Kiedy mówiłaś o krytyce reprezentacji queerowej w serialach, to pojawiła się u mnie pewna myśl... > serwisy streamingowe: robią seriale z queerowymi postaciami > prawicowa widownia: hurr durr wszędzie teraz te geje i transy, już nie można obejrzeć serialu z normalnymi ludźmi > lewicowa widownia: hurr durr queerowe doświadczenie tak nie wygląda, widać że jakiś biały cishet facet to pisał ...to przepraszam bardzo, ale skoro obie strony krytykują to dla kogo są te seriale robione? :D Natomiast jeśli chodzi o wnioski to całkowicie się z Tobą zgadzam, wolność wyrazu artystycznego FTW. Dodałbym tu jeszcze jedno: w sztuce i kulturze jest (a w każdym razie moim zdaniem powinno być) miejsce także na przedstawianie rzeczy złych. Nawet tak złych jak, przykładowo, brutalne gwałty na nieletnich. Nawet jeśli nie jest przedstawione w jednoznaczenie negatywnym świetle. Unikanie tematów nie sprawia że przestają one istnieć, za to poruszanie ich pozwala na rozmowę, ocenę, zwrócenie uwagi na problem. Czasem by zaznaczyć że problem istnieje i należy z nim walczyć, czasem by zrewidować czy na pewno w przypadku danego zjawiska (może niekoniecznie w tym konkretnym przykładzie) należy negatywną ocenę przyjmować jako aksjomat.
Musiałam się źle wyrazić jeśli z mojej wypowiedzi odczytałeś że nie podoba mi się że mamy reprezentację osób queer. Czy ta reprezentacja mogłaby być lepsza? Jasne ale jest już całkiem niezła i staje się coraz lepsza. Bardzo się cieszę z reprezentacji i cieszyłam się z niej i kiedy reprezentowała bardziej cishet podejście. Jeśli zaś chodzi o prowokowanie widowni przy pomocy szokujących obrazów to zgadzam się ze równiej nie należy ich zakazywać. Ostatecznie historia weryfikuje czy coś szokowało dla szokowania czy stało się częścią kanonu. Ostatecznie co by nie mówić, świat byłby uboższy bez Nabukowa. Problem jest taki że często takie dzieła jak Lolita zostawiane są same sobie i nie toczy się z nimi dyskusji. Dlatego np. uważam że lektury są ważne bo pozwalają poznać literaturę z pomocą przewodnika i nauczyć się nie przyjmować wszystkiego na pierwszy rzut oka. (Abstrahuje teraz od jakości polskiego kanonu lektor, oraz o podejściu niektórych nauczycieli do ich omawiania)
Kiedy mówiłaś o krytyce reprezentacji queerowej w serialach, to pojawiła się u mnie pewna myśl...
> serwisy streamingowe: robią seriale z queerowymi postaciami
> prawicowa widownia: hurr durr wszędzie teraz te geje i transy, już nie można obejrzeć serialu z normalnymi ludźmi
> lewicowa widownia: hurr durr queerowe doświadczenie tak nie wygląda, widać że jakiś biały cishet facet to pisał
...to przepraszam bardzo, ale skoro obie strony krytykują to dla kogo są te seriale robione? :D
Natomiast jeśli chodzi o wnioski to całkowicie się z Tobą zgadzam, wolność wyrazu artystycznego FTW. Dodałbym tu jeszcze jedno: w sztuce i kulturze jest (a w każdym razie moim zdaniem powinno być) miejsce także na przedstawianie rzeczy złych. Nawet tak złych jak, przykładowo, brutalne gwałty na nieletnich. Nawet jeśli nie jest przedstawione w jednoznaczenie negatywnym świetle. Unikanie tematów nie sprawia że przestają one istnieć, za to poruszanie ich pozwala na rozmowę, ocenę, zwrócenie uwagi na problem. Czasem by zaznaczyć że problem istnieje i należy z nim walczyć, czasem by zrewidować czy na pewno w przypadku danego zjawiska (może niekoniecznie w tym konkretnym przykładzie) należy negatywną ocenę przyjmować jako aksjomat.
Musiałam się źle wyrazić jeśli z mojej wypowiedzi odczytałeś że nie podoba mi się że mamy reprezentację osób queer.
Czy ta reprezentacja mogłaby być lepsza? Jasne ale jest już całkiem niezła i staje się coraz lepsza. Bardzo się cieszę z reprezentacji i cieszyłam się z niej i kiedy reprezentowała bardziej cishet podejście.
Jeśli zaś chodzi o prowokowanie widowni przy pomocy szokujących obrazów to zgadzam się ze równiej nie należy ich zakazywać. Ostatecznie historia weryfikuje czy coś szokowało dla szokowania czy stało się częścią kanonu.
Ostatecznie co by nie mówić, świat byłby uboższy bez Nabukowa. Problem jest taki że często takie dzieła jak Lolita zostawiane są same sobie i nie toczy się z nimi dyskusji. Dlatego np. uważam że lektury są ważne bo pozwalają poznać literaturę z pomocą przewodnika i nauczyć się nie przyjmować wszystkiego na pierwszy rzut oka. (Abstrahuje teraz od jakości polskiego kanonu lektor, oraz o podejściu niektórych nauczycieli do ich omawiania)