Ερωτικά καλέσματα και τση καρδιάς τα χάδια μπορεί να νιώσει όποιος βρεθεί των αμαθιώ σου ανάδια Πρόβαλλε αέρα δροσερέ κι ερωτικό μελτέμι για δε με δροσερεύουνε κι οι τέσσερις ανέμοι Σκέψη γλυκιά του λογιασμού κι ακριβοστερεμένη άλλη στο νου μου αθίβολη έπαψε μπλιο να μπαίνει Ανάθεμα σε κοπελιά στη μέση του σοχώρου τα πράματα που έκανες θαρρείς πως δε σε θώρου Βιόλα μου δε μαραίνεσαι φλέβα να μη κινήσει γιατί εσύ ποτίζεσαι 'που τση καρδιάς τη βρύση Το δάκρυ μου δε φαίνεται όχι πως έχω αρνέψει αλλά δε φτάνει τον καημό να πιεί να δροσερέψει Δάκρυα πικρά μετανιωμού σταμάτα μπλιο μη βγάνεις δε σε πιστεύω κοπελιά άδικο κόπο κάνεις Δάκρυ του πόνου εκύλησε από τα μάθια χάμε και η γη παραπονέθηκε ιντά ΄ναι που κεντάται Αφησ'τα μάθια γράμματα μα 'συ δε το κατέχεις και τα διαβάζω και θωρώ πως στην καρδιά σου με 'χεις Πως μ'αγαπάς ένα λεπτό δείξε μου ένα σημάδι μα πρόσεξε να μη σε δει κιανείς να καταλάβει Χαρώ τα 'γω τα μάθια σου πως τα 'χεις μαθημένα και κάνεις πως θωρείς αλλού μ'αυτά θωρούν εμένα Τα χείλη ό,τι κρύβουνε τα μάθια 'μολογούνε γιατί κοιτάζουνε συχνά τον τόπο που αγαπούνε Στη γειτονιά που κάθεσαι στη πόρτα μου από πίσω μέρα και νύχτα σε θωρώ πως να μην σ'αγαπήσω Τα μάθια σου με σφάζουνε μα 'γω τα καμαρώνω μέρες να κάμω να τα ιδώ κλαίω και δε μερώνω Τη μέρα μεσ'τη σκέψη μου τη νύχτα στ'όνειρο μου έρχεσαι κι ύστερα μισές κατσά κατσά μωρό μου Θεέ μου και κάνε όντε θα έρθει στ'όνειρο να κονέψει να κοιμηθώ παντοτινά να μην ξαναμισέψει Απόψε σ'είδα στ'όνειρο χαρώ το τ'όνειρο μου δε περίγραφεται η χαρά που 'χω για σε μωρό μου Όταν στον ύπνο μου σε ιδώ δε ξέρεις τη χαρά μου για σκέψου μου φως μου να σε ιδώ ξύπνιος στην αγκαλιά μου Αφού δεν είναι μπορετό κοντά σου να σιμώσω ενός ονείρου θα κλουθώ να 'ρθω να σ'ανταμώσω
1ο λαούτο ο Βασίλης Συγλέτος.
2ο λαούτο ο Γιώργης Σταυρακάκης.
Υπέροχα τα βίντεο σου φίλε!!! Συνέχισε να ανεβάζεις!
Εδώ κάνεις μια στάση ακούς τσι κοντυλιες δακρύζεις λίγο και μετά συνεχίζεις τι βόλτα στο youtoube.............
Ερωτικά καλέσματα
και τση καρδιάς τα χάδια
μπορεί να νιώσει όποιος βρεθεί
των αμαθιώ σου ανάδια
Πρόβαλλε αέρα δροσερέ
κι ερωτικό μελτέμι
για δε με δροσερεύουνε
κι οι τέσσερις ανέμοι
Σκέψη γλυκιά του λογιασμού
κι ακριβοστερεμένη
άλλη στο νου μου αθίβολη
έπαψε μπλιο να μπαίνει
Ανάθεμα σε κοπελιά
στη μέση του σοχώρου
τα πράματα που έκανες
θαρρείς πως δε σε θώρου
Βιόλα μου δε μαραίνεσαι
φλέβα να μη κινήσει
γιατί εσύ ποτίζεσαι
'που τση καρδιάς τη βρύση
Το δάκρυ μου δε φαίνεται
όχι πως έχω αρνέψει
αλλά δε φτάνει τον καημό
να πιεί να δροσερέψει
Δάκρυα πικρά μετανιωμού
σταμάτα μπλιο μη βγάνεις
δε σε πιστεύω κοπελιά
άδικο κόπο κάνεις
Δάκρυ του πόνου εκύλησε
από τα μάθια χάμε
και η γη παραπονέθηκε
ιντά ΄ναι που κεντάται
Αφησ'τα μάθια γράμματα
μα 'συ δε το κατέχεις
και τα διαβάζω και θωρώ
πως στην καρδιά σου με 'χεις
Πως μ'αγαπάς ένα λεπτό
δείξε μου ένα σημάδι
μα πρόσεξε να μη σε δει
κιανείς να καταλάβει
Χαρώ τα 'γω τα μάθια σου
πως τα 'χεις μαθημένα
και κάνεις πως θωρείς αλλού
μ'αυτά θωρούν εμένα
Τα χείλη ό,τι κρύβουνε
τα μάθια 'μολογούνε
γιατί κοιτάζουνε συχνά
τον τόπο που αγαπούνε
Στη γειτονιά που κάθεσαι
στη πόρτα μου από πίσω
μέρα και νύχτα σε θωρώ
πως να μην σ'αγαπήσω
Τα μάθια σου με σφάζουνε
μα 'γω τα καμαρώνω
μέρες να κάμω να τα ιδώ
κλαίω και δε μερώνω
Τη μέρα μεσ'τη σκέψη μου
τη νύχτα στ'όνειρο μου
έρχεσαι κι ύστερα μισές
κατσά κατσά μωρό μου
Θεέ μου και κάνε όντε θα έρθει
στ'όνειρο να κονέψει
να κοιμηθώ παντοτινά
να μην ξαναμισέψει
Απόψε σ'είδα στ'όνειρο
χαρώ το τ'όνειρο μου
δε περίγραφεται η χαρά
που 'χω για σε μωρό μου
Όταν στον ύπνο μου σε ιδώ
δε ξέρεις τη χαρά μου
για σκέψου μου φως μου να σε ιδώ
ξύπνιος στην αγκαλιά μου
Αφού δεν είναι μπορετό
κοντά σου να σιμώσω
ενός ονείρου θα κλουθώ
να 'ρθω να σ'ανταμώσω
Παρέα δεμένη με χρώμα και ουσία....
Πως μ'αγαπας ενα λεπτο δειξε μου ενα σημαδι μα προσεξε να μην σε δει κανεις να καταλαβει