Din çoğu zor durumdaki insan için ciddi psikolojik destek sağlar. Orta yaş bunalımları, yalnızlık, fakirlik, doğa afetleri vs insanları dindarlaşmaya iter genelde.
İnançsız insan yoktur bence hiçbirşeye kimseye inanmasa dahi kendinin nasıl bir insan olduğuna dair inancı vardır en iyi inanç kimsenin kendisi gibi olmadığını bilmek anlamak idrak edebilmek ✍🏻👒🧢🧿🙏🐞🍀☺️😊🙂🙃🤝🤚 6:16
Eğer sorgulamıyorsan her türlü din insanı çok mutlu eder. Her şey yolunda giderse huşu içinde ölür gidersin. Fakat bir şeyler ters giderse isyan eder ve bir canavara dönüşebilirsin. Ayrıca hep aynı seviyede mutlu kalabilmek için dinin dozunu artırman gerekir. Alşamcılar gibi tadında bırakmak ta mümkündür. Ben bir ateistim mutlu değilim fakat ayık kalmak beni hayatta tutuyor. Amacım mutlu olmak değil. Mutlak yok oluş ve geriye kalan herşey ile aynı olmak özel olmamak fikri sakin ve dingin yapıyor. İşler ters gitse bile canavara dönüşmem zor zira ortalıkta hiç bir sorumlu yok benden başka. Evet bizi iyi ilişkiler ve yaratmak geçici olarak mutlu eder fakat mutluluk sarhoşu etmez. Birde anlamak beni çeken bir eylem. Keyif almadığım hiç bir şey yapmam. Selam olsun kırmızı hapı seçenlere ve aklını özgürleştirenlere.😊
Abi sana genel olarak katılsam da,atladığını düşündüğüm bir noktaya değinmek isterim. Bence belli bir dini inanca mensup olan insanlar da mutsuz olabilir çünkü bir dine inanmak beraberinde cehennem yani ceza anlayışını da beraberinde getirirr. Cehennemin varlığına inanan biri dünya hayatında 'sonsuz ceza' ihtimalinden dolayı kaygılı ve endişeli bir profil çizebilir.Bu da tabii ki insanın mutluluğunu azaltacaktır.
Ek olarak belli bir dine mensup olmayan insanlar,hayata kendi yorumunu katarlar,bundan dolayı daha eşsiz insanlardır.Lakin belli bir dine mensup olup 'Tanrı ne derse o' mottosu ile yaşayanlar milyonlarca insandan farksız yaşamalarına sebep olur ki bu da bireyin eşsiz niteliğini yitirmesini beraberinde getirir.Ayrıca,iman etmek,iradeni ve aklını bir kenara bırakıp öyle yaşamak demektir.Yani,daha mekanik bir şekilde yaşamaktır.bu faktör de mutluluk arttırır bence.
Daimi bir mutluluk anlayışının olmadığını düşünüyorum. Hayatın içinde acılarda, sevinçlerde vardır. Güzel manzara karşısında veya güzel ağaçlarla kaplı bir yolda yürümek herkesi mutlu eder. Bir insanın kanaati ne olursa olsun yaşadığı ortam belirler hayattan haz almasını.
Sorgulamaya başladıktan sonra gerçekten aralıksız acı çekmeye başladım ve bu giderek artıyor...
Din çoğu zor durumdaki insan için ciddi psikolojik destek sağlar. Orta yaş bunalımları, yalnızlık, fakirlik, doğa afetleri vs insanları dindarlaşmaya iter genelde.
İnançsız insan yoktur bence hiçbirşeye kimseye inanmasa dahi kendinin nasıl bir insan olduğuna dair inancı vardır en iyi inanç kimsenin kendisi gibi olmadığını bilmek anlamak idrak edebilmek ✍🏻👒🧢🧿🙏🐞🍀☺️😊🙂🙃🤝🤚 6:16
Eğer sorgulamıyorsan her türlü din insanı çok mutlu eder. Her şey yolunda giderse huşu içinde ölür gidersin. Fakat bir şeyler ters giderse isyan eder ve bir canavara dönüşebilirsin. Ayrıca hep aynı seviyede mutlu kalabilmek için dinin dozunu artırman gerekir. Alşamcılar gibi tadında bırakmak ta mümkündür. Ben bir ateistim mutlu değilim fakat ayık kalmak beni hayatta tutuyor. Amacım mutlu olmak değil. Mutlak yok oluş ve geriye kalan herşey ile aynı olmak özel olmamak fikri sakin ve dingin yapıyor. İşler ters gitse bile canavara dönüşmem zor zira ortalıkta hiç bir sorumlu yok benden başka. Evet bizi iyi ilişkiler ve yaratmak geçici olarak mutlu eder fakat mutluluk sarhoşu etmez. Birde anlamak beni çeken bir eylem. Keyif almadığım hiç bir şey yapmam. Selam olsun kırmızı hapı seçenlere ve aklını özgürleştirenlere.😊
Abi bende birkaç gündür inançsızlık insanı daha depresif yapar mı diye düşünüyordum
inançsız bir insanın intihar etmeden yaşaması zor
Abi sana genel olarak katılsam da,atladığını düşündüğüm bir noktaya değinmek isterim.
Bence belli bir dini inanca mensup olan insanlar da mutsuz olabilir çünkü bir dine inanmak beraberinde cehennem yani ceza anlayışını da beraberinde getirirr.
Cehennemin varlığına inanan biri dünya hayatında 'sonsuz ceza' ihtimalinden dolayı kaygılı ve endişeli bir profil çizebilir.Bu da tabii ki insanın mutluluğunu azaltacaktır.
Ek olarak belli bir dine mensup olmayan insanlar,hayata kendi yorumunu katarlar,bundan dolayı daha eşsiz insanlardır.Lakin belli bir dine mensup olup 'Tanrı ne derse o' mottosu ile yaşayanlar milyonlarca insandan farksız yaşamalarına sebep olur ki bu da bireyin eşsiz niteliğini yitirmesini beraberinde getirir.Ayrıca,iman etmek,iradeni ve aklını bir kenara bırakıp öyle yaşamak demektir.Yani,daha mekanik bir şekilde yaşamaktır.bu faktör de mutluluk arttırır bence.
Daimi bir mutluluk anlayışının olmadığını düşünüyorum. Hayatın içinde acılarda, sevinçlerde vardır. Güzel manzara karşısında veya güzel ağaçlarla kaplı bir yolda yürümek herkesi mutlu eder. Bir insanın kanaati ne olursa olsun yaşadığı ortam belirler hayattan haz almasını.
o
Mutlu eder çünkü beklenti var hemde kendi çıkarına göre beklenti var
Schopenhauer okuyun 👍
SG