Λάκης Χαλκιάς - Η θέληση μου βράχος
HTML-код
- Опубликовано: 9 сен 2024
- Ποίηση: Διονύσιος Σολωμός
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι
Λαϊκή λειτουργία
Ερμηνεία:Λάκης Χαλκιάς
Πρώτη εκτέλεση: Λάκης Χαλκιάς
Η θέληση μου βράχος
Πάλι μου ξίπασε τ' αυτί γλυκιάς φωνής αγέρας.
Κι έπλασε τ' άστρο της νυχτός και τ' άστρο της ημέρας.
Του πόνου εστρέψαν οι πηγές από το σωθικό μου,
έστρωσ' ο νους κι ανέβηκα πάλι στον εαυτό μου.
Ήταν με σένα τρεις χαρές στην πίκρα φυτρωμένες,
όμως για μένα στη χαρά τρεις πίκρες ριζωμένες.
Χιλιάδες ήχοι αμέτρητοι, πολύ βαθιά στη χτίση
η Ανατολή τ' αρχίναγε κι ετέλειωνέ το η Δύση.
Έστρωσ', εδέχθ' η θάλασσα άντρες ριψοκινδύνους
κι εδέχθηκε στα βάθη της τον ουρανό κι εκείνους.
Κι όπου η βουλή τους συφορά κι όπου το πόδι χάρος.
Η δύναμή σου πέλαγο κι η θέλησή μου βράχος.
Από την συναυλιακή παράσταση που πραγματοποιήθηκε στις 28/3/2007 στο θέατρο Badminton,με αφορμή την συμπλήρωση 150 χρόνων,από τον θάνατο του εθνικού μας ποιητή,Διονυσίου Σολωμού.Η συναυλία ήταν κεντρική τιμητική εκδήλωση για το "Έτος Σολωμού".
Στον ρόλο της αφήγησης του έργου η μεγάλη μας τραγωδός Άννα Συνοδινού.
Ερμήνευσαν ο Μάριος Φραγκούλης, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης και ο Λάκης Χαλκιάς που ήταν και στην πρώτη παρουσίαση του έργου,30 χρόνια πριν,με τους Ειρήνη Παππά,Ηλίας Κλωναρίδη και τον μεγάλο απόντα-παρόντα Νίκο Ξυλούρη!!!
Συμμετείχαν, η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, η μικτή χορωδία του Δήμου Αθηναίων, σύνολο της ορχήστρας Παλίντονος Αρμονία μέλη από την χορωδία της "Ιεράς Πόλεως" του Μεσολογγίου και το φωνητικό σύνολο Εν Φωνές.
Ο Γιάννης Μαρκόπουλος άρχισε να συνθέτει πάνω στα σχεδιάσματα του ποιήματος από την δεκαετία του 60. Έπειτα με αφορμή τους αγώνες της νεολαίας στα δύσκολα χρόνια της δικτατορίας συνέχισε από το 72 έως το 74 να εργάζεται πάνω στο ποίημα και το 1975 δίδει στο έργο την οριστική μορφή της Λαϊκής λειτουργίας.
Afto to tragoudi mou thimizei ta sxolika mou xronia, pou kathe xrono to paizame se kamia ekdilosi!!!
εισαι τυχερη κοπελια, θα ειχες σπουδαιους δασκαλους - καθηγητες, εμας στα σχολεια μου υπηρχε ακρα του ταφου σιωπη, οχι ποιητικα αλλα στην κυριολεξια!!!
Σιγα μην κλαψω σιγα μη φοβηθω
μονο ο μαρκοπουλος
george kalama μόνο ε.π.!!!