Σκοτεινή Πλευρά - Αναμνήσεις
HTML-код
- Опубликовано: 11 сен 2024
- Για LYRICS πατήστε το CC δίπλα στην ανάλυση.
"Γυρνώ τις μέρες τις ώρες πίσω
να δω ποιος είμαι και με βρίσκω μες το γκρίζο
φόντο αναμνήσεις αντικρίζω σε μια γωνια και αναπολώ
το πριν τις στιγμές το επιπόλαιο μυαλό
εμπειρίες αμαρτίες φρίκες τι να πρωτοθυμηθώ
φιλαράκια που δεν ζήσαν για να δουν το αύριο
αλητείες νύχτα στην Αθηνα βία κι όλα αυτά
με κάναν μες στο σύστημα άνθρωπο
εμπιστευτηκα λάθος ματια λάθος χείλη
έτσι την πάτησα μα η ανάμνηση δεν σβήνει
πάντα μου θυμίζει ποιος είμαι εγώ να βρω
και απ'τα λάθη που θυμάμαι να διορθωθώ και να λυτρωθώ
κάποτε όλα φεύγουν μένεις μονος και αναπολείς
το παρελθόν σου βασικός παράγοντας
για ότι τώρα ζεις τι θα δεις πια επιλογή σου για το αύριο
να προετοιμαστείς για να μην χαθείς
πάνε και έρχονται στιγμές καλές ή κακές
ο χρόνος κυλάει περνάει κι αφήνει πολλές
τα πάντα εφήμερα και εσύ συνεχίζεις να ζεις το σήμερα που λες
μακριά από φίλους και έρωτες
αναμνήσεις παιδικά μου χρονια
με εσωτερικές αναζητήσεις με τα πόδια
σκαμπίλια ζωής σε αγκαλιές ψάχνεις συμπόνια
κι αν πάλι μονος θα σε μην φοβάσαι αφού θα σε εδώ ακόμα...
Αναμνήσεις μένουν οι ωραίες στιγμές
τα φιλια οι όρκοι κι χαρες
ο καιρός κυλάει κι αγάπες παίρνουν
κι οι καρδιές μας όλα τα ξεχνούν
κάποια μέρα φτάνει ένα γκρίζο πρωί
που δεν σου γέλα ποια η ζωή
και για συντροφια σου έχεις την μοναξιά
κι αναμνήσεις μέσα στην καρδια...
Θυμάμαι όρκους αγάπες χαρες με ανθρώπους που μεγάλωσα
κλεισμένους σε κάτι στιγμές που πίσω μου δεν άλλαξα
με τύψεις στην καρδια είναι σαν ματωμένη θάλασσα
και μέσα απ'τον καθρέφτη βλέπω τώρα πως μεγάλωσα
γυρνώ στο παρελθόν και βλέπω ένα παιδί
να παίζει να γέλα δίχως να δείχνει πόνο θλίψη μέσα στη ζωή
να αλλάζει παραστάσεις και τόπους μες την ανατολή
τα πρόσωπα μπροστά του να φεύγουν σαν περαστικοί
μοναδική μου συντροφια η μοναξιά
να αγωνίζομαι μονος να πολεμήσω να ζήσω σ'αυτον τον γολγοθά
δίχως να υπάρχουν συναισθήματα βαθιά μες την καρδια
κι όσους έβαλα πάνω από εμενα με κρατα μακριά
νοσταλγώ το καιρό τα χρονια πίσω που αγαπώ
εκεί που άρχισα μικρός τον κόσμο να εξερευνώ
τα πρώτα παραμυθια και εγώ μέσα στο ρολο αυτό
να πολεμάω μάγους και δράκους για να λυτρωθώ
ευχαριστώ όλους αυτούς που διπλα μου μου στάθηκαν
ευχαριστώ τους γονείς μου για όλα αυτά που μου παρέδωσαν
την τέχνη τις αρχές υπομονή και συμβουλές
γίαυτό και συνεχίζω να ζω στο παρόν
δίχως ενοχες...
Αναμνήσεις μένουν οι ωραίες στιγμές
τα φιλια οι όρκοι κι χαρες
ο καιρός κυλάει κι αγάπες παίρνουν
κι οι καρδιές μας όλα τα ξεχνούν
κάποια μέρα φτάνει ένα γκρίζο πρωί
που δεν σου γέλα ποια η ζωή
και για συντροφια σου έχεις την μοναξιά
κι αναμνήσεις μέσα στην καρδια..."