiektywnym odczuciem. I tylko bezpośrednio zainteresowany, czyli osoba która sobie to robi, wie, czy jej się to podoba, czy nie.
Chciałbyś, żeby ktoś Ci powiedział, że Twoja fryzura jest fatalna.
A jeśli uważałbyś, że jest świetna, to byłoby okej, gdyby w sieci zawrzało i pojawiły się krytyczne komentarze na ten temat? Jak byś się czuł, gdyby fryzura, którą uważał byś za świetną była przedmiotem nieustającej krytyki pod każdym Twoim filmem? Na pewno wpłynęłoby to negatywnie na Twoje samopoczucie.
A gdyby zaczęto pod każdym Twoim filmem krytykować to, że nosisz okulary? Bo przecież możesz nosić soczewki.
7. "Presja kulturowa, presja społeczna"
Przed chwilą mówiłeś, że ktoś powinien im "powiedzieć". Ktoś powinien wywrzeć na nich presję. Internauci. Powinni wywrzeć presję żeby te osoby publiczne wyglądały tak, jak Ci komentujący sobie życzą. To symetria.
Jaka jest różnica pomiędzy tym, co mówił producent do Melanie - o przydzieleniu trenera personalnego (i wywieraniu presji) a tym, co mówią internauci i starają się wywrzeć presję, żeby ich ulubiona aktorka dopasowała się do ich gustów?
8. "Ci aktorzy mogą nie czuć się dobrze z tą zmianą".
Tylko oni to wiedzą. Od zwracania im uwagi są najbliżsi i lekarze. Nie, obce osoby, które oceniają wedle swoich upodobań, wedle swoich gustów.
W taki sam sposób, który starasz się tutaj zracjonalizować/zalegalizować, oceniano tatuaże Ewy Swobody. To było dokładnie to samo: czyjaś szczera troska o jej wygląd, o to, że się oszpeca tatuażami.
9. "O ciele warto rozmawiać"
"Wtedy już nie mamy w ogóle dialogu na temat ciała"
Warto rozmawiać o ciele, o zdrowiu, ale w taki sposób, by nie naruszać NICZYJEJ osobistej przestrzeni.
Podawanie czyjegoś przykładu i mówienie, że to wygląda paskudnie, jest chamskie. Może temu komuś właśnie się podoba, a może uległ presji otoczenia. Ale tego nie wiemy. I nie nam oceniać, czy to rzeczywiście jest paskudne.
A szczerze rozmawiać o konkretnych osobach możemy TYLKO Z NIMI SAMYMI, TYLKO WTEDY, gdy te osoby udzieliły nam bezpośrednio pozwolenia na komentowanie, gdy same proszą nas o opinie. TYLKO WTEDY, gdy sami wystąpią z inicjatywą - prośbą o ocenę. W innym przypadku - nie mamy prawa.
W punkt. Tak długo zbierałem się do napisania podobnego komentarza, że zrobiłeś to za mnie. Dodam tylko, że cały czas zastanawiam się, czy ten film jest tylko zły i nieprzemyślany, czy już szkodliwy.
@@pogorzelisko4371 Nie mogłem zasnąć, dopóki nie umieściłem tego komentarza. Dziękuję. Nie wiedziałem, czy zostanie właściwie odebrany. Zastanawiałem się, czy nie jest za ostry. Poprzedni, dość ostry usunąłem. W odpowiedzi na inny komentarz autora, gdzie mówił, że któryś z aktorów zobrzydza się poprzez ciągłe operacje plastyczne odpisałem, że taki komentarz jest chamski i obrzydliwy. Zastanawiałem się, czy nie wyłapię za to shadowbana. Ale taka jest prawda - takie komentowanie czyjegoś wyglądu jest poniżej krytyki.
I, myślę, że ten film jest po prostu nieprzemyślany. Autor cechuje się dużą wrażliwością (przynajmniej takie odniosłem wrażenie) i raczej jego opinie zawierają dużą dozę empatii. Niestety, tutaj... nie przemyślał tego gruntownie. W wielu innych komentarzach ludzie opisali bardzo składnie i zwięźle to, co mi w głowie wczoraj buzowało.
Dobrze, że to widzą.
Ja się czuje źle z presją rodziny. Mam spore zakola w wieku 20 lat wiec gole się na 0 bo wtedy się naprawde dobrze czuję w końcu pewniej niż z widocznymi zakolami. Jednak ciągle słyszę od rodziny że lepiej mi było w dłuższych włosach albo że z lekko krótkich było mi lepiej naprawdę irytują mnie te komentarze. Nie dziwię się czasem że ludzie naprawdę mocno odczuwają presje na jakieś przeszczepy włosów w turcji albo noszenie perułek ://
Witaj Królu, fellow zakolak here. Trochę starszy, ale też już na zero. Na wyjazd do Turcji mnie nie stać, a gdyby nawet było, to wolałbym wydać na coś fajniejszego. Noś gołą czaszkę z dumą, tylko pamiętaj o kremie z filtrem .
Kiedyś modni byli Skinheadzi. Powiedz, że nim jesteś i tyle.
Jak prawie nigdy nie zostawiam komentarzy, tak chciałabym się tym razem wypowiedzieć.
W przypadku osób publicznych mówienie o "trosce" zupełnie mnie nie przekonuje. Tak jak już ktoś w komentarzach napisał: to osoba, której wygląd jest komentowany powinna tę troskę odczuwać z naszej strony. W przypadku osób publicznych jest to niestety niemożliwe, ponieważ jesteśmy dla osób publicznych tylko nickami w sieci. Nie znają nas, nie są w stanie ocenić naszych intencji, a co za tym idzie stwierdzić, czy dany komentarz wynika z troski, z chęci dowartościowania się, czy też z chęci wypowiedzenia się, bo to w danym momencie "gorący temat" i wszyscy o tym dyskutują.
Niestety, bardzo często potrafimy sami siebie oszukiwać, że robimy coś " w dobrej wierze", ponieważ większość z nas nie chce o sobie myśleć, że jest w stanie postępować inaczej. Lubimy o sobie myśleć, że jesteśmy dobrzy, albo że mamy rację, ale boimy się tak naprawdę, sami przed sobą, przeanalizować swoje odczucia, bez szukania dla nich usprawiedliwienia, oraz przyznać się (dalej w myśli: sami przed sobą) jakie intencje nami kierowały przy komentowaniu czyjegoś wyglądu, bądź podjętych związanych z nim decyzji. Bo szczerze troszczyć się o daną osobę będzie jej najbliższe otoczenie. W jego przypadku dana osoba jest w stanie ocenić, czy dany komentarz wynika wyłącznie z troski, i od niego też zależy, czy dana osoba otrzyma odpowiednie wsparcie i pomoc, zanim zdecyduje się na jakaś diametralną w skutkach decyzje. Osobną kwestią jest tutaj także, w jaki sposób bliskie otoczenie zdecyduje się zakomunikować swoją troskę, bo tak jak wiele jest ludzi, tak wiele może być metod, które się zarówno sprawdzą jak i nie sprawdzą. Na jedną osobę zadziałają ostrzejsze słowa, do innej trzeba będzie podejść delikatniej. Dlatego w moim odczuciu "troska" ma rację bytu tylko i wyłącznie w kontekście najbliższych osób, do których dana osoba ma zaufanie i wie, że interesuje ich jej dobro. Fakt, że czasami osoby nam bliskie, nie są nam najbardziej przychylne to osobna kwestia, nad którą nie będę się tutaj rozwodzić - choć powracamy tutaj również do kwestii bycia szczerym samym ze sobą w sprawie naszych intencji przy wygłaszaniu komentarzy - ponieważ na nasze nieszczęście świat nie jest czarno-biały. Tak w mojej opinii, w przypadku osób, których nie znamy, w tym właśnie osób publicznych, nie wiemy zupełnie, jak nasze "troskliwe" komentarze wpłyną na tę osobę i do czego dalej doprowadzą. Mogą wyjść na dobre, ale mogą tylko pogorszyć sytuację, więc czy naprawdę powinniśmy tak ryzykować czyimś zdrowiem fizycznym i psychicznym?
Bo, czy to będzie przykładowo, koleżanka z pracy, z którą zamieniacie codziennie tylko kilka słów, ale postanowiliście wyrazić troskę czy odżywia się prawidłowo, bo wygląda na zmęczoną i chyba mocno schudła, czy omawiana w filmie Erin Moriarty, nie będziecie bezpośrednio uczestniczyć w konsekwencjach swojej "troski". A diametralne i trwałe zmiany w wyglądzie, zwłaszcza te "na gorzej" w opinii ogółu, nie wynikają z chwilowych fanaberii i próżności, tylko są wynikiem jakiegoś długotrwałego i ciężkiego do przezwyciężenia problemu. Kiedy sprawy się pogorszą, nie będziecie przy tych osobach. Nie będziecie bezpośrednim wsparciem, nie będziecie w stanie zareagować na czas. Będziecie jedynie w stanie skomentować efekt, z którego też bierze się przecież ta cała dyskusja. Kto z nawet najwierniejszych i największych fanów Erin Moriarty był w stanie powiedzieć, że podejmie taką decyzję o zmianach w swoim wyglądzie? Przypuszczam, że nikt.
Dlatego też, uważam, że pytanie "dlaczego?" nie powinno mieć miejsca, ponieważ nawet jeśli uzyskamy odpowiedź, nie będziemy nic realnie, blisko, dla tej osoby zrobić. I pewnie, możemy rozmawiać o całym zjawisku, zastanawiać się nad przyczynami, i co możemy zrobić dla siebie i swoich najbliższych - i jest to dyskusja warta podjęcia. Tak nie uważam, że potrzebne jest przywoływanie konkretnych przykładów, gdyż te osoby nie są się w stanie wypowiedzieć i nie prosiły o to by w takiej dyskusji czemuś dowodzić, bądź przeczyć. Dodatkowo, jak uważam, że uprzejme i z szacunkiem komentarze, który można podsumować jako "zmieniłaś się/zmieniłeś się/wyglądasz inaczej" niekoniecznie podpadają pod bodyshameing, tak czy naprawdę po paru takich komentarzach potrzebnych jest kilka tysięcy więcej?
To tyle co chciałam dodać od siebie. Mam nadzieję, że w miarę klarowanie udało mi się przelać myśli i nikt się nie pogubił xD
Najgorsze jest to, że takie osoby często nie słuchają albo wręcz ci nie wierzą. Moja bliska koleżanka z pracy była ładną, naturalną dziewczyną o szczupłej sylwetce i wyglądzie młodej dziewczyny. Mając na karku 31 lat wciąż była proszona o ukazanie dowodu. Strasznie jej to przeszkadzało a ja tłumaczyłem jej, że to akurat jest na plus i że każdy jej tego zazdrości. Po miesiącu powiększyła biust wbrew wszystkim i nie licząc się ze zdaniem swojego chłopaka, z którym na dziecko. Ten zabieg "upiększający" spowodował, że wyglądała nie proporcjonalnie i już kilka miesięcy później wypchała sobie pośladki. To jednak nie podniosło jej samooceny i znów wbrew jej chłopakowi obcięła i przefarbowała swoje blond długie do niemal pośladków włosy, które teraz stały się ciemno brązowe oraz krótkie do ramion. To oczywiście ją postarzyło wizualnie o jakieś dwadzieścia lat (wcześniej wyglądała na jakieś dwadzieścia). Aby naprawić wcisnęła wypełniacz w usta oraz policzki a brwi ogoliła i zrobiła kreski jak starsze panie. Teraz wygląda dokładnie jak jej piecdziesięcioletnia mama... dosłownie. Ze mną prawie nie gada, bo wie co o tym myślę a ona sama wie, że niekorzystnie teraz wygląda. Do tego jej chłopak chce się z nią rozstać, bo nie taką dziewczynę pokochał a ta wersja jego dziewczyny mu się nie podoba. Twierdzi, że jak na nią patrzy w łóżku to jakby jej mamę widział leżącą obok niego i nie ma ochoty na seks. Nie rozumiem tej mody wciskania sobie przez młode kobiety wypełniaczy, które zostały wymyślone dla starszych kobiet aby wyglądały młodziej. Usta po takim zabiegu wyglądają zawsze źle i nie ważne jak kobiety sobie to tłumaczą. 😢
Mysle ze nie trzeba miec pozwolenia partnera, zeby robic sobie wlosy, czy nawet operacje plastyczna. Ale kawalek „obciela wlosy wbrew chlopakowi” jest juz mega dziwny.
@@nanyaverey ale jak się je partnera z którym dzieli się życie i ma się dziecko, może przynajmniej wypadałoby się liczyć z jego zdaniem. Z opisu wynika że to niestety z tą opisywaną panią jest coś nie tak.
@@ukaszc3038Kilka razy w życiu pytałem żony, czy chciałaby bym zapuścił włosy, ona zawsze, że lubi jak jestem ścięty na krótko... Tak moja żona ma wpływ na tą pierdołę. Komu innemu mam się podobać :D ?
@@chwalciechomika dokładnie o tym mówię
@@nanyavereyOwszem czasem trzeba.
Według mnie w operacjach plastycznych czy 20 latków czy 50 latków nie ma nic złego. Zanim kogoś ocenimy powinniśmy pomyśleć o 2 rzeczach:
1. Nie wiemy czy ktoś przez całe życie nie zmagał się z jakimś kompleksem np. krzywym nosem
2. Czyjąś operacja mogła się nie udać
Ktoś mógł bardzo nie lubić fragmentu swojego ciała, a jego operacja mogła się nie udać. Wyobraźcie sobie jakie to mogło być dla kogoś bolesne. Nie dość że Twoje ciało nadal Ci się nie podoba to jeszcze czujesz że wyglądasz gorzej...
Myślę że powinniśmy oddzielić od siebie upewnienie się czy dany pacjent na pewno chce przejść operacje plastyczną- uważam że powinien być zrobiony porządny wywiad z lekarzem, najlepiej psychologiem., od mowiniu komuś że jest piękny i nie potrzebuje operacji. Niestety piękno jest subiektywne i każdy może sam decydować o takich zmianach...
Wydaje mi sie, ze podpunkt 2 jest bardzo czestym przypadkiem. Dlatego pozniej brna w kolejne poprawki i jeszcze bardziej pogarszaja sytuacje.
To że ktoś zmagał się z problemami apropo swojego wyglądu to nie znaczy że niw możemy powiedzieć "hej to nie wygląda dobrze,patrzcie ludzie na to że operacja nie jest dobrym wyjściem z sytuacji i nie rozwiąże twojego problemu"
Rzadko komentuję materiały na yt ale tutaj trzeba zrobić wyjątek i podbić zasięg. Cały materiał idealnie w punkt.
Dokładnie tak.
Mnie też bodyshamingują za to, że jestem spalony: "Za długo przetrzymany na patelni przez co gorzki", "Nie nadający się na polanie masełkiem", "Szkoda karmelu na taki paździerz" czy "wyrzuciłbym od razu do kosza z litości"... A tak serio to ciekawy felieton, ale dodałbym jeszcze wzmiankę o łysych. Na to też nie mamy wpływu a bardzo często ktoś kogo to dotyczy nie jest nazywany po imieniu, nicku tylko per łysy. Owszem, łyse osoby często na to nie reagują albo wręcz same podtrzymują taka narrację, ale czy niektórzy nie robią po prostu dobrej miny do złej gry? Bo gdy mocniej zwracasz uwagę na krytyczne komentarze wobec swojego wyglądu to niektórzy ludzie tym mocniej docisną i wtedy zrodzi się większy hejt z czystej złośliwości, która jest powszechna w Internecie. Najgorzej to i tak mają chyba rudzi i blondynki, którym do koloru włosów często przypisuje się stereotypowe zachowania czy cechy. O ile jest to forma żartu to spoko, w końcu nie bądźmy płatkami śniegu, ale jak wszystko ma swoje granice.
Nie zgodzę się z Tobą. Bodyshaming jest tam, gdzie zaczyna się nieproszona ocena: koniec. To żaden radykalizm. Chcesz komplementu albo szczerej oceny? Poproś. Nie, komplementów też nie powinno się dawać jeśli nie wiemy czy ktoś go chce dostać. Możemy to wiedzieć bo znamy te osobę, albo musi nas poprosić o to. Właśnie o to chodzi, trzeba radykalnie zmienić podejście do tych spraw. Też lubię dostawać nie proszone komplementy, ale dlatego że mnie tak wychowano. Nie uważam tego za zdrowe, często uruchamia się schemat jakiś, syndrom oszusta i umniejszanie sobie. Lepiej się bawię, gdy sam spytam "fajne, co?".
W przypadku celebrytów - to nie media i fani są od martwienia się i Erin ma rację, nie prosiła nikogo o to. To jest tkwienie w nieuświadomionym związku parasocjalnym. Nie mamy więzi z celebrytami, to co się u nich dzieje to nie jest nasza sprawa. Media mogą skomentować zmianę, ale rzetelność wymaga poprosić o ocenę ekspertów i Erin, cieszę się że takie rzeczy zostały zrobione, ale wątpię że stało się od razu. Reszta powinna sobie odpuścić PUBLICZNE KOMENTOWANIE. Prywatnie można ocenić w rozmowie z bliskim taka zmianę, nic nie stoi na przeszkodzie. Jeśli się martwisz i jesteś Grace Kelly, to na pewno możesz do niej dotrzeć i porozmawiać o tym prywatnie. Wyciąganie tego na wierzch to monetyzacja tematy kogoś wyglądu i tani popis w gruncie rzeczy dewocji. Ludzie wyewuowali do plotkowania, nie ma w tym nic złego do PEWNEGO stopnia, ale od zawsze sprawiało problemy i prowadziło niekiedy do niszczenia komuś życia. A media społecznościowe podniosły to do potęgi, zrobiły to tematem absolutnie publicznym, dały każdemu możliwość oceniania i wtrącania się w nie swoje życie. Ze wszystkiego robimy życie publiczne. I tak wiem, że aktorzy to osoby publiczne, że inaczej się je definiuje w prawie, ale - uwaga, wiem że to szalony pomysł ale może, może może powinniśmy kurwa przestać ich inaczej traktować? Zbanować wszystkich papparazzi i zmienić podejście do wyrażania swoich opinii, powściągnąć się.
Ale przez cały ten mój wysryw towarzyszyła mi jedna myśl - tak komplementy mogą, a w przypadku kobiet prawie zawsze są niechcane. Moja dziewczyna wolałaby żeby nikt nigdy jej nie komentował, ciągle mi to mówi, bo ciągle naprawdę ciągle ktoś to robi w związku z kilkoma czynnikami. Jest wystawiona na to cały czas, nie jest celebrytką w żadnym tego słowa znaczeniu, a ciągle i tak to musi znosić. Słyszy komplementy, zdziwienie ludzi i nie dotyczy to tylko wyglądu ale taż innych podobnie wrażliwych rzeczy. Facetowi to trudniej zrozumieć, my dostajemy tak mało komplementów, że gdy je słyszymy dostajemy tyle uwagi i dopaminy, że potem trudno nam chyba uwierzyć, że ktoś może nie chcieć się tak czuć. Ale kobiety są ciągle ale to ciągle wystawione na ocenę
Oglądałbym odpowiedź esejową z Psycholoszka
I zapomniałem o technicznej uwadze, która sprawia że w dużej mierze twoje przemyślenia tracą na znaczeniu. Argumentum ad naturam, to błąd logiczny polegający na odwołaniu się do tego, że to co naturalne jest dobre. Mówisz, że kierujesz się troska i nie wątpię w żadnym wypadku w twoje intencje, na pewno tak jest. Ale pomyśl o tym jak o związku para socjalnym oraz o tym, że mówiąc o tym co "zdrowe" i "naturalne" również ustawiasz dyskusję na jakieś normy do których się odwołujesz, bliżej nieokreślone normy. Wciąż oceniasz, ale twierdzisz że masz w tym wyższy cel. Do tego potem stosujesz równie pochyłą. Tak, można uzależnić się od operacji plastycznych, jak od wszystkiego. Tak, należy taka decyzję, jak każdą, przemyśleć. Tak, presja społeczna pcha nas w rzeczy, których nie chcemy. Ale czasem nie umiesz pozbyć się myśli, że coś twojego ci się nie podoba i jeśli wiesz, że nie musisz się z tym godzić całe życie i możesz to zmienić to czemu nie? Pewnych mentalnych blizn nie zignorujesz, będziesz się widział zawsze w jakiś sposób. Nie ma w tym nic złego, niech każdy robi co chce, a my powinniśmy się skupić by na nikogo innego nigdy nie nakładać takiej presji, jak ktoś nałożył na nas posuwając nas do operacji plastycznych. Nie nakładajmy presji bycia pięknym, męskim, ani nawet naturalnym, mówmy każdemu i sobie ze jesteśmy piękni tacy jacy jesteśmy, na tym powinno sie kończyć. Nie, że jesteś piękny gdy jesteś naturalny, albo męski, jesteś piękny bo jesteś sobą, kropka
1:32 Nawyraźniej ludzie się nudzą swoim życiem, skoro się martwią o celebrytów.
Uważam, że można zwracać uwagę na zmianę wyglądu aktorów, zwłaszcza jeśli chodzi o zabiegi estetyczne. Aktor pracuje twarzą, a takie zmiany jak wspomniane w video powodują, że mimika jest mniej plastyczna, a sam odbiór danej postaci i roli jest inny.
Jednak nadal należy pamiętać, że nie można nikogo obrażać i upokarzać z lwowski wyglądu.
I tak w przypadku Moriarty i Efrona- uważam, że ingerencję estetyczne spowodowały, że jako aktorzy o wiele gorzej “pracują” swoją twarzą przez słabszą i mniej plastyczną mimikę, ALE nigdy w życiu nie będę ich z tego powodu obrażał czy wyśmiewał. To ich wybór i go szanuję.
w kontekście tego materiału przypomina mi się pewien dokument z Netflixa 'Dylemat Społeczny' (ang. 'The Social Dilemma') i fragment poświęcony temu jak Instagram wpływa głównie na młode dziewczyny - w trakcie filmu, jeden z chirurgów plastycznych opowiada że ma coraz częściej do czynienia z nastoletnimi klientkami przychodzącymi ze zdjęciami jakiś osób i mówiące że chcą tak wyglądać. Potem okazuje się, że to ta sama dziewczyna na zdjęciu, ale po nałożeniu tony różnych filtrów i obróbce. Moim zdaniem problem nie dotyczy tylko tego konkretnego serwisu i tej konkretnej grupy społecznej, ale jest dobrym wyjściem do pokazania szerszego spektrum - czyli tego co wymagają od nas rówieśnicy bądź grupy społeczne z którymi się uosabiamy oraz nakręcane dźwignią reklamy przez duży biznes - trendy, od modowych po tzw. 'pro-zdrowotne', a to moim zdaniem tylko jedna z części problemu zwanego presją społeczną.
Wow! Powiem Ci Filipie, że bez soczewki wyglądasz świetnie. Pierwsze co przyszło mi do głowy to skojarzenie z Cyberpunkiem. Jakbyś przybył z przyszłości tworzyć fajny kontent na YT. Mega! Pewnie nie raz to słyszałeś od najbliższych osób ale nie daj sobie wmówić, że musisz używać soczewki. Wyglądasz świetnie i myślę, że powinieneś zostawić naturalny look. Pozdrawiam!
Zasadniczo się zgadzam że stopniowaniem i że jest różnica, czy ktoś ciało po prostu jakieś ma, a świadomie je zmodyfikował. Z drugiej strony kilka kwestii: 1. Według mnie komentarze przypadkowych osób w przypadku tych zmienionych świadomie i na życzenie nic dobrego nie dadzą. Jeśli osobie, o której ciele i twarzy mowa, efekt się podoba, to co ma dać, że inni maja odmienne zdanie? Jeśli jej też się nie podoba, bo miało wyjść inaczej albo próbowała sobie kompensować coś innego - to ta osoba wie i bez komentarzy, że ma za duże usta albo dziwne brwi czy nienaturalną szczękę, nie trzeba jej na każdym kroku o tym przypominać. 2. Jeśli w grę wchodzi uzależnienie od operacji plastycznych, czy wszelkie wspominane „czemu” - to sprawa dla bliskich osób, lekarzy i psychoterapeutów, nie dla randomów z internetu i koleżanek z pracy. 3. Może też jest jakaś różnica genderowa w odbieraniu, co jest bodyshamingiem, bo zdaje się, że jednak wciąż kobiety dostają takich komentarzy więcej, dotyczących większej liczby elementów, więcej jest tego, że cokolwiek zrobią czy nie zrobią, i tak według komentujących będzie źle. Może więc Tobie ciut łatwiej przychodzi stopniowanie i rozróżnianie i mówienie o tym, że można do pewnego stopnia o ciałach obcych osób rozmawiać. Ja bym powiedziała, że owszem, jeśli ktoś sobie coś zmodyfikował, to mogę mieć zdanie na ten temat (choć nie w każdym przypadku będę mieć), mogę nawet mieć zdanie w kwestii naturalnych cech wyglądu, bo każdy swoje preferencje estetyczne ma - ale niekoniecznie należy swoje zdanie wyrażać publicznie albo tak, by osoba, których to zdanie dotyczy, je poznała (prosto w twarz lub w jakiejś formie odgadywania). Czy mowa o aktorce, czy celebrytce, czy przypadkowej osobie z autobusu, czy koledze z pracy, czy recepcjoniście albo kasjerce - to, że ta osoba będzie wiedzieć, że mnie się jej nie podobają rzęsy, usta, tatuaż, intensywność opalenizny albo sylwetka, nie przyniesie jej niczego dobrego.
W takich chwilach cieszę się że jestem na spektrum, i mam kompletnie wywalone jak ktoś wyglądał, jak ktoś wygląda itp.
A komentowanie wyglądu kogoś kogo nie znam, to ostatnia rzecz którą chciałbym w życiu robić xD
Może coś w tym jest. Sorry ale co mnie obchodzi jak ktoś wygląda? Zwłaszcza gdy jest to obcy mi kompletnie człowiek.
A jakbyś musiał pracować z gościem któremu jebią giry to co zrobisz? Zwrócenie uwagi to też bodyshaming?
A co do oka to ja byłam święcie przekonana, że masz heterochromię. I zawsze sobie myślałam jak to zajebiście wygląda.
Odpowiada mi kierunek w którym rozwijasz swój kanał. Albo coraz mądrzej mówisz, albo ja coraz lepiej Cię rozumiem. Propsy za ten i kilka ostatnich filmów. 💪
Co do Erin to pierwsze co mi przyszło do głowy to czy nie jest na coś chora i czy zmiana wyglądu to nie efekt choroby/leków na jakąś chorobę. Na przykład zmiany wyglądu Kayah są spowodowane chorobą. Jakoś trudno mi uwierzyć, że taka młoda i śliczna dziewczyna robiła sobie jakieś operacje fabryczne. Co do Zac'a to mógł być efekt brania sterydów, jeżeli miał rehabilitacje złamanej szczęki jednocześnie biorąc sterydy czy inne środki dopingujące, a widać po Zacku, że raczej bierze takie rzeczy mogło to spowodować hipertrofię mięśni szczęki i przerost tkanki łącznej w tym miejscu, czy nawet przerost tkanki kostnej w tym miejscu. Możliwe że doszło do sytuacji, że aby skorygować symetrię szczęki zdecydował się na operację która "wyrównywała" wygląd szczęki. Coś takiego najprawdopodobniej robił Michael Jackson, który prawdopodobnie chorował na bielactwo i kiedy tuszowanie ciemnym tuszem i noszenie rękawiczek już nie wystarczyło, zdecydował się na wybielanie skóry, aby chociaż mieć jednolity kolor skóry. skoro już nie mógł mieć swój naturalny kolor. Pozrawiam.
Dodatkowym "smaczkiem" jest to, że aktorka Erin Moriarty jest znana z odgrywania postaci, która w życiu nie zrobiłaby tego, co pani Moriarty. Owszem - postać jedno, aktorka drugie i tak należy na to patrzeć, ale też nie można zignorować dysonansu, który może to budzić. Ale jak mówię - to szczegół, wynikający z życia osobistego aktorki, więc postaram się przymknąć na to oko.
Btw, bardzo dobry felieton.
Mam mieszane uczucia co do tego filmu. Jestem ogólnie za ograniczeniem komentowania czyjegoś wyglądu. Najważniejszą osobą, której mamy się podobać, jesteśmy my sami. Jasne, że z medycyną estetyczną można przesadzić i jeśli od początku ma się tzw. body dysmorphia, to sztuczne poprawianie swojego wyglądu zamiast to najpierw zdiagnozować może to tylko pogłębić i wrzucić nas w wir nieskończonych zabiegów. Ale głównym według mnie problemem medycyny estetycznej u gwiazd jest brak szczerości na ten temat i udawanie, że nic nie było robione. Głupota. Ale właściwie co masz na myśli mówiąc, że coś wygląda "gorzej"? To nie jest obiektywna kwestia. Może Erin lubi swój wygląd teraz o wiele bardziej, nie wiesz tego.
Uważam, że w kwestii komplementów powinno też rozróżniać się rzeczy naturalne i wybory - w tym wypadku o wiele lepiej komplementować to drugie, czyli to, na co osoba miała wpływ (np. super dobrałaś ubrania). Nie ma nic specjalnie złego w komplementach na temat wyglądu ogólnie, ale czasami nawet z dobrą wolą możemy uderzyć w czyjś czuły punkt i osoba z ogromnym kompleksem na temat tej cechy (a to potrafi zaskakiwać) usłyszy jedynie, że widzisz tę cechę, której tak nie znosi, nawet jeśli komentarz jest pozytywny.
Jako również osoba poniekąd publiczna często spotykam się z porównywaniem mojego wyglądu do innych ludzi, co wzbudza we mnie zawsze lekki dyskomfort (tym bardziej jak totalnie nie widzę podobieństwa xD), mimo że to z pozoru neutralna rzecz. Ale ja widzę po tym, jakiego rodzaju karykaturę robią ze mnie oczy innej osoby - które cechy u mnie uwydatniają, a których nie widzą. I to jest chyba perspektywa, której wolałabym nie znać xD
Zaniepokojenie jest jak najbardziej zrozumiałe i często warto zapytać, czy wszystko na pewno ok u drugiej osoby w kontekście rzeczy związanych z wyglądem. Ale obsesja na punkcie wyglądu w obecnych czasach jest zdecydowanie przesadzona (też jestem jej częścią). Widziałam kiedyś takie zdanie, że czlowiek nigdy nie miał aż tak bardzo się sobie przyglądać, ale niestety powstały lustra 🫠 Pozdrawiam :D
Merto jak zawsze w punkt 😍 Pozdrawiam
Jesteś brzydka, ale ja też 😉
Nie rozumiem po co podobać się samemu sobie. Przecież my sami siebie nie widzimy. Gdybym żył odizolowany od społeczeństwa, mój wygląd nie miałby dla mnie absolutnie żadnego znaczenia. Po co wkładać ogrom pracy i czasu w swój wygląd? Dla siebie? To przecież całkowicie bez sensu. Człowiek potrzebuje akceptacji innych ludzi, a ci których ogół uzna za ładnych tą akceptację dostaną już na samym starcie. I myślę, że to jest prawdziwą siłą napędową obsesji na punkcie wyglądu. Self love to dla mnie tylko chwyt marketingowy.
@@maciejgrabowski2228 nawet jeśli kontekst innych ludzi jest w tym istotny i potrzebujemy akceptacji, to jednak kreujemy swój wygląd nadal według własnego uznania i gustu. W przeciwnym razie musiałabym mieć wszystkie kolory włosów i wszystkie możliwe ubrania na sobie naraz, bo każdemu będzie się podobać co innego.
A po co wgl komentować cudzy wygląd? Co nam to da? Co chcemy osiągnąć?
Pamiętam, gdy przez wiele lat zmagałam się trądzikiem. Odwiedzałam różnych dermatologów, przyjmowałam kolejne leki a od osób, które trądziku nie miały słyszałam „Po prostu myj lepiej twarz, nie jedz słodyczy, itp, itd”. Każda osoba, która zmagała się z trądzikiem wie, że takie komentarze wyłącznie irytują a nie pokazują „troskę”.
Osoby, które leczą się dermatologicznie bardziej dbają o swoją pielęgnację i są bardziej uważne niż osoby które tego trądziku nie mają. I słuchanie kolejnych niechcianych rad, słuchanie komentarzy na temat Twojego wyglądu, gdy zbierzesz się na odwagę żeby przyjść bez makijażu to naprawdę nie jest to czego taka osoba potrzebuje. I tak wiem, w filmie skupiono się bardziej na osobach, które ingerują w swoje ciało poprzez zabiegi medycyny estetycznej i operacje plastyczne, ale co to zmienia? Ktoś chciał zmienić coś w kształcie swojej twarzy czy innej części ciała? Jeśli go stać i czuje się po zmianie lepiej to super. Co takiej osobie po naszych komentarzach czy podoba nam się po metamorfozie czy nie? NAS powinien obchodzić NASZ wygląd, nie celebryty, koleżanki itp. Nie komentujemy, zajmijmy się sobą.
Prawdę mówiąc, nie zgodzę się z dość dużą częścią tego materiału. Pominę truizmy (które, jak widać, dla niektórych wcale nie są oczywiste) o tym, że wyśmiewanie czyjegoś przyrodzenia, to jest dno i humoru, i przyzwoitości, bo tu nie ma zupełnie pola do dyskusji, skupię się na tym bardziej spornym fragmencie. Osobiście zgadzam się z przytoczonym fragmentem Mai Staśko - mimo że mam do niej raczej negatywny stosunek. Pozytywne komentarze dotyczące czyjegoś ciała potrafią przynosić efekt odwrotny od zamierzonego i zanim zostaną bezmyślnie rzucone, powinno się neutralnie wybadać grunt, zobaczyć, jak dana osoba sama ustosunkowuje się do swojej zmiany, zwłaszcza jeśli to drastyczna zmiana. Na moim własnym przykładzie: straciłam bardzo dużo na wadze. I to był efekt zapoczątkowany trudną sytuacją, który zdecydowałam się już świadomie podtrzymać, gdy życie wróciło do względnej normy, więc to jeszcze nie tak źle. Kiedy słyszę od jakiejś randomowej osoby, że nigdy nie wyglądałam lepiej, odmłodniałam, promienieję, czy inny podobny shit, to mnie chce cholera strzelić. Najgorsze jest chyba sformułowanie "no w końcu się wzięła za siebie". W tym momencie mam poumawianych 4 różnych specjalistów, mój stan psychofizyczny jest kiepski. To tyle w kwestii brania się za siebie i zdrowia. Nie znoszę ani nie życzę sobie tego, ale moje prośby są konsekwentnie ignorowane. Utwierdzanie w drugiej osoby przekonania, że wcześniej wyglądała jak gówno - a dokładnie takie wnioski się z tych komentarzy wyciąga - to prosta droga do zaburzeń odżywiania, o które i tak nietrudno w takich warunkach. Warto? Nie wydaje mi się. Poza tym zdarza się, że waga wraca, a ty nadal masz w pamięci te "wspaniałe" komentarze, które nagle się kończą. Zjawisko wielkiego przygnębienia po uświadomieniu sobie, że jest się traktowanym po prostu lepiej jako osoba szczupła (nagle więcej osób chce z tobą rozmawiać, przestaje się być pomijanym w codziennych sytuacjach) także występuje dość powszechnie. Czym to jest, jeśli nie wartościowaniem człowieka na podstawie jego wyglądu? Fat-fobia, zwłaszcza w tej zinternalizowanej formie, może nie jest dokładnie tym samym, co body shaming, ale te 2 zjawiska są ze sobą nierozerwalnie połączone.
To też zupełnie inna sytuacja, kiedy spostrzeżenie na temat twojego ciała robi osoba bardzo bliska, której ufasz i która obserwowała twoją drogę, a kiedy jakaś ciotka albo kuzynka V stopnia, którą widzisz raz na ruski rok.
Niektóre osoby nie potrafią też - chyba po prostu sprawiłoby im to jakiś psychiczny ból - powiedzieć komplementu bez porównania z kimś innym albo bez jakiegoś złośliwego dodatku.
W kwestii innych drastycznych zmian dotyczących wyglądu ciężko mi się wypowiedzieć - zresztą nie sądzę, żeby to było na miejscu, skoro nie mam tego typu przeżyć.
Doskonale Cie rozumiem. Dwa razy przechodziłam przez to samo, jak waga spadła mocno i mocno wróciła. Odbiór społeczny potrafi człowieka załamać. I absolutna prawda jest to osoby z otyłością są często pomijane i niezauważane, i mam tu na myśli kontekst np zawodowy albo spoleczny, koleżeński, nie sytuacje romantyczne. A zmienia się to jak chudniesz. Ludzie naprawdę nie mają pojęcia...naprawdę nie mają pojęcia z czym się mierzy taka osoba, jakie ma problemy, dlaczego pewne rzeczy przychodzą jej z takim trudnem. Powierzchowność i brak empatii to standard. A w dzieciństwie okrucieństwo równiesznicze. Jeśli odstajesz od reszty, masz przechlapane. Dla dorosłej osoby która się zmaga całe życie z tym i się stara na różne sposoby poprawić swoje zdrowie (i czesto to niewychodzi NIE PRZEZ LENISTWO CZY OBZARSTWO jak niektorzy lubia sobie wyobrazac)i ma cały ten bagaż doswiadczen, a potem słyszy jakiś komentarz, "pełen troski"... albo "szczery", ooo tak miałam taki przypadek osoby która mowila bardzo krzywdzące rzeczy które absolutnie nic nie wniosły do mojego życia uzasadniając to "byciem szczera". Szczerze spie*dalaj. Tak bym powiedziała wtedy tej osobie gdybym mogła cofnąć czas. Podsumowując...pozdrawiam i dzięki za ten komentarz.
No ok, ale zastanawiam jak Erin powinna zachować się w takiej sytuacji. Zrobiła sobie zabieg, którego efekty okazały się nie być idealne (chociaż może jej się akurat podobają, kto wie) i teraz zalewa ją fala opinii obcych ludzi z całego świata, którzy krytykują jej wygląd. Taka sytuacja na pewno nie jest dobra dla jej stanu psychicznego, tym bardziej, że prawdopodobne już wcześniej miała kompleksy na punkcie swojego wygląda skoro poddała się zabiegom. Trudno się dziwić, że reaguje na tą sytuację emocjonalnie i odbiera jako hejt.
To prawda. Szkoda mi jej, ale równocześnie trudno się według mnie dziwić ludziom że komentują taką dużą zmianę. Natomiast komentarz Megan Kelly uważam za obrzydliwy... Może i miała dobre intencje, ale publicznie upokorzyła Erin i oskarżyła ją o robienie młodym dziewczynom wody z mózgu co jest o tyle bzdurne że właśnie jej przypadek jest świetnym przykładem tego że nie należy się rzucać na takie zabiegi jak świnia na trufle, bo efekt może być różny...
Uważam ponadto że Erin zasługuje na krytykę pod tym względem że ewidentnie zrobiła sobie operacje, ale to ukrywa twierdząc że a to tylko utrata wagi / makijaż / oświetlenie.... Rozumiem że robi to z lęku przed kolejną falą krytyki, ale uważam że właśnie pod kątem wpływu na zdrowie psychiczne młodych kobiet lepiej by było gdyby ludzie byli świadomi że w Hollywood to swoje niesamowite piękno gwiazdy osiągają z pomocą chirurga - nawet jak urodzili bo się całkiem ładni to traktuje się to jako świetny punkt wyjścia do operacji, nikt tam nie ceni sobie naturalnego piękna, tylko jest ogromna presja na to by wyglądać idealnie
Będąc osobą publiczną, trzeba mieć na uwadze że tego typu zmiany mogą się wiązać z odrzuceniem przez fanów. Teraz tylko ponosi konsekwencje swojego wyboru który podjęła, mogąc się ich spodziewać.
@@xXMichasXx Czyli podejście 0 empatii bo jest znaną aktorką... Osoby publiczne to też ludzie, warto o tym pamiętać.
@@SwieczkaNiweaniewierzeDarek Żadne z powyższych nie zwalnia z racjonalnego myślenia. Jestem fizjoterapeutą więc nie utnę sobie rąk bo wiem że czekają mnie konsekwencje mojej decyzji. Ona jest aktorką i również w ten sposób powinna rozumować. Zasłaniając się empatią nie powinniśmy się godzić ze wszystkim irracjonalnymi decyzjami innych.
Fajnie że tak zniuansowałeś ten temat, i doceniam to pomimo tego że w ogole się nie zgadzam. Różnica w twoim przykładzie z fryzjerem jest to że ty chcesz usłyszeć opinię o włosach. Kiedy każdy na ulicy by ci mówił że masz słabą fryzurę, to by cię to miło dotykać. Nie wiem po co komentować wygląd innych ludzi, szczególnie tych których w ogóle nie znamy.
Myślę, że nie można postawić znaku równości między pokazywaniem się nago, a podchodzeniem poważnie do swojej pracy. To dużo subtelniejsza kwestia. Nie uważam, żeby aktorzy korzystający z innych metod występowania w tego typu scenach byli mniej profesjonalni.
W przypadku aktorki grającej Starlight, słyszałem opinie że tu już nawet nie chodzi o to czy wygląda lepiej czy gorzej, ale o to że przez te modyfikacje znacznie ograniczyła mimikę własnej twarzy. Jako aktorka utrudniła sobie pracę
Dosłownie dopiero po tym filmie dowiedziałem się, że to nie jest charakteryzacja, a operacja u Erin. Myślałem, że chodzi o to iż Annie w serialu ma wyglądać na bardziej wykończoną tym wszystkim. No i że wiek trochę do przodu poszedł. Najgorsze dla mnie w tym wszystkim jest to, że już nic absolutnie z tym zrobić nie można, tego nie cofniesz. I w momencie kiedy może być bombardowana niepochlebnymi komentarzami i nawet jak żałuje, jak nigdy, tej decyzji, jedyne co może zrobić to to co powinna zrobić przed operacją: Pogodzić się z sytuacją i zaakceptować to jak wygląda.
Chociaż naprawdę zastanawia mnie co ją pociągnęło do takiej decyzji, bo to się nie bierze znikąd i też to właśnie mi pokazuje, że choćby ludzie nie mieli depresji i traumy, to jak najbardziej powinni być w regularnym kontakcie z psychologiem. Najgorsze jest to, że niełatwo dobrego znaleźć, a tak bardzo potrafi pomóc.
zrobiła to najprawdopodobniej bo zauważała pierwsze oznaki starzenia i chciała je zamaskować, to nic odkrywczego
@@ukaszc3038 Oby to byla faktycznie tylko jej dycyzja, a nie jakies glupie komentarze na planie. Dla mnie, wygladala wlasnie super, jak ta dziewczyna z prowincji. Pewnie, ze sie starzeje, jak my wszyscy ale nie w 2, czy 3 lata.
@@Hatson77 mogło być różnie z tą decyzją, jedno jest pewne, nie wyszło jej to do końca na dobre.
@@ukaszc3038 najgorsze jest to, że ubywanie tłuszczu z policzków to objaw starzenia, a nie jemu zapobieganie. Tu raczej chodzi o to, że rysy jej twarzy nie były smukłe i nadawały jej baby face’a. Już nie mówmy o tym, że było to adekwatne do wieku i wyglądało dobrze, bo już wiadomo. W każdym razie przykra sprawa.
@@Swiete_Jamnicze_Perypetie no więc właśnie to jakieś problemy z samoakceptacją
Myśle że problem bodyshamingu jest tak złożony że nie ma jednoznacznej prostej odpowiedzi, bo zawsze to będzie kilka czynników które nałożyły się na siebie, czy same kompleksy osoby braku poczucia wartości i uznania piękna własnego ciala, poprzez sugestie najbliższych, menadźera, producentów, a kończąc na lękach o niepewność swojej pracy bo wygląd jest równie ważny co umiejętności aktorskie.
Chociaż mam nieodparte wrażenie że gdy dowiedziemy swoich nieprzeciętnych zdolności aktorskich i mamy ugruntowaną pozycje to wtedy kwiestia wyglądu naszego ciała schodzi na absoulutnie dalszy plan i nikt nie będzie zarzucal że powinniśmy coś zmienić. Wątpie aby ktoś dziś zarzucił Kathy Bates czyli jednej z nalpeszych kobiecych aktorek aby zrzuciła nieco kilogramów. Ciekawe jakby dzisiaj wyszedł taki film jak "Mechanik"z 2004 z Christianem Balem, do której schudł do niedorzecznycg rozmiarów czy pojawiłt by się głosy o bodyshaming, bo jednak te dwadzieścia lat temu byly trochę inne realia.
Trochę to ironiczne że te zjawisko tak mocno występuje w USA w kraju gdzie odsetek ludzi otyłych albo chorobliwie otylych jest tak wysoki, gdzie już dochodzi do takich patologi jak influencerzy z chorobliwą nadwagą którzy wręcz namawiają do prowadzenia trybu zycia takiego jaki oni prowadzą.
Boli mnie jak widzę tak naturalną i ladna aktorkę jak Erin która to coś ze sobą zrobiła, zawsze w takich przypadkach też się zastanawiam a gdzie etyka lekarska czy już całkiem w chirurgi plastycznej nie istnieje czy żaden chirurg nie powiedział jej "dziewczyno ale ty nie masz tutaj co poprawiać" Wiem trochę naiwne i bardzo idealistyczne myślenie, ale sądze że chirurdzy plastyczni chyba nie narzekają na brak klientów, no i zawsze też jest kwestia lekarz lekarzowi nierówny, jeden odmówi bo stwierdzi że nie ma nic do roboty a drugi w pogoni za kasą oczywiście powie ze trzeba poprawić.
Co do Mitchella, to przyznam, że ja się nawet za bardzo nie przyglądałam jego przyrodzeniu. Mam wrażenie, że cała scena została nakręcona z ogromnym wyczuciem. Światło, czas ekspozycji, kadr. To wszystko raczej miało nam pokazać, jak ten bohater wychodzi z opresji. Brat próbował go upokorzyć, ale ten moment, kiedy on wstaje, jest pokazem siły. Amond nie czmycha, nie kuli się, nie okazuje wstydu z powodu nagości, która w tym kontekście jest podwójna. Już nie tylko dosłowna, bo koledzy Agona dowiadują się przecież, że jego brat przychodzi zawsze do tej samej kobiety (chcieli zasugerować, że bał się sprawdzić z innymi? Że podświadomie poszukuje bliskości z matką, której nie miał?). Amond wstaje powoli i przez chwilę, zanim się odzywa, góruje nad bratem i jego kompanami. Moim zdaniem to była świetna scena, a to, że ktoś zredukował ją do oceny konkretnej części ciała, świadczy przede wszystkim o nim. Jeśli wymowę tej sceny przyćmił jeden detal, to być może oglądający ma na jego punkcie obsesję, tym bardziej że naprawdę ciało Ewana Mitchella jest w kanonie, więc raczej nie odwracało uwagi od tego, co chcieli wyrazić twórcy. Co ciekawe, jeśli chodzi o Efrona i tę aktorkę z The Boys, to tu też mamy chyba przypadek obsesji, ale akurat nie ze strony osób z zewnątrz, tylko samych tych aktorów względem siebie. Oni też są jak najbardziej w kanonie urody, oboje za młodzi, żeby walczyć za pomocą medycyny estetycznej z wyraźnymi oznakami starzenia się. Wygląda na to, że oboje nie akceptowali po prostu swoich ciał i problem leży pewnie w głowach. Pewnie nie mogą dostrzec, że wiele osób, które patrząc w lustro, czują, że nie wygrały na loterii genowej, chciałyby tak wyglądać. A co Mai Staśko, nie zgadzam się z jej wypowiedzią. Ocenianie jest formą ekspresji, na którą nie mamy wpływu. Mamy wpływ na to, jak na ocenianie zareagujemy, ale tu sprawa ma się podobnie jak z obrażaniem, wyśmiewaniem, karceniem, ale też nagradzaniem, chwaleniem, okazywaniem szacunku. Pamiętam, jak moja kuzynka obcięła włosy jako nastolatka. Nie spodobało się to jej ojcu, który ostro to skrytykował. Kuzynka w ramach odpowiedzi sięgnęła po maszynkę i postanowiła ogolić sobie głowę, żeby jeszcze bardziej dopiec ojcu. W łazience powstrzymała ją mama. Nie była to chyba najlepsza odpowiedź na krytykę, ale taką odpowiedź wybrała i tylko na to miała wpływ. Bo jak miałaby wpłynąć na ojca, żeby bez jej zgody nie oceniał jej fryzury? Generalnie, ciekawy temat z tym bodyshamingiem. Można by długo rozmawiać, ale pewnie jest to bardziej kwestia tego, co się dzieje w głowie niż tego, jak wygląda ciało.
Kiedy zobaczyłam Ewana w tej scenie w burdelu to byłam w lekkim szoku, że aktor odważył się wystąpić nago (no i nie byłam wtedy pewna czy to jego ciało czy dublera). Fakt, jego przyrodzenie nie wydawało mi na jakieś ogromne, ale moim zdaniem tak całościowo aktor prezentował się super. Ta pewność siebie, ta sylwetka lekko umięśniona, przy czym nadal bardzo szczupła - to najbardziej przykuło moją uwagę w tej scenie, bo widać, że aktor dba o siebie. No i ogólnie gdyby taki mężczyzna zechciał zaprosić mnie na kawę to byłabym wniebowzięta 🥰 (no ale tutaj to już kwestia gustu, bo po prostu uwielbiam urodę tego aktora 😋).
1- ,,Jeśli ktoś nam zwraca uwagę na wygląd to tak jest dlatego że sami (...) nie widzimy nie wiemy nie jesteśmy W PEŁNI WŁADZ UMYSŁOWYCH...'' i jeszcze więcej takich cudownych pomysłów dalej dajesz
Czy ty coś brałeś przed nakręceniem tego filmu? Bo nie wierzę ze naprawdę sądzisz że każdy kto czepia się jakiejś cechy wyglądu itp osoby X, robi to z troski a ta osoba sama nie wie i nie jest w pełni władz umysłowych dlatego musi słuchać i się podporządkować.
Sam podawałeś przykład tego że byłeś różnie nazywany z powodu oczu- stosując twoją własną logikę z tego filmiku to te wszystkie wyzwiska były ok a ty po prostu nie ogarniałeś że powinieneś wymienić oczy na normalnie....
Teraz widzisz jak to bez sensu?
Dalej dajesz przykład z włosami- różne fryzury się będą podobać i nie podobać innym ludziom. To że ktoś do ciebie podejdzie i powie że wyglądasz jak debil z tymi włosami, nie równa się temu że masz zmienić natychmiast fryzjera. Już nie mówiąc o takich rzeczach jak tradycyjny wygląd czy zasady w danym regionie- gdzie jeśli jakaś osoba się wyróżni wyglądem to będzie miała więcej negatywnych komentarzy.
2- Dajesz przykład tego aktora po wypadku (jak sam mówisz wierzysz mu choć średnio to widać w dalszej argumentacji). Może to będzie dla ciebie szokiem, ale w przypadku naprawiania takich rzeczy po urazach ważniejsze jest FUNKCIONOWANIE NORMALNE niż to czy naprawiony element jest super ładny. Według twojego podziału na naturalność i nie- to co on powinien sobie nie robić naprawczej operacji (albo nawet to nie jego inicjatywa tylko lekarzy) tylko np czuć bół przy kazdym większym ruchu tej części bo ty wolisz żeby wyglądał naturalniej choć dalej szpetnie.
Nawiasem uważałbym z taką kategorycznością- twoja opinia o czyimś wyglądzie nie jest jedyną absolutną prawdą. Dla mnie przykładowo tamten aktor dalej wygląda lepiej od wielu
Jak tak lubisz naturalność przed ekranem za wszelką cenę to okulary zdejmuj przed nagrywaniem. Inaczej to trochę hipokryzja. No chyba że cała ta argumentacja to tylko dość słaba zasłona żeby sobie ponarzekać że ludzie operacje plastyczne robią
3- Babka której narracje popierasz sama miała wiele operacji plastycznych o jakich już nie wspominasz i ci nie przeszkadzają. Po tym zresztą widać że w jej wypadku to nie była troska a pretekst do podpięcia się pod temat.
4- Nawet w przypadku tej części osób którymi faktycznie kieruje jakaś pokrętnie rozumiana troska o ich idola czy inną lubianą osobę publiczną- dla tej osoby oni są zwyczajnie obcymi ludźmi i może mieć totalnie gdzieś ich zdanie, tak jak ty mi możesz teraz napisać żebym nie nosił nie wiem niebieskich ubrań bo zle w nich wyglądam (zakładając że byś wiedział jak) ale po pierwsze- niezbyt mnie obchodziłoby co myślisz na ten temat, a po drugie nie tobie musi się podobać.
Najdurniejszy film u ciebie jaki widziałem. Z całego filmu przebija dużo narzekania na kobiety i tylko ten Zac jest zasłoną której przykład nawet nie całkiem pasuje do tego o czym mówisz- w koncu zrobił tę operacje z powodu wypadku- idąc tą logiką jak ktoś straci ręce to sobie protezy zrobić nie może bo to nienaturalne i ty musisz mu uświadomić jaką sobie krzywdę robi będąc nienaturalnym....- żadnego sensu w tym nie ma przecież.
Brakuje ci pewności siebie i to też można wyczuć w tym filmie, nie powód to jednak by mówić wszystkim którzy ci się nie podobają ze ,,nie są w pełni władz umysłowych'' xd.
5- Jest nawet dziwniej bo niektóre twoje dalsze argumenty kłócą się z tym o domniemanej trosce. Imo po prostu w przypadku w którym zmiany ci się nie podobają zbudowałeś jedną narracje na usprawiedliwienie powiedzenia ,,brzydcy jesteście no'' a w przypadkach aktorów z którymi jesteś ok to nagle jest ,,bo ludzie się czepiają nie znając sytuacji i presja zawodu''- Jak to jest że możesz widzieć to w przypadku póżniej wymienionych aktorów, a komentowanie pierwszej trójki nazywasz po prostu troską? Imo tylko powód wyżej wymieniony to tłumaczy i zwyczajnie owijasz w pokrętną narracje by nie powiedzieć prosto co myślisz.
Myślę że to sytuacja w której odpowiedź nie jest czarno-biała. Tak, mamy prawo rozmawiać o standardach piękna, nazywać rzeczy po imieniu i nie każda taka rozmowa to już body shaming. Powiedziałabym że intencja jest istotnym elementem - czy rozmawiam z koleżanką o kimś i dzielę się swoim zdaniem, czy celowo poniżam aby poczuć się lepiej/sprawić przykrość. Z drugiej strony ktoś o innej wrażliwości i innych doświadczeniach wyznaczy tą granicę poniżania gdzieś zupełnie indziej. Poznając nowe osoby zwracam uwagę czy ktoś jest (jak ja to mówię) „spięty na wiele tematów” albo jak można inaczej powiedzieć „przewrażliwiony” - bo nie lubię takich osób, często trzeba przy nich chodzić jak na paluszkach co uniemożliwia ciekawe rozmawianie. Ale nie kłócę się z nimi że ich punkt widzenia to nie ten jedyny obiektywnie dobry.
Aktorzy mają ogromny wpływ na młode osoby, im większą mają popularność tym większą reklamę stanowią sami w sobie. Sam byłem zapatrzony kiedyś przykładowo na Scotta Adkinsa, marzyłem o jego sylwetce zaprezentowanej w filmach z Boyką. Takie postace jak Van dam czy Shwarzeneger miały wpływ na moją wizję tego jak świetnie może wyglądać mężczyzna. I na moje szczęście, dobrze zbudowany facet jest społecznie odbierany pozytywnie. Natomiast co gdyby wzory za którymi podąrzyłem, były by krytykowane społecznie? Wyobraź sobie że młoda kobieta robi sobie zmiany, które widzi w filmach, bo tak prezentują się najbardziej popularne aktorki i wszystkim się to przecież podoba(Bo krytyka jest zakazana/cenzurowana), a nagle w rzeczywistości zderza się ze ścianą - wiele osób unika wchodzenia w interakcje z nią, a może facet lub kobieta który/a jej się podoba nie jest zainteresowana bo takie zmiany ją/jego rażą? Pal szejść jeśli zrobiła to bo jest świadoma tego co robi, bo to jej się osobiście podoba, bo to zgodne z jej charakterem, ale co w sytuacji gdy zrobiła to dla efektu, bo uznała że tak się teraz żyje, bo to popularne, bo chciała się podobać, a uzyska efekt odwrotny? Socjologia jest bardzo skomlikowana, nie jest też stała - socjologia się dzieje - krytyka tego co społeczeństwu się w danym momencie nie podoba jest naturalna, tym bardziej wobec osób publicznych, dla których wizerunek jest takim samym narzędziem pracy jak umiejętności. Aktor który nie jest gotowy na krytykę, jest jak chirurg któremu trzesą się ręce - powinien zmienić zawód. Do tego wiesz jak sobie radzą z krytyką osoby które są świadome swoich decyzji? Mają ją w dupie, bo każdy może mieć swoje zdanie. Aktorów boli krytyka, bo to przychylność publiczności daje im lepsze role i więcej kasy. Stawiam tezę że liczyli na pozytywny odbiór wprowadzonych zmian, że zrobili to by zwiększyć swoją atrakcyjność i popularność i boli ich że efekt jest odwroty - bo gdyby zrobili to dla siebie - to dlaczego miałaby ich interesować opinia randomów z internetu?
Mnie bardziej w sytuacji Moriarty denerwuje to że ona próbuje wmówić wszystkim że ona nie robiła żadnych zabiegów
Mnie zastanawia dlaczego oni ukrywają fakt że sobie zrobili operacje. Przecież w Stanach jest to jeszcze bardziej normalne i popularne niż w Polsce. Pamiętam jak swego czasu Rene Zelweger pojawiła się na jakimś czerwonym dywanie po operacji plastycznej. Szczęka mi opadła i pomyślałam - coś ty sobie kobieto zrobiła i dlaczego. Wyglądała jak zupełnie inna osoba, nie przypominała siebie. Raczej się o nią martwiłam niż hejtowalam. Problem polega na tym że takich zmian nie da się już cofnąć.
Bo to są prywatne sprawy? Kurde nie jesteś lekarzem Efrona ani Moriarty żeby oni ci musieli mówić jakie zabiegi medyczne mieli.
@@IwonaKlich prywatne sprawy, owszem, ale weź pod uwagę, że gdyby Efron powiedział "tak zrobiłem sobie operację plastyczną bo upadłem i złamałem szczękę co się źle zrosło" zamknęłoby usta wszystkim hejterom i zakończyło roztrząsanie "problemu". Nie mówię że mają opowiadać ze szczegółami co sobie zrobili bo mam to w tylnej części ciała natomiast zwykle stwierdzenie - tak zrobiłem/łam sobie operację i co z tego? Dałoby lepszy efekt niż udawanie że nie, bo to tylko napędza spekulacje. Chyba że to jest sposób na podgrzanie atmosfery wokół aktora. Chodzi też o swego rodzaju uczciwość w stosunku do fanów którzy może rzeczywiście martwią się o swojego idola.
Nie zgadzam się z tym, że mamy prawo do krytykowania czyjegoś wyglądu tylko dlatego, że jest to osoba publiczna, że jest to aktorka czy aktor. Nie uważam żeby to było dla nich dobre, żeby oceniać innych życie, ciało i decyzje, dopóki nikomu nie robią tym krzywdy, na podstawie filmów, zdjęć, materiałów. Naprawdę uważasz, że krytykując szczękę Zaca pomagasz mu w jakiś sposób? Czy pomagasz sobie? Nie znamy prawdziwej sytuacji tych ludzi, a dajemy sobie przyzwolenie na ocenianie ich, jak mówisz, świadomych zmian w ich własnych ciałach, które nie mają żadnego wpływu na nasze życie. Tylko dlatego że są aktorami, osobami publicznymi? Bo tak naprawdę co nas obchodzi co robią ze swoim ciałem? Przypomina mi ten materiał niedawną sytuację i dyskusje związaną z Księżną Kate, gdzie wszystko urosło do jakiejś niewyobrażalnej rangi dramatu i teorii spiskowych, wymagań i roszczeń, dopóki nie zmuszono jej żeby publicznie przyznała, że jest chora. Na nowotwór. Nie dano jej szansy na to żeby przejść przez to w swoim tempie tylko dlatego, że media i opinia publiczna rościły sobie prawa do jej życia i jej prywatności, bo przecież jako księżna jest własnością ludu. Ja jestem zdania, że każdy dorosły człowiek ma prawo robić z własnym ciałem to, co mu się podoba. Wierzę, że taki Zac ma wokół siebie bliskich, którzy w razie konieczności reagują, gdy coś jest nie tak. I wierzę, że ocenianie ich wyglądu przez dziennikarzy, youtuberow i fanów w myśl niby troski, jest zwyczajnie szkodliwe. Zajmijmy się sobą i swoim życiem a oceniajmy grę aktorską czy postawy społeczne, a nie czujesz tatuaże, operacje plastyczne, związki, czy decyzje życiowe.
Negatywność przyciąga, pozytywność nudzi
Tak wygląda dzisiejsze społeczeństwo
Dobrze, że niektórzy są odporni na presje branży i np. Kate Winslet lśni w swojej niedoskonałości w "Mare z Easttown"
Pełna zgoda
Super materiał, zmusza do refleksji. Brakowało mi ostatnio takich treści u Ciebie. Mam nadzieję, że statystyki też za tym pójdą.
Dzięki za wyjaśnienie tej soczewki. Zawsze się zastanawiałem, czy masz dwa różne kolory, czy to soczewka (sam noszę, więc zwróciłem uwagę a ten kontur, ale nigdy nie byłem pewien) :D
Przykre jest to, co niektórzy sobie robią, żeby wyglądać "lepiej", a kończy się na wyglądaniu jak potworek. Myślę, że jak jakaś kobieta to sobie robi i to nie wygląda dobrze, to trzeba o tym mówić, żeby młode osoby nie szły jej kierunkiem...
Ja widzę to tak: każdy może mieć opinię o wyglądzie, ale wyrażanie jej powinno odbywać się za zgodą osoby, do której tą opinię kierujemy. Aktorzy mają niestety prze*ebane, bo każdy wymaga od nich idealności, a wygląd to przedmiot ich pracy. Przestańmy nakręcać siebie i innych na ocenianie wyglądu. Gdy wizerunek stanie się sprawą neutralną nie będzie presji na określony wygląd i szkodliwe ćwiczenia, diety i operacje. Zdrowie powinno być wyznacznikiem tego, czy interweniujemy czy nie. A wyników badań po wyglądzie zazwyczaj nie widać.
Przyjaciele, rodzina, osoby bliskie - tak, troszczą się o nas. Obcy ludzie niech nie pierdzielą, że się troszczą, po prostu dbają o swoje uczucia, a nie nasze. "Obraza uczuć estetycznych" - tak bym to nazwała. Erin wygląda spoko, Zach wygląda spoko, gadanie że się oszpecili to przesada. Można się jedynie martwić dlaczego zdecydowali się na taką zmianę i co zrobić, żeby branża nie wytwarzała takiej presji.
Na prywatnym poziomie: ja bardzo dużo w życiu nasłuchałam się o tym, że jestem brzydka; minęło parę lat i teraz bardzo rzadko słyszę opinie pod swoim adresem, czuję się lepiej ze sobą, a nieliczni komentujący wyrażają się bardzo pozytywnie o moim wyglądzie. Co się zmieniło? Kompletnie nic. Poza tym, że jestem starsza i to widać, nic w swoim wyglądzie nie zmieniałam. Niestety, psychicznie musiałam długo wychodzić z tego co mnie kiedyś spotkało.
A skoro prosisz o opinię: Ty Filipie wyglądasz ślicznie, fryzura nie, a Ty tak.
Szacun za odsłonięcie się.
Zastanawiałem się czy to heterochromia czy skutek wypadku.
Co do stanowiska wyrażonego w odcinku pełna zgoda.
Z powodu mojego wyglądu ( wagowo byłam większa z powodu zaburzeń hormonalnych między innymi) w podstawówce mnie wyśmiewano. Ostatnio na USG wyszło, że moja tarczyca jest mała objętościowo (mniejsza od prawidłowo rozwiniętej tarczycy) przez to niektóre funkcje w moim ciele nie są prawidłowe. Boję się, że mogę mieć Hashimoto, bo niedoczynność mam i do końca życia muszę brać leki by normalnie funkcjonować. Jednak wracając do wyśmiewania... to przez to wyśmiewanie mogłam się nabawić depresji, a początkowo zaburzeń nerwowo lękowych, które potem ewoluowały i dopiero od paru dobrych lat leczę się na nią i farmakologicznie oraz terapeutycznie ( nie nie trwa to dwa lata, bo cholernych traum sprzed kilkunastu lat nie da się wyleczyć w podręcznikowym czasie.)
Co chcę powiedzieć to pomyślcie dwa razy zanim kogoś wyśmiejecie dzieci i dorośli, bo potem ta osoba może się źle czuć i nabawić się innej choroby oprócz posiadanej ( jeśli jakąś ma). Warto zapytać czy wszystko okej i być wrażliwym jeśli coś się dzieje, bo wyśmiewanie nie jest kluczem do niczego dobrego, a może doprowadzić do zrobienia prochu z kruchej i tak ludzkiej psychiki.
Ej to twoje prawe oko wygląda zajebiście serio.
A to jak powiedziałeś że lubisz podkreślać jego inność było epickie.
Jesteś moim sigmą.
Wspomniałeś że w niektórych przypadkach ktoś musi nam powiedzieć że wyrządzamy sobie krzywdę, gdy oszpecamy się lub igramy ze swoim zdrowiem. Jednak zwróć uwagę że oceniająca narracja i tak raczej nie zmieni za dużo. Nie słyszałem jeszcze o przypadku że ktoś komuś powiedział "jesteś gruby", a druga osoba stwierdziła "masz racje od dziś zadbam o swoje zdrowie". Oczywiście przykład nieco przesadzony aby podkreślić to co chcę powiedzieć. Jestem za tym aby rozmawiać na każdy temat ale jeśli ktoś pyta "Dlaczego wyglądasz tak źle?" to część osób może to odebrać jako hejt i tyle. To są ich uczucia do których mają prawo. I aby zmniejszyć ryzyko złego odbioru można spróbować bez ocen i szczerze powiedzieć dlaczego piszemy taki komentarz nie zostawiając pola do nad interpretacji. np "Widzę że wyglądasz inaczej, czuje się źle bo się o Ciebie martwię. Czy potrzebujesz pomocy? " I tyle nie musimy klasyfikować tego jako złe/dobre.
Wracając do "dobrych" ocen to tu również nie możemy być pewnymi co jest dla kogoś pozytywne, a co nie. Bezsensowne rzucanie "jesteś piękna" również ma małe znaczenie ponieważ jeśli ktoś w siebie nie wierzy zwyczajnie pomyśli że kłamiemy. Lepiej komplementy mówić z swojej perspektywy "podoba mi się w tobie X". Bo jak najbardziej będzie to prawda która dodatkowo będzie trudna do podważenia. Oceny typu "jesteś piękna" zakładają że jest jakaś uniwersalna prawda lecz nasz świat jest pogmatwany i każdy z nas jest inny co wyklucza prawdę absolutną. A jeśli założymy że nie ma prawd uniwersalnych to każda ocena staje się kłamstwem.
Jasne, że chciałabym usłyszeć, że coś jest nie tak z moim wyglądem, kiedy w jakiś sposób robi się to niepokojące. Jednak wolałabym, żeby powiedziały mi to osoby bliskie, a nie gromada zasmozwańczych znawców z Internetu. Z drugiej strony nieprzyznawanie się do operacji plastycznych jest dla mnie wątpliwe moralnie i szkodliwe, ale to już inna rzeka tematyczna.
W dzisiejszych czasach nic już nie można powiedzieć. Trzeba "ochać i achać", ludzie zamykają się w bańkach pokroju Instagrama, gdzie nie wolno napisać niczego "złego". Owszem, chamstwo nie powinno być akceptowalne, jednak jeśli ktoś np. zrobił sobie operację plastyczną lub jest otyły, to - uwaga - po prostu zrobił sobie operację czy jest otyły. To są suche fakty. Tak, jakby powiedzieć że ktoś ma dwie nogi. Co innego, jeśli zaczynamy nazywać kogoś "Frankensteinem" bądź "wieprzem" - wtedy to przesada. Ale zwykłe stwierdzenia na temat czyjegoś wyglądu pozbawione negatywnych emocji są naprawdę normalne.
Nie są. Po pierwsze ludzie mają lustra i pisanie oczywistości bo wydaje ci się, że obcych ludzi obchodzi, że masz oczy i widzisz (a to co widzisz musisz opisać) jest śmieszne i żałosne. Twoje zdanie nie ma znaczenia dla obcych osób. Nie odkrywasz wiedzy tajemnej, z której osoba komentowana nie zdaje sobie sprawy. Czy piszesz ludziom np. "masz łuszczycę" albo "jesteś sparaliżowany" czy wybrałeś tylko osoby po operacjach plastycznych i otyłe? Pytam z ciekawości 🙃
Jak by ten odcinek był kawałkiem z guitar hero, to zrobił byś go na Perfect! Idealny stosunek empatii do drugiego człowieka z logicznym podejściem do tematu. Za takie treści lubię twój kanał. 🫶
Jako kobieta powiem, że obecne standardy piękna kompletnie mi się nie podobają. Czasem na fejsie widzę obrazek w stylu, gdyby "Przyjaciele" powstali w obecnych czasach i obrazek aktorów przerobionych w stylu obecnych instagramowych celebrytów, i wygląda to koszmarnie. Obecne zabiegi estetyczne i trendy w makijażu zamiast tuszować niedoskonałości i podkreślać ciekawe cechy, przerabiają wszystkich na jedno kopyto. Makijaż przestaje być makijażem i staje się charakteryzacją, maską, która kompletnie zmienia człowieka. A największym problemem zabiegów estetycznych jest to, że najczęściej na jednym się nie kończy (podobnie z tatuażami) i po jakimś czasie człowiek nie przypomina już siebie.
A mi się podobają takie drobne niedoskonałości, "idealny" wygląd jest nudny.
A oko świetne, zarówno prawdziwe, jak i z soczewką, jakbym musiała to też bym wybierała kolor inny od naturalnego
Twoje założenie, że ocena czyjegoś ciała bez zgody ma prawo funkcjonować, bo może pomóc komuś zauważyć, że ma problem powinno ograniczać się do osób, które znają jednak sytuację (bliscy) lub są specjalistami (dietetyk, dermatolog, lekarz), albo ewentualnie potrafią powiedzieć to z wyczuciem . Skomentowanie nastolatce "o kurwa masz monobrew jak mario" nie nakieruje jej na pójście by przebadać się czy wszystko jest okey z jej hormonami. Nie - będzie obsesyjnie wyrywać włoski, albo nawet jak ją stać to pójdzie na jakiś zabieg depilacji laserowej i tak się często zaczynają pewne obsesje na punkcie zabiegów, które robi coraz więcej kobiet i mężczyzn. Większość operacji plastycznych właśnie bierze się z tego, że ludzie oczekują idealności.
Komentarze nawet powiedziane z wyczuciem od kogoś prawie obcego mogą być niemile widziane, bo widzisz ktoś może od lat próbować zwalczać problem i nie potrzebuje zbawiciela, który go uświadomi.
Nie zgadzam się z Mają Staśko, bo nie nazwałabym każdego komentarza o czyimś ciele shamingem. ALE rozumiem też o co jej chodziło i nie zgodzę się tu z komentarzem Filipa do tego, bo wydaje mi się, że po prostu nie zrozumiał. Jestem osobą która przez większość życia miała wagę w normie, a nawet okresowo niedowagę. Mimo to, w okresie nastoletnim dopadły mnie zaburzenia odżywiania, idące w stronę anoreksji. „Komplementy” odnośnie mojej bardzo niskiej wagi, były dla mnie najlepszymi komplementami - z perspektywy czasu, niestety destrukcyjnymi. Komplementy napędzały moją chęć krzywdzenia siebie. Z drugiej strony, miałam koleżankę w klasie. Koleżanka wyglądała jak mokry sen anorektyczki, kolana miała szersze niż uda. Była tak chuda, że do dziś zastanawiam się jak znajdywała na siebie spodnie które nie wyglądały głupio. Do tego wszystkiego dziewczyna jadła za trzech. Pojawiały się zatroskane komentarze, podejrzewające zaburzenia odżywiania, bulimię, niewiadomo co. Dopiero z bloga którego prowadziła dowiedziałam się, że chorowała na coś zupełnie nie związanego z odżywianiem i jej marzeniem było przytyć. Jej psychika była w rozsypce przez komentarze typu „ale ja bym chciała tak jeść i nic nie tyć”. Na koniec, komentarz z drugiego spektrum. Zawsze miałam problemy z tarczycą, które dwa lata temu przerodziły się w niedoczynność. W dwa lata przytyłam 20 kg, jedząc tyle samo a ruszając się więcej. W końcu po dobranych lekach waga wraca do normy (normalne leki hormonalne, nie ozempic). Jestem wdzięczna za moje otoczenie, które nawet raz tego nie skomentowało. Wszyscy widzieli, nie schowa się dodatkowych 20 kg mając 163 cm wzrostu. Ale nikt tego nie komentował. To był czas w którym strasznie ze sobą walczyłam, bo pilnowałam deficytu i ćwiczyłam i nic. Jestem też byłym profesjonalnym sportowcem, wiedziałam wszystko na temat diet, treningów i metabolizmu. Byłam wtedy załamana, i gdybym w tamtym momencie usłyszała jakąś złotą radę to wyszłabym z siebie.
I o takie przypadki chodziło Staśko. To co nam wydaje się komplementem lub dobrą radą, może absolutnie destrukcyjnie wpłynąć na tą osobę. Czy jest to shameing? Nie. Ale uważajmy na to co mówimy.
Moje zdanie jest takie: jeżeli osoba którą komentujemy nie jest w stanie zmienić czegoś w 15 minut (np podkleić rzęsy) - zostawmy to dla siebie, zastanówmy się czy warto. W przypadku osób publicznych, komentarze będą zawsze, zastanówmy się tylko czy i jak chcemy się do nich dokładać, szczególnie na publicznych forach.
Bardzo ciekawy wątek:)
Aczkolwiek, nie zgodzę się z tym, że co do zasady komentowanie ,,elementów” ciała, które zostały zmodyfikowane jest OK, bo ktoś się z tym nie urodził.
Natomiast komentowanie, rozważanie, czy ktoś miał operacje, zwłaszcze jeśli uparcie zaprzecza (np. zamiast braku komentarza), nie wydaje mi się problematyczne, jeśli nie jest okrutne.
Inną zupełnie sytuacją jest oczywiście ingerowanie w wygląd, zaprzeczanie, a potem promowanie produktów, dzięki którym to niby się uzyskało taką zmianę ;)
Dokładnie to!
Bawi mnie jak ludzie przejmują się wyglądem innych. Dla mnie dopóki jest wykonywane w ramach szeroko pojętych norm społecznych i nikomu nie szkodzi (typu obnażanie się publiczne albo przyjście w klapkach i krótkich spodenkach na pogrzeb), to mnie tak bardzo nie obchodzi, że aż sobie ciężko wyobrazić. Mogę lubić określone cechy urody albo nie lubić modyfikacji ciała typu tatuaży, czy kolczyków, ale to nie jest moja sprawa co ktoś obcy robi ze swoim ciałem.
chyba najmądrzejsze słowa o miłości do powierzchowności. o miłości i nienawiści do opakowania. świetna robota. mam nadzieję, że dotrze szeroko i wielu nierozumiejących w końcu olśni.
Bez Schematu pięknie pokazuje, że jest bardzo wartościowym i mądrym kanałem ❤
Filip - Ty jesteś wspaniały. Świetne materiały, bogactwo tematów, a jako osoba płci przeciwnej uważam Cię za naprawdę przystojnego i uwielbiam słuchać Twojego glosu 😘 i wiem, że sporo osób podziela moje zdanie. Kto twierdzi inaczej i czepia się bzdur, temu kij w oko 😏
Tylko nie w oko!
@@BezSchematu XD
@@BezSchematu To co lepiej kij w d................
Dłoń i do boju XD
@@BezSchematu to kij w inną część ciała, też bardzo bolesna 😅
Filip jest bardzo przystojny!
Odnośnie Zaca Efrona proponuję obejrzeć materiał z kanału Stalowy szok. Zac chyba trochę nienaturalnie zmieniał swoją sylwetkę w Swojej aktorskiej karierze.
Tymczasem Christian Bale :l
A jest jakiś aktor który robił to naturalnie? Zac to i tak pikuś, bo on zawsze trenował. Weź jak ktoś kto nigdy nie trenował nagle morfuje w młodego boga...
Rzecz w tym, że nasze komentarze nie mają żadnego znaczenia, choć jak zwykle wydaje się nam, że jest dokładnie odwrotnie. Nikt z nas nie potrafi zrozumieć, czemu Erin, która była (i podkreślam to z całą mocą: była) bezdyskusyjnie piękną kobietą zdecydowała się majstrować przy swoim wyglądzie. Tyle, że my wcale nie musimy tego rozumieć, bo to naprawdę nie jest nasza sprawa. Chciała tych operacji, to się im poddała. Podstawowym prawem każdego człowieka jest (bądź powinna być - "pozdrowienia" dla prawicy) możliwość decydowania o samym sobie, bez względu na konsekwencje.
regularnie dostaje negatywne komentarze w stosunku do mojego wyglądu ale głowny z uwagi na mój alternatywny styl. Do dziś pamiętam gdy idąc po mieście pewna starsza pani napluła mi w twarz bo nie podobał jej się mój wygląd, ostatnio idąc po Katowicach pewien facet zaczał mnie wyzywac od pedalska. W takich chwilach żałuje że jeszcze nie kupiłem sobie gazu pieprzowego. Ogólnie mi to przechodzi zazwyczaj koło nosa, cześciej nawet uznaje to za "śmieszne" anegdotki bo mam silną psychę ale pewnie gdyby trafiło to na kogokowliek innego to mogłoby się to źle skończyć. Przykre jest że żyjemy w świecie gdzie nie można czuć się dobrze ze sobą bo zawsze znajdzie się ktoś komu się nie będzie to podobało i będzie to w bardzo agresywny sposób komentował. Jednym jest komentowanie czyjegoś wygladu i zwykłe mówienie że jakaś część cudzego wyglady lub stylu nie wpasowywuje się w nasze gusta, inną rzeczą jest jawne szydzenie i wyśmiewanie drugiej osoby za rzeczy które albo jej osobiscie się podobają albo nie ma się na nie wpływu.
Odniosę się tylko do części filmu, bo zresztą przeważnie się zgadzam. Tym razem jestem team Maja Staśko. Dla mnie granica jest jasna i jest uwarunkowana moimi doświadczeniami. Nie chcę słuchać komentarzy na temat mojego wyglądu - ani pozytywnych, ani negatywnych, niezależnie od tego, jaka jest intencja osoby komentującej. Z prostego powodu: ja mam lustro. Co więcej, mam pewne kompleksy, którymi nie dzielę się otwarcie i które bardzo skutecznie wpływają na mój nastrój i samopoczucie. Bardzo łatwo nietrafionym komentarzem striggerować mnie do nadmiernego myślenia o moich defektach. W tej sytuacji, nie odbieram grzeczności i kurtuazji jako ograniczeń w dyskusji na temat zdrowia i przepisywania nadmiernej wartości wizerunkowi, czy powierzchowności. Traktuję je jako narzędzie obronne, które chroni przed zranieniem mnie, ale też które chroni innych, przed moim zachowaniem, które może zostać odebrane jako raniące. Wygląd traktuję kak każdy inny element sfery osobistej, jak poglądy polityczne, wiara, przekonania i tym podobne. Nie komentuję ich, nie oceniam ich, choć nie zawsze muszę mieć o nich pochlebne zdanie. Co mój komentarz lub moja opinia może wnieść, szczególnie w sytuacji, kiedy jest to opinia nieproszona i często niechciana? Zdaję sobie też sprawę z tego, że dla wielu osób kwestia wyglądu może być nieprzepracowana psychicznie, więc nawet opinia podyktowana dobrą wolą i troskliwą intencją może zostać odebrana wrogo, jako atak albo coś nieprzyjemnego i krzywdzącego. Dlatego nie zgadzam się z argumentacją intencji i uważam, że jest to swojego rodzaju wytrych, którym bardzo łatwo usprawiedliwić swoją uszczypliwość albo szyderczość. Myślę tutaj szczególnie o tych wszystkich babciach, ciociach, koleżankach z pracy i komentariacie z internetu, którzy tłumaczą swoje ofensywne pytania: "Co ci się stało, dlaczego się tak zapuściłaś, przybyło cię, sama skóra i kości", troską o zdrowie drugiej osoby. Nie, to nie jest troska. Mam wrażenie, że empatia jako umiejętność cenna w komunikacji zanika i wiele osób nie potrafi wyjść poza sferę wyznaczoną przez czubek własnego nosa, by sposób wrażliwy i wyrozumiały wyrazić troskę i chęć pomocy. Bardzo często jest ona wyrażana z pozycji uprzywilejowanej, wyższościowej, podyktowanej chęcią podbudowania własnego ego. Dlatego takie swobodne komentowanie wyglądu innych jest dla mnie bardzo specyficznym tematem, który zależy od kontekstu i od wrażliwości odbiorcy takiej opinii. Myślę też, że pomoc musi być chciana. Nie mam takiej siły jak Ty, by tak otwarcie i swobodnie opowiadać o tym, że jakiś fryzjer zepsuł moją fryzurę i teraz wyglądam śmiesznie i dziwnie. Mnie wystarczy, że widzę w to w lustrze i bardzo źle się z tym czuję w środku. Może jestem przewrażliwiona, ale myślę, że to tylko zwraca uwagę na to, jak różne mamy doświadczenia, i jak otwartym trzeba na nie być i delikatnym. Jako dziecko byłam prześladowana z powodu wyglądu, wagi i zainteresowań. Pracuję nad tym by zapanować nad tymi traumami, ale to nie jest proste i nawraca w różnych formach. Don't be c*nts for each other.
Moim zdaniem, to media w dużej mierze są odpowiedzialne za to co się dzisiaj dzieje w mediach społecznościowych. Jednakże drażni mnie celebryta/aktorka/aktor, którzy ewidentnie poprawiali sobie wygląd, ale nie potrafią się do tego przyznać. Nie mam problemu z tym, że ktoś miał operację plastyczną, w końcu to nie moje ciało, ale nie znoszę gdy ktoś kłamie.
Przepraszam ale dlaczego przejmujesz się cudzym wyglądem tak bardzo że cie to drażni? To podpada pod solidny problem z relacjami parasocjalnymi.
@@IwonaKlich absolutnie nie interesuje się cudzym wyglądem. Jednakże tak jak napisałam powyżej drażni mi sytuacja, kiedy ktoś ewidentnie poprawiał sobie urodę, ale całemu światu próbuje wmówić, ze to zasługa genów/make upu czy dobrej bielizny. Bo to oznacza, że zwyczajnie kłamie. Jeżeli ktoś ma potrzebę zrobienia operacji lub botoksu ok, ale miej odwagę się do tego przyznać.
A czy Ty masz obowiązek przyznawać się obcym ludziom do tego co robisz z własną twarzą? No nie.
@@alicjadrazkiewicz3383 jest subtelna różnica pomiędzy mną czyli osobą prywatną a modelką/aktorką na wyglądzie której wzoruje się spora część fanów. Nastolatki/ młode kobiety nie akaceptują swojego wyglądu lub w skrajnych przypadkach popadają w depresję, bo nie mogą osiągnąć takiego wyglądu. Wygląd, który najczęściej jest zasługą operacji plastycznych/botoksu/wypełniaczy.
@@agnieszkakrólik Zawód aktora nie służy wychowywaniu obcych dzieci i dbaniu o ich zdrowie psychiczne.
Wielki szacunek za ten materiał. Ciało człowieka to nie tylko geny, ale też jego historia. To nas czyni wyjątkowymi. Nie ma ludzi perfekcyjnych, choć media nadal wciskają nam obrazki, które mają nam sugerować, co jest atrakcyjne, a co nie. Od tego się nie ucieknie i chyba większość ludzi będzie mieć zawsze z tyłu głowy, że jest coś w ich wyglądzie, co od tego wzorca odbiega, a to często ich blokuje w życiu. Ludzie mają różne kompleksy i nie ma co czepiać się, że ktoś używa makijażu, nosi luźne stroje, soczewki itd. Jeśli dzięki temu ktoś się czuje bardziej komfortowo, to nie powinno nikomu przeszkadzać. Inna sprawa, jeśli te "poprawki" są tak inwazyjne, że przestajemy być sobą, a kreujemy jakiś wyidealizowany obraz, aby przypodobać się innym i dowartościować.
Też mam jedno oko i też to drugie bardzo mocno rzuca się w oczy. Rówieśnicy mocno się z tego naśmiewali. Też byłem cyklopem, cyborgiem, a nawet terminatorem :) Na szczęście moja żona akceptuje mnie takiego jakim jestem i nic innego nie ma dla mnie znaczenia. Fajny rozsądny materiał, dzięki
Terminator - też mi się tym obrywało.
zwróćmy uwagę na to, że nikt, dosłownie nikt, nie komentuje zębów Karla Urbana, mimo że odbiega od wykreowanego obrazu w branży. Bardzo go szanuje za to, że akceptuje to jak wygląda ,zamiast dostosowywać się do hollywoodzkich standardów stosując sztucznie poprawiny uśmiech
Tbh ani razu nie zwróciłam uwagi na jego zęby 😅 na twarz Erin też 🙈
@@olak0378niemożliwe jak oglądasz to chyba widzisz aktorkę albo aktora
@@wojbas471 nie no, powiedz mi więcej co widzę albo nie widzę, na co zwracam uwagę a na co nie 🤡
Ee to oko jak dla mnie wygląda spoko. Bez soczewki tez zajebiscie. Jakbys mial cyberwszczep. Dla mnie wyglada cool.
Ważny temat, poprowadzony w inteligentny i pełen szacunku sposób. Nie cierpię wyszydzania wyglądu innych. Wyszydzania, a nie kulturalnego skomentowania rzeczywistości. Nie potrzebuję od obcych mi osób komentarzy na temat mojego wyglądu, ale też nie reaguję histerycznie jak je usłyszę. Zależy mi na szczerości moich bliskich. A jak słyszę to słynne: prawdziwy mężczyzna zaczyna się od 180 cm wzrostu, prawdziwa kobieta kończy się na 60 kg wagi, to przewracam oczami i mówię: wyjdź z tej twojej pornorzeczywistości i dorośnij. I mówię to ludziom niezależnie od ich płci, wieku, wykształcenia…
Co do wielkości przyrodzenia , to pomijając juz fakt bezsensowego czepiania sie o rozmiar. To jego wielkość w spoxzynku czasem ma sie nijaki do wielkości we wzwodzie, u jednych powieksza sie mało głównie trwardnieje a u drugich powieksza sie dwukrotnie. Do do tego kwestia temperatury jezeli byłoby zimno to siurek kurczy sie dosc mocno. Wystarczy wyjsc z zimnej wody i zobsczyc jak bardzo malusi sie robi
Szacunek za zdjęcie soczewki. Myślałem, ze masz heterochromię i wygląda to świetnie, aż można zazdrościć. Bardzo przyciąga to uwagę i pomaga też zapamiętać, że jest wyjątkowy. Świetny film.
To ja wspomnę o Mickey Rourke. Z jednej strony zrobił z ciałem to co zrobił. Z drugiej później mimo to zagrał kilka wspaniałych ról jak w Sin City czy Zapaśniku.
Miałem go wrzucić w ten materiał, ale pomyślałem o tym za późno. Polecam popatrzeć na jego niedawne zdjęcia. To jest straszne - tak wygląda uzależnienie od operacji plastycznych. Poraża mnie, że nie ma kogoś, kto by go powstrzymał przed krzywdzeniem i zobrzydzaniem sie.
@@BezSchematuFilipie, wiesz co napisałeś? Nie ma nikogo, kto by powstrzymał nałogowca przed krzywdzeniem się? Przecież to podstawa nałogu, nie da się pomóc zerwać z nałogiem komuś kto tego nie chce. To tragedia nałogów.
W przypadku operacji plastycznych jest jeszcze jeden dylemat. Jeśli by się ich zakazało, to i wtedy przeszłyby do podziemia, byłyby bardziej niebezpieczne i nawet nie byłoby kogo pozwać za błąd w sztuce, czy choćby brak odpowiedniej higieny, który przy operacji może skończyć się tragicznie.
@@BezSchematu
Ale nie nam oceniać, czy jego wygląd jest straszny, czy nie!
Niech to oceniają jego najbliżsi, którym daje przyzwolenie na wchodzenie z butami w swoją przestrzeń.
"nie ma kogoś, kto by go powstrzymał przed krzywdzeniem i zobrzydzaniem sie"
Tak, jak bardzo cenię sobie Twoją wrażliwość, to to, co napisałeś, jest obrzydliwe. Jest chamskie. Bo to jest Twoja subiektywna opinia. I nie Tobie oceniać jego wygląd.
Już wcześniej wspomniałem: w podobny sposób pisano o tatuażach Ewy Swobody. W taki sam sposób pisano o tatuażach jednej z naszych wspaniałych naukowczyń.
KTO nam daje prawo oceniania wyglądu i decyzji dotyczących wyglądu zupełnie obcych nam osób? Nie wiemy dlaczego sobie zrobił tyle operacji plastycznych i nie wiemy tego, jak się z tym czuje.
Uważasz, że jeśli czuje się dobrze z tym jak teraz wygląda, to komentarz "ktoś powinien powstrzymać go przed zobrzydzaniem się" jest na miejscu?
Uważasz, że jeśli on czuje się dzięki temu lepiej, to właściwe jest mówienie, że wygląda obrzydliwie?
Nigdy nie pomyślałbym że spotkało cię coś takiego, ale twoje oko teraz wygląda naprawdę pięknie. Jakbyś miał w nim gwiazdę, cudowną błyszczącą gwiazdę!
Szacun dla ciebie za zdjęcie soczewki i dziękuję że to dla nas zrobiłeś
Mam dylemat do artykułu z Panią Staśko. Doskonale rozumiem dlaczego jej słowa mogą być postrzegane jako ekstremum do którego nie należy dążyć, jednocześnie ma w pewnym aspekcie rację. Przykład który podam jest anegdotyczny, natomiast mam podstawy twierdzić że nie wyjątkowy.
Niedawno jedna z bliskich mi osób miała nawrót zaburzeń odżywiania. Jednym z triggerow, który to spowodował był komentarz dot. jej wyglądu. Usłyszała, że zaczęła wyglądać ślicznie bo schudła. I teraz może się wydawać że to super komentarz, zwłaszcza z perspektywy faceta, gdzie presja społeczna aż tak nie skupia się na naszej fizyczności. Funkcujunajc w kulturze gdzie wszelkie komunikaty pokazują jakie Twoje ciało powinno być, bardzo łatwo uzależnić jego ocenę od liczby kilogramów. To znowu może bardzo zepsuć relacje z jedzeniem. Chcesz kontrolować każdy kilogram, więc kontrolujesz każdą zjedzoną kalorie. Wyjście z tego stanu wymaga oderwania oceny ciała od kilogramów. Zatem wszelkie komentarze wiążące nasz odbiór z liczbą kilogramów nawet podświadomie tworzą świat gdzie nie istotne jest ile się ruszasz i jak się czujesz, a istotne staje się ile masz kg. Stąd teoretyczny komplement może mieć naprawdę toksyczna formę i myślę że to też sprawia że powstało takie pojęcia jak body shaming.
Żeby podsumować, nieproszone komentarze dotyczące wyglądu nie uważam za coś złego. Natomiast niewobrazam sobie nie dyskutować o zagrożeniach które niosą ze sobą komentarze od obcych ludzi wartościujących kogoś na podstawie wzrostu lub liczby kilogramów. "Jesteś niepoważny z tym wzrostem." Lub "chyba się zaniedbałaś bo przytyło Ci kg" uważam że jako społeczeństwo taką formę krytyki musimy tępić. Możesz się martwić o czyjeś zdrowie lub dyskutować o zjawiskach społecznych plastycznej modyfikacji własnego wyglądu jako objawie nieprzeriobionych na terapii rzeczy związanych z ciałem. Ale nie rozumiem po co zwracać uwagę na wygląda łącząc to z aspektem bardzo subiektywnej oceny. Martwienie się o czyjeś zdrowie spowodu otyłości nie jest tym samym co powiedzenie "Jezu jaka ona gruba" jeśli ktoś jest w górnej granicy normy BMI.
Trochę chaotycznie mam nadzieję że wnosze coś do dyskusji
Filip, zdecydowanie lepiej wyglądasz z włosami do góry, jak masz takie klapnięte, to jest mniej spoko. Nie noś tej soczewki, bez niej jest fajniej. Te jaśniejsze okulary są cool, nie noś tych ciemnych.
Itd, itd... Czy mam prawo wygłosić taką opinię? Czy ktoś mnie pytał? Czy Ty potrzebujesz takiego komentarza, nawet, jeśli faktycznie tak uważam? I przede wszystkim - czy jest różnica między tym, że napisałam to tu, w publicznym komentarzu, a nie do Ciebie priv?
Absolutnie zgadzam się, że wyśmiewanie się z kogoś jest w ogóle poza dyskusją, wyrażanie opinii jest już mniej oczywiste.
Mimo wszystko jednak, bardzo subiektywnie, wywołuje we mnie odruch wymiotny publiczna dyskusja na temat czyjegoś wyglądu. Podkreślam, publiczna - i sam o tym mówisz, "gdybym był jego przyjacielem" - no, ale nie jesteś, więc mam wątpliwości, czy mamy prawo w taki sposób i w takiej przestrzeni rozmawiać o ludziach, których nie znamy, nie mamy pojęcia kim są prywatnie, jak wygląda ich historia i przyczyny pewnych decyzji. Oni nie mają się obowiązku nikomu tłumaczyć, a już na pewno nie randomowym ludziom w internecie.
Oczywiście, że to wszystko jest zapędzanie się w kozi róg, bo właśnie przez te niejasne granice, "poprawność polityczną" i przesadną wręcz indywidualizację społeczeństwa faktycznie lepiej nie mówić nic, bo ta sama wypowiedź dla osoby A będzie hejtem, dla osoby B komplementem 😊 Mimo wszystko jednak, wydaje mi się, że zdecydowana większość tych wyglądowych tematów jest po prostu zbędna, just like that.
PS Nic nie mam do Twoich włosów, oczu czy okularów xdddd ✌️
Będzie odcinek z omówienia Longlegs ?
Wczoraj byłem na filmie i naprawdę jest warty polecenia
Nie widziałam, ale chętnie posłucham recenzji.
+1 Świetny film
I to jest właśnie to za co kocham ten kanał !
Więcej takich tematów ,
Zauważyłem że masz coś z oczami , heterochromia pomyślałem i jedyne co mnie teraz zastanawia , to to czy na to oko widzisz tak samo dobrze , i czy Ci to nie przeszkadza ?! Wygląd ?! Mam to w d…., robisz za DOBRE rzeczy 🙏👍
To jednak hipokryzja, bo niby jeśli komuś urwało ucho to nie należy tego komentować, a jeśli ktoś zmodyfikował swoje uszy, by nie były odstające to już mamy pełne prawo to skomentować? W poprzednich wiekach kodeks zachowania nazywany z francuska savoir vivre, jednoznacznie zakazywał komentarzy na temat wyglądu, a tego typu uwagi mogły się skończyć wyzwaniem na ubitą ziemię, ale chamiejemy panie, jako gatunek i zaczynamy się zastanawiać, czy już wolno nam się śmiać z innych i szydzić, czy jeszcze nie zawsze? Pozdrawiam
Wg. mnie zarówno Erin jak i Zac się oszpecili. Mogę to napisać tutaj, gdzie tego nie przeczytają, mogę sobie o tym pomyśleć, bo kto mi zabroni. Natomiast kompletnie nie na miejscu jest pójście na ich sociale i wytykanie im tego. Intencja jest ważna, oczywiście. Jedna osoba napisze komentarz z troski, inna żeby się naśmiewać, jeszcze inna poczuje się "urażona" odejściem aktora/aktorki od swojego naturalnego wyglądu. Natomiast w zalewie komentarzy na temat wyglądu, taka osoba może nie dostrzec różnicy. Powiem więcej, wg. mnie nawet komentarze przypadkowych osób z internetu które piszą bo są zaniepokojone, mogą zaszkodzić. No bo dlaczego ktoś korzysta z operacji plastycznych? I mam tu na myśli osoby już dobrze wyglądające, nie ofiary wypadków które np. właśnie wskutek nieszczęśliwego wydarzenia zostały zdeformowane i chirurg był potrzebny. Prawdopodobnie chodzi o kompleks, czy próbę dostosowania się do obecnie panujących kanonów piękna. Taka osoba postrzega się gorzej niż jest w rzeczywistości i nawet jeśli ktoś zwróci jej uwagę na wygląd z troski, wg. mnie taka osoba może się jeszcze bardziej pogrążyć w modyfikacjach, może to odebrać jako właśnie ciągle niedostatecznie dobry wygląd, jeśli ktoś odbiera go negatywnie. Wg. mnie ktoś z na prawdę bliskich powinien w takich sytuacjach zainterweniować, chociaż na koniec dnia dorosła osoba ma prawo robić co chce i wyglądać jak chce. Gdybym miał możliwości finansowe to sam też bym znalazł jedną rzecz która mnie boli w mojej twarzy i chciał ją zmienić, więc czy mogę winić te osoby?
A w sprawie wzrostu czy przyrodzenia, to już w ogóle jakakolwiek krytyka jest poniżej jakiegokolwiek poziomu. Zwracanie uwagi na rzeczy na które nie mamy wpływu nie ma najmniejszego sensu i tylko pokazuje głupotę, bądź okrucieństwo komentujących.
kto ma małego siurka łapka w górę! pokażmy swoją siłę!
👀
Chore.
Dobrze że nie fiutka w górę.
Gdy pofarbowalam wlosy na brąz to usłyszałam, ze w blondzie wygladam lepiej, młodziej.
Za to komentowanie mojej jasnej cery, ktora bie lubi opalania jest dla mnie przykre.Sugerowanie , ze jak nie slonce/solarium to moge uzywac samoopalaczy jest ponizej krytyki.
Jesteś suuuper gościem! Cieszę się że dzielisz się swoimi przemyśleniami w sieci. Potrafisz poruszać serca.
Fryzura jest równie dobra jak Jaskra w 3 sezonie Wiedźmina od Netflixa ;)
Już się nie podniosę
Makao i po makale...
O Starlight pomyślałem, że zrobiła sobie operację. O Effronie pomyślałem, że wali teścia pod sam korek, I to tyle. Niech sobie robią co chcą. Lepiej jest po prostu zaakceptować samego siebie, swój wygląd, ale jeśli ktoś tego nie potrafi, i czuje że bez pomocy, bez transformacji tego nie osiągnie, i ma być nieszczęsliwy, to niech sobie robią co chcą.
Ostatnio inna pracownica w firmie się spytała mnie czy jestem w ciąży(bo przytyłam kilka kilo i zamiast 45/46 mam teraz około 50 kg na moje 1.56m wzrostu), po tym pytaniu się zastanawiałam czy nie schudnąć kilka kilo,ale zbytnio nie mam jak,ze wzgledu na warunki pracy
Też jak inni myślałam, że masz heterochromię! Masz bardzo ładne oba oczy, i bardzo fajne jest Twoje podejście "embracing differences". Myślę, że tu embrace pasuje jak ulał, i byłoby cudownie gdyby każdy z nas umiał tak docenić swoje "wyjątkowości"