Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Lepper Będziemy wisieć albo siedzieć (oklaski i ukłony)
HTML-код
- Опубликовано: 24 авг 2024
- 30/6/24
Gdański Teatr Szekspirowski
Moc spektaklu Libera buduje niesamowita zdolność do przeplatania ze sobą momentów wzniosłości i czasem wręcz podwórkowego humoru. Już na początku, gdy na scenę wkraczają postaci w błazeńskich strojach w biało-czerwone paski i wysypują zboże do pojemnika w kształcie Polski, wiemy, że nie będzie całkiem "na poważnie". Ale gdy widz pozwoli sobie na chwilowe rozluźnienie i roześmieje się, słysząc kolejny "bon mot" któregoś z działacza Samoobrony - wtedy dostaje jak obuchem w głowę przypomnieniem o tym, skąd wynikał gniew ludzi z tej partii.
Joanna Barańska, onet.pl
Jedna z najbardziej kontrowersyjnych postaci polskiej polityki ostatnich dekad, trybun ludowy, twórca „Samoobrony”. Jego burzliwa działalność polityczna: od organizatora rolniczych blokad i strajków do stanowiska wicepremiera i wicemarszałka Sejmu, aż po tajemnicze samobójstwo w 2011 roku, prowokuje do przyjrzenia się jego indywidualnym losom, ale też sytuacji całej reprezentowanej przez niego warstwy społecznej, mocno doświadczonej transformacją lat 90. Jej problemy i tragedie do niedawna nie były dostrzegane.
Jest rozmach, humor, są prawdziwe emocje, doskonała gra aktorska, ale przede wszystkim jest też trzeźwe spojrzenie na otaczającą nas rzeczywistość. Jest próba zmierzenia nas z tym, jak bardzo utknęliśmy w zaklętym kręgu powtarzającej się historii i mam nadzieję, że „Lepper. Będziemy wisieć albo siedzieć” będzie takim otrzeźwiającym pstryczkiem w nos, który pozwoli nam przerwać w końcu tę straszną klątwę trwania w braku zmiany (nieważne czy na lepsze czy gorsze - zmiany jakiejkolwiek).
- Kamil Pycia
Pojawiający się w ostatnich latach zwrot ku perspektywie ludowej każe spojrzeć na temat nieobecności i „nieważności” opowieści ludowej jak na zjawisko towarzyszące nam od stuleci, będące wypadkową quasi-niewolniczego ustroju, jaki panował przez większość dziejów Rzeczypospolitej. Polski szlachcic/inteligent nigdy nie szanował polskiego chłopa (ba, wielokroć odmawiał mu człowieczeństwa), zauważając go jedynie, gdy miał nóż na gardle: dosłownie, podczas rabacji, jak również podczas powstań, gdy chłopska kosa miała przyjść na ratunek wyrzynanej przez wojska zaborcze szlachcie. Dziś również, w czasach klientelistycznej polityki, daje się słyszeć idące z miast do wsi wołanie: obudźcie się! Ale czy ci, którzy tak wołają, wiedzą, co to może faktycznie oznaczać?
Scenariusz: Jarosław Murawski
Reżyseria: Marcin Liber
Scenografia i Kostiumy: Mirek Kaczmarek
Muzyka: Nagrobki
Choreografia: Hashimotowiksa
Asystent reżysera: Bartłomiej Cwaliński
Inspicjentka Iwona Cieślik
Producentka: Agata Schweiger
Obsada:
Magdalena Osińska,
Marta Waldera
Wojciech Dolatowski
Rafał Dziwisz
Marcin Kalisz
Daniel Malchar
Dominik Stroka
Adam Wietrzyński
Nagrobki czyli Adam Witkowski i Maciej Salamon