o kadar zor ki aynı zamanda kaygılı kaçınganım ne inanabiliyorum ne güvenebiliyorum. içimden sevgi fışkırsa bile kaçmak kurtulmak istiyorum sanki boğazımı sıkıyor birileri o an karşımdakinden kaçınca oh diyorum ama hep bir sevgi ihtiyacım var biliyorum. sürekli mükemmeli arıyorum ama ben kusur abidesiyim o yüzden yalnız kalmalıyım kusursuz olana kadar diyorum. farkında olup hem kendimi hem karşımdakini yaralamak benim için çok acı verici. birine azıcık bile güvensem içimdeki küçük kız çocuğu ben buradayım diyor ama sanki yanıma yanaşsa hep kusurlarımı, eksiklerimi görecekler. sanırım artık tek başıma halledemeyeceğim noktaya geldim yakında terapiye mi başlamalıyım diyorum açıkcası. tesekkürler video için hiç yoksa tek ben savaşmıyorum onu anladım emeğinize sağlık.
Herkese merhaba, bir takipçimden gelen mesajı önemli bulduğum için paylaşmak istiyorum burada. Takipçimin mesajı şöyle: "Hocam erkek arkadaşımın kaçıngan bağlanma stiline sahip olmasını bu videodan sonra daha net anladım birden bire güzel giden ilişkinin bitmesine anlam veremedim ve hep kendimi suçladım meğerse işin özü buymuş ama ilişkiyi bitirmen sürekli beni bahane etmesi küçük bir olayı bitirmeye kadar getirmesi çok üzücü benimle hala görüşmek istediğini söyledi ama beraberde olmayalım dedi sizce neden?" Bu mesajda takipçimin bahsettiği eski-yeni-karmaşık sevgili bana kalırsa tam bir kaygılı-kaçıngan bağlanmış biri. Temelde kaçıngan bağlanmış olan insanların içlerinde kaygılı bağlanma stilinin özelliklerini de barındırmaları mümkün. Yakın ilişkiler bağlamında kaçıngan bağlanmış kişilerin kaygılı bağlanma stilinden ödünç aldıkları tipik davranış; bir yandan yakın ilişkide olmak isterken diğer yandan yakın ilişki içinde kalamamasıdır. Bunun altında ilişki içinde olduğu insan tarafından işgal edilme kaygısı yatmaktadır. Yaşamına nüfuz edilmesinden hoşlanmayan kaçıngan kişi, bu yönde en ufak bir emare gördüğünde bir mazeret bularak ilişkiden çıkmaya meyleder. Bu da ilişki içinde olduğu sevgilisini abondene eder. Takipçimin bu video sayesinde sevgilisinin bağlanma paternini tespit ederek davranışlarını anlamlandırması içini oldukça rahatlamışa benziyor. Bu aslında oldukça normal bir tepki, ben de bağlanma stillerini öğrendiğimde inanılmaz rahatlamış ve kendimi suçlamayı bırakmıştım. Bu nedenle, kendimi anlama ve keşfetme yolculuğumda bağlanma kavramı ve modelleri bana azımsanmayacak kadar önemli bir mesafe kat ettirdi. Takipçimin kaçıngan-kaygılı birisi ile olması onu arafta bırakmakta, bu duruma rağmen takipçimin kaçıngan sevgilisinin kendisini sevdiğine inanmasından ötürü ilişkiden çıkmakta güçlük çektiğini görüyorum. Zira kuvvetle muhtemel kendisi de kaygılı bağlanmış biri ve içine doğduğu aile ortamında da benzer bir kaçıngan ve/veya kaygılı bağlanmış ebeveynleri var. Büyürken onların bu bağlanma stillerinden kaynaklı gel-gitli ya da umursamaz, ihmalkar, kafa karıştırıcı davranışlarına maruz kaldığı için sevgilisinin davranışlarını her ne kadar bu davranışlar oldukça tutarsız, kafa karıştırıcı ve zorlayıcı olsa da çocukluğundan aşina olduğu için anlamlandırma ve bir şekilde sevgilisini affetme zorlantısı içine girmesi de şaşırtıcı değil. Sevgilisi aslında ona geçmişini değiştirme, kaygılı bağlanmış birisi olduğu için taşıdığı kaygılardan kurtulma şansını tanıyor. Takipçimin güvensiz bağlanma stili olan kaygılı bağlanma stilinden güvenli bağlanma stiline geçişi için bir şansı var ve bu şansı ancak öncelikle kendisine dönerek kendi bağlanma stili üzerinde çalışması, he ne kadar tam olarak istemese de kaçıngan sevgilisinden en azından bir süre ayrılması ve yaşamından murat ettiği sevgili profilini (güvenli bağlanmış birini talep etmek gibi) gözden geçirmesi halinde kullanabileceğini düşünüyorum. Ebeveynlerimiz dolayısıyla aşina olduğumuz yakın ilişki paternlerini öncelikle ebeveynlerimizden ayrışarak, kendimize dönerek, bağlanma stilimiz üzerinde çalışarak, kendimizi daha iyi anlayarak dönüştürebiliriz. Bu mümkün yeter ki isteyelim. Bunun için bazen özveride bulunmamız ve hatta sevdiğimiz bir kişiden ayrılmak zorunda kalmamız gerekebilir. İçimizi acıtan bu gibi kararlar bizi zamanla doğru kişiye götürür, buna sarsılmazı bir irade ile inanmalıyız, sebat etmeli ve güvenli bağlanan birine dönüşmek için elimizden geleni yapmalıyız. Meli, malılar çok sınırlayıcıdır, bunu kabul ediyorum ve yapmalı etmeli dediğimde kendimle çeliştiğimin de farkındayım ancak bazı şeyleri zamana bırakırken en azından olması gereken konusunda bilinçlenmemiz gerektiğini düşünüyorum. Bu doğrultuda, en temel hedeflerimizden birinin güvenli bağlanmış birine dönüşmek olduğu kanısındayım. Takipçimin böyle bir şansı var yukarıda belirttiğim gibi. Yeter ki düşünsel farkındalığını eylemsel farkındalığa dönüştürerek, güvensiz bağlanmış insanları değiştirmeye çalışmayı ya da değişmelerini beklemeyi rafa kaldırarak daha çok kendisi ile uğraşmaya başlasın ve yakın ilişki hedeflerini daha bilinçli bir şekilde revize etsin. Sevgiyle.
Açıklamanız harika. Ben de kaygılı baglanma stiline sahibim. Erkek arkadasım kaygılı-kaçıngan. Hem ilişkide kalmak istedi hem de barıştıgımızda hep sabote etti. Yeteri kadar zaman ve alan tanıdım üstelik kaygılı olmama ragmen. Ancak bu gel-gitleri hep sürdü. Sonunda artık tamamıyle cektim kendimi. Bu kez de öfkeli. Beni üzmek için ugraşıyor. Böyle yaptıkca iyice uzaklasiyorum. Resmen bir çocuk gibi ( ben 33, erkek arkadasım 35 yasında) . Bir kez evlenip bosanmış biri. Aslında öfkelerinin ve sizi üzmek istemelerinin altında yalnızlık ve acı yatıyor gibi. Onun için üzgünüm. Keske bu sekle getirmeseydi. Cünkü asla dönemem.affedemiyorum
son ilişkimin önceki ilişkimle aynı şekilde başlayıp benzer sebeplerle bitmesi üzerine bir psikoloji hazırlık öğrencisi olarak neden böyle olduğunu merak edip bağlanma stillerini araştırmaya başladığımda tam bir kaçıngan bağlanma stiline sahip olduğumu fark ettim. Bu bağlanma stili için "sevgiyi kol mesafesinde tutmak" tabirini okumuştum . Tavsiyelerinizle ve sevgili terapistimle güvenli bağlanmaya doğru yaklaşmak için adım atacağım . Anlatımınız için teşekkürler
Çok sevindim anlattıklarımla ve terapistinle güvenli bağlanma stiline doğru yelken açacak olmana. Lütfen gelişmelerden beni haberdar ediver. Ve lütfen süreçte yaşayabilecek olduğun gel-gitlerin seni yıldırmasına izin verme.
1 ayda 3 defa terk etti o kesinlikle kaygılı kaçıngan ayrılırken bile ben kendimi seviyorum narsistim dedi ayrıca ilk tanıştığımızda ailenden uzaksın özlüyor musun dedim özgürüm ne güzel işte demişti çok şükür şu an farkına vardım bırakma vakti geldi
Benzer deneyimleri ben de yaşadım.En sevdiği şarkı Atena’nın Bem böyleyim şarkısıydı. Frank Sinatra My Way şarkısından uyarlama.Şarkının sözlerini yüksek sesle söylerdi.Ben ise ona doğum günün de gitarla Serenat yapmıştım enayi gibi hissediyor insan sonra. Çok bencil ve eleştiriye kapalı,empati den uzak biriydi.O şarkının bencil ,kibirli sözleri ona bu kadar yakışıyordu.
Ben teşekkür ederim Tuğba. Kendine de pay çıkarmayı unutma lütfen. Etkin dinlemiş ve önem vermişsin. Bu anlamanın yarısından fazlasıdır. Sen videoyu izlerken yanında değildim ama eminim dikkatle izlemiş ve değer vermişsindir. Bu da daha iyi anlamanda sana yardımcı olmuştur. Diğer bölümler hakkında da görüşlerini paylaşma nezaketi gösterirsen sevinirim. Sevgiler.
Çok değerli bilgiler için teşekkür ederim. Bir yandan Amir Levine’ın Bağlanma kitabini okuyorum bir yandan da videolarini izleyerek pekiştiriyorum. Farkındalığım artıyor ki bu ihtiyacım olan ve çözümleri bulabileceğim alanı sağlıyor.
Merhaba Merve. Amir Levine'in kitabını okumamıştım. İyi oldu bahsettiğin. Hemen alıp okuyayım. Ben de senin gibi süreçte öğreniyorum bu konuları. Umuyorum öğrendiklerimi anlaşılır bir şekilde aktarabiliyorumdur. Farkındalık geliştirmek çok kıymetli gerçekten. Bir sürü konu var, yaşam süremiz belki de hepsini öğrenmeye, okumaya ve üzerinde derinlemesine düşünmeye yetmez ama bana kalırsa elimizden gelenin en iyisini yapabiliriz. Bunun için şahsen ben iyilesmemiz icin hayati olduğunu düşündüğüm psikoneurosomatik kavramlara ve konulara odaklanıyorum. Böylelikle en azından meselenin özünü kavrayıp kendimi ve gecmisimi daha iyi anlayabileceğimi düşünüyorum. Senin de benzer bir patikada yürüdüğünden kuşkum yok. Sevgiyle.
Merhaba, Video için çok teşekkürler, şu ana kadar karşılaştığım bu konudaki en iyi ve açıklayıcı bilgileri verdiniz. Kendimi karşınızda oturuyormuş gibi hissettim. Birçok bahsettiğiniz şeyi yaparken bunu kendi kurduğum bir felsefe ile yaptığımı düşünürdüm. Gün sonunda yaşadıklarıma verdiğim tepkiler, öğrendiklerim ve çıkardığım derslerdi diye bakardım. Terapiye başladıktan sonra aslında böyle olmadığını fark ettim ve özellikle sizin videonuzda bahsettiğiniz şeylerde hissettiğim şeyleri buldum. Şu anda anlıyorum aslında kurduğum bir felsefe yok, hissettiğim şeylere kendimce mantıklı bir açıklama oluşturup arkasına sığınıyorum sanırım. Bir noktada hala ilişkilere karşı duyduğum güvensizlik var. Çözümü belirli bir mesafeden daha fazla insanlara yaklaşmayarak ve onları yaklaştırmayarak buluyorum. Sanırım bu noktada güvenli bağlanmayı istemek gerekiyor ki kaçınganlığımdan kurtulabileyim. Ama sanırım bu kadar şey öğrendikten sonra (güvensizlik, kırılmalar vb.) düşüncede çok zor geliyor.
Merhaba harika paylaşımın için teşekkürler. Çok samimi buldum yazdıklarını. Gerçekten kıymetli. Çocukluğundan beri yaptığın şey aslında rasyonelizasyon. Savunma mekanizması olarak kullandığın. Zira çocukken temel gereksinimlerinin güvenli bir şekilde karşılanmadığı bir ortamda büyümüşsün. Ve hayatta kalmak ve bir şekilde ebeveynlerin ile bağlantıda olduğun hissini duyumsamak için kendi kendine yetmeni sağlayacak şekilde davranışlarını kendi açından kabul edilebilir kılacak argümanlar yaratmışsın. Bunu da iyi ki yapmışsın. Şimsi sahip olduğun farkındalık ile bu argümanlara ihtiyaç duymayı bırakabilirsin. Kendine zaman tanı. Biliyorum, başaracaksın. Güvenli ortamlar ve insanlar var. Yeter ki iste ve üzerinde düşünüp hareket etmeye devam et. Bu arada bağlanma kuramı ile ilgili yeni bölümler çekiyorum. Yaz sonu yayınlamaya başlayacağım. Kendine iyi bak. Sevgiler
Ben kaygılı bağlanıyorum. Erkek arkadaşım kaçıngan bağlanıyor. Ben annemi 10 yaşında kaybettim onunda annesiyle babası 2 yaşındayken ayrılmış ve babasında kalmış, bakıcılar tarafından büyütülmüş. Tanışmamızdan kısa bir süre sonra başbaşa vakit geçireceğimiz bir yere götürmek istedi. Tamamen iyi niyetliydi. Bende gideceğimiz gün bunun belki erken olabileceğini düşünüp istemediğimi rahatsız olduğumu söyledim. Yanlış anladı ve defalarca anlattım ama sonunda ayrılık kararı aldı. Soğuduğunu ve artık benim bir önemimin kalmadığını yüzünde gördüm. Geri geldi. Sonra bu döngü hep tekrarladı. Hata bile olmayacak konulardan terkedildim ve sürekli suçlandım. İlişkiyi toparlamak için benim bir şey yapmam gerekiyordu çoğu zaman aksi halde harekete geçmiyor, adım atmıyordu. Bunu beni çok seviyorken yapmak istediği zamanda yapamıyordu. Duygularını asla ifade etmiyordu. Başta beni sevmediğini sanıyordum. Kaçıngan bağlandığını anlamam aylar sürdü. Sıkılıp bunaldığı zaman gidemediğinde instagramdan birilerini ekleyip fotoğrafını beğendiğine şahit olup ben ayrılık kararı almıştım. Aramızdakinin düzelmesi için hep benim çabaladığım ve gitmesin diye neredeyse yalvarırcasına açıklama yapıp özür dilediğim zamanlar oldu. Bu sırada kendi terapi sürecime başladım. Defalarca terkedildim ve onun başka birine gitmeye çalıştığına şahit oldum. En son sefer özürler dileyip tekrar şans vermemi evlenmek istediğini ve ailesiyle tanışmamı istediğini söyledi. Tamam dedim. Çift terapisini kabul etti ve randevu aldık. Terapiye başlayamadık ama bu süreçte kaygılı bağlanan biri olarak ondan mesaj gelsin diye telefon başında beklemeyip kendi hayatıma kendi yaptığım işe odaklanmayı başarabildim. Onay almak için çabalamak yerine kendi ilgi alanlarıma sıkı sıkı tutundum. Duygularım tetiklendiğinde yoga yaptım. Bir gün yine de bitebilir diye düşünüp kontrol etmeyi bıraktım. Kendi hayatımın merkezinde kalabildim. Belki 6-7 saat mesajlaşmadık ama ben bunu eğer kötü bir sinyal yoksa olumsuz bir şey gibi algılamayı bıraktım. Konuşmak istiyorsam bunu neden yazmıyorsun vs gibi ifade etmek yerine arasana konuşalım deyip duygumu ifade etmeyi öğrendim. Seviyorsam sevdiğimi söyledim korkmadan. Ve sonunda o yine instagramdan tanımadığı garip kız hesaplarını ekledi. Ailesiyle tanışmama kısa bir süre kala. Öfkelendim. Kaza yaptığını öğrendim bu sırada. O da o haldeyken benim öfkelenmeme kızdı ve üzüldü sonunda yine ayrıldık. Tabiki instagramdan birini eklemediğini söylüyor. Ben görüyor olmama rağmen kanıtlayamıyorum. Sıkıldığı zaman beni uzaklaştıracak bir şeyler yapıp ben tepki gösterince de beni suçladığını ve sonunda ayrıldığımızı düşünüyorum. Ama yine de içinden çıkamıyor bazen kendimi suçluyorum. Ona destek olamadığımı öfkeli davrandığımı düşünüyorum. Bu ilişkiyle ilgili farketmem gereken bir şey varsa söylerseniz çok sevinirim.
Merhaba meramını çok net ifade etmişsin. Açık konuşmam gerekirse yaşadığın ilişkinin nevrotik bir kısır döngüye girmiş olduğunu söylemem yanlış olmaz. Maalesef senin de çok doğru bir şekilde tespit etmiş olduğun gibi her ikisiniz de güvensiz bağlanmışsınız. Partnerin kaçıngan sense kaygılı bağlanmışsın. İlişkiyi yeniden dirilten sen olurken, daha çok sabote eden de o olmuş. Bu birden çok kez tekrarlanmış, çözümler aramışsın (sadece sen aramış gözüküyorsun) ve terapiye dahi gitme sözü almışsın ancak bunu da sanırım gerçekleştiremeden yine aynı döngünün içinde bulmuşsun kendini. Yalnız bir farkla: Artık sen daha net duygularını gözlemlemeye, onları yaşamaya ve bu sayede, zihnini ve duygularını çok daha işlevsel bir şekilde düzenlemeye başlamışsın. Bu da harika bir gelişme, seni kutluyorum. Ancak partnerin senin kadar empatik ve kendini geliştirmek konusunda azimli değil görebildiğim kadarıyla. Ve buna rağmen sen kendine yükleniyor ve suçluyorsun. Belki de haddinden fazla empatik davranıyor ve kendine müşfik olmakta güçlük çekiyorsun. Sence sağlıklı bir ilişkinin dinamiklerinde sizin ilişkinizdeki dinamiklerden farklı dinamikler söz konusu olabilir mi? Bence olmalıdır. Ayrışma ile ilgili yapmış olduğum iki video var, onları lütfen izle ve bölümlerin açıklama kısmına yazdıklarımı da okuyuver. İkiniz de maalesef annesinden ayrışamamış olma ihtimali yüksek insanlarsınız ve bu nedenle, bağlanma stilleriniz çerçevesinde farklı davranış ve düşünüş eğilimleri gösterseniz de günün sonunda yakın ilişkiye ve bu ilişkide güvenli bir şekilde bağlantıda olma ihtiyacı duyuyorsunuz. Partnerin bu arada sadece kaçıngan değil, aynı zamanda kaygılı da. Zira salt kaçıngan olsa idi bu şekilde biten-yeniden başlayan bir ilişkinin tarafı olmaz, en başta bitirir ve çekip giderdi. Zaten bu nedenle sen de bu ilişkiye sürekli bir şans daha verme zorlantısı içine giriyorsun. Buna zorlantı diyorum çünkü ilişkiniz bence çok sağlıklı ve geliştirici bir ilişki olmaktan uzak ve buna rağmen her ikiniz de bir şekilde ilişkiyi sürdürmek için zorluyorsunuz. Aslında daha çok sen zorluyorsun demem daha doğru olur. Durumlar böyle iken, bu ilişkiyi bitirmek senin için daha doğru olmaz mı? Daha iyi bir ilişki yaşamak için kendi başına kalsan, düşünsen, okusan ve terapiye gitsen, bir süre uzak dursan yakın ve uzun ilişkilerden, kendiliğini yaşasan. Çocukluğundaki aile içi davranış örüntülerini hatırlamaya çalışsan ve ayrışma kavramı üzerinde benim videolarımı da izledikten sonra farklı bakış açıları geliştirmeye çalışsan. Daha güçlü, anlamlı ve güçlü bir ilişki yaşamak için kendi bağlanma stilini güvenli bağlanma stiline dönüştürecek bir şeyler yapsan. Bu konuda sana yardımcı olabilecek güvenli bağlandığını düşündüğün insanlarla daha fazla zaman geçirsen. Demem o ki senin bu ilişkiden çıkıp, büyük resmi görme zamanın gelmiş. Sahip olduğun farkındalıklar sayesinde bunu başarabileceğini düşünüyorum. Unutma tüm bu yaşadıklarının seni sen yapan şeyler ve çok değerliler. Kendini fark ediyor ve daha iyi tanıyorsun bu sayede. İlişkilerden ne istemediğini ve neyi aslında daha çok hak ettiğini anlıyorsun. Değerinin farkına varıyorsun. Şu anki partnerin senin antagonistin. Sen gelişesin diye hayatında. Seni daha doyurucu ve kucaklayıcı bir hayat yaşamaktan alıkoyan gelişime açık yanlarına ışık tutuyor, dolayısıyla aslında çok değerli bir öğretmen de aynı zamanda. Ancak birlikte yol alabileceğin biri ne yazık ki değil. Umarım bu açıklamalarım sana bir nebze olsun yardımcı olur. Ayrışma videolarımı ve yazılı açıklamalarımı okuduktan sonra biraz üzerinde düşünüp bana yaz lütfen. Sevgiyle kal ve kendini edindiğin bu farkındalıklar için lütfen kutlayıver.
@@kendinias8533 gerçekten bu kadar uzun ve açıklayıcı bir şekilde anlattığınız ve geri döndüğünüz için çok teşekkür ederim. Farklı bir taraftan bakmamı sağladı. Bahsettiğiniz videoları mutlaka izleyeceğim. ✨
@@kendinias8533tekrar merhaba.✨ ayrışma ile ilgili videolarınızı izleyip ayrıca farklı kaynaklardan araştırdım. Özellikle daha teorik kısımları kendi hayatım üzerinde anlamlandırabilmek biraz zor oldu ancak ilişkimle ilgili farkettiğim şey sanırım ona yapışıyorum. İçimde aslında o olmazsa yaşayamam diyen, ona sımsıkı sarılıp bırakmak istemeyen bir tarafım var. Bunun annemi kaybettiğim için onu kaybetmemle ilgili olduğunu düşündüm. İlişkimde ona yalvaran taraflarım ya da galiba kalsın diye deli gibi uğraşmamın sebebi de belki yine onu kaybettiğimde hissedeceğim tüm o yalnızlık, yetersizlik gibi duygulardan kaçmamla ilgili. Çabalayan taraflarımın annemden ayrışmakla ilgili olduğunu düşündüm. Bir de babamdan onay alabilmekle ilgili bazı kısımlar var. Bu da onun beni sevdiği gibi olmaya çalışmama neden oluyor. Anlayışlı, ses çıkarmayan biri olmama ve onun istediği gibi sadece çalıştığım, hiç sosyal hayatımın olmadığı bir hayatı yaşamama neden olduğunu görüyorum. Oysa belki de artık yanlışta olsa artık kendi seçimlerimi yapabilirim. Babama göre, onun istediği gibi yaşamak zorunda değilim. Bu kısımlar benim farkedebildiklerim. Yine görmem gereken bir şey varsa söylerseniz görmeyi çok isterim. ✨
@@f78736 çok önemli farkındalıklar bunlar. Seni canı gönülden tebrik ederim. Ayrışma meselesi aslında nesne ilişkileri kuramı ile ilgili. Buna göre bebeğin/çocuğun ebeveynleri ile ilgili olarak zihninde farkında olmadan oluşturduğu anne-babaya dair içsel imgeler (onların davranışlarını, ses tonlamalarını, duygu durumlarını, beden dillerini içeren zihinsel imgeler) onu tüm hayatı boyunca takip eder. Ta ki bu imgeleri ve bu imgelerin yaşamındaki etkilerini fark edene kadar. Sende olduğu gibi. Bu imgeler onun özellikle çocuğun anne ve baba arasındaki ilişki ve iletişim tarzını model alma yoluyla öğrenerek kendiliği içerisine adapte ettiği kısımları üzerinden yakın ilişkiler yaşamaya doğru sevk eder. Tüm bu zihinsel tasarımlar çocuğun iç dünyasında aslında yaşamının ilk 4 yılı içinde duygusal beyninde oluşturduğu içsel imgeler vasıtasıyla kalıcılık kazanır. Dolayısıyla, kuvvetle muhtemeldir ki, sen de yaşamının ilk 4 yılında henüz anneciğin hayatta iken tabi kaldığın ve daha çok duyuların yoluyla gözlemlediğin anne-baba ilişkisinin ve iletişim tarzının bir benzerini (daha çok anneni modellediğini düşünüyorum) istemsizce paylaşmış olduğun yakın ilişkindeki kayıtsız (kaçıngan) partnerine yansıtıyor ve belki de onu babanla özdeşleştiriyorsun. Bu noktada, sadece annenden-babandan fiziken ve ruhen ayrışamamış olman değil (ki bunda en büyük rol temel bakım veren figürüne düşüyordu) anne-babanın sana yönelik davranışlarında eksikliğini hissettiğin ve bu ilişkinde tamamlamaya çalıştığın ihtiyaçlarını belirlemekte çektiğin güçlükler de önemli bir yer teşkil ediyor. Dolayısıyla, ailenden ayrışamamış olmanın yanı sıra çocukluğunda "karşılanmamış olan ihtiyaçlarının" neler olabileceğini belirlemen de çok doğru olacaktır. Kendini partnerine tabi kılma ve onunla daha çok bağlaşık/bağımlı bir ilişki içine girme zorlantısı yaşamanın nedeni annenle kurduğun nesne ilişkisinin duygusal hafızana kazanmış olan içsel imgesi olabilir. Annenin çocukluğunda gözlemlemiş olduğun yaşamını bu ilişkinde tekrarlıyor olabilirsin. Kaygılı bağlanmış olan yanın, karşılanmamış ihtiyaçlarını karşılayabileceği yanılgısı içine düşerek seni, kayıtsız davranan partnerine (belki de zamanında annenin de babana karşı açıkça ya da örtülü bir biçimde yapmış olduğu gibi) bel bağlamaya zorluyor olabilir. Bu paterni kırmanın yolu "bilinçli bir şekilde bağımsızlaşmak" için belirgin adımlar atmaktan geçiyor. Sen bu konunun düşünsel farkındalık gerektiren kısmını önemli ölçüde halletmiş durumdasın, kanımca takıldığın nokta eylemsel farkındalık bacağı. Bunu da planlı bir şekilde halledebilir, istikrarlı bir biçimde hedefe yönelik kolaylaştırıcı aksiyonlar alarak çözümleyebilirsin. Söz gelimi sesini daha fazla çıkarabilir, daha fazla sosyalleşebilirsin. Anne kaybın ile ilgili olarak da çalışmanı tavsiye ederim. İçimden bir ses, anne kaybının yasını bugüne kadar tam olarak tutamamış olduğunu söylüyor. Bu noktada terapi alabilirsin. Yas tutamamak söz konusu kayba bağlı olarak içine yerleşmiş olan suçluluk ve utanç duygularının devam etmesine yol açıyor olabilir. Bu da senin partnerinle olan ilişkine gereğinden fazla tutunmana sebep olabilir. Aslında bunun böyle olabileceğinin farkındasın ancak yine de bilinçli bir şekilde yas tutamadıkça seni özgürleştirecek adımları atacak "eylemsel farkındalığı" geliştirmekte zorlanmaya devam edeceksin. Annenin vefatından sonra babanla kurduğun ilişki ve iletişim tarzı da çok önemli. Bu nedenle annenin vefatından sonra temel bakım veren figürün haline geldiğini tahmin ettiğim babanın evin içindeki ve dışındaki duygu-düşünce-davranış dünyasını da irdelemek önemli olacaktır. Bu konuda da daha derin bir analiz yapabilirsin. Bu analiz sayesinde babanla seçtiğin partnerlerin arasında önemli benzerlikler ve farklılıklar bulabilirsin. Bunlar da sana yakın ilişkilerinde neyi neden yaptığını daha somut bir şekilde gösterebilir. Bu bağlamda elbette annenin de nasıl biri olduğunu ve babanla olan ilişkisini ciddi bir biçimde değerlendirmek şimdi ve burada sergilediğin davranışlar ile duygu dünyanı anlamana yardımcı olabilir. Kendine iyi bak. Sevgiyle kal.
@@kendinias8533gerçekten ne kadar teşekkür etsem az. Özellikle kendi hayatıma odaklanma kısmında söylediklerinizi yapıcam. Böyle uzun uzun anlattığınız için çok çok teşekkür ederim. 🙏🏻
Merhabalar hocam yaklaşık 1 yıl 3 ay süren bir ilişkim oldu uzaktandi çok güzel gidiyordu her şey karşılıklı ve muhteşemdi ikimizin de mutlu olduğunu hissediyorken partnerim birden uzaklaşmaya başladı benden ben kaygılı bağlandığımi fark ettim. Çok baglanmistim ona ve kaybetme korkusu çok vardı bende o yüzden ben ilgimi eksik etmedim fakat farkında olmadan aslında onu kendimden uzaklaştırıyordum bu ilgimle çünkü kendisi kaçıngan bağlanan. Kötü iletişimle zamanimiz geçmeye devam etti fakat ben çok üzülüyordum hocam sevdiğim insan beni benim onu sevdiğim gibu sevmiyor seviyorsa da göstermiyordu. Bana senin beni sevdiğin gibi sevmiyorum seni derdi hocam .Hiç sevgili olmadık ama hep çok yakındık hep yanimizdaydik birbirimizin. Çok severdim ben kendisini hâlâ da öyle fakat bir süre sonra kendisi bana daha fazla umut vermek istemediğini ve bitirmek istediğini söyledi. Daha sonra bitirdik hocam bir ay kadar ayrı kaldıktan sonra ben onu kaybetme korkusuyla ve içimde hâlâ bir umutla tekrar yazdim ve arkadaş olmaya karar verdik. Yaklaşık 2.5 ay böyle sürdü fakat ben bunu kendim istememe rağmen zorlandım hocam gene. Çünkü o beni Arkadaş olarak görüyordu fakat ben onu bir arkadaş olarak göremiyordum hocam her şeyde umutlanip düşünüyordum hep. Biraz düşününce böyle devam edemeyeceğini anlayıp önüme bakmam gerektiğinin farkına vardim hocam. Fakat ilişki içindeyken hâlâ ona karşı bir şeyler hissederken bunun mümkün olmadigini düşünüp Yaklaşık bir ay önce ilişkiyi bitirdim hocam. Kendimi çok suçlu hissediyorum çünkü önceden bu bağlanma sekillerini öğrenip çözüm önerisi sunabilirdim. Güzelce bitirdik o da bunun doğru yol olduğunu söyledi hocam ama biz hiç kötü değildik birbirimize karşı aramızda bir bağ vardı. Sevgili değildik belki ama çok değer verirdik birbirimize hocam hâlâ da veriyorum ama çok suçlu hissediyorum. Doğru olanı mi yaptım bilmiyorum artık sadece üzülüyorum bana tavsiyeleriniz var mi hocam?
Sevgili Onur merhaba. Bu mesajin aynısını sanırım bir başka videomun altına da koymustun ama ben ne yazık ki şu ana kadar yanıt veremedim. Lütfen kusura bakma. Öncelikle senden bir an için olduğun yerde durup kendine bakmanı rica ediyorum: Kendinle gurur duymalısın. Yukarıda yapmış olduğun analizi ben ancak 40'li yaşlarımda yapmaya başladım. Ve tabii ki bu yaşa kadar köprünün altından çok sular geçti. Sense şu anda bir insanın kendisi ile ilgili olarak bilmesi gereken en önemli psikolojik açılımlardan biri olan "bağlanma stilini" biliyorsun ve çok değer verdiğin birisi ile yaşamış olduğun yakın ilişkiyi yorumlarken onun da bağlanma stilini saptamakla kalmayıp kendinle ve onunla ilgili şefkatli bir sorgulama yapabiliyorsun. Bu seni ilişki süresince farklı evrelerden geçiriyor ve sonunda duygusal açıdan ne kadar zorlayıcı olsa da "mevcut gerçeklere saygılı" bir karar verebiliyorsun. Bu kelimenin tam anlamıyla siradisi ve muhteşem. İnan bana ben o kadar kaygılı bağlanmış biriydim ki aşık olduğumda ya da olduğumu zannettiğimde veya haz peşinde oykundugum o siradisi ozelliklere sahip kisiyle yakinlastigimda onu kaybetmekten ve terk edilmekten o kadar korkuyordum ki benlik saygımı ayaklar altına alacak ve kendimi degersizlestirecek nice davranışlar sergilemekten geri durmuyordum. Çünkü kendimi sevmiyor ve kendime değer vermiyordum. Bu kadar acı ama net. Bunu bana aşina olduğum şekilde hissettirecek kişilere çekiliyor ve her geçen gün kendim gibi olmaktan uzaklasiyordum. Şimdi anladım ki bir insan ne kadar kaygılı olursa olsun önceliği her daim kendine sahip çıkmak olmalıdır. Bunun için de kendimizi güvende hissettiğimiz kişilerle ve ortamlarda var olmalıyız. Bunu kacingan bağlanmış birisiyle gerceklestirmemiz maalesef oldukca güç. Zira kacingan kişi başladığı ilişkinin yurumeyecegine ve terk edileceğine baştan karar vermis gibidir, bu yüzden bir kaygilinin ilişkiyi surdurme çabasını yersiz, istilaci ve gereksiz bulacaktır. Bu noktada kacingan bebekliginden beri kendi başına var olmak ve kendi başının çaresine bakmak zorunda birakildigi için egoist bir benlik algisi geliştirmiş ve hayatta kalmak icin karsisindakinden çok kendi selametini düşünmek zorunda kalmıştır. Kaygılı ise düzensiz ve tutarsız bir şekilde de olsa aldığı bakım veren ilgisini ve sevgisini surdurmek için empatinin sınırlarını zorlamak durumunda kalmıştır. Gördüğün gibi bir kaygılı ile kacinganin birlikteliği onlara akıl veren bir güvenli bağlanmış kişi olmadığı sürece her iki tarafın farklı şekillerde sergileyecekleri toksik davranışlarla önünde sonunda sona erecektir. İşte sen bugün geldiğin noktada bu cikmazin farkına varıp kendine sahip çıkmaya ve bu sayede kendini daha çok sevmeye karar vermiş durumdasın. Hala o insan ile birlikte olabilme ihtimaline tutunmaya çalışsan da bunun nafile bir çaba olduğunu biliyorsun. Ve tam da yüzden tüm çelişkilerine ve acmazlarina karşın kendine bembeyaz bir sayfa acabiliyorsun. Bu başarın seni iyileştirecek olan güvenli bağlanmış insanların dünyasına götürecek biletin ta kendisidir ve göreceksin, sen kendini daha çok sevip saydikca kendisini en az senin kadar seven ve sayan insanlarla karşılaşmaya başlayacaksın. Tüm bu nedenlerle, mesajının sonundaki soruna cevabım KOCAMAN BIR EVET olacaktır. Lütfen bu yolda yürümeye devam et ve ne kadar cesur ve değerli bir insan olduğunu bir an için olsun aklından çıkarma. Güvenli bağlanmış birine dönüşmek için çıktığın bu yolda elinden tutacak olan güvenli bağlanmış insanlara güvenmen ve kendini bırakman dileğiyle. Sevgiyle.
Çok teşekkür ederim gerçekten çok mutlu oldum bu cevabı aldığım için fakat fakat arkadaş olarak da görmek istiyorum nasıl desem hayatımdan tamamen çıkartmak da bana acımasızca geliyor o yüzden çok kötü hissediyorum. Siz ne önerirdiniz hocam.
@@onurunal5267 bana kalırsa içinden geleni yap. Bu senin biricik yaşamın. Kendinle ilgili en doğru kararı günün sonunda senden baska kimse veremez. Bu nedenle, sana yapabileceğim en saglikli öneri onu ve onunla geçirdiğin zamanlari düşündüğünde bedeninde olup bitenlere/hislere odaklanman olacaktır. Eğer stres, korku, endişe, belirsizlik, guvensizlik yaşıyorsan bedenin sana hayır diyordur. Aksi halde bedenin denemene izin veriyordur. Bu noktada tamamlanmamış işlerimizin bizi o işi tamamlamaya zorlandığını da unutmamak lazım. Bu zorlanti maalesef kimi zaman pek de sağlıklı olmayan sonuçlara gebedir. O yüzden bu konuda bir karar verirken bir zorlanti içine kendini sokmaman ve bedeninin sana verdiği mesajlara odaklanman en hayırlısı olacaktır. Sevgiyle.
Merhaba, öncelikle emeğiniz için çok teşekkürler. Yaklaşık bir yıl kadar önce duygusal yoksunluk şemam olduğunu öğrendim ve bugün itibariyle öğrendim ki tabii ki kaçıngan bağlanmaya da sahibim. Fakat bu şemamla yüzleştiğimden beri kendi çapımda bunu aşmaya tüm ilişkilerimdeki yansımalarını gidermeye çalışıyorum özellikle de arkadaş ilişkilerimde. Eğer yanlış algılamadıysam bu çabam farkında olmadan kaçıngan bağlanma sorunlarımın da bir kısmını gidermiş. En azından o görünmeyen mesafeyi artık yaşamıyorum, düşüncelerimi ve ne hissettiğimi yabancılık çekmeden rahatlıkla söyleyebiliyorum en önemlisi de sevilebileceğim kadar sevmeyi de becerebileceğimi öğrendim. Fakat yaklaşık üç ay önce yeni bir ilişkiye başladım ve şu an ayrıldık, toparlanabilir miyiz diye iki taraf da nereden ne yapsak diye bakınıyoruz. bugün anladım ki ikimizde de kaçıngan bağlanma var. yani birçok videoda bahsedildiği üzere ilişki dinamiklerimiz kaçıngan-kaygılı bağlanma birlikteliğinden bambaşka. Hiç kavga etmedik mesela. Partnerim ittikçe başlarda buna şaşırdım, tepki vermede sabırlı oldum ya da hızla kendi kabuğuma ölümüne kapanmaya başladım. her geri çekilişimde beni tekrar ilişkiye çekti ve bu garip döngüyü yaşamaya başladık fakat her seferinde seviye biraz daha yükseldi. her durumda da ilgisini neden veremediğini kendimi kötü hissettiğimi vs. savundum fakat o döngüden çıkamadık. Sizce bu durum sağlıklı mı? Daha doğrusu kurtarılabilir bir yönü var mı? bu tür bir ilişki yaşayan varsa deneyimlerini paylaşabilir mi? Hazır şemanın yarattığı olumsuzlukları gidermeye çalışırken tüm kazanımlarımı asla kaybetmek istemiyorum. Ayrılma konusunda emindim fakat bu bağlanma şekillerini öğrenmek de kafa karıştırıcı oldu. kafam karışık olduğu için ben mi yanlış algılamayı seçiyorum gerçekten bilemiyorum :(
Sevgili Gülnur merhaba. Akıcı, içten ve düşündürücü mesajın için teşekkür ederim. Kendinle yüzleşme cesareti göstermiş olduğun için de seni kutlarım. Herkese örnek olmasını diliyorum. Bahsettiğin mesele ile ilgili olarak lütfen karamsarlığa kapılma. Önce kendine sonra da hayata güven. Her şey olması gerektiği gibi gelişiyor bu hayatta. Bu nedenle, şu anki partnerin de iyi ki hayatına girdi. Hayatımıza giren herkes bizi bize yansıtır, sadece hasletlerimizi değil kusurlarımızı da yansıtır. Bazen yansıttıkları ile içimizi acıtır, üzer, bazen de mutlu eder ve huzur verir. Bu sayede kendilik algımızda geliştirmemiz ve değiştirmemiz gereken yönlerimizi keşfetmemizi sağlar. Tabii eğer tüm bu yönlerimizi önyargısız bir şekilde görmeye hazır ve açık isek. Göremez isek hayat bize farklı kişi, kurgu ve senaryolarla bezenmiş olan "benzer" olayları yaşatır, hatta bu olayları biraz da dozunu artırarak yaşatır ki o konuda "sınıfı" geçelim. Eş deyişle, hayat bizim bu olaylar ışığında tekamül etmemizi ister, yoksa sınıfta kalmamızı değil. Şimdi bu girizgahtan sonra senin önemsediğim şu iki soruna gelelim. "Sizce bu durum sağlıklı mı? Daha doğrusu kurtarılabilir bir yönü var mı?" Her şeyden evvel kendini kişi, olay, durum ve kavramlar ile katiyen "öz-deş-leş-tir-me". Sen tüm bunların üstünde bir varlıksın. Bunun lütfen farkında ol. Öte yandan, evet, bağlanma stillerimizi bilmek bence hayat kurtarıcı ve biraz da kafa karıştırıcı. Ancak bu kafa karışıklığının "bağlanma" kavramının farkına vardığımız ilk zamanlarda baş gösterdiğini bilmek belki içini rahatlatır. Zamanla bu kavramla içsel bir eşgüdüm sağladıkça her şey çok daha net bir şekilde anlaşılmaya başlanıyor. Zira, bağlanma stilimiz ile ilgili gerçeğin kabulü ile yakın ilişki içine girdiğimiz kişileri neden seçtiğimizin farkına varıyoruz. Bu noktada sana tavsiyem benim "Ayrışma" kavramı ile yaptığım videoları izlemen. O videolarda ailemizden ayrışamamış olmamızın bağlanma tarzımız ile olan ilişkisine de değiniyorum. Kaçıngan ya da kaygılı yani güvensiz bağlanmış bizim gibi insanların ailelerinden (doğumdan sonraki 12 ay içerisinde gerçekleşmesi beklenen) sağlıklı bir şekilde "ayrışma ve bireyselleşmeyi" gerçekleştirmiş olması pek olası değil. Bu bağlamda, söz gelimi kaçıngan bağlanmış biri ergenliği ve yetişkinliğinde dışarıdan haddinden fazla ayrışmış gözükürken aslında ayrışamamış, annesi ile aslında "bağlantıda olma" ihtiyacından doğan "karşı bağımlılığını" öfkesinin gölgesinde sürdürmeye devam etmektedir. Bu konuda "bağımlılık" şeması hakkında "Hayatı Yeniden Keşfedin" kitabından bilgi edinmenin sana yardımcı olacağını düşünüyorum. Dolayısıyla, senin durumunda iki kaçıngan insanın birlikteliğinde tam da sizin yaşadıklarınıza benzer gel-git'ler olması hiç de şaşırtıcı değildir. Her iki taraf da ilişkinin süreceğine güvenmediğinden en ufak bir tatsızlıkta bunu özel alanının işgali ya da terk edileceğine dair bir sinyal olarak algılayarak ilişkiden bedenen ve ruhen uzaklaşacaktır. Ne de olsa çocukluğunda bunu yapmayı öğrenmiş ve bu sayede hayatta kalabilmiştir. Çok ama çok üzücü, değil mi? Böyle bir ilişkinin temelinde maalesef en olması gereken bağ yani "güven bağı" yoktur. Bunun olmadığı bir ilişkinin sağlıklı olduğunu söyleyebilmek mümkün mü sence? Bence değil. Peki durum böyle iken böyle bir ilişki kurtarılabilir mi? Eğer her iki taraf da güvensiz bağlandığını kabul eder ve güvenli bağlanmak için mücadele vermek, öğrenmek, okumak, dinlemek, terapiye gitmek ve kendini bilinçli bir farkındalıkla gözlemlemek isterse, evet, böyle bir ilişki kurtarılabilir. Ancak bunun için ciddi, yoğun ve yılmaz bir mücadele vermek gerekir. O halde kendine şunu sorabilirsin: "Ben bunu istiyor olsam bile birlikte olduğum insan bunu gerçekten istiyor mu?" Henüz ilişkinin başındasınız. Hormonel olarak da bir yandan fazlasıyla oksitosin, dopamin ve endorfin salgılıyor ve bir şekilde bir araya gelmek ve birlikte olmak istiyorsunuz. Ancak bu en geç 2 yıl içerisinde gözle görülür bir şekilde azalacak. Aksi halde, aynı zamanda salgıladığımız stres hormonları nedeniyle ölürdük. Bu belki kaçıngan bağlanmış insanlarda biraz daha farklı işliyordur zira dışarıdan gözlemlenemese bile onlar da en az kaygılı bağlanmış insanlar gibi kaygılı ve ürkektirler. Dolayısıyla, bu duygusal durum, ilişkilerinin başında çıkan sıkıntılardan kaçındıkça bahsettiğim biyokimyasal durumun da zamanından önce normale dönmesine neden olabilir. Bu durumda da taraflar birbirlerini oldukları gibi görmeye başlar ve birbirlerini idealize etmeyi bırakırlar. Şimdi tüm bu parametreleri değerlendirdiğinde içinde bulunduğun ilişkinin kurtarılabilesi olduğunu düşünüyor musun? Bu sorudan itibaren güvensiz bağlanmış insanlara tavsiyem şu oluyor: Önce kendinle uğraş, güvensiz bağlanmış olduğunun farkındalığı ile kendini geliştirmek için ciddi bir zaman ayır, bu dönemde mümkünse yakın ve ciddi ilişkiler yaşamaktan uzak dur (ki bu bazılarımız için bir sürü nedenle oldukça zor), bugüne kadarki seçimlerinin nedenlerini ve sonuçlarını düşün, hayatında tekrar eden olayları hatırla, ve buradan itibaren neleri daha iyiye doğru değiştirebileceğini belirle, sonra da hayata güvenip bazı şeyleri akışına bırakmayı bil. Aksi halde kaçıngan-kaçıngan, kaygılı-kaçıngan, kaygılı-kaygılı bağlanmış insanların ilişkilerinde toksik davranış, düşünüş ve duygu örüntüleri hakim olmaya devam edecektir. Son olarak, sen de dahil güvensiz bağlanmış herkesin "ayrışma" kavramı üzerine de kafa yorması şart ve "Zamanında annemizden ayrışamamış olmamızın yakın ilişkilerimize olan etkisi nedir?" sorusunu sorması önemli. Bir de Margaret Mahler'in yine "ayrışma" videolarımın açıklama kısmında da yazdığım ve videolarda anlattığım "Psikolojik Doğum" kavramını irdelemekte yarar var. Bunun yakın ilişkilere olan yansıması da müthiş çarpıcı ve önemli bana kalırsa. Umarım cevabım senin için bir nebze olsun ufuk açıcı olur. Biliyorum böyle yorum yapmakla bir şeyler düzelmiyor. Pratikte her şey farklı, neticede insanız, duygularımız var ve güvensiz bağlanmayı biz tercih etmedik, annemiz de tercih etmedi, onun annesi de. Ancak bizlerin bir farkı var ve o da şu: Bizler işlevsel ve yararlı olmayan bu gidişata dur deme cesareti gösteriyor ve bu uğurda, canımız acıyarak da olsa okuyarak, düşünerek ve paylaşarak daha iyi bir insan olabileceğimize inanıyor ve güvenli bağlanan birine dönüşebileceğimizin hayalini kurabiliyoruz. Lütfen unutma John Bowlby bağlanma kuramını inşa ederken yaptığı araştırmalar sonucunda "bağlanma stillerinin değiştirebileceğini" kanıtlamıştır. Yaşam pratikleri de bu durumu desteklemektedir. Dolayısıyla çıktığın yolda senin bu eforla "güvenli bağlanabilen" birisine dönüşme başarısını göstereceğine tüm kalbimle inanıyorum. Bunun için de bir başka önerim de şu olacak: Etrafında eğer var ise güvenli bağlanmış insanlarla daha yakın ve sıcak ilişkiler içine gir. Böyle insanlar yok ise onları kendine çekmek için ısrarla kendini geliştirmeye devam et. Ha bir de unutmadan ben yakın ilişki yaşamak isteyen her insanın kaçıngan olduğu kadar kaygılı bağlanmış olabileceğini de düşünüyorum. Sevgiyle kal:)
@@kendinias8533 Önder Bey size nasıl teşekkür edeceğimi bilemiyorum, tüm kalbinizle ve zihninizle şahane bir insansınız. Benim ilk yorumumda bahsetmediğim fakat sizin farkettiğiniz bu ilişkide kaçınganlığımı yeneyim derken düştüğüm (ya da halihazırda var olan) kaygılı konumum tüm işaretleri gösterir nitelikte. Şemamın varlığını öğrendiğim an bahsettiğiniz kitabı edinmiştim, oradaki bağımlılık bölümünü tekrar daha detaylı bir şekilde okuyacağım. Şimdi de hemmen ayrışma videolarını izleyip arkasından kendime bir terapist bulacağım :) verdiğiniz cevaptaki emeğe, zamanınıza minnettar kaldığımı tekrar belirtmek istiyorum 💚🌼
@@gulnurerbas lütfen unutma: Sen verdiğim cevaba değersin. Ve benim için söylediğin herşey senin için de aynen gecerli. Ne de olsa soz sahibine aittir. Yanıtın da müthiş. Çok mutlu oldum. Lütfen beni gelişmelerden haberdar et. Sevgiyle
Bana hep neden böyle davrandı diye? Kendime sorup duruyordum şimdi taşlar yerine oturdu. Son konuşmamızda " Ben doğru insanı sevdim ama sen yanlış insanı sevdin" demişti. Ben de ona "Biliyor musun, bana ilk defa beni sevdiğini söyledin" dedim. Birden bire derin bir sessizlik oldu. Hiç beklemediği bir cevaptı. Sesi titredi. Ağladığını belli etmemek için uzun bir süre cevap veremedi. Ben de ağladığını anlamamış gibi yaptım, onun istediği gibi. Sen kapat telefonu dedim, kapattı. Kaçıngan bağlanan insanlar ayrılık sonrasında ne yaşar, nasıl düşünür? Bunun hakkında da bilgi verebilir misiniz?
Ben 19 yaşımda babamı aniden kalp krizinden yanımda kaybettim panik atak ve okb tanısı aldım ilaç kullandım bir süre ama obsesyonlarım hala devam ediyor ilişkilerimi hep kısa tuttum çünkü hep olmayacak ilişkiler içine giriyorum benden büyük vesaire çünkü güvenemiyorum güvenmek istediğimde kaygılarım artıyor obsesyonlarım artıyor 3 aydır birisiyle konuşuyorum ve o güveni çok güzel verdi fakat yine benden büyük olmayacak bir ilişki fakat onu kendime bağlamak istiyorum benden gitmesin diye ama sevgi değil de takıntı olduğunu da biliyorum arafta kaldım gerçekten kendimi çaresiz hissediyorum ilişkilerimde mutlu olamıyorum ona bağlanmış gibi hissediyorum sürekli konuşma isteği sürekli ilgi isteği geliyor bunlar olunca da bu sefer sıkılıyorum kendimi kaptırmamam lazım diyorum çözemedim gerçekten
Statü,yaş,dış görünüş,boşanmış olması vb konular sizin zihninizin uzaklaştırma stratejisi gibi göründü bana.Kaçınganların kendi kendilerine inşa ettikleri çıkış kapıları.Bence terapi alın.Karşıdaki insan güvenli bağlanan ve iyi niyetli,sadık,emek veren biriyse değerini bilin.Aranan,insanların hasret kaldığı özellikler bunlar çünkü.
Merhaba. Kaygılı-kaçıngan bağlanmış olabilirsin. Aslında ötekine bağlanmak istiyorsun ama güvenemiyorsun. Kaynakta yine 19 yaşındaki elem verici kaybından başka kayıplar olması muhtemel. Onlara odaklanman iyi olabilir. Bebekken sana bakım veren kişi ile olan ilişkini gözden gecirmeni tavsiye ederim. Okb de bu sürecin babanın ölümü ile tetiklenen bir uzantısı olabilir. Bağlanma Stilleri ile ilgili tüm videolarımı izleyebilirsen demek istediğimi daha net bir sekilde gözlemlemeye başlayabilirsin. Sevgiyle.
Merhaba, bugün psikoloğum tarafından bana "kaçıngan bağlanma" teşhisi koyuldu. Ne olduğunu daha detaylı araştırmak istedim ve sizinle karşılaştım. Videoda anlattıklarınız ve yorum olarak yazdıklarınız benim için çok değerli. Kanalınızı ve sizi takip edeceğim. Umarım bu bağlanma sorunumu düzeltebilirim. Videolarınız ve yoruma yazdığınız değerli bilgileriniz için yürekten teşekkür ederim.
Ben teşekkür ederim:) Bağlanma stilleri ile ilgili birkaç video daha çekmeyi düşünüyorum, sanırım Eylül gibi yayınlamış olurum. Senden ricam ise şu: kendini lütfen bağlanma stilin ile sıkı sıkıya tanımlama yanılgısına düşme. Evet Kaçıngan Bağlanmış olabilirsin ve bu dünyanın sonu değil. Yeter ki meselenin özüne inip, kendini bu bilgiyi de kullanarak.daha iyi anlamak ve bu sayede her zaman sahip olduğun "güveni" yeniden tesis etmek için çaba sarf ediver. Bunu yaparken zihninde çocukluğunu ziyaret et ve yaşamın o bebek/çocuk için o yıllarda ne kadar zor olduğunu hissetmeye çalış. Ancak bu şekilde kendine müşfik olmayı ve seni o yıllarda yalnız bırakan bakım verenlerine kızmak yerine anlamayı başarırsan Kaçıngan Bağlanmış olduğunu öğrenmen bir işe yarar. Aksi halde yeni bir kişisel etiketten öteye geçmez. Ancak bu bakışaçısı ile meseleye yaklaştığında yaşamında ve yakın ilişkilerinde bilinçli bir fark yaratabilirsin. Kendine iyi bak. Sevgiler
Bence böyle olması daha iyi olmuş zira sen ona iyi davransa idin dahi gidebilirdi. Onda işgal edilmek korkusu olduğu için sen çok iyi davrandığında bile üstüne çok düştüğünü hissederek senden uzaklaşma ihtiyacı duyacaktı. Ve soru şu: Neden içinde ona hala daha iyi davranma ihtiyacı hissediyorsun? O bunu istemiyordu ki aslında. Sen seni daha iyi anlayacak, karşılıklı olarak sevebilecek ve bu sayede seni daha güzel sevmeyi becerebilecek birini hak etmiyor musun? Kaçıngan bağlanmış insanlarla ancak güvenli bağlanmış insanlar (o da eğer çok isterlerse) baş edebilirler bana kalırsa. Ki güvenli bağlanmiş biri bunu sınırlarının çiğnenmesine izin vermeyeceği için kolay kolay yapmaz. Ancak bir kaygılı bağlanmış bunu pekala yapar zira onu tamir etmek, değiştirmek, kendisini daha çok seven ve anlayan birine dönüştürmek ister ancak bu özellikle bir kaçıngan bağlanmış birine işlemez. Aksine onun işgal edilme kaygısını tetikler ve kaçmasına neden olur. Bu nedenlerle, lütfen kendine yüklenme, sen kaygılarınla yüzleş, gerçekten ne istediğini anlamaya çalış, içindeki boşluğu bu tip insanlarla doldurmak yerine kendini geliştirebilecek faaliyetlere daha fazla odaklan. Kendini daha iyi tanıdıkça ve anladıkça seni nasıl birinin mutlu edebileceğini, senin de nasıl birini mutlu edebileceğini çok daha iyi anlayacaksın. Aksi halde, kaygı dolu bu kısır döngüye kendini hapsederek fasit bir dairede yaşamaya mahkum edeceksin. Sen ve hatta hiç kimse buna layık değildir. Güzel seven, dinleyen, güvenli, anlayışlı birini ara, böyle birini bulmak için öncelikle kendinin değişmesi gerektiğini gör ve bunun için bir şeyler yap. Bizler hep evvela karşımızdaki odaklanıyoruz oysa her koşulda önce kendimize odaklanmayı öğrenmeliyiz. Bu sağlıklı bir bencilliktir. Aksi halde toksik hale gelmesi muhtemel bir ilişkinin (aşırı fedakar ve verici tarafı olarak) tohumlarını atmış oluruz. Sevgiler
Beni anlattin ama ait de hissetmiyorum 40 yasindayim ne duygusal ne fiziksel yaklasamiyorum. Terapiye gittim ama yok ne aitlik sorunun ne de baglanma şeklim duzelmedi
Bende kaçıngan bağlanan biriyim Bu bağlanma sitilimi tek başıma değistire bilirmiyim Bunun için Neler yapabilirim bunla ilgili de video çekerseniz çok mutlu olurum hocam. 🙏
Merhaba FfHg, öncelikle çocukluğunda kaçıngan bağlanmış biri olduğunu tespit etmiş olman çok sevindirici. Bağlanma stilini tek başına değiştirebilmek için bu bölümün son 3 dakikasını tekrar dinlemeni öneririm. Şu anda bağlanma stilleri ile ilgili yeni bir bölüm çekmeyi düşünmüyorum. Bununla birlikte, sana özellikle uygulamanı tavsiye edeceğim iki husus var: 1- Kendini içinde bulunduğun ya da bulunma ihtimali içine girebileceğin bir yakın ilişkide gözlemlemeni öneririm. Bunun için kendini gözlemleme becerini geliştirmen önemli. İçinde bulunduğun yakın ilişki (bu aile ortamındaki, özel veya iş hayatındaki bir yakın ilişki olabilir.) ile ilgili herhangi bir aksiyon ya da karar almadan önce lütfen kendini gözlemle ve mevcut durumu yeniden değerlendir. Bağlanma stilinin devreye girdiğini hissettiğin an bunu yapman çok önemli. Neden kaçıngan stile sahip olduğunu ve bunun özelliklerini hatırlat kendini. Bunun hayatına olan katkısını ya da götürüsünü değerlendir. Kendin için en geliştirici ve iyileştirici seçimi yap. 2- Güvenli bağlanmış insanlar var mı hayatında bir bak ve eğer bulursan onlarla zaman geçir. İlişkilerden kaçma, değişimin daha çok ilişki içinde iken korku ve utancınla yüzleştiğin zamanlarda söz konusu olabilir. Kendini yüzleştirmelisin kaçıngan özelliklerin ile. Onlarla yaşamak zorunda olmadığını farkına varmalı ve geçmişinle barışarak, kendine iyi davranmaya karar vermelisin. Özellikle savunmasızlık/kırılganlık ile ilgili kitaplar okumanı tavsiye ederim. Brene Brown'un kitapları çok iyi. Mükemmel Olmamanın Hediyeleri, Acımasız Dünyaya Meydan Okumak, Kuvvetle Ayağa Kalkmak isimli kitaplarını okuyabilirsin. Utanç ve suçluluk kavramları ile ilgili de okuman/dinlemen iyi olur. Bu konularda Spotify vb platformlarda bahsettiğim kavramlarla ilgili podcast dinleyebilirsin. Yakın İlişkiler isimli bir podcast var, bu podcastin ilk bölümünden itibaren dikkatlice konu kısımlarını okuyarak bölüm taraması yaparsan kaçıngan bağlanma ile ilgili bölüm/ler bulabilirsin. Kendine iyi bak. Sevgiyle kal.
@@kendinias8533 Çok teşekkürler hocam tavsiyeleriniz için Biraz olsun rahatladım Dedikleriniz çok değerli 🙏 zaman ayırıp cevap verdiğiniz için Çok ama çok teşekkür ederim Sağlıcakla kalın hocam 🤗🙏😇
@@quueenn001 rica ederim. Vaktim elverdikçe yanıt vermeye özen gösteriyorum. Buna değersin. Ben de sana benimle dürüstçe bağlanma stilini paylaştığın ve gelişmek için sorduğun/sorguladığın/çaba sarf ettiğin için çok teşekkür ederim. Kendine lütfen her zaman iyi davran. Sevgiyle kal.
Ben de biriyle bir süredir görüşüyorum fakat bu kişide gördüğüm olumsuz özelliklerden dolayı ayrılmak istiyorum. Bunlar bana karşı değil bana çok iyi şefkatli anlayışlı düşünceli davranıyor, sevgisini belli ediyor. Fakat ben bazı olumsuz özelliklerinden dolayı onu sevemediğimi hissediyorum ancak ilişkiden de kopamıyorum. Olumlu yönlerine odaklanmak istiyorum ancak başaramıyorum. Kaçıngan bağlanmış olabileceğimi düşündüm çünkü bu yakınlaşmama isteği ilerde ayrılırım düşüncesiyle oluyor. Ancak bu sevemediğim için mi yoksa kaçıngan bağlandığım için mi bilmiyorum. Biraz mükemmeliyetçi biriyim, narsistik özellikler de taşıdığımı düşünüyorum. Bunlarla mücadele ediyoruma ama dengesizliklerim yüzünden bir yandan da bu kişi benden giderse diye korkuyorum. Çok garip bir ruh hali içerisindeyim :(
Kendine içkin yapmış olduğun tanıklık ve değerlendirmeleri çok kıymetli buluyorum. Bu konularda hızlı teshislere varmak çok doğru ve sağlıklı olmasa da kacingan bağlanmış olman mümkün. Ancak bu dünyanın sonu değil zira diğer videolarimda anlattığım gibi bağlanma stilini değiştirmen mümkün. Önce kendine ve hayata, sonra da insanlara güvenmeye baslayabilirsen yaşadığın yakın ilişkilerin de çehre değiştirdiğini göreceksin. Bunun için dikkatini yogunlastirdigin olaylar ve insanlara dikkat et lütfen. Bu olaylar ve insanlar benliğinde bastırmış olduğun ya da baskilanmis olan yanlarını temsil ediyor olabilirler. Benliğini bu bağlamda ele alabilir ve özellikle baglanma stilleri ile ilgili videolarimin yanisira aileden ayrışma ile ilgili videolarımı izleyebilirsen kendini çok farklı bir perspektiften değerlendirmen mümkün olabilir. Son olarak lütfen unutma: bebekliğimizde annemizin bizimle kurmuş olduğu ilişki çerçevesinde gelişen kaygili veya kacingan bağlanma stillerimiz o yaşlarda bir bakıma hayatta kalmamizi sağlamıştı. Ancak şimdi büyüdük ve kosullarimiz öyle ya da böyle değişti. Dolayısıyla kendimize, hayatımıza, sergiledigimiz davranislara ve aldığımız kararlara daha fazla sahip çıkma ve bunları değiştirme imkanına kavuştuk. Bebekligimizde ve çocukluğumuzda sahip olmadığımız bu imkanlar bugün duygu, düşünce ve inanç kaliplarimizi gözden geçirerek kendimize ait biricik değerler setimizi olusturmamiza ve yasamimizda daha önce olmadığı kadar etki yaratmamiza neden olabilir. Bu nedenle, şayet kendini bu kadar net bir sekilde gozlemleyebiliyorsan bağlanma stilinin yakin iliskilerde vücut bulan savunma mekanizmalarının da farkına varabilir ve gelisim odagin sayesinde zamanla bu mekanizmalara eskisi kadar ihtiyacın olmadığına karar vererek kendini özellikle yakın ilişkilerinde özgür kilabilirsin. Sözün özü karamsarlığa kapılman için hiçbir neden yok. Kendine güvenir ve müşfik olabilirsen güvenli bağlanan birine donusebilirsin. Sevgiyle.
Benimde beraber oldugum kisi tam olarak boyle ve bitti iletisim koptu hemde bizlik hic bir sorun yokken .oeki sorum bu durumda uzak durmak iletisim baslatmamak dogru yol mu ,cunku karsida kine zaten ulasamiyorsun ,konismak tan ,yazmaktan herseyden kaciyor verdigin mucade de bosa daha cok uzaklastiriyor sen ilgi sevgi dilendikte degersizlestiriyor seni .peki boyle bor dirumda geri doner mi ,ozler mi ,keske bunalri daha once ogrenseymisim ..
Merhaba uzak durman daha iyi olur. Lütfen şunu düşün ve düşünürken de kendini (duygularını) gozlemle. Böyle bir ilişkiye harcadığım efor ona ozguledigim zamana değer mi? Ben boyle bir ilişki yaşamaya layık mıyım? Daha sağlıklı, karşılıklı ve tutarlı bir ilişki yaşamak varken neden böyle bir ilişkiye emek veriyor ve yine de karşılığını alamıyorum? Bu sorular üzerinde derinlemesine düşündükçe çocukluğunda hayatta kalmak icin bilen benligine adapte ettigin kaygılarının ve model aldigin ebeveynlerin ile ve onlar arasındaki ilişkinin seni bu ilişkiye surukledigini göreceksin. Oysa sen bu değilsin, daha fazlasının. Daha değerli hissettiğin ve hissettirdiğin ilişkiler yaşamayı hak ediyorsun. Ancak bunun için öncelikle bu tip toksik ilişkilerden çıkmayı bilmelisin ki yenisine yer açılsın. Sen kendine daha çok değer verdikçe ve kendine sahip çıktıkça senin gibi kendini seven ve değer veren insanlar karşına çıkacak. Buna inan lütfen. Bu bilgileri vakti geldiğinde öğrendin, daha önce değil zira bu bilgileri ozumseyecek kadar olgunlaşman gerekiyordu. Sevgiyle.
Peki seviyorsak yani onun da bizi sevdigine sahit olmussak Biz kaygili baglanmadan kurtulabilir miyiz ya da onu yanlis yaptigina ikna edebilir miyiz ve nasıl @@kendinias8533
Şu ana kadar böyle bir video çekmek aklıma gelmemişti, ancak bundan sonra sayende çekebilirim. İyi de olur, listeme dahil ediyorum. Değerli önerin için teşekkürler.
@@vmuratefe kaçıngan bağlananlara çekiliyorsan muhtemelen sen de öyle birisindir, ya da kaygılı-kaçıngan bağlanma stiline sahipsindir. Rezonans kanunu uyarınca "benzerler birbirlerini çekerler."
Hocam merhabalar benim de iyi giden yeni başliyam bir iliskim var ama isler ciddiye biner binmez geri adım atiyorum çünkü bu iliski biticek terk edecek sevmiyecek biliyorum istemsizce içimde bu var bunu biliyorum her sey yolunda olsa bile partnerimden ufak bir hata görsem bile biliyorumdum beni sevmiyordu zaten hakliydim diyip icim rahatliyor ve tam uzaklasiyorum her ne kadar karsimdaki i sevsem de onun beni sevmiyecegini biliyorum ve uzaklasiyorum bilmiyorum terapiye ihtiyacim var mi aslinda inanmak istiyorum ama içimden asla bu gelmiyor.
Merhaba. Yazdıklarından anladığım kadarıyla kaçıngan bağlanmışsın. Bunun da farkında olduğunu düşünüyorum. Son iki videomda da bu konuda açıklamalar yaptım. Onları da izlemeni tavsiye ederim. Sonraki bölümlerde kaçıngan bağlanmış insanlarla ilgili 2 özel bölüm daha yayınlayacağım. Bunlar da işine yarayabilir. Bağlanma stilleri terapi ve güvenli yakın ilişkiler sayesinde güvensizden güvenliye doğru değişebilir. İlişkin içinde kaçıngan bağlanma stiline bağlı olarak ilişkinin devam edeceğine güvenemediğinden ve terk edileceğine inandığından kayıtsız bir şekilde davrandığını ve daha çok ilişkinden geri çekilmek suretiyle uzaklaşmaya ve bitirmeye meylettiğini gözlemliyorum. Bunun nedenleri doğduktan sonraki 12 ay içerisinde temel bakım veren figürün/annen ile arandaki bağlanmaya dönük olarak -özellikle duyuların yoluyla- edinmiş olduğun deneyimlere karşı hayatta kalmak ve kendini korumak için geliştirmiş olduğun savunma mekanizmalarında ve zor duygularla başa çıkma metotlarında yatıyor. Bu konularda bilgilenmek ve bilinçlenmek için en yararlı yollardan biri terapidir. Ancak terapi sürecinin uzun soluklu olması şarttır. Aksi halde değişim gerçekleşemez. Bunun için güvenebileceğin bir terapistte karar kılman önemlidir. Bu konudaki kendine yardım kitapları ve RUclips videoları gibi diğer kaynak ve materyaller de elbette yardımcı olur ancak terapi senin yaşadığın bu sıkıntıları kendi içinde kendiliğinden çözebilmen için kitaplardan çok daha kısa sürede ve etkili bir şekilde yardımcı olabilir. Kendini anlama gayretin çok kıymetli. Lütfen bağlanma ile ilgili tüm videolarımı izleyiver. Eminim bağlanma stilin hakkında daha fazla bilgilenmen ve bilinçlenmen için sana yol göstereceklerdir. Kaçıngan bağlanma stili dışındaki stillerden bahsederken de kaçıngan bağlanma stiline değindiğim için bu konuda tüm videoları izlemeni öneririm. Kendine iyi bak:)
Merhaba hayır bu insanlar genellikle yalnız kalmazlar. Zira, çoğunlukla asi/bağımsız oldukları ve genellikle başlarına buyruk (istedikleri an istedikleri şeyi yaparak) yaşadıkları için özgüveni eksik, içine kapanık, yaşamında spontan olamayan ve yaşama daha çok kaygılı bağlanmış olan insanların dikkatini çekerler. Kötü çocuk imgeleri kaygılı bağlanmış olan insanlara çekici ve gizemli gelir. Dolayısıyla, kaygılı insanlar, onlar gibi olamadıkları için onların yaşamına öykünerek büyürler ve bu nedenle, kaçıngan bağlanmış olan insanların bu hallerinden etkilenir ve onlarla birlikte olmak isterler. Böylelikle, yaptığım gözlemler ve okumalarım sonucunda kaygılı-kaçıngan insanların birlikte olabilme potansiyellerinin yüksek olduğunu söylemem yanlış olmayacaktır. Ancak bir vakit sonra (aşktan, hoşlanmadan kaynaklanan hormonlar bedende daha az salgılandıkça) her iki taraf da normallerine dönecekler ve birbirleri ile ilgili karşılıklı beklentiler oluşturacaklardır. Bu da kaçınganın, kaygılı tarafından işgal edildiğinden şikayet etmesine, kaygılının da kaçıngan tarafından yeterince önemsenmediği ve sevilmediği kuruntusuna kapılmasına neden olacaktır. Elbette bunun istisnaları vardır ancak bu istisnalar, genel olarak, benim vardığım bu sonucu değiştirmeyecektir. Diğer soruna gelince, kaçıngan insanlarla olsa olsa güvenli bağlanmış ya da bağlanma spektrumunda kaygılı bağlanmış olup, zamanla güvenli bağlanmış birine ait özellikleri bünyesinde taşımayı başarmış insanlar (kaygılı biri zamanla bu kaygılarından kurtuldukça, duygularını düzenlemeyi öğrendikçe her ne kadar bebekliğinde temel bakım veren figürüne güvenli bağlanmış olmasa da kendini daha güvende hissedeceği için güvenli bağlanmış birinin sahip olduğu özellikleri bünyesinde taşımaya başlayacaktır) ile sağlıklı ilişkiler kurabilirler. Bunun nedeni olsa olsa güvenli bağlanmış birinin kaçıngan bağlanmış birinin sınırlarına daha fazla dikkat edecek olması, onu sıkıştırmayacak olması, onun onayına ve değerli hissettirmesine kaygılı/kaçıngan biri kadar ihtiyaç duyacak olmaması dolayısıyla kaçınganın ilişkide kendini daha güvende hissederek karşısındakinin ihtiyaçlarına yönelmeye karar vermesi olabilecektir. Yine de bana kalırsa böyle ilişkiler de seyrektir. Güvenli bağlanmış kişinin çok daha fazla özveride bulunmasını gerektirecektir ki bu da her güvenlik bağlanmış insanın üstlenebileceği bir şey olmayabilir. Eğer üstleniyor ise de ben o kişinin niyetine bakarım, güvenli bağlanmış insanın neden kaçıngan bir insanla olmak istediğini anlamaya çalışırım. Bu acaba güvenli bağlanmış insandaki geçmişten gelen bir eksikliğin tamamlanma ihtiyacından mı kaynaklıyor diye sorarım mesela. İçinde bastırdığı bir yanını temsil ettiği için mi kaçıngan ile beraber mi diye de sorarım kendime. Ancak her halde geçerli bir nedeni vardır. Sevgiler
Önder hocam merhaba. Yorumlara dönüşlerinizi görünce benim de yorumuma dönüş yapacağınız umudu doğdu içimde ve bilir bir kişi olarak size mümkün olduğunca kısa ama önemli noktalara değinerek fikrinizi duymayı arzuluyorum. Bir çok video izledim kitaplar aldım neden mi? Çünkü erkek arkadaşımı çok seviyordum ve onu anlamak kendimi anlamak bizi iyileştirmek istiyordum. Bu süreçte keşfettim ki ben kaygılı bağlanan biriyim. Evet bir ilişkiye bailadığımda devrelerim yanıyor ve ve zamanla yoğun aşk ilgi sevgi kaygı korku kıskançlık kısıtlamalara vs gidiyorum… bunu kabul ediyorum elimden geleni de yapıyorum am bir yerde yine kaygılarıma korkularıma yenik düşüyorum. Ve erkek arkadaşım da tam anlamıyla kaçıngan bağlanan ve aynı zaman da yoğun mükemmelliyetçi bir kişiliğe sahip, manipülatif de. Zamanla artmaya başladı. Ben bir sorun olduğunda saygıyı aşmadan AÇIK bir iletişimi seçerken o sürekli sorun yok ki ortada sen yaratıyorsun vs.. hatta konuşutken mimiklerimi oturuşumu bile yargılıyordu. Öfkendiğimde de konuşamadığım zaman da dönüşmenden korktuğum kişiye dönüşüyorsun gibi suçlayıcı ifadelerde bulunuyordu. Canım çok yanıyor. Ruhlarımız eş idi. Dünyaya aynı hüzünlü pencereden bakıyorduk. Evet ben de mğkemmel değilim kusurlarım boğucu yanlarım vardı.. ama iletişim kuramayıp çözemedikten sonra evlenince nasıl olacak? O 33 yaşında ben 27. Ben orta yol bulmaya daha sıcak bakarken onun hem yaşı hem de alışmışlığıyla konuşmaya çalışsam bile iyileşmek için çabalamayacağını düşünüyorum.. günlerdir ağlamaktan ve düz duvarı saatlerce izlemekten içim öyle yoruldu ki.. ben öğretmenim, o da öğretmen. Benim için tayinini İstanbula aldı geldi. İki mahalle ötede ev tuttu. Ne güzeldi, ne güzel olacaktı.. İstanbul bizim şehrimiz olacaktı.. içim acıyor, beni seviyor özlüyor biliyorum 1 Aydır kpbuşmuyoruz tartıştıktan sonra. Güvenim ve inancım yitti.. benim için buraya geldi ibu yüzden son kez gidi konuşayım diyorum ama bir şey demişmeyecek ki.. ahh 😢 ne yapacağımı bilmiyorum??…
Merhaba ikiniz de yetişkinsiniz ancak temel bakım veren figürünüz ile bağlanma stilleriniz sanırım farklı ve senin ebeveyn modun baskınken onun çocuk Modu daha baskın. Ancak o aynı zamanda Kaçıngan Bağlanmış olduğundan daha çok ebeveyn işgalinden kaçan biri iken sen de kaygılı bağlanmış olduğundan senden kaçan çocuğun üzerine titreyen kaygılı ebeveynsin sanki. Bu nedenle o kıskançlık, güvensizlik ve sorgulayıcı tavırların hakim hale geldiği bir ortamdan kaçar ve kaçınırken, sen terk edilmekten, ilgi ve onay alamamaktan yakınabilirsin. Böyle olunca da aranızda olduğu gibi iletişim kazaları yaşamanız kaçınılmaz hale gelir. Onun değişeceğini pek zannetmiyorum. Kaçıngan Bağlanmış insanlar daha çok kendilerini düşünmeye meyillidirler, Kaygılı bağlanmış insanlar ise daha empatik ve değişime açıktırlar. Ancak bu farklılık kaygılının Kaçıngana yönelik beklentileri nedeniyle hayal kırıklığına uğramasına sebep olur. Bu durum sanırım sizde de biraz var. Dolayısıyla kaygılı ve Kaçıngan bir çiftin bu temel farklılıkları nedeniyle orta noktada buluşmaları zordur. Gel gitler fazladır ve bu da ilişkiyi yıpratır. Bu nedenle önerim her ne kadar karşılıklı özverilerde bulunmuş ve çabalamış olsanız da birbirinizi daha fazla yıpratmamanızdır. Bu zamanı kendi kaygıların üzerinde çalışarak daha güvenli bağlanmış birini hayatına çekmek için kullanman daha doğru olacaktır. Yine de sen bilirsin tabii ki. Ben de dahil olmak üzere birçok insanın farklı bir güvensiz bağlanma stiline sahip bir eşi olmuştur. Bunu fark etmek ilişki içinde zordur, bazen ilişkinin dışına çıkmak gerekir. En azından bunu yapman iyi olabilir. Eğer bir daha bir araya gelirseniz konuşun bu farklılıkları, eğer bunlar üzerinde uzlaşır ve asgari müşterekte buluşmak için anlaşırsanız bir kez daha deneyin. Bunun için emek verin. Aksi halde kendinizi iyileştirmek için yalnız kalmaya özen göstermeniz daha iyi olabilir. Geleceğimizin daha iyi olması için şimdi'yi düzgün şekillendirmemiz şart. Sevgiler
Tam tersine, bu işlevsiz ve yararsız davranışlar ile onun senden daha fazla uzaklaşmasına neden olursun. Kanalımın bağlanma stillerine ilişkin "Oynatma Listesinde" yer alan "kaçıngan bağlanma stili" ile ilgili videolarda da açıkça belirtmiş olduğum gibi kaçıngan bağlanma stili, tipik bir güvensiz bağlanma stilidir. Dolayısıyla, kaçıngan bağlanmış biri ilişkisine ve ilişkiye girdiği kişiye zaten güvenmez. Bu güveni karşısındaki kişinin (sevgi ve anlayışla) sağlaması gerekir, bu da önemli ölçüde sabır ve dirayet gerektirir. Yoksa yukarıda bahsettiğin şekildeki davranışlar onun yakın ilişki içine girdiği kişilere olan güvensizliğini perçinleyeceği gibi yakın ilişki yaşadığı kişilere karşı neden güvenmemesi gerektiği konusunda kendisini bir kez daha haklı çıkaracaktır (gerçi bu tarz durumların yaşanmasında kendisinin de büyük payı vardır ve dolayısıyla, bu tarz durumlar bir yandan da onun için bizzat kendisinin sebep olduğu "kendini gerçekleştiren kehanetler" gibidir.). Zira, kaçıngan bağlanmış biri doğumu ile 1 yaşı arasında annesi ile olan ilişkisinde gözle görülür bir şekilde terk edildiği gibi annesinden tutarlı bir ilgi, alaka, şefkat ve sevgi görememiştir. Hal böyle olunca, bebekken kendisine bakım vermesi gereken annesine dahi güvenmemeyi ve "hayatta kalabilmek" için adaptif bir strateji olan "kimseye güvenmeden kendi kendine yetinmeyi-yaşamayı" öğrenmiştir. Bu da büyüdükçe (eğer büyürken güvenebileceği birisi de hayatına girmemiş ise) yakın ilişkiye girdiği kişilere karşı ilişkinin başından itibaren önyargılı davranmasına, kuşku ile yaklaşmasına ve en ufak bir sorunda ilişkiden kaçıp uzaklaşmasına neden olmuştur. İşte tam da bu nedenlerle, "ghostlamak" veya "onu korkutup travma geliştirmek" gibi yaklaşımlarla onun sana güvenmesini ve bağlanmasını sağlaman mümkün olamayacağı gibi bu gibi davranışlar güven esasına dayalı olarak başlaması ve sürmesi gereken hiçbir ilişki için de tavsiye edilebilir değildir. Bu arada, yeri gelmişken belirtmeliyim ki, bir insanda ghostlamak vb şekillerdeki davranışlarla travma yaratmak da o kadar kolay bir iş değildir. Bu konuda dilersen "Stres ve Travma" ile ilgili olarak çekip yayınladığım bölümleri izleyebilirsin.
@@kendinias8533 Öncelikle değerli bilgiler için çok teşekkür ederim ama deneyimlemelerime bakılırsa; kaçıngan bağlanan partnerime ghosting yaptığımda daha çok değer görüyorum. Sabır içinde güvenli bir ilişki sunduğumda ise; yok olma arzusu geçtiğinde, gelip hiçbir şey olmamış gibi ilişkiye devam ediyor. Oneitis geliştirmenin bile işe yarayıp bağımlı kılacağını düşünüyorum. Evet bu bir düşünce, uygulamaya geçince tezim çürür mü bilemiyorum. Bu izlenimlerden yola çıkarak bir soru sormak istiyorum; Kaçıngan bağlanan bir kişi, terkedilme korkusu içinde midir?
@@Kimsekimb soruna cevabım: Evet! Bununla birlikte partnerine ghosting yaptığında sana yönelmesinin sebebi o anda sana karşı bağlı hissediyor olmasından kaynaklanmıyor, tam tersine, sana güvenemeyeceği ve ilişki esnasında (onun davranışlarından kaynaklansa bile) tutarsız davranabileceğin konusunda bebekliğinden beri alışık olduğu davranış biçimini gördüğü ve bunu normalleştirdiği için kendisini senin gibi davranan birisi yanında daha konforlu hissetmesinden kaynaklanıyor. Ne de olsa her an bitebilme olasılığı olan bir ilişki içinde olmak, güvene dayalı olarak devam edebilecek uzun erimli bir ilişkiden çok daha tercihe şayandır onun için. Öte yandan, anlattıklarına göre partnerinin kaygılı-kaçıngan bağlanmış biri olması da olası. Bu onu ghostladığında sana yönelmesinin bir başka nedeni de olabilir. Bunu da akılda tutmakta yarar var. Sonuç olarak, bahsettiğin şekillerde davrandığında sana yönelmesini ve bir şekilde ilişki içinde kalmasını sağlasan bile onun GÜVENİNİ kazanman mümkün olamayacaktır. Bundan dolayı eğer onun sana güvenli bir şekilde bağlanmasını istiyorsan, zaman içerisinde tutarlı davranışlarınla güvenini kazanman şart. Tabii ki bunu gerçekten istiyorsan. Yoksa kimi zaman tutarsız sayılabilecek, uzak ve ilgisiz davranışlarla onu kendine bağlaman her halde güç olacaktır. Dolayısıyla, bu partner ile olan ilişkindeki asli amacının ne olduğunu belirlemek önemli. Sana ilgisiz ve sevgisiz davrandığında egonu tatmin etmeye yönelerek ve onu ghostlayarak ondan öcünü almanın ve ona haddini bildirmenin de içerisinde olduğu bir ilişki kurmak ve böylelikle onu güvenli bağlanan birine dönüştürmek ise işin hiç de kolay olmayacaktır. Tam aksine onun davranışlarından bağımsız olarak onun tutarlı bir şekilde yanında olabileceğini göstererek onun güvenini kazanmaya çalışmak ise o vakit yine işin hiç kolay olmayacaktır ancak bu şekilde en azından bir şansın olabilecektir. Ya da ilişki amacın her ikisi de değilse o vakit yapılabilecek en doğru şey bu ilişkiden alabileceğinin en fazlasını alarak sana güvenli bağlanabilecek birine yönelmek olacaktır.
@@kendinias8533 Açıkçası partnerimle güven duygusunun temelini 3 ay gibi kısa bir sürede oluşturabilmek için işimin bir parçası haline getirdim. İşinde daha başarılı ve yüksek kazançlar elde edebilmesi için tüm desteğimi verdim. Hal böyle olduktan sonra kendisi kaçınganlıktan çıktı ama bunu sadece iş için mi yapıyor sevgi duygusunu gerçekten hissediyor mu emin olamıyorum. Diyalektik davranış terapisi geliştirmem gerektiğini biliyorum ama onu tedavi edecek dinçlikte değilim. Partnerimle güzel bir gelecek inşaa etmek istiyorum fakat “evlilik sonrası tartışma ortamında o an terk ederim, birkaç saat sonra geri gelirim” demesi beni çok korkutuyor. Çünkü kendimde de terk edilme korkusu yoğun olduğundan o esnada neler düşünüp, hayata geçirebileceğimi yani ilişkiye ne kadar zarar verebileceğimi ön göremiyorum. Şu an o’na karşı sabırlı, sorguya çekmeden, her şeyi ile kabul etmiş biri olduğum için ilişki yürüyor da diyebilirim. En başta yaptığım ghosting vb. şeyleri iş sebebiyle de yapamaz hale geldim. Verdiğiniz iki ihtimale bakarak bir soru daha sormak istiyorum; Güvende hissetmesi yapılan her hamle, verici olmak cepte durumana düşürür mü?
Çok özür dilerim ama bir sorum olacak yani kaçıngan bağlanan partner az mı seviyor yani sevmiyor mu ben kaygılı o kaçıngan ya bazen boşluktaymışım gibi hissediyorum bana cevap verirseniz çok mutlu olurum bilgileriniz için çok teşekkür ederim
Konunun sevgiyle alakası yok. Sevgiyi alma ve gösterme biçimleriyle alakalı. Kaçıngan eleman hayatının aşkına da aynı davranır. Duygularını paylaşmakta hiç iyi deneyimleri yok. O yüzden zorlamamak lazım mevzuyu. Ben bunları anladım.
Bravo, çok iyi anlamışsın. Söylediklerine tamamıyla katılıyorum. Artık yaşamında olup bitenleri bu perspektiften algılamaya ve değerlendirmeye eminim başlamışsındır. Zamanla bu bakış açısı değişikliğinin sana kattılarından da bahsedersen çok sevinirim. Sevgiler
o kadar zor ki aynı zamanda kaygılı kaçınganım ne inanabiliyorum ne güvenebiliyorum. içimden sevgi fışkırsa bile kaçmak kurtulmak istiyorum sanki boğazımı sıkıyor birileri o an karşımdakinden kaçınca oh diyorum ama hep bir sevgi ihtiyacım var biliyorum. sürekli mükemmeli arıyorum ama ben kusur abidesiyim o yüzden yalnız kalmalıyım kusursuz olana kadar diyorum. farkında olup hem kendimi hem karşımdakini yaralamak benim için çok acı verici. birine azıcık bile güvensem içimdeki küçük kız çocuğu ben buradayım diyor ama sanki yanıma yanaşsa hep kusurlarımı, eksiklerimi görecekler. sanırım artık tek başıma halledemeyeceğim noktaya geldim yakında terapiye mi başlamalıyım diyorum açıkcası. tesekkürler video için hiç yoksa tek ben savaşmıyorum onu anladım emeğinize sağlık.
Eger gercekten istedigin buysa Lütfen terapiye ve içini dökmeye başla @Ciklet1
Herkese merhaba, bir takipçimden gelen mesajı önemli bulduğum için paylaşmak istiyorum burada. Takipçimin mesajı şöyle: "Hocam erkek arkadaşımın kaçıngan bağlanma stiline sahip olmasını bu videodan sonra daha net anladım birden bire güzel giden ilişkinin bitmesine anlam veremedim ve hep kendimi suçladım meğerse işin özü buymuş ama ilişkiyi bitirmen sürekli beni bahane etmesi küçük bir olayı bitirmeye kadar getirmesi çok üzücü benimle hala görüşmek istediğini söyledi ama beraberde olmayalım dedi sizce neden?" Bu mesajda takipçimin bahsettiği eski-yeni-karmaşık sevgili bana kalırsa tam bir kaygılı-kaçıngan bağlanmış biri. Temelde kaçıngan bağlanmış olan insanların içlerinde kaygılı bağlanma stilinin özelliklerini de barındırmaları mümkün. Yakın ilişkiler bağlamında kaçıngan bağlanmış kişilerin kaygılı bağlanma stilinden ödünç aldıkları tipik davranış; bir yandan yakın ilişkide olmak isterken diğer yandan yakın ilişki içinde kalamamasıdır. Bunun altında ilişki içinde olduğu insan tarafından işgal edilme kaygısı yatmaktadır. Yaşamına nüfuz edilmesinden hoşlanmayan kaçıngan kişi, bu yönde en ufak bir emare gördüğünde bir mazeret bularak ilişkiden çıkmaya meyleder. Bu da ilişki içinde olduğu sevgilisini abondene eder. Takipçimin bu video sayesinde sevgilisinin bağlanma paternini tespit ederek davranışlarını anlamlandırması içini oldukça rahatlamışa benziyor. Bu aslında oldukça normal bir tepki, ben de bağlanma stillerini öğrendiğimde inanılmaz rahatlamış ve kendimi suçlamayı bırakmıştım. Bu nedenle, kendimi anlama ve keşfetme yolculuğumda bağlanma kavramı ve modelleri bana azımsanmayacak kadar önemli bir mesafe kat ettirdi. Takipçimin kaçıngan-kaygılı birisi ile olması onu arafta bırakmakta, bu duruma rağmen takipçimin kaçıngan sevgilisinin kendisini sevdiğine inanmasından ötürü ilişkiden çıkmakta güçlük çektiğini görüyorum. Zira kuvvetle muhtemel kendisi de kaygılı bağlanmış biri ve içine doğduğu aile ortamında da benzer bir kaçıngan ve/veya kaygılı bağlanmış ebeveynleri var. Büyürken onların bu bağlanma stillerinden kaynaklı gel-gitli ya da umursamaz, ihmalkar, kafa karıştırıcı davranışlarına maruz kaldığı için sevgilisinin davranışlarını her ne kadar bu davranışlar oldukça tutarsız, kafa karıştırıcı ve zorlayıcı olsa da çocukluğundan aşina olduğu için anlamlandırma ve bir şekilde sevgilisini affetme zorlantısı içine girmesi de şaşırtıcı değil. Sevgilisi aslında ona geçmişini değiştirme, kaygılı bağlanmış birisi olduğu için taşıdığı kaygılardan kurtulma şansını tanıyor. Takipçimin güvensiz bağlanma stili olan kaygılı bağlanma stilinden güvenli bağlanma stiline geçişi için bir şansı var ve bu şansı ancak öncelikle kendisine dönerek kendi bağlanma stili üzerinde çalışması, he ne kadar tam olarak istemese de kaçıngan sevgilisinden en azından bir süre ayrılması ve yaşamından murat ettiği sevgili profilini (güvenli bağlanmış birini talep etmek gibi) gözden geçirmesi halinde kullanabileceğini düşünüyorum. Ebeveynlerimiz dolayısıyla aşina olduğumuz yakın ilişki paternlerini öncelikle ebeveynlerimizden ayrışarak, kendimize dönerek, bağlanma stilimiz üzerinde çalışarak, kendimizi daha iyi anlayarak dönüştürebiliriz. Bu mümkün yeter ki isteyelim. Bunun için bazen özveride bulunmamız ve hatta sevdiğimiz bir kişiden ayrılmak zorunda kalmamız gerekebilir. İçimizi acıtan bu gibi kararlar bizi zamanla doğru kişiye götürür, buna sarsılmazı bir irade ile inanmalıyız, sebat etmeli ve güvenli bağlanan birine dönüşmek için elimizden geleni yapmalıyız. Meli, malılar çok sınırlayıcıdır, bunu kabul ediyorum ve yapmalı etmeli dediğimde kendimle çeliştiğimin de farkındayım ancak bazı şeyleri zamana bırakırken en azından olması gereken konusunda bilinçlenmemiz gerektiğini düşünüyorum. Bu doğrultuda, en temel hedeflerimizden birinin güvenli bağlanmış birine dönüşmek olduğu kanısındayım. Takipçimin böyle bir şansı var yukarıda belirttiğim gibi. Yeter ki düşünsel farkındalığını eylemsel farkındalığa dönüştürerek, güvensiz bağlanmış insanları değiştirmeye çalışmayı ya da değişmelerini beklemeyi rafa kaldırarak daha çok kendisi ile uğraşmaya başlasın ve yakın ilişki hedeflerini daha bilinçli bir şekilde revize etsin. Sevgiyle.
Açıklamanız harika. Ben de kaygılı baglanma stiline sahibim. Erkek arkadasım kaygılı-kaçıngan. Hem ilişkide kalmak istedi hem de barıştıgımızda hep sabote etti. Yeteri kadar zaman ve alan tanıdım üstelik kaygılı olmama ragmen. Ancak bu gel-gitleri hep sürdü. Sonunda artık tamamıyle cektim kendimi. Bu kez de öfkeli. Beni üzmek için ugraşıyor. Böyle yaptıkca iyice uzaklasiyorum. Resmen bir çocuk gibi ( ben 33, erkek arkadasım 35 yasında) . Bir kez evlenip bosanmış biri. Aslında öfkelerinin ve sizi üzmek istemelerinin altında yalnızlık ve acı yatıyor gibi. Onun için üzgünüm. Keske bu sekle getirmeseydi. Cünkü asla dönemem.affedemiyorum
son ilişkimin önceki ilişkimle aynı şekilde başlayıp benzer sebeplerle bitmesi üzerine bir psikoloji hazırlık öğrencisi olarak neden böyle olduğunu merak edip bağlanma stillerini araştırmaya başladığımda tam bir kaçıngan bağlanma stiline sahip olduğumu fark ettim. Bu bağlanma stili için "sevgiyi kol mesafesinde tutmak" tabirini okumuştum . Tavsiyelerinizle ve sevgili terapistimle güvenli bağlanmaya doğru yaklaşmak için adım atacağım . Anlatımınız için teşekkürler
Çok sevindim anlattıklarımla ve terapistinle güvenli bağlanma stiline doğru yelken açacak olmana. Lütfen gelişmelerden beni haberdar ediver. Ve lütfen süreçte yaşayabilecek olduğun gel-gitlerin seni yıldırmasına izin verme.
Bir kac zamandir baglanma teorileri uzerine bilgi ediniyorum, kanaliniz ve tek tek mesajlara verdiğiniz ozenli cevaplar bir harika! Tesekkurler 🌸
Değerli vaktinizi ayırıp bölümleri izlediğiniz için ben de size teşekkür ederim. Sevgiyle.
1 ayda 3 defa terk etti o kesinlikle kaygılı kaçıngan ayrılırken bile ben kendimi seviyorum narsistim dedi ayrıca ilk tanıştığımızda ailenden uzaksın özlüyor musun dedim özgürüm ne güzel işte demişti çok şükür şu an farkına vardım bırakma vakti geldi
Benzer deneyimleri ben de yaşadım.En sevdiği şarkı Atena’nın Bem böyleyim şarkısıydı. Frank Sinatra My Way şarkısından uyarlama.Şarkının sözlerini yüksek sesle söylerdi.Ben ise ona doğum günün de gitarla Serenat yapmıştım enayi gibi hissediyor insan sonra. Çok bencil ve eleştiriye kapalı,empati den uzak biriydi.O şarkının bencil ,kibirli sözleri ona bu kadar yakışıyordu.
Şu ana kadar izlediklerim arasında en açıklayıcı en anlaşılır videoydu. Çok teşekkürler
Ben teşekkür ederim Tuğba. Kendine de pay çıkarmayı unutma lütfen. Etkin dinlemiş ve önem vermişsin. Bu anlamanın yarısından fazlasıdır. Sen videoyu izlerken yanında değildim ama eminim dikkatle izlemiş ve değer vermişsindir. Bu da daha iyi anlamanda sana yardımcı olmuştur. Diğer bölümler hakkında da görüşlerini paylaşma nezaketi gösterirsen sevinirim. Sevgiler.
Çok değerli bilgiler için teşekkür ederim. Bir yandan Amir Levine’ın Bağlanma kitabini okuyorum bir yandan da videolarini izleyerek pekiştiriyorum. Farkındalığım artıyor ki bu ihtiyacım olan ve çözümleri bulabileceğim alanı sağlıyor.
Merhaba Merve. Amir Levine'in kitabını okumamıştım. İyi oldu bahsettiğin. Hemen alıp okuyayım. Ben de senin gibi süreçte öğreniyorum bu konuları. Umuyorum öğrendiklerimi anlaşılır bir şekilde aktarabiliyorumdur. Farkındalık geliştirmek çok kıymetli gerçekten. Bir sürü konu var, yaşam süremiz belki de hepsini öğrenmeye, okumaya ve üzerinde derinlemesine düşünmeye yetmez ama bana kalırsa elimizden gelenin en iyisini yapabiliriz. Bunun için şahsen ben iyilesmemiz icin hayati olduğunu düşündüğüm psikoneurosomatik kavramlara ve konulara odaklanıyorum. Böylelikle en azından meselenin özünü kavrayıp kendimi ve gecmisimi daha iyi anlayabileceğimi düşünüyorum. Senin de benzer bir patikada yürüdüğünden kuşkum yok. Sevgiyle.
hallolur ya çok da aşılmayacak bir sorun değil. umarım aşabilirim. teşekkür ederim.
Merhaba bu videoyu izlediğine ve üzerinde düşündüğüne göre mutlaka aşacaksındır. Teşekkürler
Vay be resmen son ilişkim böyle. Ben kaygılıyım o da kaçıngan sanırım
Bende ikiside var, hem kaygili hem kacingan baglanma bicimi. Ikisi arasinda gidip geliyorum.
Çok iyi anlattınız.Teşekkür ederim.🙏
Ben de dinleme nezaketi gösterdiğin için teşekkür ederim. Sevgiyle.
Merhaba,
Video için çok teşekkürler, şu ana kadar karşılaştığım bu konudaki en iyi ve açıklayıcı bilgileri verdiniz. Kendimi karşınızda oturuyormuş gibi hissettim.
Birçok bahsettiğiniz şeyi yaparken bunu kendi kurduğum bir felsefe ile yaptığımı düşünürdüm. Gün sonunda yaşadıklarıma verdiğim tepkiler, öğrendiklerim ve çıkardığım derslerdi diye bakardım. Terapiye başladıktan sonra aslında böyle olmadığını fark ettim ve özellikle sizin videonuzda bahsettiğiniz şeylerde hissettiğim şeyleri buldum. Şu anda anlıyorum aslında kurduğum bir felsefe yok, hissettiğim şeylere kendimce mantıklı bir açıklama oluşturup arkasına sığınıyorum sanırım. Bir noktada hala ilişkilere karşı duyduğum güvensizlik var. Çözümü belirli bir mesafeden daha fazla insanlara yaklaşmayarak ve onları yaklaştırmayarak buluyorum. Sanırım bu noktada güvenli bağlanmayı istemek gerekiyor ki kaçınganlığımdan kurtulabileyim. Ama sanırım bu kadar şey öğrendikten sonra (güvensizlik, kırılmalar vb.) düşüncede çok zor geliyor.
Merhaba harika paylaşımın için teşekkürler. Çok samimi buldum yazdıklarını. Gerçekten kıymetli. Çocukluğundan beri yaptığın şey aslında rasyonelizasyon. Savunma mekanizması olarak kullandığın. Zira çocukken temel gereksinimlerinin güvenli bir şekilde karşılanmadığı bir ortamda büyümüşsün. Ve hayatta kalmak ve bir şekilde ebeveynlerin ile bağlantıda olduğun hissini duyumsamak için kendi kendine yetmeni sağlayacak şekilde davranışlarını kendi açından kabul edilebilir kılacak argümanlar yaratmışsın. Bunu da iyi ki yapmışsın. Şimsi sahip olduğun farkındalık ile bu argümanlara ihtiyaç duymayı bırakabilirsin. Kendine zaman tanı. Biliyorum, başaracaksın. Güvenli ortamlar ve insanlar var. Yeter ki iste ve üzerinde düşünüp hareket etmeye devam et. Bu arada bağlanma kuramı ile ilgili yeni bölümler çekiyorum. Yaz sonu yayınlamaya başlayacağım. Kendine iyi bak. Sevgiler
@@kendinias8533 Çok teşekkürler yanıtınız ve videolarınız için, heyecanla bekliyor olacağım.
gerçekten çok güzel anlatmışsınız bravo
Teşekkürler
Hoş bulduk hocam 😊
Çok teşekkürler ❤
Ben teşekkür ederim
Ben kaygılı bağlanıyorum. Erkek arkadaşım kaçıngan bağlanıyor. Ben annemi 10 yaşında kaybettim onunda annesiyle babası 2 yaşındayken ayrılmış ve babasında kalmış, bakıcılar tarafından büyütülmüş. Tanışmamızdan kısa bir süre sonra başbaşa vakit geçireceğimiz bir yere götürmek istedi. Tamamen iyi niyetliydi. Bende gideceğimiz gün bunun belki erken olabileceğini düşünüp istemediğimi rahatsız olduğumu söyledim. Yanlış anladı ve defalarca anlattım ama sonunda ayrılık kararı aldı. Soğuduğunu ve artık benim bir önemimin kalmadığını yüzünde gördüm. Geri geldi. Sonra bu döngü hep tekrarladı. Hata bile olmayacak konulardan terkedildim ve sürekli suçlandım. İlişkiyi toparlamak için benim bir şey yapmam gerekiyordu çoğu zaman aksi halde harekete geçmiyor, adım atmıyordu. Bunu beni çok seviyorken yapmak istediği zamanda yapamıyordu. Duygularını asla ifade etmiyordu. Başta beni sevmediğini sanıyordum. Kaçıngan bağlandığını anlamam aylar sürdü. Sıkılıp bunaldığı zaman gidemediğinde instagramdan birilerini ekleyip fotoğrafını beğendiğine şahit olup ben ayrılık kararı almıştım. Aramızdakinin düzelmesi için hep benim çabaladığım ve gitmesin diye neredeyse yalvarırcasına açıklama yapıp özür dilediğim zamanlar oldu. Bu sırada kendi terapi sürecime başladım. Defalarca terkedildim ve onun başka birine gitmeye çalıştığına şahit oldum. En son sefer özürler dileyip tekrar şans vermemi evlenmek istediğini ve ailesiyle tanışmamı istediğini söyledi. Tamam dedim. Çift terapisini kabul etti ve randevu aldık. Terapiye başlayamadık ama bu süreçte kaygılı bağlanan biri olarak ondan mesaj gelsin diye telefon başında beklemeyip kendi hayatıma kendi yaptığım işe odaklanmayı başarabildim. Onay almak için çabalamak yerine kendi ilgi alanlarıma sıkı sıkı tutundum. Duygularım tetiklendiğinde yoga yaptım. Bir gün yine de bitebilir diye düşünüp kontrol etmeyi bıraktım. Kendi hayatımın merkezinde kalabildim. Belki 6-7 saat mesajlaşmadık ama ben bunu eğer kötü bir sinyal yoksa olumsuz bir şey gibi algılamayı bıraktım. Konuşmak istiyorsam bunu neden yazmıyorsun vs gibi ifade etmek yerine arasana konuşalım deyip duygumu ifade etmeyi öğrendim. Seviyorsam sevdiğimi söyledim korkmadan. Ve sonunda o yine instagramdan tanımadığı garip kız hesaplarını ekledi. Ailesiyle tanışmama kısa bir süre kala. Öfkelendim. Kaza yaptığını öğrendim bu sırada. O da o haldeyken benim öfkelenmeme kızdı ve üzüldü sonunda yine ayrıldık. Tabiki instagramdan birini eklemediğini söylüyor. Ben görüyor olmama rağmen kanıtlayamıyorum. Sıkıldığı zaman beni uzaklaştıracak bir şeyler yapıp ben tepki gösterince de beni suçladığını ve sonunda ayrıldığımızı düşünüyorum. Ama yine de içinden çıkamıyor bazen kendimi suçluyorum. Ona destek olamadığımı öfkeli davrandığımı düşünüyorum. Bu ilişkiyle ilgili farketmem gereken bir şey varsa söylerseniz çok sevinirim.
Merhaba meramını çok net ifade etmişsin. Açık konuşmam gerekirse yaşadığın ilişkinin nevrotik bir kısır döngüye girmiş olduğunu söylemem yanlış olmaz. Maalesef senin de çok doğru bir şekilde tespit etmiş olduğun gibi her ikisiniz de güvensiz bağlanmışsınız. Partnerin kaçıngan sense kaygılı bağlanmışsın. İlişkiyi yeniden dirilten sen olurken, daha çok sabote eden de o olmuş. Bu birden çok kez tekrarlanmış, çözümler aramışsın (sadece sen aramış gözüküyorsun) ve terapiye dahi gitme sözü almışsın ancak bunu da sanırım gerçekleştiremeden yine aynı döngünün içinde bulmuşsun kendini. Yalnız bir farkla: Artık sen daha net duygularını gözlemlemeye, onları yaşamaya ve bu sayede, zihnini ve duygularını çok daha işlevsel bir şekilde düzenlemeye başlamışsın. Bu da harika bir gelişme, seni kutluyorum. Ancak partnerin senin kadar empatik ve kendini geliştirmek konusunda azimli değil görebildiğim kadarıyla. Ve buna rağmen sen kendine yükleniyor ve suçluyorsun. Belki de haddinden fazla empatik davranıyor ve kendine müşfik olmakta güçlük çekiyorsun. Sence sağlıklı bir ilişkinin dinamiklerinde sizin ilişkinizdeki dinamiklerden farklı dinamikler söz konusu olabilir mi? Bence olmalıdır. Ayrışma ile ilgili yapmış olduğum iki video var, onları lütfen izle ve bölümlerin açıklama kısmına yazdıklarımı da okuyuver. İkiniz de maalesef annesinden ayrışamamış olma ihtimali yüksek insanlarsınız ve bu nedenle, bağlanma stilleriniz çerçevesinde farklı davranış ve düşünüş eğilimleri gösterseniz de günün sonunda yakın ilişkiye ve bu ilişkide güvenli bir şekilde bağlantıda olma ihtiyacı duyuyorsunuz. Partnerin bu arada sadece kaçıngan değil, aynı zamanda kaygılı da. Zira salt kaçıngan olsa idi bu şekilde biten-yeniden başlayan bir ilişkinin tarafı olmaz, en başta bitirir ve çekip giderdi. Zaten bu nedenle sen de bu ilişkiye sürekli bir şans daha verme zorlantısı içine giriyorsun. Buna zorlantı diyorum çünkü ilişkiniz bence çok sağlıklı ve geliştirici bir ilişki olmaktan uzak ve buna rağmen her ikiniz de bir şekilde ilişkiyi sürdürmek için zorluyorsunuz. Aslında daha çok sen zorluyorsun demem daha doğru olur. Durumlar böyle iken, bu ilişkiyi bitirmek senin için daha doğru olmaz mı? Daha iyi bir ilişki yaşamak için kendi başına kalsan, düşünsen, okusan ve terapiye gitsen, bir süre uzak dursan yakın ve uzun ilişkilerden, kendiliğini yaşasan. Çocukluğundaki aile içi davranış örüntülerini hatırlamaya çalışsan ve ayrışma kavramı üzerinde benim videolarımı da izledikten sonra farklı bakış açıları geliştirmeye çalışsan. Daha güçlü, anlamlı ve güçlü bir ilişki yaşamak için kendi bağlanma stilini güvenli bağlanma stiline dönüştürecek bir şeyler yapsan. Bu konuda sana yardımcı olabilecek güvenli bağlandığını düşündüğün insanlarla daha fazla zaman geçirsen. Demem o ki senin bu ilişkiden çıkıp, büyük resmi görme zamanın gelmiş. Sahip olduğun farkındalıklar sayesinde bunu başarabileceğini düşünüyorum. Unutma tüm bu yaşadıklarının seni sen yapan şeyler ve çok değerliler. Kendini fark ediyor ve daha iyi tanıyorsun bu sayede. İlişkilerden ne istemediğini ve neyi aslında daha çok hak ettiğini anlıyorsun. Değerinin farkına varıyorsun. Şu anki partnerin senin antagonistin. Sen gelişesin diye hayatında. Seni daha doyurucu ve kucaklayıcı bir hayat yaşamaktan alıkoyan gelişime açık yanlarına ışık tutuyor, dolayısıyla aslında çok değerli bir öğretmen de aynı zamanda. Ancak birlikte yol alabileceğin biri ne yazık ki değil. Umarım bu açıklamalarım sana bir nebze olsun yardımcı olur. Ayrışma videolarımı ve yazılı açıklamalarımı okuduktan sonra biraz üzerinde düşünüp bana yaz lütfen. Sevgiyle kal ve kendini edindiğin bu farkındalıklar için lütfen kutlayıver.
@@kendinias8533 gerçekten bu kadar uzun ve açıklayıcı bir şekilde anlattığınız ve geri döndüğünüz için çok teşekkür ederim. Farklı bir taraftan bakmamı sağladı. Bahsettiğiniz videoları mutlaka izleyeceğim. ✨
@@kendinias8533tekrar merhaba.✨ ayrışma ile ilgili videolarınızı izleyip ayrıca farklı kaynaklardan araştırdım. Özellikle daha teorik kısımları kendi hayatım üzerinde anlamlandırabilmek biraz zor oldu ancak ilişkimle ilgili farkettiğim şey sanırım ona yapışıyorum. İçimde aslında o olmazsa yaşayamam diyen, ona sımsıkı sarılıp bırakmak istemeyen bir tarafım var. Bunun annemi kaybettiğim için onu kaybetmemle ilgili olduğunu düşündüm. İlişkimde ona yalvaran taraflarım ya da galiba kalsın diye deli gibi uğraşmamın sebebi de belki yine onu kaybettiğimde hissedeceğim tüm o yalnızlık, yetersizlik gibi duygulardan kaçmamla ilgili. Çabalayan taraflarımın annemden ayrışmakla ilgili olduğunu düşündüm. Bir de babamdan onay alabilmekle ilgili bazı kısımlar var. Bu da onun beni sevdiği gibi olmaya çalışmama neden oluyor. Anlayışlı, ses çıkarmayan biri olmama ve onun istediği gibi sadece çalıştığım, hiç sosyal hayatımın olmadığı bir hayatı yaşamama neden olduğunu görüyorum. Oysa belki de artık yanlışta olsa artık kendi seçimlerimi yapabilirim. Babama göre, onun istediği gibi yaşamak zorunda değilim. Bu kısımlar benim farkedebildiklerim. Yine görmem gereken bir şey varsa söylerseniz görmeyi çok isterim. ✨
@@f78736 çok önemli farkındalıklar bunlar. Seni canı gönülden tebrik ederim. Ayrışma meselesi aslında nesne ilişkileri kuramı ile ilgili. Buna göre bebeğin/çocuğun ebeveynleri ile ilgili olarak zihninde farkında olmadan oluşturduğu anne-babaya dair içsel imgeler (onların davranışlarını, ses tonlamalarını, duygu durumlarını, beden dillerini içeren zihinsel imgeler) onu tüm hayatı boyunca takip eder. Ta ki bu imgeleri ve bu imgelerin yaşamındaki etkilerini fark edene kadar. Sende olduğu gibi. Bu imgeler onun özellikle çocuğun anne ve baba arasındaki ilişki ve iletişim tarzını model alma yoluyla öğrenerek kendiliği içerisine adapte ettiği kısımları üzerinden yakın ilişkiler yaşamaya doğru sevk eder. Tüm bu zihinsel tasarımlar çocuğun iç dünyasında aslında yaşamının ilk 4 yılı içinde duygusal beyninde oluşturduğu içsel imgeler vasıtasıyla kalıcılık kazanır. Dolayısıyla, kuvvetle muhtemeldir ki, sen de yaşamının ilk 4 yılında henüz anneciğin hayatta iken tabi kaldığın ve daha çok duyuların yoluyla gözlemlediğin anne-baba ilişkisinin ve iletişim tarzının bir benzerini (daha çok anneni modellediğini düşünüyorum) istemsizce paylaşmış olduğun yakın ilişkindeki kayıtsız (kaçıngan) partnerine yansıtıyor ve belki de onu babanla özdeşleştiriyorsun. Bu noktada, sadece annenden-babandan fiziken ve ruhen ayrışamamış olman değil (ki bunda en büyük rol temel bakım veren figürüne düşüyordu) anne-babanın sana yönelik davranışlarında eksikliğini hissettiğin ve bu ilişkinde tamamlamaya çalıştığın ihtiyaçlarını belirlemekte çektiğin güçlükler de önemli bir yer teşkil ediyor. Dolayısıyla, ailenden ayrışamamış olmanın yanı sıra çocukluğunda "karşılanmamış olan ihtiyaçlarının" neler olabileceğini belirlemen de çok doğru olacaktır. Kendini partnerine tabi kılma ve onunla daha çok bağlaşık/bağımlı bir ilişki içine girme zorlantısı yaşamanın nedeni annenle kurduğun nesne ilişkisinin duygusal hafızana kazanmış olan içsel imgesi olabilir. Annenin çocukluğunda gözlemlemiş olduğun yaşamını bu ilişkinde tekrarlıyor olabilirsin. Kaygılı bağlanmış olan yanın, karşılanmamış ihtiyaçlarını karşılayabileceği yanılgısı içine düşerek seni, kayıtsız davranan partnerine (belki de zamanında annenin de babana karşı açıkça ya da örtülü bir biçimde yapmış olduğu gibi) bel bağlamaya zorluyor olabilir. Bu paterni kırmanın yolu "bilinçli bir şekilde bağımsızlaşmak" için belirgin adımlar atmaktan geçiyor. Sen bu konunun düşünsel farkındalık gerektiren kısmını önemli ölçüde halletmiş durumdasın, kanımca takıldığın nokta eylemsel farkındalık bacağı. Bunu da planlı bir şekilde halledebilir, istikrarlı bir biçimde hedefe yönelik kolaylaştırıcı aksiyonlar alarak çözümleyebilirsin. Söz gelimi sesini daha fazla çıkarabilir, daha fazla sosyalleşebilirsin. Anne kaybın ile ilgili olarak da çalışmanı tavsiye ederim. İçimden bir ses, anne kaybının yasını bugüne kadar tam olarak tutamamış olduğunu söylüyor. Bu noktada terapi alabilirsin. Yas tutamamak söz konusu kayba bağlı olarak içine yerleşmiş olan suçluluk ve utanç duygularının devam etmesine yol açıyor olabilir. Bu da senin partnerinle olan ilişkine gereğinden fazla tutunmana sebep olabilir. Aslında bunun böyle olabileceğinin farkındasın ancak yine de bilinçli bir şekilde yas tutamadıkça seni özgürleştirecek adımları atacak "eylemsel farkındalığı" geliştirmekte zorlanmaya devam edeceksin. Annenin vefatından sonra babanla kurduğun ilişki ve iletişim tarzı da çok önemli. Bu nedenle annenin vefatından sonra temel bakım veren figürün haline geldiğini tahmin ettiğim babanın evin içindeki ve dışındaki duygu-düşünce-davranış dünyasını da irdelemek önemli olacaktır. Bu konuda da daha derin bir analiz yapabilirsin. Bu analiz sayesinde babanla seçtiğin partnerlerin arasında önemli benzerlikler ve farklılıklar bulabilirsin. Bunlar da sana yakın ilişkilerinde neyi neden yaptığını daha somut bir şekilde gösterebilir. Bu bağlamda elbette annenin de nasıl biri olduğunu ve babanla olan ilişkisini ciddi bir biçimde değerlendirmek şimdi ve burada sergilediğin davranışlar ile duygu dünyanı anlamana yardımcı olabilir. Kendine iyi bak. Sevgiyle kal.
@@kendinias8533gerçekten ne kadar teşekkür etsem az. Özellikle kendi hayatıma odaklanma kısmında söylediklerinizi yapıcam. Böyle uzun uzun anlattığınız için çok çok teşekkür ederim. 🙏🏻
Jic sebep yokken sevdigi halde terkedilisimin sebebini ogrenmis olmak icimi burktu
Cunku surekli kendimde eksik aradım
Hicbirsey yoktu beni sevdigine hala inaniyorum
Gunlerce agladim uzuldum hicmi dusunmez dedim
Sonuç ne oldu
Merhabalar hocam yaklaşık 1 yıl 3 ay süren bir ilişkim oldu uzaktandi çok güzel gidiyordu her şey karşılıklı ve muhteşemdi ikimizin de mutlu olduğunu hissediyorken partnerim birden uzaklaşmaya başladı benden ben kaygılı bağlandığımi fark ettim. Çok baglanmistim ona ve kaybetme korkusu çok vardı bende o yüzden ben ilgimi eksik etmedim fakat farkında olmadan aslında onu kendimden uzaklaştırıyordum bu ilgimle çünkü kendisi kaçıngan bağlanan. Kötü iletişimle zamanimiz geçmeye devam etti fakat ben çok üzülüyordum hocam sevdiğim insan beni benim onu sevdiğim gibu sevmiyor seviyorsa da göstermiyordu. Bana senin beni sevdiğin gibi sevmiyorum seni derdi hocam .Hiç sevgili olmadık ama hep çok yakındık hep yanimizdaydik birbirimizin. Çok severdim ben kendisini hâlâ da öyle fakat bir süre sonra kendisi bana daha fazla umut vermek istemediğini ve bitirmek istediğini söyledi. Daha sonra bitirdik hocam bir ay kadar ayrı kaldıktan sonra ben onu kaybetme korkusuyla ve içimde hâlâ bir umutla tekrar yazdim ve arkadaş olmaya karar verdik. Yaklaşık 2.5 ay böyle sürdü fakat ben bunu kendim istememe rağmen zorlandım hocam gene. Çünkü o beni Arkadaş olarak görüyordu fakat ben onu bir arkadaş olarak göremiyordum hocam her şeyde umutlanip düşünüyordum hep. Biraz düşününce böyle devam edemeyeceğini anlayıp önüme bakmam gerektiğinin farkına vardim hocam. Fakat ilişki içindeyken hâlâ ona karşı bir şeyler hissederken bunun mümkün olmadigini düşünüp Yaklaşık bir ay önce ilişkiyi bitirdim hocam. Kendimi çok suçlu hissediyorum çünkü önceden bu bağlanma sekillerini öğrenip çözüm önerisi sunabilirdim. Güzelce bitirdik o da bunun doğru yol olduğunu söyledi hocam ama biz hiç kötü değildik birbirimize karşı aramızda bir bağ vardı. Sevgili değildik belki ama çok değer verirdik birbirimize hocam hâlâ da veriyorum ama çok suçlu hissediyorum. Doğru olanı mi yaptım bilmiyorum artık sadece üzülüyorum bana tavsiyeleriniz var mi hocam?
Sevgili Onur merhaba. Bu mesajin aynısını sanırım bir başka videomun altına da koymustun ama ben ne yazık ki şu ana kadar yanıt veremedim. Lütfen kusura bakma. Öncelikle senden bir an için olduğun yerde durup kendine bakmanı rica ediyorum: Kendinle gurur duymalısın. Yukarıda yapmış olduğun analizi ben ancak 40'li yaşlarımda yapmaya başladım. Ve tabii ki bu yaşa kadar köprünün altından çok sular geçti. Sense şu anda bir insanın kendisi ile ilgili olarak bilmesi gereken en önemli psikolojik açılımlardan biri olan "bağlanma stilini" biliyorsun ve çok değer verdiğin birisi ile yaşamış olduğun yakın ilişkiyi yorumlarken onun da bağlanma stilini saptamakla kalmayıp kendinle ve onunla ilgili şefkatli bir sorgulama yapabiliyorsun. Bu seni ilişki süresince farklı evrelerden geçiriyor ve sonunda duygusal açıdan ne kadar zorlayıcı olsa da "mevcut gerçeklere saygılı" bir karar verebiliyorsun. Bu kelimenin tam anlamıyla siradisi ve muhteşem. İnan bana ben o kadar kaygılı bağlanmış biriydim ki aşık olduğumda ya da olduğumu zannettiğimde veya haz peşinde oykundugum o siradisi ozelliklere sahip kisiyle yakinlastigimda onu kaybetmekten ve terk edilmekten o kadar korkuyordum ki benlik saygımı ayaklar altına alacak ve kendimi degersizlestirecek nice davranışlar sergilemekten geri durmuyordum. Çünkü kendimi sevmiyor ve kendime değer vermiyordum. Bu kadar acı ama net. Bunu bana aşina olduğum şekilde hissettirecek kişilere çekiliyor ve her geçen gün kendim gibi olmaktan uzaklasiyordum. Şimdi anladım ki bir insan ne kadar kaygılı olursa olsun önceliği her daim kendine sahip çıkmak olmalıdır. Bunun için de kendimizi güvende hissettiğimiz kişilerle ve ortamlarda var olmalıyız. Bunu kacingan bağlanmış birisiyle gerceklestirmemiz maalesef oldukca güç. Zira kacingan kişi başladığı ilişkinin yurumeyecegine ve terk edileceğine baştan karar vermis gibidir, bu yüzden bir kaygilinin ilişkiyi surdurme çabasını yersiz, istilaci ve gereksiz bulacaktır. Bu noktada kacingan bebekliginden beri kendi başına var olmak ve kendi başının çaresine bakmak zorunda birakildigi için egoist bir benlik algisi geliştirmiş ve hayatta kalmak icin karsisindakinden çok kendi selametini düşünmek zorunda kalmıştır. Kaygılı ise düzensiz ve tutarsız bir şekilde de olsa aldığı bakım veren ilgisini ve sevgisini surdurmek için empatinin sınırlarını zorlamak durumunda kalmıştır. Gördüğün gibi bir kaygılı ile kacinganin birlikteliği onlara akıl veren bir güvenli bağlanmış kişi olmadığı sürece her iki tarafın farklı şekillerde sergileyecekleri toksik davranışlarla önünde sonunda sona erecektir. İşte sen bugün geldiğin noktada bu cikmazin farkına varıp kendine sahip çıkmaya ve bu sayede kendini daha çok sevmeye karar vermiş durumdasın. Hala o insan ile birlikte olabilme ihtimaline tutunmaya çalışsan da bunun nafile bir çaba olduğunu biliyorsun. Ve tam da yüzden tüm çelişkilerine ve acmazlarina karşın kendine bembeyaz bir sayfa acabiliyorsun. Bu başarın seni iyileştirecek olan güvenli bağlanmış insanların dünyasına götürecek biletin ta kendisidir ve göreceksin, sen kendini daha çok sevip saydikca kendisini en az senin kadar seven ve sayan insanlarla karşılaşmaya başlayacaksın. Tüm bu nedenlerle, mesajının sonundaki soruna cevabım KOCAMAN BIR EVET olacaktır. Lütfen bu yolda yürümeye devam et ve ne kadar cesur ve değerli bir insan olduğunu bir an için olsun aklından çıkarma. Güvenli bağlanmış birine dönüşmek için çıktığın bu yolda elinden tutacak olan güvenli bağlanmış insanlara güvenmen ve kendini bırakman dileğiyle. Sevgiyle.
Çok teşekkür ederim gerçekten çok mutlu oldum bu cevabı aldığım için fakat fakat arkadaş olarak da görmek istiyorum nasıl desem hayatımdan tamamen çıkartmak da bana acımasızca geliyor o yüzden çok kötü hissediyorum. Siz ne önerirdiniz hocam.
@@onurunal5267 bana kalırsa içinden geleni yap. Bu senin biricik yaşamın. Kendinle ilgili en doğru kararı günün sonunda senden baska kimse veremez. Bu nedenle, sana yapabileceğim en saglikli öneri onu ve onunla geçirdiğin zamanlari düşündüğünde bedeninde olup bitenlere/hislere odaklanman olacaktır. Eğer stres, korku, endişe, belirsizlik, guvensizlik yaşıyorsan bedenin sana hayır diyordur. Aksi halde bedenin denemene izin veriyordur. Bu noktada tamamlanmamış işlerimizin bizi o işi tamamlamaya zorlandığını da unutmamak lazım. Bu zorlanti maalesef kimi zaman pek de sağlıklı olmayan sonuçlara gebedir. O yüzden bu konuda bir karar verirken bir zorlanti içine kendini sokmaman ve bedeninin sana verdiği mesajlara odaklanman en hayırlısı olacaktır. Sevgiyle.
@@kendinias8533 hocam içimden geleni yaptım ve konuştum tamamen içim rahat artık önüme bakıyorum çok teşekkür ederim cevaplarınız için
Merhaba, öncelikle emeğiniz için çok teşekkürler. Yaklaşık bir yıl kadar önce duygusal yoksunluk şemam olduğunu öğrendim ve bugün itibariyle öğrendim ki tabii ki kaçıngan bağlanmaya da sahibim. Fakat bu şemamla yüzleştiğimden beri kendi çapımda bunu aşmaya tüm ilişkilerimdeki yansımalarını gidermeye çalışıyorum özellikle de arkadaş ilişkilerimde. Eğer yanlış algılamadıysam bu çabam farkında olmadan kaçıngan bağlanma sorunlarımın da bir kısmını gidermiş. En azından o görünmeyen mesafeyi artık yaşamıyorum, düşüncelerimi ve ne hissettiğimi yabancılık çekmeden rahatlıkla söyleyebiliyorum en önemlisi de sevilebileceğim kadar sevmeyi de becerebileceğimi öğrendim. Fakat yaklaşık üç ay önce yeni bir ilişkiye başladım ve şu an ayrıldık, toparlanabilir miyiz diye iki taraf da nereden ne yapsak diye bakınıyoruz. bugün anladım ki ikimizde de kaçıngan bağlanma var. yani birçok videoda bahsedildiği üzere ilişki dinamiklerimiz kaçıngan-kaygılı bağlanma birlikteliğinden bambaşka. Hiç kavga etmedik mesela. Partnerim ittikçe başlarda buna şaşırdım, tepki vermede sabırlı oldum ya da hızla kendi kabuğuma ölümüne kapanmaya başladım. her geri çekilişimde beni tekrar ilişkiye çekti ve bu garip döngüyü yaşamaya başladık fakat her seferinde seviye biraz daha yükseldi. her durumda da ilgisini neden veremediğini kendimi kötü hissettiğimi vs. savundum fakat o döngüden çıkamadık. Sizce bu durum sağlıklı mı? Daha doğrusu kurtarılabilir bir yönü var mı? bu tür bir ilişki yaşayan varsa deneyimlerini paylaşabilir mi? Hazır şemanın yarattığı olumsuzlukları gidermeye çalışırken tüm kazanımlarımı asla kaybetmek istemiyorum. Ayrılma konusunda emindim fakat bu bağlanma şekillerini öğrenmek de kafa karıştırıcı oldu. kafam karışık olduğu için ben mi yanlış algılamayı seçiyorum gerçekten bilemiyorum :(
Sevgili Gülnur merhaba. Akıcı, içten ve düşündürücü mesajın için teşekkür ederim. Kendinle yüzleşme cesareti göstermiş olduğun için de seni kutlarım. Herkese örnek olmasını diliyorum. Bahsettiğin mesele ile ilgili olarak lütfen karamsarlığa kapılma. Önce kendine sonra da hayata güven. Her şey olması gerektiği gibi gelişiyor bu hayatta. Bu nedenle, şu anki partnerin de iyi ki hayatına girdi. Hayatımıza giren herkes bizi bize yansıtır, sadece hasletlerimizi değil kusurlarımızı da yansıtır. Bazen yansıttıkları ile içimizi acıtır, üzer, bazen de mutlu eder ve huzur verir. Bu sayede kendilik algımızda geliştirmemiz ve değiştirmemiz gereken yönlerimizi keşfetmemizi sağlar. Tabii eğer tüm bu yönlerimizi önyargısız bir şekilde görmeye hazır ve açık isek. Göremez isek hayat bize farklı kişi, kurgu ve senaryolarla bezenmiş olan "benzer" olayları yaşatır, hatta bu olayları biraz da dozunu artırarak yaşatır ki o konuda "sınıfı" geçelim. Eş deyişle, hayat bizim bu olaylar ışığında tekamül etmemizi ister, yoksa sınıfta kalmamızı değil. Şimdi bu girizgahtan sonra senin önemsediğim şu iki soruna gelelim. "Sizce bu durum sağlıklı mı? Daha doğrusu kurtarılabilir bir yönü var mı?" Her şeyden evvel kendini kişi, olay, durum ve kavramlar ile katiyen "öz-deş-leş-tir-me". Sen tüm bunların üstünde bir varlıksın. Bunun lütfen farkında ol. Öte yandan, evet, bağlanma stillerimizi bilmek bence hayat kurtarıcı ve biraz da kafa karıştırıcı. Ancak bu kafa karışıklığının "bağlanma" kavramının farkına vardığımız ilk zamanlarda baş gösterdiğini bilmek belki içini rahatlatır. Zamanla bu kavramla içsel bir eşgüdüm sağladıkça her şey çok daha net bir şekilde anlaşılmaya başlanıyor. Zira, bağlanma stilimiz ile ilgili gerçeğin kabulü ile yakın ilişki içine girdiğimiz kişileri neden seçtiğimizin farkına varıyoruz. Bu noktada sana tavsiyem benim "Ayrışma" kavramı ile yaptığım videoları izlemen. O videolarda ailemizden ayrışamamış olmamızın bağlanma tarzımız ile olan ilişkisine de değiniyorum. Kaçıngan ya da kaygılı yani güvensiz bağlanmış bizim gibi insanların ailelerinden (doğumdan sonraki 12 ay içerisinde gerçekleşmesi beklenen) sağlıklı bir şekilde "ayrışma ve bireyselleşmeyi" gerçekleştirmiş olması pek olası değil. Bu bağlamda, söz gelimi kaçıngan bağlanmış biri ergenliği ve yetişkinliğinde dışarıdan haddinden fazla ayrışmış gözükürken aslında ayrışamamış, annesi ile aslında "bağlantıda olma" ihtiyacından doğan "karşı bağımlılığını" öfkesinin gölgesinde sürdürmeye devam etmektedir. Bu konuda "bağımlılık" şeması hakkında "Hayatı Yeniden Keşfedin" kitabından bilgi edinmenin sana yardımcı olacağını düşünüyorum. Dolayısıyla, senin durumunda iki kaçıngan insanın birlikteliğinde tam da sizin yaşadıklarınıza benzer gel-git'ler olması hiç de şaşırtıcı değildir. Her iki taraf da ilişkinin süreceğine güvenmediğinden en ufak bir tatsızlıkta bunu özel alanının işgali ya da terk edileceğine dair bir sinyal olarak algılayarak ilişkiden bedenen ve ruhen uzaklaşacaktır. Ne de olsa çocukluğunda bunu yapmayı öğrenmiş ve bu sayede hayatta kalabilmiştir. Çok ama çok üzücü, değil mi? Böyle bir ilişkinin temelinde maalesef en olması gereken bağ yani "güven bağı" yoktur. Bunun olmadığı bir ilişkinin sağlıklı olduğunu söyleyebilmek mümkün mü sence? Bence değil. Peki durum böyle iken böyle bir ilişki kurtarılabilir mi? Eğer her iki taraf da güvensiz bağlandığını kabul eder ve güvenli bağlanmak için mücadele vermek, öğrenmek, okumak, dinlemek, terapiye gitmek ve kendini bilinçli bir farkındalıkla gözlemlemek isterse, evet, böyle bir ilişki kurtarılabilir. Ancak bunun için ciddi, yoğun ve yılmaz bir mücadele vermek gerekir. O halde kendine şunu sorabilirsin: "Ben bunu istiyor olsam bile birlikte olduğum insan bunu gerçekten istiyor mu?" Henüz ilişkinin başındasınız. Hormonel olarak da bir yandan fazlasıyla oksitosin, dopamin ve endorfin salgılıyor ve bir şekilde bir araya gelmek ve birlikte olmak istiyorsunuz. Ancak bu en geç 2 yıl içerisinde gözle görülür bir şekilde azalacak. Aksi halde, aynı zamanda salgıladığımız stres hormonları nedeniyle ölürdük. Bu belki kaçıngan bağlanmış insanlarda biraz daha farklı işliyordur zira dışarıdan gözlemlenemese bile onlar da en az kaygılı bağlanmış insanlar gibi kaygılı ve ürkektirler. Dolayısıyla, bu duygusal durum, ilişkilerinin başında çıkan sıkıntılardan kaçındıkça bahsettiğim biyokimyasal durumun da zamanından önce normale dönmesine neden olabilir. Bu durumda da taraflar birbirlerini oldukları gibi görmeye başlar ve birbirlerini idealize etmeyi bırakırlar. Şimdi tüm bu parametreleri değerlendirdiğinde içinde bulunduğun ilişkinin kurtarılabilesi olduğunu düşünüyor musun? Bu sorudan itibaren güvensiz bağlanmış insanlara tavsiyem şu oluyor: Önce kendinle uğraş, güvensiz bağlanmış olduğunun farkındalığı ile kendini geliştirmek için ciddi bir zaman ayır, bu dönemde mümkünse yakın ve ciddi ilişkiler yaşamaktan uzak dur (ki bu bazılarımız için bir sürü nedenle oldukça zor), bugüne kadarki seçimlerinin nedenlerini ve sonuçlarını düşün, hayatında tekrar eden olayları hatırla, ve buradan itibaren neleri daha iyiye doğru değiştirebileceğini belirle, sonra da hayata güvenip bazı şeyleri akışına bırakmayı bil. Aksi halde kaçıngan-kaçıngan, kaygılı-kaçıngan, kaygılı-kaygılı bağlanmış insanların ilişkilerinde toksik davranış, düşünüş ve duygu örüntüleri hakim olmaya devam edecektir. Son olarak, sen de dahil güvensiz bağlanmış herkesin "ayrışma" kavramı üzerine de kafa yorması şart ve "Zamanında annemizden ayrışamamış olmamızın yakın ilişkilerimize olan etkisi nedir?" sorusunu sorması önemli. Bir de Margaret Mahler'in yine "ayrışma" videolarımın açıklama kısmında da yazdığım ve videolarda anlattığım "Psikolojik Doğum" kavramını irdelemekte yarar var. Bunun yakın ilişkilere olan yansıması da müthiş çarpıcı ve önemli bana kalırsa. Umarım cevabım senin için bir nebze olsun ufuk açıcı olur. Biliyorum böyle yorum yapmakla bir şeyler düzelmiyor. Pratikte her şey farklı, neticede insanız, duygularımız var ve güvensiz bağlanmayı biz tercih etmedik, annemiz de tercih etmedi, onun annesi de. Ancak bizlerin bir farkı var ve o da şu: Bizler işlevsel ve yararlı olmayan bu gidişata dur deme cesareti gösteriyor ve bu uğurda, canımız acıyarak da olsa okuyarak, düşünerek ve paylaşarak daha iyi bir insan olabileceğimize inanıyor ve güvenli bağlanan birine dönüşebileceğimizin hayalini kurabiliyoruz. Lütfen unutma John Bowlby bağlanma kuramını inşa ederken yaptığı araştırmalar sonucunda "bağlanma stillerinin değiştirebileceğini" kanıtlamıştır. Yaşam pratikleri de bu durumu desteklemektedir. Dolayısıyla çıktığın yolda senin bu eforla "güvenli bağlanabilen" birisine dönüşme başarısını göstereceğine tüm kalbimle inanıyorum. Bunun için de bir başka önerim de şu olacak: Etrafında eğer var ise güvenli bağlanmış insanlarla daha yakın ve sıcak ilişkiler içine gir. Böyle insanlar yok ise onları kendine çekmek için ısrarla kendini geliştirmeye devam et. Ha bir de unutmadan ben yakın ilişki yaşamak isteyen her insanın kaçıngan olduğu kadar kaygılı bağlanmış olabileceğini de düşünüyorum. Sevgiyle kal:)
@@kendinias8533 Önder Bey size nasıl teşekkür edeceğimi bilemiyorum, tüm kalbinizle ve zihninizle şahane bir insansınız. Benim ilk yorumumda bahsetmediğim fakat sizin farkettiğiniz bu ilişkide kaçınganlığımı yeneyim derken düştüğüm (ya da halihazırda var olan) kaygılı konumum tüm işaretleri gösterir nitelikte. Şemamın varlığını öğrendiğim an bahsettiğiniz kitabı edinmiştim, oradaki bağımlılık bölümünü tekrar daha detaylı bir şekilde okuyacağım. Şimdi de hemmen ayrışma videolarını izleyip arkasından kendime bir terapist bulacağım :) verdiğiniz cevaptaki emeğe, zamanınıza minnettar kaldığımı tekrar belirtmek istiyorum 💚🌼
@@gulnurerbas lütfen unutma: Sen verdiğim cevaba değersin. Ve benim için söylediğin herşey senin için de aynen gecerli. Ne de olsa soz sahibine aittir. Yanıtın da müthiş. Çok mutlu oldum. Lütfen beni gelişmelerden haberdar et. Sevgiyle
Bana hep neden böyle davrandı diye? Kendime sorup duruyordum şimdi taşlar yerine oturdu.
Son konuşmamızda " Ben doğru insanı sevdim ama sen yanlış insanı sevdin" demişti. Ben de ona "Biliyor musun, bana ilk defa beni sevdiğini söyledin" dedim. Birden bire derin bir sessizlik oldu. Hiç beklemediği bir cevaptı. Sesi titredi. Ağladığını belli etmemek için uzun bir süre cevap veremedi. Ben de ağladığını anlamamış gibi yaptım, onun istediği gibi. Sen kapat telefonu dedim, kapattı.
Kaçıngan bağlanan insanlar ayrılık sonrasında ne yaşar, nasıl düşünür? Bunun hakkında da bilgi verebilir misiniz?
Ben 19 yaşımda babamı aniden kalp krizinden yanımda kaybettim panik atak ve okb tanısı aldım ilaç kullandım bir süre ama obsesyonlarım hala devam ediyor ilişkilerimi hep kısa tuttum çünkü hep olmayacak ilişkiler içine giriyorum benden büyük vesaire çünkü güvenemiyorum güvenmek istediğimde kaygılarım artıyor obsesyonlarım artıyor 3 aydır birisiyle konuşuyorum ve o güveni çok güzel verdi fakat yine benden büyük olmayacak bir ilişki fakat onu kendime bağlamak istiyorum benden gitmesin diye ama sevgi değil de takıntı olduğunu da biliyorum arafta kaldım gerçekten kendimi çaresiz hissediyorum ilişkilerimde mutlu olamıyorum ona bağlanmış gibi hissediyorum sürekli konuşma isteği sürekli ilgi isteği geliyor bunlar olunca da bu sefer sıkılıyorum kendimi kaptırmamam lazım diyorum çözemedim gerçekten
Statü,yaş,dış görünüş,boşanmış olması vb konular sizin zihninizin uzaklaştırma stratejisi gibi göründü bana.Kaçınganların kendi kendilerine inşa ettikleri çıkış kapıları.Bence terapi alın.Karşıdaki insan güvenli bağlanan ve iyi niyetli,sadık,emek veren biriyse değerini bilin.Aranan,insanların hasret kaldığı özellikler bunlar çünkü.
Katılıyorum. Çok teşekkürler değerli yorumun için. Sevgiyle
Merhaba. Kaygılı-kaçıngan bağlanmış olabilirsin. Aslında ötekine bağlanmak istiyorsun ama güvenemiyorsun. Kaynakta yine 19 yaşındaki elem verici kaybından başka kayıplar olması muhtemel. Onlara odaklanman iyi olabilir. Bebekken sana bakım veren kişi ile olan ilişkini gözden gecirmeni tavsiye ederim. Okb de bu sürecin babanın ölümü ile tetiklenen bir uzantısı olabilir. Bağlanma Stilleri ile ilgili tüm videolarımı izleyebilirsen demek istediğimi daha net bir sekilde gözlemlemeye başlayabilirsin. Sevgiyle.
Merhaba, bugün psikoloğum tarafından bana "kaçıngan bağlanma" teşhisi koyuldu.
Ne olduğunu daha detaylı araştırmak istedim ve sizinle karşılaştım. Videoda anlattıklarınız ve yorum olarak yazdıklarınız benim için çok değerli. Kanalınızı ve sizi takip edeceğim. Umarım bu bağlanma sorunumu düzeltebilirim.
Videolarınız ve yoruma yazdığınız değerli bilgileriniz için yürekten teşekkür ederim.
Ben teşekkür ederim:) Bağlanma stilleri ile ilgili birkaç video daha çekmeyi düşünüyorum, sanırım Eylül gibi yayınlamış olurum. Senden ricam ise şu: kendini lütfen bağlanma stilin ile sıkı sıkıya tanımlama yanılgısına düşme. Evet Kaçıngan Bağlanmış olabilirsin ve bu dünyanın sonu değil. Yeter ki meselenin özüne inip, kendini bu bilgiyi de kullanarak.daha iyi anlamak ve bu sayede her zaman sahip olduğun "güveni" yeniden tesis etmek için çaba sarf ediver. Bunu yaparken zihninde çocukluğunu ziyaret et ve yaşamın o bebek/çocuk için o yıllarda ne kadar zor olduğunu hissetmeye çalış. Ancak bu şekilde kendine müşfik olmayı ve seni o yıllarda yalnız bırakan bakım verenlerine kızmak yerine anlamayı başarırsan Kaçıngan Bağlanmış olduğunu öğrenmen bir işe yarar. Aksi halde yeni bir kişisel etiketten öteye geçmez. Ancak bu bakışaçısı ile meseleye yaklaştığında yaşamında ve yakın ilişkilerinde bilinçli bir fark yaratabilirsin. Kendine iyi bak. Sevgiler
keske ona daha iyi davranabilseydim belki beni birakmazdi kacingan oldugunu fark edebilseydim
Bence böyle olması daha iyi olmuş zira sen ona iyi davransa idin dahi gidebilirdi. Onda işgal edilmek korkusu olduğu için sen çok iyi davrandığında bile üstüne çok düştüğünü hissederek senden uzaklaşma ihtiyacı duyacaktı. Ve soru şu: Neden içinde ona hala daha iyi davranma ihtiyacı hissediyorsun? O bunu istemiyordu ki aslında. Sen seni daha iyi anlayacak, karşılıklı olarak sevebilecek ve bu sayede seni daha güzel sevmeyi becerebilecek birini hak etmiyor musun? Kaçıngan bağlanmış insanlarla ancak güvenli bağlanmış insanlar (o da eğer çok isterlerse) baş edebilirler bana kalırsa. Ki güvenli bağlanmiş biri bunu sınırlarının çiğnenmesine izin vermeyeceği için kolay kolay yapmaz. Ancak bir kaygılı bağlanmış bunu pekala yapar zira onu tamir etmek, değiştirmek, kendisini daha çok seven ve anlayan birine dönüştürmek ister ancak bu özellikle bir kaçıngan bağlanmış birine işlemez. Aksine onun işgal edilme kaygısını tetikler ve kaçmasına neden olur. Bu nedenlerle, lütfen kendine yüklenme, sen kaygılarınla yüzleş, gerçekten ne istediğini anlamaya çalış, içindeki boşluğu bu tip insanlarla doldurmak yerine kendini geliştirebilecek faaliyetlere daha fazla odaklan. Kendini daha iyi tanıdıkça ve anladıkça seni nasıl birinin mutlu edebileceğini, senin de nasıl birini mutlu edebileceğini çok daha iyi anlayacaksın. Aksi halde, kaygı dolu bu kısır döngüye kendini hapsederek fasit bir dairede yaşamaya mahkum edeceksin. Sen ve hatta hiç kimse buna layık değildir. Güzel seven, dinleyen, güvenli, anlayışlı birini ara, böyle birini bulmak için öncelikle kendinin değişmesi gerektiğini gör ve bunun için bir şeyler yap. Bizler hep evvela karşımızdaki odaklanıyoruz oysa her koşulda önce kendimize odaklanmayı öğrenmeliyiz. Bu sağlıklı bir bencilliktir. Aksi halde toksik hale gelmesi muhtemel bir ilişkinin (aşırı fedakar ve verici tarafı olarak) tohumlarını atmış oluruz. Sevgiler
@@kendinias8533 bu yaz kendimi aramaya calisacagim, gercekten sozlerinize her acidan hak veriyorum ve iyi olmaya calisacagim. tesekkurler.
Beni anlattin ama ait de hissetmiyorum 40 yasindayim ne duygusal ne fiziksel yaklasamiyorum. Terapiye gittim ama yok ne aitlik sorunun ne de baglanma şeklim duzelmedi
Bende kaçıngan bağlanan biriyim Bu bağlanma sitilimi tek başıma değistire bilirmiyim Bunun için Neler yapabilirim bunla ilgili de video çekerseniz çok mutlu olurum hocam. 🙏
Merhaba FfHg, öncelikle çocukluğunda kaçıngan bağlanmış biri olduğunu tespit etmiş olman çok sevindirici. Bağlanma stilini tek başına değiştirebilmek için bu bölümün son 3 dakikasını tekrar dinlemeni öneririm. Şu anda bağlanma stilleri ile ilgili yeni bir bölüm çekmeyi düşünmüyorum. Bununla birlikte, sana özellikle uygulamanı tavsiye edeceğim iki husus var: 1- Kendini içinde bulunduğun ya da bulunma ihtimali içine girebileceğin bir yakın ilişkide gözlemlemeni öneririm. Bunun için kendini gözlemleme becerini geliştirmen önemli. İçinde bulunduğun yakın ilişki (bu aile ortamındaki, özel veya iş hayatındaki bir yakın ilişki olabilir.) ile ilgili herhangi bir aksiyon ya da karar almadan önce lütfen kendini gözlemle ve mevcut durumu yeniden değerlendir. Bağlanma stilinin devreye girdiğini hissettiğin an bunu yapman çok önemli. Neden kaçıngan stile sahip olduğunu ve bunun özelliklerini hatırlat kendini. Bunun hayatına olan katkısını ya da götürüsünü değerlendir. Kendin için en geliştirici ve iyileştirici seçimi yap. 2- Güvenli bağlanmış insanlar var mı hayatında bir bak ve eğer bulursan onlarla zaman geçir. İlişkilerden kaçma, değişimin daha çok ilişki içinde iken korku ve utancınla yüzleştiğin zamanlarda söz konusu olabilir. Kendini yüzleştirmelisin kaçıngan özelliklerin ile. Onlarla yaşamak zorunda olmadığını farkına varmalı ve geçmişinle barışarak, kendine iyi davranmaya karar vermelisin. Özellikle savunmasızlık/kırılganlık ile ilgili kitaplar okumanı tavsiye ederim. Brene Brown'un kitapları çok iyi. Mükemmel Olmamanın Hediyeleri, Acımasız Dünyaya Meydan Okumak, Kuvvetle Ayağa Kalkmak isimli kitaplarını okuyabilirsin. Utanç ve suçluluk kavramları ile ilgili de okuman/dinlemen iyi olur. Bu konularda Spotify vb platformlarda bahsettiğim kavramlarla ilgili podcast dinleyebilirsin. Yakın İlişkiler isimli bir podcast var, bu podcastin ilk bölümünden itibaren dikkatlice konu kısımlarını okuyarak bölüm taraması yaparsan kaçıngan bağlanma ile ilgili bölüm/ler bulabilirsin. Kendine iyi bak. Sevgiyle kal.
@@kendinias8533 Çok teşekkürler hocam tavsiyeleriniz için Biraz olsun rahatladım Dedikleriniz çok değerli 🙏 zaman ayırıp cevap verdiğiniz için Çok ama çok teşekkür ederim Sağlıcakla kalın hocam 🤗🙏😇
@@quueenn001 rica ederim. Vaktim elverdikçe yanıt vermeye özen gösteriyorum. Buna değersin. Ben de sana benimle dürüstçe bağlanma stilini paylaştığın ve gelişmek için sorduğun/sorguladığın/çaba sarf ettiğin için çok teşekkür ederim. Kendine lütfen her zaman iyi davran. Sevgiyle kal.
Ben de biriyle bir süredir görüşüyorum fakat bu kişide gördüğüm olumsuz özelliklerden dolayı ayrılmak istiyorum. Bunlar bana karşı değil bana çok iyi şefkatli anlayışlı düşünceli davranıyor, sevgisini belli ediyor. Fakat ben bazı olumsuz özelliklerinden dolayı onu sevemediğimi hissediyorum ancak ilişkiden de kopamıyorum. Olumlu yönlerine odaklanmak istiyorum ancak başaramıyorum. Kaçıngan bağlanmış olabileceğimi düşündüm çünkü bu yakınlaşmama isteği ilerde ayrılırım düşüncesiyle oluyor. Ancak bu sevemediğim için mi yoksa kaçıngan bağlandığım için mi bilmiyorum. Biraz mükemmeliyetçi biriyim, narsistik özellikler de taşıdığımı düşünüyorum. Bunlarla mücadele ediyoruma ama dengesizliklerim yüzünden bir yandan da bu kişi benden giderse diye korkuyorum. Çok garip bir ruh hali içerisindeyim :(
Kendine içkin yapmış olduğun tanıklık ve değerlendirmeleri çok kıymetli buluyorum. Bu konularda hızlı teshislere varmak çok doğru ve sağlıklı olmasa da kacingan bağlanmış olman mümkün. Ancak bu dünyanın sonu değil zira diğer videolarimda anlattığım gibi bağlanma stilini değiştirmen mümkün. Önce kendine ve hayata, sonra da insanlara güvenmeye baslayabilirsen yaşadığın yakın ilişkilerin de çehre değiştirdiğini göreceksin. Bunun için dikkatini yogunlastirdigin olaylar ve insanlara dikkat et lütfen. Bu olaylar ve insanlar benliğinde bastırmış olduğun ya da baskilanmis olan yanlarını temsil ediyor olabilirler. Benliğini bu bağlamda ele alabilir ve özellikle baglanma stilleri ile ilgili videolarimin yanisira aileden ayrışma ile ilgili videolarımı izleyebilirsen kendini çok farklı bir perspektiften değerlendirmen mümkün olabilir. Son olarak lütfen unutma: bebekliğimizde annemizin bizimle kurmuş olduğu ilişki çerçevesinde gelişen kaygili veya kacingan bağlanma stillerimiz o yaşlarda bir bakıma hayatta kalmamizi sağlamıştı. Ancak şimdi büyüdük ve kosullarimiz öyle ya da böyle değişti. Dolayısıyla kendimize, hayatımıza, sergiledigimiz davranislara ve aldığımız kararlara daha fazla sahip çıkma ve bunları değiştirme imkanına kavuştuk. Bebekligimizde ve çocukluğumuzda sahip olmadığımız bu imkanlar bugün duygu, düşünce ve inanç kaliplarimizi gözden geçirerek kendimize ait biricik değerler setimizi olusturmamiza ve yasamimizda daha önce olmadığı kadar etki yaratmamiza neden olabilir. Bu nedenle, şayet kendini bu kadar net bir sekilde gozlemleyebiliyorsan bağlanma stilinin yakin iliskilerde vücut bulan savunma mekanizmalarının da farkına varabilir ve gelisim odagin sayesinde zamanla bu mekanizmalara eskisi kadar ihtiyacın olmadığına karar vererek kendini özellikle yakın ilişkilerinde özgür kilabilirsin. Sözün özü karamsarlığa kapılman için hiçbir neden yok. Kendine güvenir ve müşfik olabilirsen güvenli bağlanan birine donusebilirsin. Sevgiyle.
Benimde beraber oldugum kisi tam olarak boyle ve bitti iletisim koptu hemde bizlik hic bir sorun yokken .oeki sorum bu durumda uzak durmak iletisim baslatmamak dogru yol mu ,cunku karsida kine zaten ulasamiyorsun ,konismak tan ,yazmaktan herseyden kaciyor verdigin mucade de bosa daha cok uzaklastiriyor sen ilgi sevgi dilendikte degersizlestiriyor seni .peki boyle bor dirumda geri doner mi ,ozler mi ,keske bunalri daha once ogrenseymisim ..
Merhaba uzak durman daha iyi olur. Lütfen şunu düşün ve düşünürken de kendini (duygularını) gozlemle. Böyle bir ilişkiye harcadığım efor ona ozguledigim zamana değer mi? Ben boyle bir ilişki yaşamaya layık mıyım? Daha sağlıklı, karşılıklı ve tutarlı bir ilişki yaşamak varken neden böyle bir ilişkiye emek veriyor ve yine de karşılığını alamıyorum? Bu sorular üzerinde derinlemesine düşündükçe çocukluğunda hayatta kalmak icin bilen benligine adapte ettigin kaygılarının ve model aldigin ebeveynlerin ile ve onlar arasındaki ilişkinin seni bu ilişkiye surukledigini göreceksin. Oysa sen bu değilsin, daha fazlasının. Daha değerli hissettiğin ve hissettirdiğin ilişkiler yaşamayı hak ediyorsun. Ancak bunun için öncelikle bu tip toksik ilişkilerden çıkmayı bilmelisin ki yenisine yer açılsın. Sen kendine daha çok değer verdikçe ve kendine sahip çıktıkça senin gibi kendini seven ve değer veren insanlar karşına çıkacak. Buna inan lütfen. Bu bilgileri vakti geldiğinde öğrendin, daha önce değil zira bu bilgileri ozumseyecek kadar olgunlaşman gerekiyordu. Sevgiyle.
Peki seviyorsak yani onun da bizi sevdigine sahit olmussak
Biz kaygili baglanmadan kurtulabilir miyiz ya da onu yanlis yaptigina ikna edebilir miyiz ve nasıl @@kendinias8533
kaçıngan bağlanan biriyle ilişki yaşarken -yaşamaya çalışırken-, nasıl hareket etmemiz gerektiğine ilişkin bir video çekecek misiniz?
Şu ana kadar böyle bir video çekmek aklıma gelmemişti, ancak bundan sonra sayende çekebilirim. İyi de olur, listeme dahil ediyorum. Değerli önerin için teşekkürler.
@@kendinias8533 bende talibim öyle bir video ya. Henüz ne olduğumu çözemedim gerçi ama kaçıngan bağlanan tiplere çekiliyor gibiyim
@@vmuratefe bu videoyu çektim, lütfen oynatma listesine bak, oraya eklemiş olmalıyım, eklememiş isem de son 10 videomdan biri bu konuyla ilgili
@@vmuratefe kaçıngan bağlananlara çekiliyorsan muhtemelen sen de öyle birisindir, ya da kaygılı-kaçıngan bağlanma stiline sahipsindir. Rezonans kanunu uyarınca "benzerler birbirlerini çekerler."
Hocam merhabalar benim de iyi giden yeni başliyam bir iliskim var ama isler ciddiye biner binmez geri adım atiyorum çünkü bu iliski biticek terk edecek sevmiyecek biliyorum istemsizce içimde bu var bunu biliyorum her sey yolunda olsa bile partnerimden ufak bir hata görsem bile biliyorumdum beni sevmiyordu zaten hakliydim diyip icim rahatliyor ve tam uzaklasiyorum her ne kadar karsimdaki i sevsem de onun beni sevmiyecegini biliyorum ve uzaklasiyorum bilmiyorum terapiye ihtiyacim var mi aslinda inanmak istiyorum ama içimden asla bu gelmiyor.
Merhaba. Yazdıklarından anladığım kadarıyla kaçıngan bağlanmışsın. Bunun da farkında olduğunu düşünüyorum. Son iki videomda da bu konuda açıklamalar yaptım. Onları da izlemeni tavsiye ederim. Sonraki bölümlerde kaçıngan bağlanmış insanlarla ilgili 2 özel bölüm daha yayınlayacağım. Bunlar da işine yarayabilir. Bağlanma stilleri terapi ve güvenli yakın ilişkiler sayesinde güvensizden güvenliye doğru değişebilir. İlişkin içinde kaçıngan bağlanma stiline bağlı olarak ilişkinin devam edeceğine güvenemediğinden ve terk edileceğine inandığından kayıtsız bir şekilde davrandığını ve daha çok ilişkinden geri çekilmek suretiyle uzaklaşmaya ve bitirmeye meylettiğini gözlemliyorum. Bunun nedenleri doğduktan sonraki 12 ay içerisinde temel bakım veren figürün/annen ile arandaki bağlanmaya dönük olarak -özellikle duyuların yoluyla- edinmiş olduğun deneyimlere karşı hayatta kalmak ve kendini korumak için geliştirmiş olduğun savunma mekanizmalarında ve zor duygularla başa çıkma metotlarında yatıyor. Bu konularda bilgilenmek ve bilinçlenmek için en yararlı yollardan biri terapidir. Ancak terapi sürecinin uzun soluklu olması şarttır. Aksi halde değişim gerçekleşemez. Bunun için güvenebileceğin bir terapistte karar kılman önemlidir. Bu konudaki kendine yardım kitapları ve RUclips videoları gibi diğer kaynak ve materyaller de elbette yardımcı olur ancak terapi senin yaşadığın bu sıkıntıları kendi içinde kendiliğinden çözebilmen için kitaplardan çok daha kısa sürede ve etkili bir şekilde yardımcı olabilir. Kendini anlama gayretin çok kıymetli. Lütfen bağlanma ile ilgili tüm videolarımı izleyiver. Eminim bağlanma stilin hakkında daha fazla bilgilenmen ve bilinçlenmen için sana yol göstereceklerdir. Kaçıngan bağlanma stili dışındaki stillerden bahsederken de kaçıngan bağlanma stiline değindiğim için bu konuda tüm videoları izlemeni öneririm. Kendine iyi bak:)
Hocam merhaba bu tur insanalr asla sağlıklı bir iliski kuramaz mi ? Nasil olacak hep yalniz mi kalacaklar
Merhaba hayır bu insanlar genellikle yalnız kalmazlar. Zira, çoğunlukla asi/bağımsız oldukları ve genellikle başlarına buyruk (istedikleri an istedikleri şeyi yaparak) yaşadıkları için özgüveni eksik, içine kapanık, yaşamında spontan olamayan ve yaşama daha çok kaygılı bağlanmış olan insanların dikkatini çekerler. Kötü çocuk imgeleri kaygılı bağlanmış olan insanlara çekici ve gizemli gelir. Dolayısıyla, kaygılı insanlar, onlar gibi olamadıkları için onların yaşamına öykünerek büyürler ve bu nedenle, kaçıngan bağlanmış olan insanların bu hallerinden etkilenir ve onlarla birlikte olmak isterler. Böylelikle, yaptığım gözlemler ve okumalarım sonucunda kaygılı-kaçıngan insanların birlikte olabilme potansiyellerinin yüksek olduğunu söylemem yanlış olmayacaktır. Ancak bir vakit sonra (aşktan, hoşlanmadan kaynaklanan hormonlar bedende daha az salgılandıkça) her iki taraf da normallerine dönecekler ve birbirleri ile ilgili karşılıklı beklentiler oluşturacaklardır. Bu da kaçınganın, kaygılı tarafından işgal edildiğinden şikayet etmesine, kaygılının da kaçıngan tarafından yeterince önemsenmediği ve sevilmediği kuruntusuna kapılmasına neden olacaktır. Elbette bunun istisnaları vardır ancak bu istisnalar, genel olarak, benim vardığım bu sonucu değiştirmeyecektir. Diğer soruna gelince, kaçıngan insanlarla olsa olsa güvenli bağlanmış ya da bağlanma spektrumunda kaygılı bağlanmış olup, zamanla güvenli bağlanmış birine ait özellikleri bünyesinde taşımayı başarmış insanlar (kaygılı biri zamanla bu kaygılarından kurtuldukça, duygularını düzenlemeyi öğrendikçe her ne kadar bebekliğinde temel bakım veren figürüne güvenli bağlanmış olmasa da kendini daha güvende hissedeceği için güvenli bağlanmış birinin sahip olduğu özellikleri bünyesinde taşımaya başlayacaktır) ile sağlıklı ilişkiler kurabilirler. Bunun nedeni olsa olsa güvenli bağlanmış birinin kaçıngan bağlanmış birinin sınırlarına daha fazla dikkat edecek olması, onu sıkıştırmayacak olması, onun onayına ve değerli hissettirmesine kaygılı/kaçıngan biri kadar ihtiyaç duyacak olmaması dolayısıyla kaçınganın ilişkide kendini daha güvende hissederek karşısındakinin ihtiyaçlarına yönelmeye karar vermesi olabilecektir. Yine de bana kalırsa böyle ilişkiler de seyrektir. Güvenli bağlanmış kişinin çok daha fazla özveride bulunmasını gerektirecektir ki bu da her güvenlik bağlanmış insanın üstlenebileceği bir şey olmayabilir. Eğer üstleniyor ise de ben o kişinin niyetine bakarım, güvenli bağlanmış insanın neden kaçıngan bir insanla olmak istediğini anlamaya çalışırım. Bu acaba güvenli bağlanmış insandaki geçmişten gelen bir eksikliğin tamamlanma ihtiyacından mı kaynaklıyor diye sorarım mesela. İçinde bastırdığı bir yanını temsil ettiği için mi kaçıngan ile beraber mi diye de sorarım kendime. Ancak her halde geçerli bir nedeni vardır. Sevgiler
@@kendinias8533 teşekkürler hocam iyiki varsınız
@@Cicek-jy9gu rica ederim sen de iyi ki varsın:)
❤
Önder hocam merhaba. Yorumlara dönüşlerinizi görünce benim de yorumuma dönüş yapacağınız umudu doğdu içimde ve bilir bir kişi olarak size mümkün olduğunca kısa ama önemli noktalara değinerek fikrinizi duymayı arzuluyorum. Bir çok video izledim kitaplar aldım neden mi? Çünkü erkek arkadaşımı çok seviyordum ve onu anlamak kendimi anlamak bizi iyileştirmek istiyordum. Bu süreçte keşfettim ki ben kaygılı bağlanan biriyim. Evet bir ilişkiye bailadığımda devrelerim yanıyor ve ve zamanla yoğun aşk ilgi sevgi kaygı korku kıskançlık kısıtlamalara vs gidiyorum… bunu kabul ediyorum elimden geleni de yapıyorum am bir yerde yine kaygılarıma korkularıma yenik düşüyorum. Ve erkek arkadaşım da tam anlamıyla kaçıngan bağlanan ve aynı zaman da yoğun mükemmelliyetçi bir kişiliğe sahip, manipülatif de. Zamanla artmaya başladı. Ben bir sorun olduğunda saygıyı aşmadan AÇIK bir iletişimi seçerken o sürekli sorun yok ki ortada sen yaratıyorsun vs.. hatta konuşutken mimiklerimi oturuşumu bile yargılıyordu. Öfkendiğimde de konuşamadığım zaman da dönüşmenden korktuğum kişiye dönüşüyorsun gibi suçlayıcı ifadelerde bulunuyordu. Canım çok yanıyor. Ruhlarımız eş idi. Dünyaya aynı hüzünlü pencereden bakıyorduk. Evet ben de mğkemmel değilim kusurlarım boğucu yanlarım vardı.. ama iletişim kuramayıp çözemedikten sonra evlenince nasıl olacak? O 33 yaşında ben 27. Ben orta yol bulmaya daha sıcak bakarken onun hem yaşı hem de alışmışlığıyla konuşmaya çalışsam bile iyileşmek için çabalamayacağını düşünüyorum.. günlerdir ağlamaktan ve düz duvarı saatlerce izlemekten içim öyle yoruldu ki.. ben öğretmenim, o da öğretmen. Benim için tayinini İstanbula aldı geldi. İki mahalle ötede ev tuttu. Ne güzeldi, ne güzel olacaktı.. İstanbul bizim şehrimiz olacaktı.. içim acıyor, beni seviyor özlüyor biliyorum 1 Aydır kpbuşmuyoruz tartıştıktan sonra. Güvenim ve inancım yitti.. benim için buraya geldi ibu yüzden son kez gidi konuşayım diyorum ama bir şey demişmeyecek ki.. ahh 😢 ne yapacağımı bilmiyorum??…
Merhaba ikiniz de yetişkinsiniz ancak temel bakım veren figürünüz ile bağlanma stilleriniz sanırım farklı ve senin ebeveyn modun baskınken onun çocuk Modu daha baskın. Ancak o aynı zamanda Kaçıngan Bağlanmış olduğundan daha çok ebeveyn işgalinden kaçan biri iken sen de kaygılı bağlanmış olduğundan senden kaçan çocuğun üzerine titreyen kaygılı ebeveynsin sanki. Bu nedenle o kıskançlık, güvensizlik ve sorgulayıcı tavırların hakim hale geldiği bir ortamdan kaçar ve kaçınırken, sen terk edilmekten, ilgi ve onay alamamaktan yakınabilirsin. Böyle olunca da aranızda olduğu gibi iletişim kazaları yaşamanız kaçınılmaz hale gelir. Onun değişeceğini pek zannetmiyorum. Kaçıngan Bağlanmış insanlar daha çok kendilerini düşünmeye meyillidirler, Kaygılı bağlanmış insanlar ise daha empatik ve değişime açıktırlar. Ancak bu farklılık kaygılının Kaçıngana yönelik beklentileri nedeniyle hayal kırıklığına uğramasına sebep olur. Bu durum sanırım sizde de biraz var. Dolayısıyla kaygılı ve Kaçıngan bir çiftin bu temel farklılıkları nedeniyle orta noktada buluşmaları zordur. Gel gitler fazladır ve bu da ilişkiyi yıpratır. Bu nedenle önerim her ne kadar karşılıklı özverilerde bulunmuş ve çabalamış olsanız da birbirinizi daha fazla yıpratmamanızdır. Bu zamanı kendi kaygıların üzerinde çalışarak daha güvenli bağlanmış birini hayatına çekmek için kullanman daha doğru olacaktır. Yine de sen bilirsin tabii ki. Ben de dahil olmak üzere birçok insanın farklı bir güvensiz bağlanma stiline sahip bir eşi olmuştur. Bunu fark etmek ilişki içinde zordur, bazen ilişkinin dışına çıkmak gerekir. En azından bunu yapman iyi olabilir. Eğer bir daha bir araya gelirseniz konuşun bu farklılıkları, eğer bunlar üzerinde uzlaşır ve asgari müşterekte buluşmak için anlaşırsanız bir kez daha deneyin. Bunun için emek verin. Aksi halde kendinizi iyileştirmek için yalnız kalmaya özen göstermeniz daha iyi olabilir. Geleceğimizin daha iyi olması için şimdi'yi düzgün şekillendirmemiz şart. Sevgiler
@@kendinias8533 yanıtladığınız için çok teşekkür ediyorum, çok sağ olun🙏🏻✨
Ne yaptınız Merve hanım?Okurken kendimi buldum birebir meslekler dahil.
@@ilknursaglam1492 siz de mi İstanbul’da görev yapıyorsunuz?
Evet merve hanım istanbul da yaşıyorum
Kaçıngan bağlanan birini ilişki sürecinde ghostlamak, onu korkutarak travma geliştirip bağlanmasına neden olur mu?
Tam tersine, bu işlevsiz ve yararsız davranışlar ile onun senden daha fazla uzaklaşmasına neden olursun. Kanalımın bağlanma stillerine ilişkin "Oynatma Listesinde" yer alan "kaçıngan bağlanma stili" ile ilgili videolarda da açıkça belirtmiş olduğum gibi kaçıngan bağlanma stili, tipik bir güvensiz bağlanma stilidir. Dolayısıyla, kaçıngan bağlanmış biri ilişkisine ve ilişkiye girdiği kişiye zaten güvenmez. Bu güveni karşısındaki kişinin (sevgi ve anlayışla) sağlaması gerekir, bu da önemli ölçüde sabır ve dirayet gerektirir. Yoksa yukarıda bahsettiğin şekildeki davranışlar onun yakın ilişki içine girdiği kişilere olan güvensizliğini perçinleyeceği gibi yakın ilişki yaşadığı kişilere karşı neden güvenmemesi gerektiği konusunda kendisini bir kez daha haklı çıkaracaktır (gerçi bu tarz durumların yaşanmasında kendisinin de büyük payı vardır ve dolayısıyla, bu tarz durumlar bir yandan da onun için bizzat kendisinin sebep olduğu "kendini gerçekleştiren kehanetler" gibidir.). Zira, kaçıngan bağlanmış biri doğumu ile 1 yaşı arasında annesi ile olan ilişkisinde gözle görülür bir şekilde terk edildiği gibi annesinden tutarlı bir ilgi, alaka, şefkat ve sevgi görememiştir. Hal böyle olunca, bebekken kendisine bakım vermesi gereken annesine dahi güvenmemeyi ve "hayatta kalabilmek" için adaptif bir strateji olan "kimseye güvenmeden kendi kendine yetinmeyi-yaşamayı" öğrenmiştir. Bu da büyüdükçe (eğer büyürken güvenebileceği birisi de hayatına girmemiş ise) yakın ilişkiye girdiği kişilere karşı ilişkinin başından itibaren önyargılı davranmasına, kuşku ile yaklaşmasına ve en ufak bir sorunda ilişkiden kaçıp uzaklaşmasına neden olmuştur. İşte tam da bu nedenlerle, "ghostlamak" veya "onu korkutup travma geliştirmek" gibi yaklaşımlarla onun sana güvenmesini ve bağlanmasını sağlaman mümkün olamayacağı gibi bu gibi davranışlar güven esasına dayalı olarak başlaması ve sürmesi gereken hiçbir ilişki için de tavsiye edilebilir değildir. Bu arada, yeri gelmişken belirtmeliyim ki, bir insanda ghostlamak vb şekillerdeki davranışlarla travma yaratmak da o kadar kolay bir iş değildir. Bu konuda dilersen "Stres ve Travma" ile ilgili olarak çekip yayınladığım bölümleri izleyebilirsin.
@@kendinias8533 Öncelikle değerli bilgiler için çok teşekkür ederim ama deneyimlemelerime bakılırsa; kaçıngan bağlanan partnerime ghosting yaptığımda daha çok değer görüyorum. Sabır içinde güvenli bir ilişki sunduğumda ise; yok olma arzusu geçtiğinde, gelip hiçbir şey olmamış gibi ilişkiye devam ediyor. Oneitis geliştirmenin bile işe yarayıp bağımlı kılacağını düşünüyorum. Evet bu bir düşünce, uygulamaya geçince tezim çürür mü bilemiyorum. Bu izlenimlerden yola çıkarak bir soru sormak istiyorum;
Kaçıngan bağlanan bir kişi, terkedilme korkusu içinde midir?
@@Kimsekimb soruna cevabım: Evet! Bununla birlikte partnerine ghosting yaptığında sana yönelmesinin sebebi o anda sana karşı bağlı hissediyor olmasından kaynaklanmıyor, tam tersine, sana güvenemeyeceği ve ilişki esnasında (onun davranışlarından kaynaklansa bile) tutarsız davranabileceğin konusunda bebekliğinden beri alışık olduğu davranış biçimini gördüğü ve bunu normalleştirdiği için kendisini senin gibi davranan birisi yanında daha konforlu hissetmesinden kaynaklanıyor. Ne de olsa her an bitebilme olasılığı olan bir ilişki içinde olmak, güvene dayalı olarak devam edebilecek uzun erimli bir ilişkiden çok daha tercihe şayandır onun için. Öte yandan, anlattıklarına göre partnerinin kaygılı-kaçıngan bağlanmış biri olması da olası. Bu onu ghostladığında sana yönelmesinin bir başka nedeni de olabilir. Bunu da akılda tutmakta yarar var. Sonuç olarak, bahsettiğin şekillerde davrandığında sana yönelmesini ve bir şekilde ilişki içinde kalmasını sağlasan bile onun GÜVENİNİ kazanman mümkün olamayacaktır. Bundan dolayı eğer onun sana güvenli bir şekilde bağlanmasını istiyorsan, zaman içerisinde tutarlı davranışlarınla güvenini kazanman şart. Tabii ki bunu gerçekten istiyorsan. Yoksa kimi zaman tutarsız sayılabilecek, uzak ve ilgisiz davranışlarla onu kendine bağlaman her halde güç olacaktır. Dolayısıyla, bu partner ile olan ilişkindeki asli amacının ne olduğunu belirlemek önemli. Sana ilgisiz ve sevgisiz davrandığında egonu tatmin etmeye yönelerek ve onu ghostlayarak ondan öcünü almanın ve ona haddini bildirmenin de içerisinde olduğu bir ilişki kurmak ve böylelikle onu güvenli bağlanan birine dönüştürmek ise işin hiç de kolay olmayacaktır. Tam aksine onun davranışlarından bağımsız olarak onun tutarlı bir şekilde yanında olabileceğini göstererek onun güvenini kazanmaya çalışmak ise o vakit yine işin hiç kolay olmayacaktır ancak bu şekilde en azından bir şansın olabilecektir. Ya da ilişki amacın her ikisi de değilse o vakit yapılabilecek en doğru şey bu ilişkiden alabileceğinin en fazlasını alarak sana güvenli bağlanabilecek birine yönelmek olacaktır.
@@kendinias8533 Açıkçası partnerimle güven duygusunun temelini 3 ay gibi kısa bir sürede oluşturabilmek için işimin bir parçası haline getirdim. İşinde daha başarılı ve yüksek kazançlar elde edebilmesi için tüm desteğimi verdim. Hal böyle olduktan sonra kendisi kaçınganlıktan çıktı ama bunu sadece iş için mi yapıyor sevgi duygusunu gerçekten hissediyor mu emin olamıyorum. Diyalektik davranış terapisi geliştirmem gerektiğini biliyorum ama onu tedavi edecek dinçlikte değilim.
Partnerimle güzel bir gelecek inşaa etmek istiyorum fakat “evlilik sonrası tartışma ortamında o an terk ederim, birkaç saat sonra geri gelirim” demesi beni çok korkutuyor. Çünkü kendimde de terk edilme korkusu yoğun olduğundan o esnada neler düşünüp, hayata geçirebileceğimi yani ilişkiye ne kadar zarar verebileceğimi ön göremiyorum.
Şu an o’na karşı sabırlı, sorguya çekmeden, her şeyi ile kabul etmiş biri olduğum için ilişki yürüyor da diyebilirim. En başta yaptığım ghosting vb. şeyleri iş sebebiyle de yapamaz hale geldim.
Verdiğiniz iki ihtimale bakarak bir soru daha sormak istiyorum;
Güvende hissetmesi yapılan her hamle, verici olmak cepte durumana düşürür mü?
Çok özür dilerim ama bir sorum olacak yani kaçıngan bağlanan partner az mı seviyor yani sevmiyor mu ben kaygılı o kaçıngan ya bazen boşluktaymışım gibi hissediyorum bana cevap verirseniz çok mutlu olurum bilgileriniz için çok teşekkür ederim
Konunun sevgiyle alakası yok. Sevgiyi alma ve gösterme biçimleriyle alakalı. Kaçıngan eleman hayatının aşkına da aynı davranır. Duygularını paylaşmakta hiç iyi deneyimleri yok. O yüzden zorlamamak lazım mevzuyu. Ben bunları anladım.
Bravo, çok iyi anlamışsın. Söylediklerine tamamıyla katılıyorum. Artık yaşamında olup bitenleri bu perspektiften algılamaya ve değerlendirmeye eminim başlamışsındır. Zamanla bu bakış açısı değişikliğinin sana kattılarından da bahsedersen çok sevinirim. Sevgiler