ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ - Έξοδος
HTML-код
- Опубликовано: 9 сен 2024
- "Δρόμο να σχίσουν τα σπαθιά"
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Ποίηση: Διονύσιος Σολωμός
Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι
Λαϊκή λειτουργία
Ερμηνεία: Λάκης Χαλκιάς-Μάριος-Φραγκούλης-Αλκίνοος Ιωαννίδης
Πρώτη εκτέλεση: Λάκης Χαλκιάς
Αφήγηση: Άννα Συνοδινού
Από την συναυλιακή παράσταση που πραγματοποιήθηκε στις 28/3/2007 στο θέατρο Badminton,με αφορμή την συμπλήρωση 150 χρόνων,από τον θάνατο του εθνικού μας ποιητή,Διονυσίου Σολωμού.Η συναυλία ήταν κεντρική τιμητική εκδήλωση για το "Έτος Σολωμού".
Ο Γιάννης Μαρκόπουλος άρχισε να συνθέτει πάνω στα σχεδιάσματα του ποιήματος από την δεκαετία του 60. Έπειτα με αφορμή τους αγώνες της νεολαίας στα δύσκολα χρόνια της δικτατορίας συνέχισε από το 72 έως το 74 να εργάζεται πάνω στο ποίημα και το 1975 δίδει στο έργο την οριστική μορφή της Λαϊκής λειτουργίας.
Έξοδος - Δρόμο να σχίσουν τα σπαθιά
Και βλέπω πέρα τα παιδιά και τες αντρογυναίκες
γύρου στη φλόγα π' άναψαν και θλιβερά τη θρέψαν
μ' αγαπημένα πράματα και με σεμνά κρεβάτια,
ακίνητες, αστέναχτες, δίχως να ρίξουν δάκρυ.
Και 'γγίζ' η σπίθα τα μαλλιά και τα λιωμένα ρούχα.
Γλήγορα στάχτη να φανείς, οι φούχτες να γιομίσουν.
Είν' έτοιμα στην άσπονδη πλημμύρα των αρμάτων
δρόμο να σχίσουν τα σπαθιά κι ελεύθεροι να μείνουν
εκείθε με τους αδελφούς, εδώθε με το χάρο.
Δρόμο να σχίσουν τα σπαθιά κι ελεύθεροι να μείνουν.
Και βλέπω πέρα τα παιδιά και τες αντρογυναίκες
γύρου στη φλόγα π' άναψαν και θλιβερά τη θρέψαν
μ' αγαπημένα πράματα και με σεμνά κρεββάτια,
ακίνητες, αστέναχτες, δίχως να ρίξουν δάκρυ.
Και 'γγίζ' η σπίθα τα μαλλιά και τα λυωμένα ρούχα.
Γλήγορα στάχτη να φανείς, οι φούχτες να γιομίσουν.
Είν' έτοιμα στην άσπονδη πλημμύρα των αρμάτων
δρόμο να σχίσουν τα σπαθιά κι ελεύθεροι να μείνουν
εκείθε με τους αδελφούς, εδώθε με το Χάρο.
Αφηγήτρια:
Σαν ήλιος όπου ξάφνου 'σκεί
πυκνά και μαύρα νέφη,
τ' όρος βαρεί κατάραχα
και σπίτια ιδές στη χλόη.
Δρόμο να σχίσουν τα σπαθιά κι ελεύθεροι να μείνουν!
Αφηγήτρια:
Κι απ' όπου χαράζει ώς όπου βυθά,
τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον
από τούτο το αλωνάκι.
Δρόμο να σχίσουν τα σπαθιά κι ελεύθεροι να μείνουν!
Θα πρέπει διαχρονικά να ευχαριστούμε τον σπουδαίο μουσικοσυνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο που μελοποίησε αυτό το αθάνατο έργο του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολομού, που είναι ένας ύμνος στην ελευθερία, και το έκανε ευρύτερα γνωστό στο ελληνικό κοινό.
Ανατριχίλα!Απίστευτα συναισθήματα κάθε φορά που το ακούω...
Zito i Ellas ZIto i Eletheuria !!!!!!!
Αννα Συνοδινού
Εκειθε με τους αδελφους εδωθε με το χάρο
Ποιοι ειναι σημερα ελευθεροι πολιορκημενοι
Όλοι μας!!!