Moja przygoda z Japonią
HTML-код
- Опубликовано: 8 сен 2024
- W tym filmie dowiesz się jak narodziła się moja pasja do Japonii, oraz kto przyczynił się do jej rozwoju.
Wiele zdjęć, dużo wzruszeń i nostalgia!
Mój pierwszy raz • MÓJ PIERWSZY RAZ #STOR...
Japońskie Q&A • JAPOŃSKIE Q&A + STORY ...
★Współprace
sfastyksan@gmail.com
Cosplay Hanji → bit.ly/2rE5t3A
Makijaż i outfit → bit.ly/2F3deVb
Soczewki → bit.ly/2qmKzbV
Lenses: www.spseye.com/ na hasło Enma -15%
★Social Media:
bit.ly/2Fx0rLK ⇦ WBIJ NA GRUPĘ!
bit.ly/2Ai11Nz ⇦ FACEBOOK!
bit.ly/2CK1pm4 ⇦ SUBSKRYBUJ MÓJ KANAŁ!
bit.ly/2F3deVb ⇦ INSTAGRAM ENMY!
bit.ly/2rE5t3A ⇦ INSTAGRAM COSPLAY!
💢💢💢
Komentarze zawierające wulgaryzmy, "mowę nienawiści", pełne złośliwości, wyzwisk i chamstwa są zgłaszane i usuwane przez serwis RUclips.
💢💢💢
❤️Thumbnail: / femto__ ❤️
☆Music:
#hobby #polkawjaponii #japonia
Jak wyglądała wasza "przygoda z Japonią"? ;3
Moja zaczęła się od inazuma eleven, potem zaczęłam oglądać anime. Teraz nie przepadam za nim ale uwielbiam Japonię. C:
Yataman, Czarodziejka z Księżyca, Dragonball jeszcze Tsubasa i wiele innych bajek oglądałam jak zahipnotyzowana, do dnia dzisiejszego lubię sobie wrócić i puścić np na RUclips 🤗 Pozdrawiam Ciebie cieplutko 🤗
U mnie zaczęło się od tego co było w TV, czasy jeszcze bez netu, więc konwenty, kasety potem CD, piękne czasy i znajomości, łezka w oku się kręci ;) Japonia jako kraj była poznawana przy okazji, do dzisiaj wiele rzeczy mnie zaskakuje i mam nadzieję zobaczyć to wszystko na własne oczy kiedyś :D
Moja zaczęła się od pokoemon, czarodziejka z księżyca.
Zaskoczę... Moja przygoda z Japonią... Zaczęła się od Enmy.. 😀👍... Bez ściemy.. Serio.. Tak ciekawie mówisz.. Ze nie da się nie zainteresować.a przy tym Twoje poczucie humoru.. 😀👍♥️. Na anime i innych się nie znam... 😁Wiek i te sprawy.. Poza tym zwyczajnie mnie zaciekawiłaś.. Pozdrawiam.. 😀👍♥️
Ta historia jest taka słodka! I pokazuje jak ogromny wpływ na życie młodego człowieka, może mieć jedna właściwa osoba
Piękne czasy! Sailorki, Kapitan Tsubasa, Dragon Ball...❤️ Potem w wieku 9 lat natrafiłam w gazecie Bravo na artykuł o Japonii i przepadłam! A następnie pojawiło się w moim życiu Naruto, no i to Chipicao... 🧡 Aż się łezka w oku kręci jak się wspomina dziecięce czasy kiedy to z pola biegło się do domu żeby tylko zdążyć na oglądanie anime.
Zupełnie inny wymiar wtedy był co nie? XD teraz to troche cringe ale było zajebiście! kurła kiedyś to było *Janusz voice*
@@EnmaOfficial kurła, pewnie, że było zajebiście. Taka nostalgia mnie teraz ogarnęła... Aż odpłynęłam myślami o tych dobrych wtedy czasach dla takich gówniarzy 🎌❤️ Zazdroszczę, że miałaś okazję uczestniczyć w tych darmowych lekcjach i poznać tą cudowną kobietę.
Nie wiedzieć czemu wzruszyłam się oglądając ten filmik i słuchając Twoich opowieści. Niesamowite jak młody człowiek z niewinnej zajawki może odkryć nową, wspaniałą pasję!
Mogę cię słuchać godzinami. Tak pięknie o tym wszystkim opowiadasz ❤️
Dziękuję! czasami brakowało mi słów jak przychodziły duże emocje :D!
U mnie przygoda z Japonią zaczęła się od tego, że mój brat oglądał na laptopie Akame Ga kill, a ja z nudów się przysiadłam i oglądałam z nim. Spodobało mi się więc potem sama sobie szukałam anime do obejrzenia i tak się w to wkręciłam, że codziennie na telefonie oglodalam po kilka odcinków. Poprzez pokazywane w anime zwyczaje, stroje, jakieś demony i bogów zaczęłam szukać sobie o tym więcej informacji. W ten sposób zainteresowałam się Japonią i tak trafiłam na ten kanał 😁
Moja przygoda z Japonią to oglądanie za dzieciaka stalowego alchemika na Hyperze po 21:00
taaak omg 💖 same here
Na Hyperze też Cowboy Bebop, Vison of Escaflone
Witam, tu urodzona w 1990r ;) Ojej, u mnie to się zaczęło od nieświadomego jeszcze wtedy oglądania bajek między innymi "Trzy małe duszki", "Filiputki", "Hej, Bun Bu [へーい!ブンブー ]", "Super Świnka", itp (byłam wtedy jeszcze bardzo mała i albo chodziłam już do zerówki albo jeszcze nie). Oglądałam to wtedy, bo strasznie mi się podobały rysunki. Z późniejszym czasie doszła "Czarodziejka z księżyca" na polsacie po 15:00, "Dragon Ball" oglądany w wakacje u kuzyna oraz wersja niemiecka oglądana na niemieckiej satelicie rtl2. Kiedy odkryłam rtl2 i bajki tam lecące - wsiąkłam. Oglądałam wtedy "DragonBall", "DragonBall Z", "Kamikaze Kaito Jeanne", "Wedding Peach", "DoReMi", "Detektywa Conana" no i program Pakito - na temat japońskiej animacji + na innych niemieckich kanałach "CardCaptor Sakura", "Heidi". Główne zainteresowanie anime, zaczęło się od obejrzenia "Inuyashy"
Widać i to bardzo po twoich minach, że bardzo miło i ciepło wspominasz swoje chwilę z fragmentami Japonii. Dziękuje za ten superowy film i miłego dzionka.
Nie ma sprawy
Jak wspomnialas o wloskiej wersji anime w Polsce to az mi sie łezka w oku zakręciła🥺
Kiedys to po informacji o Japonii to sie buszowalo w bibliotekach.. Pamietam jaką miałam radochę jak udalo mi sie zdobyc ksiazke Pani Tubielewiecz 💙
Wiem, ze nie na temat ale masz przepiekne wlosy na filmie xDDDDDDDD
Super film ^_^ To niesamowite jak zupełnie przypadkowo możemy znaleźć coś co zostanie pasją :)
Dziękuję! Kto wie.. może to nie przypadek! :D
Świetna historia. U mnie zaczęło się od tego, że córka interesowała się tą kulturą, głównie manga. Zacząłem uczyć się japońskiego, potem szukałem wszystkiego o kulturze, a teraz planuję wyjazd. Jeszcze nid wiem kiedy.
uwielbiam takie gadane filmiki, dobrze mi się przy nich uczy i sprząta 😌🧡
Ja zaczęłam oglądać anime i ogólnie interesować się Japonią, kiedy moja mama kiedyś puściła Mój sąsiad Totoro ze studia Ghibli .Tak mi się spodobał ten film, że starałam się nauczyć japońskiego z tego anime (oczywiście zbytnio mi się to nie udało bo zazwyczaj tłumaczenie jest błędne, lecz teraz po kilkunastu latach zaczęłam uczyć się go w poprawny sposób oraz wraz z wrześniem idę do szkółki językowej :3)
U mnie zaczęło się bardzo podobnie. Od bajek i książek tematycznych po programy w telewizji. Czułem tak wielką pasję do tej kultury że zacząłem się uczyć alfabetu i języka w wieku około 12-13 lat. No cóż, a teraz już jestem prawie miesiąc na kontrakcie w kraju o którym marzyłem prawie pół życia
Jak o tym opowiadasz to przypominam sobie teksty typu "to tylko chwilowa zajawka, znudzi ci się", "nie warto, bo za 2 miesiące znajdziesz sobie nowe hobby", a jednak pasja to pasja.
I takie filmy to ja rozumiem 🙂 radość i pozytywna energia aż promieniuje z ekranu. Dziękuję za podzielenie się wspomnieniami i bardzo chętnie obejrzałabym ciąg dalszy, bo naprawdę świetnie opowiadasz.
O tych stronach(Nowy Targ i okolice)mogę słuchać i słuchać😍, moje strony, że tak powiem, nieważne, że pochodzę ze Śląska😂😂
Bardzo przyjemnie mi się ciebie słuchało, widać po tobie, że były to dla ciebie bardzo przyjemne wspomnienia i aż ciepło mi się na serduszku zrobiło widząc twój uśmiech ❤ Jak byłam mała to oglądałam z bratem Pokemony i Króla Szamanów, nie mając pojęcia, że to z Japonii, a później w podstawówce w szóstej klasie, pani wychowawczyni poprosiła nas, żebyśmy opowiedzieli o swoich zainteresowaniach. Kilka dziewczyn z mojej klasy opowiadało wspólnie o anime i mandze i tak bardzo spodobały mi się mangi, które nam pokazywały, że gdy wróciłam do domu to sama zaczęłam więcej o tym czytać w internecie. Zaczęłam oglądać anime, gdy dostawałam kieszonkowe to prosiłam mame, żebyśmy pojechały do sklepu, bo bardzo chciałam kupić kolejne mangi, z czasem zaczełam chodzić na konwenty ze znajomymi i do dzisiaj mam zachowane moje pierwsze opakowanie po pocky, którymi tak się zachwycałam gdy widziałam je w anime! Gdy dorastałam moje zainteresowanie anime i mangą spadło, jednak zainteresowanie Japonią nadal było duże i uwielbiałam o niej słuchać. W zeszłym roku na nowo zaczełam oglądać anime, być na bieżąco z informacjami odnośnie nowych serii i przypomniało mi się, jak wiele miałam frajdy z oglądania i poznawania nowych tytułów! Dodatkowo odkryłam twój kanał, który jest dla mnie kopalnią wiedzy o Japonii! ❤ Pomimo tego, że się nie udzielam pod twoimi filmami (do tej pory napisałam jeden komentarz) to słysząc twoją historię, jak się u ciebie to wszystko zaczeło, bardzo chciałam się podzielić moimi początkami i powspominać ^^ ❤
Z naprawdę dużym zaciekawieniem słuchałam, jak to wszystko się u Ciebie zaczęło ^^
U mnie początki były podobne, z oglądaniem Sailor Moon w przedszkolu. Dragon Ball nigdy nie widziałam, bo nie mieliśmy telewizji rtl i znałam je tylko z opowieści koleżanki. Pamiętam za to, że naszą ulubioną zabawą było udawanie, że jesteśmy Sailorkami i walczymy z potworami rzucając ringo, które miało udawać tiarę Sailor Moon :D
Twój film przypomniał mi te piękne czasy, dziękuję ❤
I pomyśl, że ja bym stała obok z księżycem na czole XD hahaha
@@EnmaOfficial Yaaay dla Luny, haha :D
właśnie obejrzałam panią Akiko na tvn i strasznie miło się słuchało rozmowy z nią
Kochana jest!
Jaka piękna historia, zazdroszczę ale w pozytywnym znaczeniu :D
Jaka przepiękna historia 🤧💙💙 Opowiadałaś z taką pasją i iskierkami w oczach że aż się wzruszyłam 🤧💙💙💙
To wspaniałe że chociaż raz szkoła się postarała i zorganizowała takie wspaniałe zajęcia 😊
Ooo poznaję Panią Akiko 💙 Oglądałam jakiś czas temu wiwiad w DD TVN i tak myślałam że to Ona 💙🥰 Pamiętam jak wspominałaś o Niej na live z u Gigi (niestety również nie znalazłam wywiadu, ale trafiłam wtedy przepis na sushi ze schabowego 😁 może to był on 🤔)
Niesamowite że w pobliżu Twojego miasteczka działo się tyle wspaniałych rzeczy i dzięki Pani Akiko miałaś szansę poznawać Japonię z pierwszej ręki 😍💙💙
Doskonale pamiętam czasy oglądania anime na Fox Kids (później Jetix) 🤩 Dragon Ball, Pokemony, Król Szamanów... i moja miłość aż do dziś: Naruto 😍🤩🤩💙
Rogaliki chipicao kupowało się dosłownie siatami 😆 (niestety moją kolekcję naklejek, digimonów i całej reszty mi wyrzucili 😢 Więc z przyjemnością zobaczyłabym Twoją 🤩)
Ah miło tak sobie powspominać, aż by się chciało cofnąć w czasie do tamtych lat 🤧🤧💙
Dziękuję za film i podzielenie się z nami Twoją piękna historią 💙💙🥰
Pozdrawiam Cię serdecznie kochana 💙🤗
Piękna historia 💜
Otóż to. Życie bez pasji to nie to 💖 Jak zawsze bardzo miło mi się Ciebie słuchało :) Ja również pamiętam chwytanie się czegokolwiek co dostępne o Japonii. Wypady do Empika kiedy rodzice robili zakupy w Auchanie (bo a nuż się coś znajdzie nowego o Japonii) haha Przypomniało mi się też, że o Japonii organizowałam w gimnazjum panel, bo mieliśmy dzień hobbysty i też mam same miłe wspomnienia z tych czasów. To uświadamia mnie też jak ważne są takie zajęcia dodatkowe dla dzieci, jakieś kółka polekcyjne czy wakacyjne warsztaty. W moim przypadku Japonia naprowadziła mnie na Koreę, która stała się moją największą pasją i profesją. Ale wciąż staram się nie zaniedbywać zaciekawienia Japonią i chętnie tu wracam. Dzięki za podzielenie się historią i czekamy na kontynuację~~^^
Cudowny film! ❤️ Od razu przypomniały mi się moje ,,początki” z Japonią. 😂
Akurat ja się urodziłam w 96, ale jak miałam te 4-5 lat, to namiętnie oglądałam Pokemony. Wtedy był na to taki szał, że dzieciaki kupowały masowo Laysy i Chitosy, bo były w nich tazosy. Sama miałam ich mnóstwo i wymienialiśmy się nimi na podwórku. W rogalikach Chipicao były za to tatuaże z Pokemonów. Cała byłam ,,wydziarana”. 😂 Kiedy byłam w podstawówce (chyba w pierwszej klasie), to był szał na Yu Gi Oh. Też w chrupkach były tazosy i też namiętnie je zbieraliśmy i wymienialiśmy się. Wtedy sobie nie zdawałam sprawy z tego, że to wszystko to japońskie produkcje. Co do mojego zajarania Japonią, to wyszło dość ciekawie. Ja ogólnie słuchałam metalu i rocka od dziecka. Kiedy miałam chyba 17 lat, to byłam takim metalem z prawdziwego zdarzenia. Ćwieki, glany, t-shirty z logami zespołów. Do mojego technikum przyszła taka dziewczyna, która namiętnie czytała mangi i oglądała anime. Marzyła o tym, że pójdzie na japonistykę i wyniesie się do Japonii. Jakoś tak wyszło, że się zakolegowałyśmy. Ona mi tak dużo opowiadała o różnych anime, że sama zaczęłam się tym bardziej interesować, bo podobała mi się fabuła z niektórych produkcji. Pamiętam, że któregoś dnia, ta koleżanka była u mnie w domu i mi powiedziała, że puści mi jeden japoński zespół, że może mi się spodoba, bo ja lubię ciężką muzykę. Puściła mi The Gazette - Taion. Na początku mi nie weszło, bo wygląd muzyków mi nie spasował, ale potem totalnie się w to wciągnęłam. Zaczęłam się jarać Visual Kei i zaczęłam sama szukać innych zespołów. Prawda jest taka, że tylko The Gazette przerobiłam całą dyskografię. Inne zespoły znałam z kilku kawałków. Jedne mi się bardziej podobały (Dir En Grey), drugie mniej (Alice Nine, choć byłam zakochana w gitarzyście). Sama nie wiem jak to się porobiło, ale tej koleżance udało się ze mnie zrobić walniętą YAOISTKĘ. 😂 Namiętnie oglądałam anime o gejach, czytałam mangi o miłości męsko męskiej.
Mając te naście (17-20) lat marzyłam, że zamieszkam w Japonii, hajtnę się z jakimś Japończykiem i będę żyć długo i szczęśliwie. Z czasem mi to wszystko minęło. Dosłownie wszystko, ale i tak sentyment do Japonii został i lubię o niej słuchać i oglądać filmy (konkretnie twoje filmy i niektóre od Emi).
Tak, rozpisałam się. 😂
O matko jakbym czytała o sobie! U mnie bardzo podobnie to wyglądało. Jestem akurat z 98,pamiętam te tazosy i czipikao, też zbierałam i tez nie miałam pojęcia że to japońskie produkcje 😂 plus w telewizji pokemony, w krainie bogow, mononoke itp 😂 Jak miałam 10-11 lat pamiętam że była taka kolekcja hachette "Kurs rysunku manga" i tam były dodawane tusze, poradniki jak rysować. Strasznie chciałam się tego nauczyć, ale kupiłam tylko pierwszy numer bo kosztował 5 zł a reszta 20 😂w wieku 14 lat oglądałam mnóstwo anime, m.in kuroshitsuji - ending śpiewa the gazette, stąd znalazłam vkei . Też przerobiłam cała dyskografie. Jeszcze uwielbiałam xjapan, Buck tick 🤭
Tak ciekawie o tym wszystkim opowiadasz, że aż bym chciała z Tobą porozmawiać prywatnie i dowiedzieć się więcej!
Może kiedyś się uda na jakimś konwencie!
ahhhhh jak zwykle cudowny film - niesamowicie się słuchało tego jak opowiadasz o swoich zajawkach i pasjach z dzieciństwa i tym co cię zainspirowało żeby w to dalej iść. Jak mówiłaś o bajach to przypomniały mi się moje sesje oglądania z bratem Bakuganów na takim małym telewizorku u babci (bo ona umiała odblokować kanały z bajkami) i się oglądało i zbierało takie kulki z magnesem i jak się przyłożyło do magnesu to się otwierał i wyglądał jakiś ekstra bakugan aahhhh.... pamiętam że jako taki kaszojad, lat około jedenaście, znalazłam mój pierwszy kpop i trafiłam przy okazji na japoński zespół c-ute i zamęczałam ich piosenkami wszystkich dookoła xdd piękne czasy :')))
bardzo serdecznie pozdrawiam i nie mogę się doczekać kolejnych filmów
Uwielbiam cie sluchac, cudowny film ,pozdrawiam was oboje cieplutko i serdecznie.
Zrobiło się tak bardzo nostalgicznie! Pamiętam wszystkie wycieczki do kuchni świata i że właśnie przez nie zakochałam się we wszystkim o smaku maccha ❤ u mnie zajawka Japonią też już osłabła, ale od 18 już lat 🙈 ciągle jest że mną i towarzyszy codziennie! I ofc zaczęło się u mnie od muzyki i krótko po tym moja faza na rysowanie poszerzyła się o mangi 🙈 a dalej to już raczej sama, pamiętasz 😂❤ aż mi ciepło na serduszku ❤
Jestem dzieckiem lat 90 tych więc RTL7 i anime leciały. Niestety, ale 5-10-15 przestał być emitowany jakoś zaraz na początku lat 2000. Szkoda, bo to był jeden z najlepszych programów dla dzieci i młodzieży, gdzie naprawdę można było się czegoś dowiedzieć.
Może nie byłam super zajarana anime, ale Czarodziejkę z Księżyca się oglądało 😁 to były czasy ❤️
Tazosy też pamiętam, ale nigdy nie ogarnęłam nazwy Pokemonów. 🙈
Super film, bardzo przyjemnie się Ciebie słuchało. Jak coś Ci się jeszcze przypomni, to chętnie zobaczę kolejne storytime 😁
Edit. Właśnie, przypomniało mi się, że za dzieciaka leciał w tv serial Shogun. U mnie w domu było oglądane 😁
Dzisiaj tutaj. Zwiedzam... No i to się właśnie nazywa Achievment do tego pozyskany w ultra słodki i ciepły sposób. Masz wiedzę i klasę i dajesz fun takim którym się nie udało, albo takim, którzy ciągle próbują... Ok. Idę buszować dalej po Twoim profilu
Dziękuję serdecznie za tak miły komentarz
Naprawdę podziwiam i zazdroszczę (ale w dobrym znaczeniu!), że w tak młodym wieku odnalazłaś swoją pasję, która jest z Tobą aż do dzisiaj. Pamiętam jeszcze za dzieciaka, gdy oglądałam anime w telewizji, bawiłam się tazosami i wcinałam chipicao, byleby karty mieć, ale później to wszystko mi przeszło po latach. Mam nadzieję, że chociaż już najmłodsza nie jestem, to w końcu też odnajdę swoją pasję. Super film i Twoja historia 🥰
Obyś odnalazła! nie wiadomo kiedy na twojej drodze stanie ktoś kto cię zainspiruje, albo stanie się coś, co da ci tą iskierkę do rozwijania pasji!
Ta satysfakcja w głosie i na twarzy że nie dał rady zjeść tych 6 rogalików pokarało że sie podzielić nie chciał😆😈
Ciekawe czy pamięta! czasami mnie ogląda XD"
@@EnmaOfficial 😂😂❤
20:50 vkei wraca do łask!!!
Łooo panie... Przygodę z Japonią zacząłem od małego przez sztuki walki ale nie udało mi się tak rozwinąć zainteresowania jak Ty. Teraz na "stare" lata mnie wciągnęło znowu m.in. dzięki Twojemu kanałowi. Też miło wspominam czasy kiedy trzeba było się nabiegać żeby znaleźć jakieś informacje czy sprzęt do treningu. Pamiętam był sklep w Poznaniu na św. Marcinie z azjatyckimi rzeczami... Dobre czasy, fajnie się wspomina. Pozdrawiam.
No i to jest najważniejsze! wrócić do czegoś, co daje radość! a sklep na św, Marcina to Yatta albo KiK (książka i komiks).
Film obejrzany dzień później, bo odsypiałam urodziny koleżanki xD Na początek powiem, że w tym filmie wyglądasz cudnie, tak uroczo :D moja przygoda z Japonią zaczęła się w wieku 11-12 lat, gdzie w jakimś młodzieżowej gazecie przeczytałam, że istnieje coś takiego jak manga i anime, a następnie zdałam sobie sprawę, że Dragon Ball i Sailor Moon oglądane jak nikt nie patrzył, należą do tej kategorii. Pojawiło się zainteresowanie rysunkiem i zbieranie wszelkich poradników (DeAgostini albo Haschette wydawało takie pismo), a potem oglądanie anime i tak już zostało ^^ teraz jako dorosły człowiek liczę na to, że uzbieram na kurs japońskiego, a potem na wyjazd turystyczny do Japonii ^^
Hejka ponieważ jestem dość starszą osobą to za moich czasów dzieciństwa i młodości w telewizji nie było anime Ale były filmy przyrodnicze i po godzinie 22 na programie 1 Tv leciały filmy np.siedmiu samurajów.A ponieważ byłam strasznie ciekawska to chciałam się dowiedzieć więcej o tych samurajach poznać dlaczego ci Japończycy są tacy inni od nas czemu są tacy posłuszni . I zachwyt przyrodą Japoni tymi ich ogrodami Zen to traf do dziś.Wiele lat później gdy byłam już matką 2 dzieci na nowo odkryłam Japonię choć nie tylko bo i Chiny bo to córka pokazała mi stronę z anime Shilden gdzie oglądam je do dziś.
A Ty opowiadasz o swojej pasji tak pięknie i szczerze że aż się człek raduje,super
Moja przygoda z anime zaczeła się od nieświadomego oglądania króla szamanów i pierwszego naruto w telewizji ,a moje zainteresowanie Japonią zaczeło się dzięki mojemu byłymu chłopakowi który się interesuje Japonią i opowiadał mi dużo rzeczy o japonii i kulturze japonii
Moim ulubionym anime z dzieciństwa jest Inazuma eleven😁
Enmo masz dar a wiesz jaki pięknie i interesująco opowiadasz naprawdę robisz to z pasją dobrze że wyjechałaś do Japonii bo widać że jesteś tam szczęśliwa Pozdrawiam
Dziękuję serdecznie za docenienie
Dziękuję za kolejny film🙏
Bardzo miło się słuchało☺
Przyjemnie było posłuchać twojej historii 😌
Moja przygoda z Japonią zaczeła się dzięki bratu gdzie razem w telewizji oglądaliśmy anime. Tak naprawdę to dzięki bratu poznałam Japonię i zaczełam się już od dziecka fascynować tym miejscem. Wszystko mnie dziwiło i fascynowało za każdym razem 😅
To brat na początku mojego dzieciństwa uczył mnie, opowiadał mi o Japonii. A potem aż do dziś sama się edukuje oraz z twoim filmów
Tak! Zbierało się takie rzeczy z rogalików☺
Jestem wdzięczna swojemu bratu, że on jako pierwszy zapalił u mnie iskrę oraz pasję
Oraz jestem ci bardzo wdzięczna, dzięki tobie mam nadal iskrę aby dawać z siebie w kierunku Japonii🙏
Świetny brat! Cieszę się, że masz kogoś takiego
@@EnmaOfficial ❤❤❤
Ja od dziecka uwielbiam horrory i brutalne kino, dlatego moje zainteresowanie Japonią we wczesnych latach 2000. (kiedy u nas w domu w końcu pojawił się Internet) zaczęło się od filmów, głównie Takashiego Miikego i Siona Sono. Takie perły jak "Audition", "Ichi the Killer" czy "Suicide Club" odmieniły moje życie w ostatniej klasie gimnazjum/pierwszej liceum :) Mniej więcej w tym samym czasie zaczęłam też jarać się j-rockiem i poprosiłam rodziców o zapisanie mnie na kurs japońskiego. Obecnie mieszkam w Korei dwunasty rok, japoński znam na poziomie podstawowym, a z j-rocka/metalu raczej słucham już tylko kilku ulubionych zespołów. Jedynie pasja do japońskiego gore i innych dziwacznych filmów wciąż kwitnie w najlepsze :)
😊💖Przepięknie wyglądasz 💖😊
Dziękuję! cieżko dobrze wyglądać w takich warunkach, ale starałam się :D
W ogóle nie mam pomysłu, kim byłabym teraz, gdyby nie Naruto za dzieciaka (+ Król Szamanów i W krainie bogów, które dłuugi czas śniło mi się po nocach). Anime i manga towarzyszą mi po dziś dzień i jestem wdzięczna, że studia były na tyle interdyscyplinarne, że mogłam sobie pozwolić na dzielenie się tą namiętnością z innymi w formie prac zaliczeniowych/referatów etc (marzę o dniu, w którym Profesor napisze mi, że obejrzał SnK i zgodzi się, że Levi to kocur). Powodzenia w próbach nieroztopienia się!
Cudownie i aż nieprawdopodobnie, że pani Akiko miała taki power tak aż pociągała do Japonii innych 😍 jak super, że masz takie wspomina ❤❤❤ (♥´∀`)/ pozdrowionka i przytulaski
Ja chociaż jestem jestem jeszcze małoletnia, załapałam się na oglądanie Sailor Moon w telewizji i tak nieświadomie zaczęła się moja przygoda - zawsze lubiłam czytać i oglądać bajki, więc jak bardziej świadomie odkryłam anime i mangi to się w tym zakochałam. Byłam deczko odludkiem, bo dzieci absolutnie nie rozumiały tej pasji, ale teraz nie żałuje. Przede wszystkim oglądałam anime, z przerwami niestety, bo szkoła mnie nie lubi, ale oglądałam - potem dorwałam pierwszą mangę, Tokyo Ghoul... Tom 11 i do tej pory tak sobie leży biedny i samotny bez reszty serii XD Z czasem byłam coraz bardziej świadoma, kolekcjonowałam mangi i powoli zaczęłam odkrywać Japonię - między innymi twój kanał mi pomógł. Teraz powolutku staram się uczyć języka, chociaż mam do nich totalnie słabą pamięć, ale jakoś dam radę. Planuję pójść na japonistykę (ah, angielski i moja bariera językowa trochę utrudnia x'c), pojechać do Japonii i być może zostać mangaką, bo kocham rysować, chociaż wydaje się to być naprawdę dość trudne zadanie x'3
Ach, pamiętam czasy Czarodziejki z księżyca.. pierwszy raz kiedy kolekcjonowałam wszystko z czarodziejkami. Później Dragon Ball i Pokemony... Działo się, działo. O dziwo, później mi na wiele lat Japonia przeszła. Chyba dopiero w drugiej, albo trzeciej liceum zobaczyłam w kiosku tomik Naruto i wróciłam do tej Japonii. Nie jestem aż tak mocno zainteresowana Japonią, raczej wyszło to naturalnie, że zaczęłam szukać informacji na temat tego kraju... Nie miałam żadnego Japończyka przy sobie, co by mnie natchnął, raczej zapalona japonistka, która nawet wyjechała do Japonii na ponad rok. To ona jakoś mnie motywowała żeby dowiadywać się więcej... Hmm... Teraz jak jak o tym myślę, to nie wiem, czy to jest moja pasja... W każdym razie historia urocza i pokazująca, że nie trzeba mieszkać w Warszawie, by doświadczyć czegoś tak cudownego. :)
Dziękuję za taką pogadankę. :)
Matkooo mój żonkilu tak. Mi zajebiscie czas umiesz swoim gadaniem. Cudowna historia! Trafiłaś przez przypadek na cudownych ludzi, którzy zaszczepili w Tobie bakcyla ;3
Jak byłam dzieckiem to oglądałam w telewizji Pokemony czy Sailor Moon ale nie wiedziałam z jakiego wspaniałego kraju te produkcje pochodzą. Jestem z rocznika 2001 i akurat w moich szkolnych czasach nie było tego boomu na mange i anime. Widziałam, że brat cioteczny jara się Naruto, a koleżanka z innej szkoły anime, a w ćwiczeniach od plastyki mieliśmy nawet narysować postać w stylu mangowym, ale nie obchodziło mnie to jakoś, myślałam, że to nie dla mnie. Pewnego razu (niewiem który był to rok) znajomy mojej mamy uznał sobie za cel by w głowie mojej i mojej siostry zaszczepić anime. Zaczął od Studia Ghibli, Kimi No Na Wa, Wilcze Dzieci, i znowu pomyślałam, że to nie dla mnie. Siostra zaczęła oglądać wcześniej niż ja, ona i jej koleżanka zaczęła od Yuri on Ice i znowu anime zaczynało być popularne w Polsce. Bary sushi zaczęły także być coraz bardziej popularne i tylko z tym kojarzyłam Japonię. Xd Zaczęłam interesować się zagranicznym jedzeniem bo zaczęło ono być u nas modne, także tym japońskim. Potem sama zapałałam chęcią by coś obejrzeć, zaczęłam od Little Witch Academia z polskim dubbingiem i Sailor Moon czyli coś co znałam z dzieciństwa. Zaczęło mi się podobać, więc potem już szybko poleciało. Założyłam Shindena i tam wszystko oglądałam, starałam się nadganiać stare tytuły i oglądać coś na bieżąco. Teraz anime, manga i Japonia są bardzo popularne, wśród studentów mnóstwo jest takich osób np. moja koleżanka właśnie z podstawówki czy siostra cioteczna. Niektórym ta faza mija, moja siostra zaczęła wcześniej ode mnie, a niedawno się wykruszyła, już nie ogląda anime. Ja w tym tygodniu dołączyłam do lokalnej grupy mangi i anime oraz dostałam swoją pierwszą mangę. Od dawna myślę o nauczeniu się rysowania mangi by stworzyć własną. Kocham rysować, od zawsze rysowałam postacie z wielkimi oczami ale nie utożsamiałam tego z mangą. W tym tygodniu przyszedł mi nawet do głowy pomysł by nauczyć się języka japońskiego.
Kiedyś na hyperze zobaczyłam odcinek Chobits i strasznie chciałam poznać te historię od początku do końca. Nie wiem czy pamiętasz, ale pożyczyłam od Ciebie przez Twojego brata całą serię. Jeśli się nie mylę, to jakoś w gimnazjum, albo początki liceum 😁 do tej pory jestem Ci za to niermiernie wdzięczna, bo wersja papierowa była znacznie lepsza niż animowana 😊
Nigdy nie czytałam Chobits xD"""" Nie mieliśmy takiej mangi w domu, zbieraliśmy tylko Naruto i Death Note!
@@EnmaOfficial to komu on je ukradł?! 😅
@@seniooffka Nie mam pojęcia XDDDD
Sztos ten nowy aparcik, z kazdym filmikiem widac skok na plus :))))
Staram się bardzo, tutaj nagrywane w dzień, dlatego tak światło wariuje :D
Super opowiedziałaś o tym, świetnie się słuchało 🖤. Czekam na kolejne "części". Ciekawa jestem na jakich konwetach byłaś, może się kiedyś minęłyśmy na jakimś korytarzu ;).
Btw pięknie wyglądasz i oczy cudnie zrobiłaś 😍 też bym chciała tak umieć 😭🤣
Oj na konwentach to zawsze prelekcje prowadziłam, albo koncerty organizowałam XD może kiedyś nagram takie story time!
89 rocznik tutaj, wszystko to pamiętam, wszystko to o czym mówisz było i u mnie:D. Z anime to oglądało się właśnie Gigi, Zoro kaiketsu, Generał Daimos, DB i DBZ, Sailor Moon i wiele wiele więcej. Siostra kiedyś korespondowała z pewnym panem z Krakowa i ten kolega przesłał nam kasety z VHS z 4 odc Neon Genesis Evangelion
Ale się wczułam w oglądanie, miałam wrażenie jakbyś opisywała historię z jakiejś książki 🤭 ps. włoski Ci się zmieniły, wyglądają na dużo zdrowsze, cudo ❤️
Dziękuję! Do pielęgnacji włosów wróciły silikony, dlatego wyglądają tak ładnie ^_^!
@@EnmaOfficial a z ciekawości, jakich kosmetyków do włosów teraz używasz? :))
Na przemian szamponów i odżywek z Yves rocher i 4 szpaki (w kostce) (wszystko bez sylikonow "naturalne sklady"). Co 2-3 mycie maska do włosów Fino shiseido z sylikonami, 2-3 razy w miesiącu płukanka octowa z Yves Rocher, co każde mycie na wilgotne włosy na całą długość olej z czarnuszki Bioelixire a na końcówki jedwab do włosów biosilk, przed wysuszeniem na całe włosy serum z Yves Rocher "anti-casse". Na wysuszone włosy jeśli wychodzę z domu mgiełka z filtrem UV od ichikami, a jeśli upinam włosy i chce je wygładzić u nasady to używam wosku z matome-kami, taki śmieszny mały do przylizania sobie włosków :D
Teraz z powodu temperatur, słońca, klimy i wielu innych czynników zewnętrznych musiałam wrócić do sylikonów by chroniły włos od zewnątrz, ale jak widać, są efekty!
Proszę więcej storytime uwielbiam ciebie słuchać!
Da się zrobić! :D
@@EnmaOfficial chętnie obejrzę więcej takich filmów :D
Ślicznie tu wyglądasz . To chyba jest związane z poruszonym tematem 😁
U mnie zaczęło się w pięknie siermiężnych latach 90-tych, przy dużym udziale równie siermiężnej stacji TV Polonia 1, w której z kolegami z podstawówki i osiedla oglądaliśmy anime (Yattaman, Tsubasa etc) z włoskim (!) dubbingiem (ta stacja miała włoskiego właściciela i puszczali tam często dubbingowane produkcje). W międzyczasie pojawiały się jakieś japońskie motywy w grach komputerowych czy filmach, kontakt z Japonią poprzez zainteresowanie historią Azji Wschodniej oraz II WŚ, a potem już bardziej świadomy kontakt z anime (GITS, produkcje Ghibli) i marzenie o odwiedzeniu tego kraju. No i teraz mam lat 40, wykonuję zawód z całkiem innej beczki, byłem już raz w Japonii i jechałbym znowu gdyby tylko było można, a od 3 lat uczę się języka i od czasu do czasu szukam w necie zaocznych studiów japonistycznych, jakbym miał za dużo wolnego czasu :).
Oh jaka piękna historia ❤️
Bardzo fajnie oglądało mi się ten filmik :)
Dziękuję serdecznie
Bardzo ładnie ci w tych włosach. Nie zmieniaj ich 😌😁
Pani Akiko nadal wyglada jak za tamtych czasów jest nadal tak mila i serdeczna.😊😊😊
Czyli nic się nie zmienila!
W trakcie oglądania filmu wspominałem materiał w którym przedstawiałaś swoje zdjęcia z młodości wraz z Twoim komentarzem i Pimpka, chciałbym żyć wówczas.
Ja kupowałam Hubę-Bubę tylko dla wypukłych naklejek z Dragon Balla xD
Moja przygoda z Japonią zaczęła się od Sailor Moon i kupowania lalek-figurek z nimi, jakiś breloczków itp. Potem z bratem oglądaliśmy Pokemony i zbieraliśmy karty, pluszaki, tatuaże i brat nawet miał Tamagotchi w kształcie Pikachu :D Potem Dragon Ball, Digimony i tak w sumie przez te anime się przewijałam.
W gimnazjum bardzo zainteresowałam się mitologią wszelaką i m.in. odkryłam japońską mitologię, to też w tę tematykę brnęłam i brnę do tej pory. No i na studiach chciałam się zabrać profesjonalnie za język japoński, chodziłam na kurs językowy, jednak przez fundusze nigdy kursu nie ukończyłam :
U mnie zaczęło się to kiedy szukałem nowych piosenek bo stare mi znudziły. W pewnym momencie natrafiłem na amv owari no seraph- rummors. Po przesłuchaniu i obejrzeniu uznałem że to co leci w tle mi się podoba i postanowiłem poszukać z czego to jest. W opisie zobaczyłem nazwę tego anime i odrazu wpisałem w internet. Pierwszy sezon obejrzałem za pierwszym razem, wszystko było dla mnie nowe kreska, język, charaktery postaci, świat przedstawiony. Zaraz po tym zacząłem szukać czy jest kontynuacja, kiedy w końcu ją obejrzałem miałem nie dosyt. Po głowie krążyły mi myśli czy będzie 3 sezon czy gdzieś jest kontynuacja. Pamiętam że jak psychopata szukałem jakiś małych informacji i nic nie znalazłem. Mając nie dosyt zacząłem szukać czegoś podobnego aż w końcu znalazłem inne anime i zacząłem oglądać żeby zapełnić pustkę w sercu. I tak się to zaczęlo. Z czasem zacząłem interesować się czymś więcej poza samym anime czyli krajem, jezykiem, trochę historią japonii. Kończąc historię z owari no seraph po kilku miesiącach przyszło objawienie odkryłem istnienie mang i Light novelek. Okazało się wtedy że moje ulubione anime ma kontynuację a jeszcze gdyby tego było mało to się okazało że w polsce są wydawane mangi. Natychmiast zacząłem szukać czy jest dostępna po polsku. I znalazłem ją w sklep play/książki play. I od tamtego momentu jestem z tą historią na bierząco
Oo, ja też swoje pierwsze prawdziwe sushi jadłam w Poznaniu :D. Moja przygoda z Japonią zaczęła się od Naruto, miałam wtedy 14 lat. Potem oczywiście przyszło wyłapywanie słówek japońskich z odcinków. No i jakoś poszło. Czytanie różnych artykułów, ciekawostek, sprawdzanie, czy w ogóle są prawdziwe. Na studiach na zajęcia z antropologii robiłam razem z kilkoma osobami prezentację o Japonii (te osoby niespecjalnie interesowały się Japonią, tylko jeden kolega pracował wtedy w barze sushi). Prowadzący powiedział, że świetne przygotowanie, a sama prezentacja bardzo dobrze i ciekawie poprowadzona. No i w tym roku pierwszy raz w życiu robiłam sushi w domu, bo na Gwiazdkę dostałam od kuzynki legitny zestaw do zrobienia tej potrawy.
Ja miałam "koleżankę" starsza o jakies 5 lat do której dość często chodziłam bo nasi rodzice byli przyjaciółmi. Zawsze mnie fascynowały jej plakaty na ścianach, animacje które oglądała i jej rysunki. Dopiero już gdy sama wkrecilam sie w anime i mange zorientowałam się, że tamta koleżanka uwielbiała Hellsinga i Death Note. Ale jakos nigdy nie podjęłam z nią tego tematu tylko oglądałam z nią urywki Hellsinga myśląc że jest to taaaakie super i taaaakie inne od tego co sie widzi w telewizji. Ale tak na poważnie to moja przygoda z Japonią zaczęła sie jak mialam 13 lat i postanowilam na yt obejrzeć całego Krola Szamanów, a później w proponowanych mialam Death Note XD i sie zaczęło. Trzymalo mnie to wszystko do pierwszej klasy liceum dość intensywnie, a teraz raz na jakieś pol roku ogladam jakies nowe ciekawe anime albo robie rewatch.
Ta, Yattaman był z włoskim dubem :D
Tygrysia maska, magiczne igraszki, Yaiba legendarny samuraj i inne takie były :)
Shamisen to piękny instrument, lecz Koto bardziej mnie porywa
U mnie ostatnio koukin!
+1
Mógłbym dyskutować o tym czy wszystko mamy na tacy. Patrząc od strony mitologi i religii po polsku jest bardzo mało źródeł i królują ksiazki o witchcrafcie pisane narracją wicca. O nordach, słowianach nie mówiac już o innych, mniej popularnych rzeczach prakycznie nie ma nic - chyba ze się zacznie kopać w anglojęzycznych źródłach.
O kulturze czy historii Norwegi bądź Dani - poza kilkoma pozycjami o wikingach - to w sumie też za dużo nie znam.
Napewno jest łatwiej coś znaleźć ale to tez zależy od popularności tematu.
U mnie to w sumie zaczęło się od folkloru i mrożących krew w żyłach legend z Japonii :D Jasne, jak byłam dzieckiem to oglądałam masę animowanych bajek, ale anime samo w sobie zaczęłam oglądać z 2 lata temu, tak to bardziej interesowałam się lokalnym klimatem i legendami pełnymi yokai :D
Moje pierwsze nieświadome anime też było w TV na Jetixie i był to Naruto, a później Shaman King, ale też oglądałam Naruto na Niemieckim kanale RTL 2 o ile dobrze pamiętam i też mnie wkręciło anime Precure na takim włoskim kanale Rai Gulp jeśli dobrze pamiętam, ale dużo się tego naoglądałam, Precure mnie fascynowały, że były tam takie urocze stworki, które też potrafiły zmienić się w ludzi °w°
A później też na innych kanałach, oglądałam właśnie Death Note i na AXN bodajże albo na Sci-Fi w nocy leciały filmy Final Fantasy, które mnie wkręciły i zaczęłam po czasie bardziej się interesować skąd to i później dzięki temu, że w wieku 13 lat miałam pierwszy internet w domu dowiedziałam się szukając informacji na temat dalszych odcinków z Shaman King'a, bo pokochałam to całym serduszkiem i chciałam wiedzieć czy będzie coś dalej wpadłam na frazę "anime" co mnie zaciekawiło i zaczęłam drążyć temat i zaczęłam znajdywać coraz więcej xD
Ogólnie musiałabym tak szczegółowo opowiedzieć to słowami, bo za wiele pisania, ale dzięki temu zaczęłam bardziej interesować się Japonią, bo właśnie przez poznanie anime fascynowała mnie Japońska kultura, festiwale i chciałam wiedzieć o Japonii coraz więcej :3
Co prawda marzę o wyjeździe turystycznie do Japonii od bardzo dawna, ale to tylko marzenie, bo boję się bardzo lotu samolotem, a lęk wysokości w tym nie pomaga, a drogą wodną też niestety nie da rady, bo no mam chorobę lokomocyjną co przekłada się też na morską i mam lęk przed wodą przez to, że kiedyś prawie utonęłam więc no.. To tylko marzenia ^^''
Ale dzięki temu, że Cię mam na Youtubie to czuje się duchem jakbym tam była i dzięki temu, że o niej opowiadasz mogę ją poznać chociaż na odległość :3
Dzięki Tobie kocham ten kraj coraz bardziej i chociaż mogę się przez chwilę poczuć jakbym tam była 😊
Dziękuje Ci również za to, że jesteś, że chcesz nam o tym opowiadać i dzielisz się z nami przeróżnymi informacjami, że poświęcasz na to czas, bo dzięki Tobie mogę zdobywać co chwilę nową wiedzę o tym pięknym kraju :3 I przede wszystkim wiem, że jest to prawda ^^ Naprawdę bardzo to doceniam✨
Film jak zawsze wspaniały, dziękuję za Twój poświęcony czas :3
Czekam na więcej story time ❣️
Pozdrawiam 🦋
Wydaje mi się czy jesteś ostatnimi czasy bardziej szczęśliwa w sensie widzę to po oczach taki błysk w oku (a może to przez to dodatkowe światło 🤔) tak czy siak uśmiech nie schodzi ci z twarzy i tak trzymaj,
Widać było przez cały film że to co mówisz było z zaangażowaniem i prawdziwa pasja oby tak dalej 😏
U mnie chyba zaczęło się od rysunku. Oczywiście jakieś anime też się oglądało za dzieciaka ale raczej nie to było powodem moich późniejszych zainteresowań czy to Japonią, czy ogólnie kontynentem azjatyckim.
Także w podstawówce wypatrzyłam w katalogu (nie jestem pewna nazwy, przysłali to mamie co jakiś czas) książkę o mandze. I stwierdziłam że koniecznie muszę to mieć i chcę tak rysować 😆. Potem jeszcze wyszła seria magazynów na ten temat, w prezencie były np. pióro i czarny tusz albo rastry. I tak jakoś wsiąkłam 🤷🏻♀️.
Koty z Czarodziejki z Księżyca: Luna (ta niebieska), Artemis (ten biały) i ich córeczka Diana (ta fioletowa)
Tak btw. Chipicao nadal można kupić w sklepie w Polsce.
Moja przygoda zaczyna się dosłownie dwa lata temu i zdążyłam się zakochać w tym kraju A to wszystko przez mojego przyjaciela który mnie namówił do obejrzenia anime i dzisiaj próbuje się uczyć kultury japońskiej i języka
Mi też się łezka w oku kręci. Tez zbierałam papryki. Nie jesteś sama :D
Wszyscy zbieraliśmy śmieci z Japonii
"Schabowy owinięty w ryż" Padłam xdddd
Większość po prostu lajkuje , bo oglądanie boli mnie ,że nie mogę być w moim ukochanym kraju i pamietam o donejcie po prostu mam chwilowo problemy osobiste :(
moja wypowiedz bedzie dluzsza. zaczalem sie interesowac Japonia bardzo dawno temu i nie przez anime (no chyba ze pszczolke Maje uznamy za anime, ale nawet na nia juz bylem za stary, a ogladalem premierowe emisje w polskiej tv, moze nie tak bardzo stary ale juz wyrastalem z bajek na dobranoc, no i nawet nie wiedzialem ze to japonska bajka). Pozniej muzyka. Kitaro. Totalny obled, w moich oczach (a bardziej uszach) zdetronizowal Jean Miechelle Jare'a. Po drodze troche filmowej klasyki w tv (caly czas mowie o czasach glebokiej komuny, wczesne lata 80-te). Na poczatku lat 90-tych ukazala sie ksiazka pani profesor Jolanty Tubielewicz p.t. Japonia zmienna czy niezmienna (nawet troche jestem zdziwiony ze o niej nie wspomnialas) ktora znacznie poszerzyla moja wiedze. Kolejne filmy, nie tylko japonskie ale i amerykanskie np. Wschodza slonce gdzie po raz pierwszy uslyszalem bebny taiko i totalnie odlecialem. Do dzis tak mam, ze jak wlacze sobie na yt bebny taiko to sie pograzam i przesluchuje wiele godzin zarywajac noc a na drugi dzien jestem nieprzytomny. Troche z boku, ale tez technika i firmy japonskie, samochody, sprzet muzyczny (kto nie marzyl o wiezy technicsa?). Pozniej posucha, chociaz zawsze ta Japonia gdzies sie przewijala. Pojawil sie yt, pojawily sie kanaly o Japonii i odkrylem j-rock. A to co najbardziej mnie rozlozylo, jako starego wielbiciela rocka, to ilosc zespolow zlozonych z samych kobiet. W wiekszosci wokale mi nie bardzo pasuja, ale jest kilka zespolow ktore slucham na okraglo i wlasciwie w tej chwili niemal calkowicie zdominowaly moja play liste. I tak sobie mysle, ze moze zrobilabys z nimi wywiady? Wiem ze moze byc ciezko, szczegolnie z takimi slawami jak Lovebites czy wschodzaca gwiazda Nemophila, ale takie Hanabie? Ich najbardziej ogladany teledysk ma mniej wyswietlen niz Ty subskrybentow. a taki ich klip jak Reiwa dating apps generation jest po prostu mega i muzycznie i wizualnie. A jesli chodzi o gwiazdy jak Lovebites czy Nemophila, to tez mozna sprobowac, jak sie nie sprobuje to sie nie dowie. A uwazam ze ze znanych mi yt-berow jestes najbardziej odpowiednia osoba do przeprowadzenia takiego wywiadu. Wracajac do ksiazek, to przypomniala mi sie tez Zemsta yakuzy, nie pamietam autora, chyba jakis amerykanin, i tez nie pamietam, albo ten amerykanin, albo autor bezsennosci w Tokio mial dziewczyne ktora tez grala w zespole rockowym. Cos te Japonki ciagnie do muzyki, do rocka i co wiecej, robia to cholernie dobrze. Sa rozne zespoly, ja wymienilem akurat te ktore ja najbardziej lubie i najbardziej chcialbym je poznac troche blizej no i byc na ich koncertach. eeech, moglbym jeszcze dlugo pisac. Pozdrawiam i mam nadzieje ze przeczytasz ten komentarz i zastanowisz sie nad tymi wywiadami, moze nie tylko ja jestem zainteresowany? Jeszcze raz pozdrawiam
U mnie Japonia zaczela sie od malego dziecka, gdy moj chrzestny czesto gral ze mna na playstation (1 i 2 :D) w (teraz juz stare) japosnkie gry. Xenosaga, Final Fantasy, Super Robot, Persona i wiele, wiele innych. Tak rowniez sie zafascynowalam japonska muzyka i jezykiem, bo sluchalismy razem roznych piosenek i soundtrackow. Jako 10-latka na mp3 mialam same piosenki po japonsku, duzo j-rocka itp :D Tazoty, karty i inne gadzety tez byly. Anime ogladam odkad siegam pamiecia.
I oczywiscie anime, ktore lecialo o 6 czy 5 rano jak sie zaczynal program. Pokemony kocham do dzis calym sercem!
W skrocie - Japonia, jezyk i japonska muzyka gdzies byla ze mna od zawsze i troche to bylo dla mnie "naturalne", dopiero w nastoletnim wieku to wszystko przeksztalcilo sie ogromne hobby i dowiadywanie sie rzeczy na wlasna reke.
Cudny film~!!
A ja tak się zastanawiam, czy zrobiłabyś oddzielny film o vkei?? 😁
Myślę, że pojawi się taki film na kanale!
@@EnmaOfficial yaaaaay~😊
Posiadówa z Enmą
Jak bym słuchaĺa o swim dziecinstwie. Tylko jestem troche starszy bo szal na SM byl gdy bylam w podstawowce. Ja bylam tak zafascynowana anime I Japonią że az zarazalam tym innych. Jedna z ówczesnych przyjaciolek skonczyla japonistyke, a drugs juz 2 razy byla w Japonii. Sama staralam sie zainteresowac Japonią innych np. Piszac licencjat o szkolnictwie w Japonii, a magisterke o komiksie (o samej mandze promotor niestety sie nie zgodził), referaty na lekcje lub zajecia, itd.Tak jak ty zbieralam wszystko co zwiazane bylo z Japonia (papierki po cukierkach rowniez, chyba sa gdzies do dzis😝). Magazine Kawaii mam w koszulkach aby sie nie poniszczyly 😉. Zbieralam mangii. W swojej kolekcji mam 1 wydanie SM z 1997 r. Teraz moje zbieractwo mangowe przejela mlodsza siostra. Kolekcja mang liczy chyba 800 tomow. Dodatkowo bawi sie w cosplay I jestem z nie dumna bo spelnia moje marzenia jezdzac na konwenty. Jesli ktos ma ochote to czasem wrzuci filmik na yt (sekai luna) lub na insta (lunus_cosplay).
Pozdrawiam wszystkich
Ojciec nie cierpiał gdy z starszym bratem nałogowo oglądaliśmy Dragon ball oraz Pokemony. Do dziś śmieje się z japońskich animacji. Wolałam to niż amerykańskie kreskówki ;) W szkole gnojono mnie, że lubowałam się w Japonii. Nawet w technikum były podśmiechujki o tych osób co nałogowo wpatrywały się w kucyki pony czy miraculum ;D Kiedyś to był cięzki start. Teraz ludzie są bardziej wyrozumiali ;) Aaaa i główny powód sciągniecia Dragon Balla z anteny było to że główny bohater jako dziecko biegał nago. Więc Dorota Zawadzka (super niania) zareagowała. Wtedy negatywnie nastawiła starsze pokolenie do japońskich animacji. Więc weszła cenzura. Wiele tytułów już nie zagościło w Polsce.
Hahaha xD no to się zdziwili jak się dowiedzieli, że Japońskie!
U mnie przygoda z japonią zaczęła się od tego, że kilka lat temu w dzień dobry tvn leciał program i pokazywali tam japonię i ja to takie miałam wow i powiedziałam wtedy mamie że kiedyś pojadę do japoni. No i tak jakoś się o tym zapomniało już i zaczęłam sobie tak całkiem przypadkowo oglądać jakąś youtuberkę która opowiadała o japonii i coś mi wtedy wróciło i wzięło mnie na naukę japońskiego, ale jakoże wtedy mała buba byłam to trochę mi się odrazu odechciało i nie wyszło coś. Znowu zapomniałam o japonii, ale miałam to tak dalej z tyłu głowy i gdzieś na początku zdalnych ponad rok temu zaczęłam oglądać anime. Teraz to tak jakoś wyglada że wciągnęłam się w czytanie japońskich baśni, a anime już mało oglądam /:
Ale się rozpisałam (._.)
Wszystko zaczęło się od początku podstawówki, Dragon Ball, Naruto, vocaloidy, Touhou :)
Jaka podróż.... Aż sama zaczęłam myśleć jak to się zaczęło. Podobny rocznik jesteśmy :D, ah ten bieg do domu żeby zdążyć obejrzeć dragon ball. I zbieranie tego wszystkiego ze słodyczy. Podpisuje się pod wszystkim i chociaż jestem z innego regionu Polski to pamiętam ten sam zachwyt Japonią, chodzenie do biblioteki żeby się czegokolwiek dowiedzieć, bo internet wtedy albo nic nie dawał albo mało. Czasy gimnazjum jakoś i odkryłam trailer czy coś takiego z final fantasy, usłyszałam "ten japoński" i mnie pochłonęło. Muzyka Dir en grey i inne zespoły, sprowadzanie płyt (bo jak inaczej :D, o ile się dało ściągnąć i te mp3...). Pierwsze zajęcia z języka i cóż.. W życiu bym nie pomyślała, że skończę też japonistykę i swój zawód połączę z tym krajem czy językiem. Dziękuje za ten film
@@EnmaOfficial haha coś w tym jest
Nie mam zielonego pojęcia jak to się pisze ale ta "gitarka" shiamisen (Prosze nie krytykować :D) ma mega wydzwięk
uwielbiam piosenki do treningu tego typu, japońskie brzmienia bardzo uspokajają i wyciszają a ja na treningach uwielbiam mieć skupienie ( na co dzien slucham hardstyle :P)
Oj tak
@@EnmaOfficial Ja zawsze pisze Japan battle music albo Japan relax i mixy są całkiem przyjemne. Ale Sprawdze 😁✌️
Zgadza się, Yattaman, Tsubasa był po włosku, pamiętam a jestem sporo starszy od Ciebie.
Ha! czyli mózg mnie nie zawodzi :D!
Ja Japonią zaczęłam się interesować w wieku 4-5 lat i nawet nie mam zielonego pojęcia z kąd mi się to wzięło ,-,
Anime na RTL 7? 😄🤣, Bardzo fajna nostalgiczna opowieść, tak przy okazji moja przygoda z Japonia to serial Shogun . Dawno Dawno temu , oraz hipnoza regresyjna, po latach. Kiedy zapomnialam o Japoni , hipnoza ktora mnie przerazila bo byłam już wielkim anglofonem hahha ,
Jakoś nigdy nie lubiłam anime dopiero po czasie zobaczyłam Ayashi no Ceres .oraz zaczęłam kurs nauki języka japońskiego na UW w Bristolu ..pozdrawiam,
Jeszcze pamiętam anime drużynach siatkarskich ale niepamietam tytułu
Przez to, że w internecie jest masa informacji i filmów o Japonii i Korei, mam wrażenie jakbym już wszystko o tych krajach wiedziała, ba, nawet jakbym już tam mieszkała 😂😂
XD no nieźle!
Taka techniczna porada. Jeżeli chcesz żeby figurki w tle były bardziej ostre polecam ustawić większą przysłonę np. F/11
Specjalnie ustawiam "boke-modo" by tło było lekko rozmazane i skupione na mnie. Mogę ustawić "kukkuri-modo" ale wtedy kamerka świruje i czyta twarze figurek za mną jak ludzi XD" ostrość czasami ucieka haha
Ooooo tą panią z Podhala zna KawaiiQueenMagdalena. ^^ Skojarzyłam jej imię i słyszę że z Podchala i miałam takie: ''ooo pasuje opowiadała o niej!'' :D (też z nią rozmawiała bo tam mieszka na Podchalu i tam ma pensjonat niedaleko gdzieś)
Jejku wiem o jakich czasach mówisz, łezka w oku się zakręciła
piękny Sephiroth na koszulce
Awww
mega film
Kiedy Cię słuchałem dopadły mnie moje wspomnienia z dzieciństwa. W rodzinnym domu też mam pełno artefaktów kart, tazosów, czasopism i wiele innych. Co prawda ze mnie żaden otaku, ale popkultura Japońska miała spory wpływ na moje dzieciństwo. Piekne wspomnienia. Super się Ciebie słuchało i naprawdę świetnie wygladasz.
Ale jestes fajna,ogladam Cie pierwszy raz,ciekawe rzeczy mowisz.
Dziękuje serdecznie!